ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΝΕΝ: Στη σύσκεψη που έγινε χθες με τους εκπροσώπους των εργαζομένων της ΕΝΕΔΕΠ και κάτω από το βάρος και την πίεση των πολύμορφων αγώνων που αναπτύχθηκαν όλο το περασμένο διάστημα και της τεράστιας αλληλεγγύης που εκφράστηκε σε αυτούς, η Cosco και οι συνεργαζόμενες με αυτή εταιρείες γνωστοποίησαν τη νέα βελτιωμένη πρόταση για την σύναψη νέας ΣΣΕ.

Το Sotsialnyi Rukh είναι μια βασική οργάνωση της ουκρανικής ριζοσπαστικής αριστεράς. που αγωνίζεται για μια ανεξάρτητη, συμπεριληπτική και κοινωνική Ουκρανία. Προερχόμενο από τη Συνέλευση της Κοινωνικής Επανάστασης, κατά τις διαδηλώσεις του ευρω-Μαϊντάν, με σύγκλιση διαφόρων σοσιαλιστικών και κομμουνιστικών, αντισταλινικών, ρευμάτων, συγκροτήθηκε ως πολιτική οργάνωση το 2016 και στοχεύει στο να αναγνωριστεί και τυπικά ως πολιτικό κόμμα. Ο στόχος του Sotsialnyi Rukh είναι η ανατροπή του ολιγαρχικού καπιταλιστικού συστήματος και η αντικατάστασή του από έναν δημοκρατικό σοσιαλισμό. Ριζοσπαστικά αριστεροί και αντικαπιταλιστές, τα μέλη του Sotsialnyi Rukh παλεύουν κατά της πατριαρχίας, του ρατσισμού και κάθε διάκρισης με βάση την εθνικότητα και τη γλώσσα.

Δεν τρέφουμε αυταπάτες για τον ρόλο των τραπεζών διαχρονικά και δη στις μέρες μας, που η κάλυψη στοιχειωδών αναγκών έχει μετατραπεί σε καθημερινή πάλη για την πλειοψηφία της κοινωνίας. Πολύ περισσότερο όμως δεν μπορούμε να αφήνουμε ασχολίαστη την προσπάθεια που καταβάλλουν οι Διοικήσεις τους για να αντιστρέψουν πλήρως την πραγματική εικόνα που βιώνουμε όσοι δουλεύουμε σε αυτές. Είμαστε εξουθενωμένοι υπάλληλοι σε καταστήματα με καθημερινή επαφή με τον πραγματικό κόσμο, ξεζουμισμένοι τηλεργαζόμενοι χωρίς ωράριο, ενοικιαζόμενοι μέσω τρίτων εταιρειών, πρακτικάριοι και εργαζόμενοι με μπλοκάκι. Και είμαστε άνθρωποι και όχι αριθμοί, όπως έχουν μάθει να μας λογαριάζουν μια δράκα τεχνοκρατών, συχνά διαπλεκόμενων...

Καλούμε όλα τα σχήματα και τις παρεμβάσεις γειτονιάς, εργασιακών χώρων, εργατικές λέσχες και συλλογικότητες να συνυπογράψουμε το παρακάτω κείμενο και να ξεκινήσουμε αγωνιστικές δράσεις. Το φαγητό, το ρεύμα, το νερό είναι ζωτικά αγαθά και δεν πρέπει να τα στερείται κανείς και καμία. Θέλουμε να ζούμε όλοι και όλες με αξιοπρέπεια κι αυτό θα το διασφαλίσουμε με τους αγώνες μας. Αυτό δεν γίνεται με τις «επιδοτήσεις» ή τις «επιταγές ακρίβειας» που δίνει η κυβέρνηση. Αυτές επιδοτούν με τα χρήματά μας την αισχροκέρδεια και τα υπερκέρδη των μεγαλοϊδιωτών. Δεν θέλουμε ψίχουλα, ούτε «ανακούφιση».

Και νοιώθω αλληλέγγυος με εκείνα τα κομμάτια της Αριστεράς (Αντιπολεμική στρογγυλή τράπεζα των δυνάμεων της ρωσικής Αριστεράς, Εκτελεστικό Γραφείο της 4ης Διεθνούς κλπ.), που ενσωματώνουν στο πολιτικό τους πρόγραμμα όχι απλώς τον τερματισμό της εισβολής και την επικράτηση μιας πλαστής ειρήνης με τους όρους του εισβολέα αλλά την ήττα του, που θα εγγυηθεί τους όρους μιας δίκαιης ειρήνης. Μη ρεαλιστικά ίσως και στο στρατιωτικό και στο πολιτικό επίπεδο με βάση τον συσχετισμό των δυνάμεων, αλλά επιβεβλημένα, κατά την ταπεινή μου γνώμη, για μια άξια των παραδόσεων και του ονόματός της Αριστερά. Ακόμα κι’ αν χρειαστεί να καταφύγω στη ρήση του Άγγελου Ελεφάντη για τις πολιτικές συγκυρίες «ενίοτε μένουμε σχετικά μόνοι».

Ως Ενωτικό Κίνημα για την Ανατροπή θεωρούμε διαχρονικά πως πρωταρχική σημασία έχει η σύγκρουση και ρήξη με την αντιλαϊκή πολιτική, την στρατηγική ιδιωτικοποίησης και εμπορευματοποίησης της υγείας, την επίθεση στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις των νοσοκομειακών γιατρών και των εργαζομένων τόσο στην Υγεία όσο και και γενικότερα. Όρος για την επιτυχία μιας τέτοιας αναμέτρησης και για την νικηφόρα έκβαση των αγώνων είναι η κινηματική αυτοοργάνωση των νοσοκομειακών γιατρών (ιδιαίτερα των νεότερων, ειδικευόμενων και επικουρικών) με γενικές συνελεύσεις ανά νοσοκομείο και Ένωση, με συλλόγους ειδικευομένων, οριζόντιο συντονισμό από τα κάτω, δυναμικές αγωνιστικές πρωτοβουλίες, συμμετοχή και οργάνωση στους συλλόγους και τα σωματεία.

ΟΧΙ στον πόλεμο στην Ουκρανία. Έξω ο πόλεμος από την ιστορία. Ο βιασμός στον πόλεμο είναι έγκλημα πολέμου. Η 8 Μάη έχει κηρυχθεί από τον ΟΗΕ ως ημέρα μνήμης για τους πεσόντες κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και η 9η Μάη είναι η μέρα της αντιφασιστικής νίκης των λαών της Ευρώπης το 1945. Σήμερα, 77 χρόνια μετά, στην 77η επέτειο από την ήττα της ναζιστικής Γερμανίας με τον τερματισμό του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, εμείς οι γυναίκες σκεφτόμαστε ότι οι ευθύνες για την πρόκλησή του δεν αποδόθηκαν σε πολλές περιπτώσεις όπως θα έπρεπε, ότι όλα τα θύματά του δε δικαιώθηκαν

Taras Bilous

Πριν από δύο μήνες, όταν έγραψα «Μια επιστολή προς τη δυτική αριστερά από το Κίεβο», ήλπιζα ότι το σοκ της ρωσικής εισβολής και οι φωνές της ουκρανικής αριστεράς θα ωθούσαν τους δυτικούς αριστερούς να επανεξετάσουν την προσέγγισή τους. Δυστυχώς, πάρα πολλοί από αυτούς απέτυχαν να το πράξουν. Στις αναλύσεις τους για τον πόλεμο, οι Ουκρανοί είναι απλώς θύματα που χρειάζονται ανθρωπιστική βοήθεια, όχι υποκείμενα με επιθυμίες που πρέπει να γίνουν σεβαστές.

Είναι μεγάλο λάθος να παραβλέπουμε ότι ο τρόμος έχει αλλάξει στρατόπεδο, να αντιστρέφουμε την πραγματικότητα και να ερμηνεύουμε μια οριακή δικαστική απόφαση, σε μια υπόθεση που επιτυχία υπήρξε ακόμα και η παραπομπή των αστυνομικών, σε αποδοχή και ακλόνητη συνέχεια της διαχρονικής αστυνομικής ατιμωρησίας. Το κίνημα κάθισε τους υπεύθυνους στο εδώλιο, έφερε την κοινωνία δίπλα του, αξίωσε και πέτυχε μια δημόσια δίκη και μια σημαντική νίκη. Και αυτό δεν επιτρέπει ούτε απαισιοδοξία, ούτε ηττοπάθεια.

Sophia Siddiqui

Ο αντιρατσισμός και ο φεμινισμός πρέπει να συμβαδίζουν και κάθε συζήτηση γύρω από τον ρατσισμό που δεν εξετάζει τον ρόλο του φύλου είναι ελλιπής. Ταυτόχρονα, κάθε συζήτηση γύρω από τον φεμινισμό που δεν περιλαμβάνει τον ρατσισμό είναι επίσης ελλιπής. Ήθελα να μιλήσω και για τα δύο ταυτόχρονα και να πω ότι χρειαζόμαστε έναν αντιρατσιστικό φεμινισμό αν θέλουμε να κατανοήσουμε αυτόν τον κόσμο στον οποίο ζούμε και να αντισταθούμε σε όλες τις μορφές καταπίεσης.