Καλούμε τους Ηρακλειώτες και τους κατοίκους της Αλικαρνασσού να κάνουν σαφές με την στήριξή και την παρουσία τους στην αντιφασιστική συγκέντρωση-στο Δημαρχείο της Αλικαρνασσού την Τετάρτη 23/8/17 και ώρα 19:00 - ότι οι φασίστες και οι νεοναζί της Χρυσής Αυγής είναι ανεπιθύμητοι και στην Αλικαρνασσό και σε όλον τον κόσμο.

Αφορμή για την παρούσα ανακοίνωση είναι η απόφαση της εταιρείας να εφαρμόσει το νόμο για τις 32 εργάσιμες Κυριακές σε τουριστικές ζώνες, μέσα από το άνοιγμα του καταστήματος της πλησίον του αεροδρομίου Αθηνών «Ελευθέριος Βενιζέλος» για όλες τις Κυριακές ως τον Οκτώβρη!

Ένας ακόμα εργάτης νεκρός, θύμα της επιδείνωσης των συνθηκών εργασίας και της μη τήρησης στοιχειωδών κανόνων ασφαλείας.

Πάνω από 40.000 διαδηλωτές βγήκαν χθες στους δρόμους της Βοστόνης για να καταγγείλουν τον ρατσισμό και την ακροδεξιά, εν μέσω του αναβρασμού στις ΗΠΑ μετά τα αιματηρά επεισόδια,που προκάλεσαν ακροδεξιοί στο Σάρλοτσβιλ, και τις δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ που ακολούθησαν.

«Θέλουν να ξεμπερδέψουν με όποιο δικαίωμα μας έχει μείνει», τονίζουν στην ανακοίνωσή τους οι εργαζόμενοι στα MediaMarkt, με την οποία αρνούνται οποιαδήποτε αλλαγή στις συμβάσεις τους

Μοσέ Λεβίν

Κατά τον Λένιν, οι ηγέτες του κόμματος δεν είχαν κατανοήσει ούτε τη βασική αρχή που θά ‘πρεπε να τους οδηγεί ώστε να δώσουν με διεθνιστικό πνεύμα μια λύση στο πρόβλημα των εθνοτήτων. Το προλεταριάτο έπρεπε για το δικό του συμφέρον να κερδίσει την εμπιστοσύνη των όμορων Δημοκρατιών. Αυτοί είναι τελείως δύσπιστοι προς το μεγαλύτερο έθνος που τους έχει προκαλέσει τις πιο αιματηρές πληγές και τόσες επανειλημμένες αδικίες. Αν λοιπόν το μεγάλο έθνος αρκείται να διακηρύττει μια απλή τυπική ισότητα, η στάση του αυτή μπορεί να χαρακτηριστεί αστική.

Β. Ι. Λένιν

Λένε ότι ήταν απαραίτητη η ενότητα του μηχανισμού. Από πού όμως ξεκινούσαν αυτές οι διαβεβαιώσεις; Μήπως ξεκινούσαν απ’ αυτόν τον ίδιο το ρωσικό μηχανισμό που, όπως υπόδειξα ήδη σ’ ένα από τα προηγούμενα φύλλα του ημερολογίου μου, τον έχουμε κληρονομήσει από τον τσαρισμό και μόλις τον πασαλείψαμε λιγάκι με τη σοβιετική πραγματικότητα; ... Σε τέτοιες συνθήκες είναι πολύ φυσικό η «ελευθερία εξόδου από την Ένωση», με την οποία δικαιολογούμαστε, να αποδειχτεί ένα άχρηστο χαρτί, που είναι ανίκανο να υπερασπιστεί τους Αλλοεθνείς που ζουν στη Ρωσία από την επιδρομή του βέρου εκείνου ρώσου, του μεγαλορώσου σοβινιστή, του ουσιαστικά παλιανθρώπου και δυνάστη, όπως είναι ο τυπικός ρώσος γραφειοκράτης... Εδώ προβάλλει ήδη ένα σοβαρό ζήτημα αρχών: πώς εννοούμε το διεθνισμό;