Οι σχέσεις μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν αποτελούν ένα από τα πιο σύνθετα γεωπολιτικά ζητήματα των τελευταίων τεσσάρων δεκαετιών.Η αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν και η κατάργηση του πυρηνικού του προγράμματος είναι ο διακηρυγμένος στόχος του προέδρου Τραμπ. Αλλά στο παρασκήνιο, υπάρχουν κρίσιμα επιχειρηματικά συμφέροντα. Από το πετρέλαιο μέχρι το φυσικό αέριο, μέχρι τα λεγόμενα κρίσιμα ορυκτά, υπάρχει μεγάλο κρυφό δυναμικό στη χώρα που δέχεται επίθεση. Η ιδέα ενός πιθανού μελλοντικού άξονα του Ιράν με τη Δύση, αλλά κυρίως με τις ΗΠΑ, είναι το μεγάλο ζητούμενο.

Léon Crémieux

Στις 15 Μαρτίου (πρώτος γύρος) και στις 22 Μαρτίου (δεύτερος γύρος) διεξήχθησαν δημοτικές εκλογές στη Γαλλία. Η σύγχυση που έχει προκύψει, ένα χρόνο πριν από τις προεδρικές εκλογές, αποτελεί ένδειξη κατακερματισμού του μπλοκ του κέντρου και της δεξιάς, κάτι που ενδέχεται να οδηγήσει σε στροφή προς την ακροδεξιά και, μπροστά σε αυτό, σε διάσπαση των δυνάμεων του Nouveau Front populaire (Νέο Λαϊκό Μέτωπο – NFP), γεγονός που θέτει σε κίνδυνο την οικοδόμηση μιας ενιαίας εναλλακτικής λύσης.

Ilya Boudraitskis

Μπορούμε ωστόσο να υποστηρίξουμε ήδη από τώρα ότι το πουτινικό καθεστώς γνώρισε, σε διάστημα πάνω από είκοσι ετών, μια σταδιακή εξέλιξη: από τον αποπολιτικοποιημένο νεοφιλελεύθερο αυταρχισμό σε μια βίαιη δικτατορία. Πρόκειται για μια εξέλιξη που μοιάζει γελοιογραφική, αλλά απορρέει ακριβώς από την «κανονικότητα» μιας καπιταλιστικής κοινωνίας όταν αυτή αντιμετωπίζει οικονομική κρίση, μαζικές κοινωνικές ανισότητες και μια τάξη πραγμάτων που δεν μπορεί να κρατηθεί παρά με εσωτερική καταστολή και εξωτερικό ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Αυτό είναι το «κανονικό» και το οικείο στο καθεστώς του Πούτιν: η παθητικότητα και η ατομικοποίηση της κοινωνίας, ο αντιδραστικός αντι-οικουμενισμός της ρητορικής του, και όλο αυτό πολλαπλασιασμένο από την κυνική λογική των ελίτ. [Αναδημοσίευση από Περιοδικό «Τέσσερα»]

 Η σημαντική πανελλαδική δικτύωση αντανακλά την πολύχρονη παρουσία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και την σύνδεσή της με τα κινήματα και τους αγώνες τα τελευταία, σχεδόν, 20 χρόνια και είναι σημείο αναφοράς για ένα σημαντικό δυναμικό, νέων και παλιών, αγωνιστών και αγωνιστριών. Με την 6η Συνδιάσκεψη, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με επαναστατική αυτοπεποίθηση, τακτική και στρατηγική, επιδιώκει να συμβάλλει στην ενωτική δράση και παρέμβαση της ριζοσπαστικής και αντικαπιταλιστικής αριστεράς για τη νικηφόρα έκβαση των αγώνων, για την ανατροπή από τα κάτω της κυβέρνησης της ΝΔ και της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Γιατί το δίλημμα "σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα" είναι, σήμερα, πιο επίκαιρο από ποτέ.

Εκτεταμένες και μαζικές διαδηλώσεις πραγματοποιούνται σε ολόκληρη τη Συρία για να καταγγελθεί η απόφαση της ισραηλινής Κνεσέτ να εγκρίνει τον νόμο σύμφωνα με τον οποίο, τα ισραηλινά δικαστήρια θα μπορούν να επιβάλουν θανατικές ποινές μόνο για Παλαιστίνιους/ες φυλακισμένους/ες.

Η ήττα του αμερικανοσιωνιστικού ιμπεριαλισμού είναι κάτι που όλοι ευχόμαστε!! Όμως έχοντας πει αυτό σε καμία περίπτωση δεν υποστηρίζουμε το καθεστώς των μουλάδων, παρ’ ότι θέλουμε να διώξει τους ιμπεριαλιστές με την ουρά στα σκέλια, ηττημένους. Πιστεύω ότι στις ΗΠΑ το γόητρο της κυβέρνησης Τράμπ θα καταπέσει και αυτό θα ενδυναμώσει το no kings και γενικά τη ριζοσπαστικοποίηση που βλέπουμε να αναπτύσσεται στις ΗΠΑ. Θα συμβεί κατ’ αναλογία αυτό που ο Τρότσκι ισχυρίζεται ότι θα συμβεί σε μια ενδεχόμενη  “ήττα της Αγγλίας. Οι προϋποθέσεις υπάρχουν για να συμβεί αυτό στις ΗΠΑ.  

Joseph Daher

Μετά τη στρατιωτική επιχείρηση της Χεζμπολλάχ στις 2 Μαρτίου, ο ισραηλινός στρατός κατοχής βομβάρδισε για άλλη μια φορά τα νότια προάστια της Βηρυτού, καθώς και πόλεις και χωριά στο νότο και στην κοιλάδα της Μπεκάα. Στη συνέχεια, ξεκίνησε νέα επίγεια επίθεση στο νότιο Λίβανο με στόχο την επέκταση της «ζώνης ασφαλείας» κατά μήκος των συνόρων. Στο νότο λαμβάνουν χώρα άμεσες στρατιωτικές συγκρούσεις μεταξύ μαχητών της Χεζμπολλάχ και δυνάμεων του ισραηλινού στρατού κατοχής, ενώ η Χεζμπολλάχ έχει εκτοξεύσει βαλλιστικούς πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς από βόρεια του ποταμού Λιτάνι. Ταυτόχρονα, ο ισραηλινός στρατός κατοχής έχει εκδώσει εντολές εκκένωσης μεγάλης κλίμακας, προκαλώντας ουσιαστικά μαζικές, αναγκαστικές εκτοπίσεις πληθυσμού στα νότια προάστια της Βηρυτού, στην κοιλάδα της Μπεκάα και σε ολόκληρη την περιοχή νότια του ποταμού Λιτάνι, που αντιπροσωπεύει περίπου το 14% του λιβανικού εδάφους.

Siyavash Shahabi

Στο Ιράν, το να μιλάει κανείς για μια «παγκόσμια ενεργειακή κρίση» μπορεί μερικές φορές να μοιάζει σαν να μιλάει για κάτι μακρινό, κάτι που αφορά τη ζωή άλλων ανθρώπων. Σε μια κοινωνία που εδώ και χρόνια αντιμετωπίζει τον πληθωρισμό, την κατάρρευση του νομίσματος, τις κυρώσεις, τη διαρθρωτική διαφθορά και την πολιτική καταπίεση, όλα αυτά παράλληλα με την οργανωμένη λεηλασία των πόρων και την υποτίμηση της εργασίας, η άνοδος των διεθνών τιμών του πετρελαίου ή η απότομη αύξηση του κόστους του φυσικού αερίου στην Ευρώπη μπορεί αρχικά να φαίνεται ως δευτερεύον ζήτημα. Όμως, τα Στενά του Ορμούζ δεν μπορούν να ειδωθούν από αυτή την απόσταση. Η σημασία αυτής της στενής θαλάσσιας οδού έγκειται ακριβώς στο γεγονός ότι ωθεί τον πόλεμο πέρα από τα σύνορα του Ιράν και τον μετατρέπει σε πρόβλημα για άλλους.

Alleanza Antiautoritaria

Η αλληλεγγύη δεν είναι ένα σύνθημα. Είναι μια υλική στάση. Σημαίνει να επιλέξεις πλευρά όταν δεν υπάρχει τέλεια επιλογή. Και σήμερα, το να επιλέξεις σημαίνει να σταθείς στο πλευρό όσων αντιστέκονται, όσων αρνούνται να παραδοθούν, όσων προσπαθούν να υπερασπιστούν τη ζωή και την ελευθερία τους ακόμη και μέσα σε τρομακτικές συνθήκες. Όλα τα άλλα είναι ρητορείες. Και η ρητορική, όταν καλύπτει την εγκατάλειψη των καταπιεσμένων, παύει να είναι αβλαβής. Γίνεται συνενοχή.

Gilbert Achcar

Ποτέ μια στρατιωτική πρωτοβουλία της λιβανέζικης Χεζμπολλάχ (κυριολεκτικά, «Κόμμα του Θεού») δεν είχε συναντήσει τόσο έντονη απόρριψη στο Λίβανο όσο η απόφασή της, στις 2 Μαρτίου, να εκτοξεύσει ρουκέτες πέρα από τα νότια σύνορα της χώρας με το κράτος του Ισραήλ, ως αντίποινα για τη δολοφονία του Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν, Αλί Χαμενεΐ. Αυτή η πρώτη επίθεση αξιοποιήθηκε αμέσως από το σιωνιστικό κράτος ως πρόσχημα για να ξεκινήσει μια από καιρό προμελετημένη εισβολή στο νότιο Λίβανο.