Θράσος χωρίς όριο και αντιδημοκρατική πρόκληση αποτελεί η αγωγή στελέχους της Ελληνικός Χρυσός, Ευστάθιου Λιάλιου, εναντίον του συνεταιρισμού ενημερωτικού ιστότοπου Αlterthess και της δημοσιογράφου Σταυρούλας Πουλημένη. Σύμφωνα με την αγωγή, ζητούνται 100.000€ ως αποζημίωση για δημοσίευμα του ειδησεογραφικού τους site στις 27 Οκτωβρίου του 2020, με την κατηγορία της παράνομης επεξεργασίας προσωπικών του δεδομένων που σχετίζονται με ποινικές καταδίκες. Μάλιστα, απειλείται η δημοσιογράφος, σε περίπτωση μη εκτέλεσης της όποιας αποζημίωσης, με κράτηση ενός έτους.

Εκατομμύρια άνθρωποι διαδηλώνουν το Σάββατο 6 Νοέμβρη για να ζητήσουν από τις κυβερνήσεις και τους ισχυρούς να πάρουν αληθινά μέτρα για την κλιματική κρίση στην 26η Σύνοδος του ΟΗΕ για το Κλίμα (COP26) στη Γλασκόβη. Στο Ηράκλειο διαδηλώνουμε κι εμείς το Σάββατο 6 Νοέμβρη στις 12:00 στην πλατεία Ελευθερίας για να ζητήσουμε να σταματήσει η υποκρισία και να αντιμετωπίσουμε την κλιματική κρίση και την καταστροφή του περιβάλλοντος. Εδώ και δεκαετίες ακούμε μόνο μεγάλα λόγια και κούφιες υποσχέσεις για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης

Pepijn Brandon

Η ολλανδική εξέγερση του 16ου αιώνα είναι ίσως η πιο παραμελημένη από τις «κλασικές» αστικές επαναστάσεις. Αλλά αυτό δεν συνέβαινε πάντα. Στα χρόνια που προηγήθηκαν της Γαλλικής Επανάστασης, η Ολλανδική Επανάσταση έγινε ακόμη και κάτι σαν αιτία πανηγυρισμού. Ο Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε έγραψε ένα θεατρικό έργο με τίτλο Έγκμοντ, σχετικά με δύο από τους κύριους χαρακτήρες που συμμετείχαν στον αγώνα της ανεξαρτησίας κατά των Ισπανών Αψβούργων. Ο Λούντβιχ βαν Μπετόβεν συνέθεσε την Οβερτούρα του Έγκμοντ. Και ο Φρίντριχ Σίλλερ έγραψε ακόμη και μια ιστορία της ολλανδικής εξέγερσης.

Οι κλιματικές καταστροφές, που πολλαπλασιάζονται παντού στον πλανήτη, είναι το αποτέλεσμα μιας αύξησης της θερμοκρασία κατά «μόλις» +1,1°C με +1,2°C σε σχέση με την προβιομηχανική εποχή. Διαβάζοντας την ειδική έκθεση «1,5°C» της ΔΕΕΚΑ ο/η κάθε λογικός/ή αναγνώστης/τρια θα συμπεράνει ότι θα πρέπει να γίνουν τα πάντα, απολύτως τα πάντα, για να μπορέσει η Γη να παραμείνει κάτω από το επίπεδο αυτό του +1,5°C. Πέρα από αυτό, οι κίνδυνοι αυξάνουν εξαιρετικά γρήγορα… Είναι μια ασύλληπτη δυστοπία… ασφαλώς ασύμβατη με την ύπαρξη επτά δισεκατομμυρίων ανθρώπων στον πλανήτη!

Όλες και όλοι μαζί έχουμε τη δύναμη να αλλάξουμε ριζικά και άμεσα το βρόμικο σύστημα της περιβαλλοντικής καταστροφής αλλά και του ρατσισμού, του σεξισμού, της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης! Γι' αυτό και στις 6 Νοέμβρη βγαίνουμε μαζικά στους δρόμους στην Αθήνα, στο Σύνταγμα στις 2 μμ, αλλά και σε όλη την Ελλάδα. Στηρίζουμε και τον αγώνα των πληγέντων από τις πρόσφατες πυρκαγιές και τις πλημμύρες Σάββατο 12:00 μ. Σύνταγμα. Ενώνουμε τις δυνάμεις με τους διαδηλωτές στη Γλασκώβη και σε όλο τον κόσμο, φωνάζοντας και διεκδικώντας «ν’ αλλάξουμε το σύστημα – όχι το κλίμα».

Jason Crouthamel

Το άρθρο αυτό αποτελεί μια διεθνή επισκόπηση της ιστορίας της σεξουαλικότητας κατά τον Μεγάλο Πόλεμο, συμπεριλαμβανομένων (1) της επιδημίας αφροδίσιων νοσημάτων, της πορνείας και της επέκτασης της κρατικής επιτήρησης της σεξουαλικότητας· (2) των επιπτώσεων του πολέμου στις αντιλήψεις για τις σεξουαλικές σχέσεις και τη σεξουαλικότητα· και (3) των επιπτώσεων του πολέμου στα κινήματα σεξουαλικής μεταρρύθμισης, ιδίως στο κίνημα χειραφέτησης των ομοφυλοφίλων στη Γερμανία. Ενώ οι στρατιωτικές αρχές τόσο στις δημοκρατικές όσο και στις αυταρχικές κοινωνίες προσπαθούσαν να επιβάλουν τα ηγεμονικά έμφυλα και σεξουαλικά πρότυπα, ο πόλεμος κατακερμάτισε και περιέπλεξε τις αντιλήψεις των στρατιωτών και των πολιτών για τη «φυσιολογική» σεξουαλικότητα, οι οποίες μετασχηματίστηκαν ως αντίδραση στις τραυματικές συνέπειες του ολοκληρωτικού πολέμου.

Πρόκειται όμως και για μια ξεκάθαρη επίθεση συνολικά στην ελευθερία του Τύπου χρησιμοποιώντας τις διατάξεις περί προσωπικών δεδομένων σε μία δημόσια και ανοιχτή δίκη. Μάλιστα, για την ως άνω δημόσια διαδικασία και τα όσα αφορούν την υπόθεση δεν γράφεται κανένα ψευδές στοιχείο. Η ελευθεροτυπία, η ελεύθερη δημοσιογραφία, η άσκηση κριτικής και ελέγχου των δημοσίων προσώπων και πραγμάτων προστατεύονται από το Ελληνικό Σύνταγμα και διεθνή νομοθετικά κείμενα και δεν περιστέλλονται. Η ελληνική Δικαιοσύνη βρίσκεται μπροστά σε μια προσπάθεια χτυπήματος όλων αυτών των δικαιωμάτων και του λειτουργήματος του δημοσιογράφου.

Στην συνεδρίαση της Ολομέλειας του ΚΕΣΥ 2/11/21 φιγουράρει πρώτο πρώτο προς έγκριση στην Ημερήσια Διάταξη το απαράδεκτο «σχέδιο» της πρώην προέδρου ΚΕΣΥ και νυν αναπληρώτριας υπουργού Υγείας κας Γκάγκα περί “foundation year” … Με λίγα λόγια σύμφωνα με το «καταπληκτικό» αυτό «σχέδιο» ΚΟΒΕΤΑΙ η πρόσβαση των αποφοίτων της Ιατρικής στην υπηρεσία υπαίθρου («αγροτικό») ή/και στην έναρξη ειδικότητας. Ο πτυχιούχος της Ιατρικής θα πρέπει πρώτα να κάνει 1 έτος … “foundation”(6 μήνες σε νοσοκομείο και 6 μήνες σε ΚΥ) όπου ΔΕΝ θα είναι ΟΥΤΕ αγροτικός ΟΥΤΕ ειδικευόμενος, δηλαδή ΔΕΝ θα είναι γιατρός αλλά θα είναι κάτι μεταξύ μεταπτυχιακού φοιτητή και λαντζέρη σκλάβου για όλες τις δουλειές.

Η δίκη θα συνεχιστεί στις 24/11 στο κτίριο 13 στην αίθουσα 3 από τις 9:00 πμ με τις καταθέσεις των αστυνομικών που αφορούν το δεύτερο κατηγορητήριο για τους συλληφθέντες έξω από το Α.Τ. Κολωνού… Η αστυνομική βία και η κυβερνητική πολιτική δεν τρομοκρατούν. Το κίνημα αλληλεγγύης δυναμώνει. Μάρτυρες στη δίκη που συνεχίζεται θα υπερασπίσουν το δικαίωμα στη διαδήλωση, όπως ο βουλευτής του ΚΚΕ, Χρήστος Κατσιώτης, ενώ πολλοί αυτόπτες των γεγονότων έχουν δηλώσει μάρτυρες υπεράσπισης γείτονες, γιατροί, συνδικαλιστές, σύμβουλοι, φοιτητές που θα αποτελέσουν μαζί με το ηχητικό και οπτικό υλικό καταλύτη για την αποδόμηση της σκευωρίας και την αθώωση των κατηγορούμενων

Alain Bihr

Από τότε που ξέσπασε, η πανδημία του Covid-19 οδήγησε σε μια διαχείριση που μοιάζει να είναι χωρίς καμία συνοχή, ακόμα και χαοτική, από την πλευρά των κυβερνήσεων, όποιες επιλογές (με συνεχείς άλλωστε προσαρμογές) και να υιοθετήσανε. Η πορεία αυτή γενικά χρεώθηκε, ως ένα βαθμό, στην απειρία τους, στον ερασιτεχνισμό τους, στην απροετοιμασία τους, στην αμέλεια, ακόμα και στον κυνισμό τους, παράγοντες που όλοι τους συνδυάστηκαν, σε διάφορους βαθμούς, στις περισσότερες περιπτώσεις. Ωστόσο, η ίδια η γενικότητα της κατάστασης αυτής μας κάνει να υποψιαζόμαστε ότι υπάρχουν και ορισμένοι πιο διαρθρωτικοί παράγοντες: μερικές γερές αντιφάσεις που βρίσκουν τη ρίζα τους στην καρδιά των καπιταλιστικών παραγωγικών σχέσεων. [Αναδημοσίευση από Περιοδικό «Τέσσερα»]