Οι ουκρανικές, ιρανικές και λευκορωσικές κοινότητες στην Αθήνα ενώνονται ενάντια στις δικτατορίες του Πούτιν, του Χαμενεΐ και του Λουκασένκο. Καταδικάζουμε την καταστολή των διαδηλωτών από την ιρανική δικτατορία και τη δολοφονία του ιρανικού λαού. Η φασιστική εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και η δολοφονία ουκρανικών γυναικών και παιδιών υποστηρίζεται από τα καθεστώτα Χαμενεΐ και Λουκασένκο. Γι' αυτό διαμαρτυρόμαστε μπροστά από τις πρεσβείες του Ιράν και της Ρωσίας.Γι' αυτό διαδηλώνουμε μπροστά στις πρεσβείες του Ιράν και της Ρωσίας και σας καλούμε να μας ακολουθήσετε στη πορεία την Κυριακή 22/01/2023 , στις 13:00

Nilosree Biswas

Το γυναικείο κίνημα στο Ιράν ήταν πολιτικό στον πυρήνα του, ωστόσο είχε και μια πολιτιστική πορεία, η οποία τελικά θα εκδηλωνόταν στον Ιρανικό Φεμινιστικό Κινηματογράφο. Η ιστορία μάς λέει ότι ο κινηματογράφος του Ιράν που καθορίζεται από τις γυναίκες ξεπήδησε πάντα από την αντίσταση, παρά τα όποια εμπάργκο.

Pierre Rousset

Με μια πρώτη ματιά, οι πορείες της Ρωσίας και της Κίνας κατά τη διάρκεια του εικοστού και του εικοστού πρώτου αιώνα φαίνονται πολύ παρόμοιες: από την επανάσταση στην επανένταξη στην καπιταλιστική παγκόσμια αγορά με τον κίνδυνο να γίνουν (και πάλι) κυριαρχούμενες χώρες, ενώ ακολούθησε μια ανάκαμψη που οδήγησε στην επιβεβαίωση δύο νέων ιμπεριαλισμών. Με μια πιο προσεκτική εξέταση, οι τροχιές αυτές αποδεικνύονται επίσης αναπόφευκτα ιδιαίτερες σε περισσότερες από μια πτυχές.

Το Ελληνικό Τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας και το Δίκτυο Προσφυγικού-Μεταναστευτικού, διοργανώνουν προβολή ντοκιμαντέρ για το Ιράν, παρουσία των Ιρανών δημιουργών τους Talayeh & Taravat Atlasi, την Πέμπτη 26 Ιανουαρίου 2023, ώρα: 20:00 στο Studio new star art cinema. Μετά τις προβολές, θα ακολουθήσει συζήτηση με τις σκηνοθέτριες και παρεμβάσεις από τη Διεθνή Αμνηστία, την Μαρία Κομνηνού Πρόεδρο της Ταινιοθήκης της Ελλάδος, καθώς και από καλλιτέχνιδες. Στόχος είναι να αναδειχθούν οι επικρατούσες συνθήκες ως προς τα ανθρώπινα δικαιώματα στο Ιράν, αλλά και τους αγώνες των ανθρώπων για δικαιοσύνη και ελευθερία

Επί μέρες τώρα σε ολόκληρη τη χώρα κυριαρχεί η αίσθηση της ανυπόφορης αηδίας, από τους τηλεμαραθώνιους όλων των ΜΜΕ σχετικά με το θάνατο του έκπτωτου μονάρχη και το χλιδάτο σόου της κηδείας του. Με σαδιστική επιμονή και επί πολλές ώρες τα κανάλια μας βομβαρδίζουν με τις εικόνες από τα εστεμμένα παράσιτα που κουβαλήθηκαν στην κηδεία, από το σόι της μισητής οικογένειας των κρετίνων Γλύξμπουργκ, από τους βουλευτές και τους πολιτευτές της δεξιάς, που ποτέ άλλωστε δεν έκρυψαν την αγάπη τους για κάθε τι ακροδεξιό και αντιλαϊκό και τις συγγενικές σχέσεις της δεξιάς με το θεσμό της βασιλείας.

Τα σωματεία και οι Σύλλογοι που συνυπογράφουμε το παρόν κείμενο δηλώνουμε για ακόμα μία φορά, ότι οι εργαζόμενοι και εργαζόμενες στο ΥΠΠΟΑ ενωμένοι και με συλλογικό αγώνα θα αγωνιστούμε για να αποτρέψουμε την υλοποίηση των κυβερνητικών σχεδιασμών για την αποκοπή των κρατικών μουσείων από το ΥΠΠΟΑ και θα υπερασπιστούμε τον δημόσιο χαρακτήρα των μουσείων. Είναι αγώνας που αφορά όλους τους εργαζόμενους και εργαζόμενες στο ΥΠΠΟΑ, όχι μόνο τους συναδέλφους που εργάζονται σήμερα στα πέντε μουσεία. Σε περίπτωση που περάσει αυτό το σχέδιο νόμου, επόμενος στόχος θα είναι η αποκοπή των μεγάλων αρχαιολογικών χώρων από την Αρχαιολογική Υπηρεσία και η ιδιωτικοποίησή τους.

Μετά τη μεγαλειώδη συγκέντρωση στις 10 Ιανουαρίου στο Υπουργείο Παιδείας όπου υπήρξε τεράστια συμμετοχή της Ομοσπονδίας μας με όλα τα σωματεία των εργαζομένων, των σπουδαστών των ανώτερων καλλιτεχνικών σχολών, των μαθητών, μαθητριών και καθηγητών των Μουσικών και Καλλιτεχνικών σχολείων με κύριο αίτημα την απόσυρση του Π.Δ. 85/2022, διαπιστώθηκε για ακόμα μία φορά η απαξιωτική αντιμετώπιση της κυβέρνησης στα φλέγοντα ζητήματα του καλλιτεχνικού χώρου. Ένα μήνα μετά την έκδοση του Προεδρικού Διατάγματος και παρά το γεγονός ότι έχει συγκληθεί διευρυμένη υπουργική σύσκεψη υπό τον Πρωθυπουργό στο Μέγαρο Μαξίμου, είμαστε ακόμα στο σημείο μηδέν.

Την Πέμπτη 19 του Γενάρη πραγματοποιείται στη Θεσσαλονίκη μια ακόμη δίκη για τους αγώνες τους κινήματος κατά των πλειστηριασμών το 2016-2018. Στο εδώλιο θα καθίσουν οι αγωνιστές Ηλίας Σμήλιος, Θανάσης Αγαπητός, Ζήσης Κλεισιάρης, Γρηγόρης Σκουλάς, και Μάκης Αναγνώστου, μέλη του ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ και του εργατικού κινήματος της πόλης για τη συμμετοχή τους στη διαδήλωση ενάντια στους πρώτους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς στην Θεσσαλονίκη, στις 7 Μαρτίου 2018, και γενικότερα γιατί συμμετείχαν στις μεγάλες λαϊκές συγκεντρώσεις που πραγματοποιήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια στο Ειρηνοδικείο και στα συμβολαιογραφικά γραφεία, στήνοντας ασπίδα προστασίας για το σπίτι και τη μικρή περιουσία φτωχών λαϊκών οικογενειών

Σήμερα, με την ευκαιρία της ταφής του έκπτωτου πλέον και πάντα μισητού βασιλιά, θυμόμαστε μια μεγάλη λαϊκή εξέγερση, την πρώτη μεγαλύτερη στη μεταπολεμική Ελλάδα. Τα Ιουλιανά δεν τα ξέρουν οι νέες γενιές, και είναι απορίας άξιον πώς τόσες μέρες, που συζητούνται τα ιστορικά γεγονότα του πραξικοπήματος του 1965, τα Ιουλιανά, η δυναμική τους και η σημασία τους δεν απασχόλησαν το δημόσιο λόγο από πλευράς αριστεράς. Ήταν η μαζική κάθοδος των λαϊκών δυνάμεων στο δημόσιο χώρο, από την Αθήνα πρωτίστως, τη Θεσσαλονίκη δευτερευόντως και όλες τις πόλεις της Ελλάδας. Οι διαδηλώσεις, για 50 ημέρες, ήταν μαζικές, γεμάτες δύναμη και ενθουσιασμό...

Ο Μαρξ και ο Ένγκελς έχουν συχνά κατηγορηθεί ότι υποστηρίζουν το « δύο μέτρα και δύο σταθμά » και ότι έχουν μια διπλή ηθική. Ότι τάχα αντιτάχθηκαν στην εφαρμογή και στην ταξική πάλη των ίδιων ηθικών αρχών που συνήθως ρυθμίζουν τις σχέσεις μεταξύ των ατόμων. Εξ ου και η κατηγορία ότι οι ίδιοι και οι μαθητές τους (ο Λένιν και ο Τρότσκι, μεταξύ άλλων) πρόβαλαν την αρχή ότι στην ταξική πάλη "ο σκοπός αγιάζει τα μέσα". Από αυτό προκύπτει η ακόμη ισχυρότερη μομφή ότι τουλάχιστον το μικρόβιο των σταλινικών στρεβλώσεων περιέχεται στις διδασκαλίες των ίδιων των Μαρξ και Ένγκελς.