Σε αυτό το δεύτερο μέρος, ο Éric Toussaint δείχνει ότι οι BRICS+ αποτελούν μια ετερόκλητη και αντιφατική συμμαχία: ενώ ισχυρίζονται ότι αποτελούν μια εναλλακτική λύση απέναντι στο στρατόπεδο που ηγείται ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός και στην κυριαρχία που ασκεί στους λαούς του Νότου, ωστόσο διατηρούν οι ίδιες στενές σχέσεις με το Ισραήλ και τα αντιδραστικά καθεστώτα. Η Αίγυπτος και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, σύμμαχοι της Ουάσιγκτον και του Τελ Αβίβ, διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο σε αυτόν τον συμβιβασμό. Απέναντι στη γενοκτονία στη Γάζα και στους πολέμους (Υεμένη, Ιράν, Ουκρανία, Συρία, Λίβανος, Σουδάν, Ανατολικό Κονγκό, κ.λπ.), η τελική δήλωση της συνόδου κορυφής του…

Gilbert Achcar Ενώ το δυτικό «κέντρο» υποστήριξε την σιωνιστική ακροδεξιά κυβέρνηση, η τελευταία δεν ανταποκρίθηκε με τον ίδιο τρόπο. Αντίθετα, ο Νετανιάχου και οι σύμμαχοί του συνέβαλαν άμεσα στην ενίσχυση της δυτικής ακροδεξιάς σε βάρος του «κέντρου». Αυτό δεν περιορίστηκε στην υποστήριξη του Νετανιάχου προς την προεκλογική εκστρατεία του Τραμπ σε βάρος των Δημοκρατικών αντιπάλων του, παρά την απεριόριστη υποστήριξη που παρείχε ο πρόεδρος τους, Μπάιντεν, στον πόλεμο του. Η ισραηλινή κυβέρνηση επίσης «ξέπλυνε» τη δυτική ακροδεξιά, εξαλείφοντας την ιστορία της, η οποία θεωρούσε τον αντισημιτισμό ως θεμελιώδη ιδεολογικό πυλώνα, πριν τον αντικαταστήσει με την ισλαμοφοβία. Η σημερινή συμμαχία μεταξύ…

Η εναγώνια προσπάθεια του Ντόναλντ Τραμπ να κερδίσει το Νόμπελ Ειρήνης έχει προκαλέσει ευρεία συζήτηση στα διεθνή μέσα ενημέρωσης, ιδίως καθώς η εμμονή του με το βραβείο έχει ενταθεί από την επιστροφή του στο Λευκό Οίκο για δεύτερη θητεία. Αυτή η εμμονή χρονολογείται από την πρώτη θητεία του και πηγάζει από την παθολογική ζήλια του προς τον Μπαράκ Ομπάμα, τον προκάτοχό του. Έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο που ο Τραμπ ισχυρίζεται πρόσφατα ότι διαδραμάτισε αποφασιστικό ρόλο στη διαμεσολάβηση για την ειρήνη σε δύο σημαντικές συγκρούσεις, παρά την έντονη αντίρρηση ενός από τα εμπλεκόμενα μέρη σε κάθε περίπτωση.

Το γεγονός ότι πραγματοποιήθηκαν άμεσες διαπραγματεύσεις μεταξύ των αντιπροσωπειών των ΗΠΑ και της Ρωσίας μπορεί να θεωρηθεί επιτυχία της εξωτερικής πολιτικής του Πούτιν. Είναι σημαντική η αναγνώριση ότι ο πρωταρχικός στόχος της εισβολής στην Ουκρανία δεν ήταν ποτέ η προστασία των «ρωσόφωνων». Αντίθετα, ένας από τους κύριους παράγοντες που οδήγησαν σε αυτή την ατζέντα ήταν η επιδίωξη του Ρώσου δικτάτορα να αποκτήσει μια σφαίρα επιρροής που θα αναγνωρίζεται από τους ηγέτες του κόσμου. Ο Πούτιν επιμένει ότι η Ουκρανία δεν διαθέτει δική της εθνική κυριαρχία, αλλά κυβερνάται από κάποιο «Δυτικό» κατεστημένο, και ως εκ τούτου, κατά τη γνώμη του, έχει…

Μια λεπτομερής ανάλυση των θέσεων και των πρακτικών των χωρών μελών των BRICS σχετικά με τη συνεχιζόμενη γενοκτονία στη Γάζα αποκαλύπτει μια κραυγαλέα αντίφαση μεταξύ της επίσημης ρητορικής τους, που συχνά επικεντρώνεται στο διεθνές δίκαιο, την πολυμερή προσέγγιση και την κυριαρχία των λαών, και των συγκεκριμένων ενεργειών τους…Στην πραγματικότητα, οι χώρες των BRICS δεν έχουν λάβει κανένα ισχυρό κοινό μέτρο: καμία κύρωση, καμία διακοπή των διπλωματικών ή οικονομικών σχέσεων, κανένα εμπάργκο, ούτε καν μια συμβολική αναστολή της συνεργασίας με το Ισραήλ.  Αντίθετα, για τις περισσότερες από αυτές, οι εμπορικές σχέσεις, ιδίως στους στρατηγικούς τομείς της ενέργειας, των τεχνολογιών παρακολούθησης, των…