Εθνική Επιτροπή Tempest
Όχι πόλεμος στο Ιράν!
Ήττα του αμερικανικού ιμπεριαλισμού!
Η Συλλογικότητα Tempest αντιτίθεται απόλυτα στον πόλεμο που επιδιώκει ο Τραμπ, στις απειλές του κατά του Ιράν και στο δικομματικό σχέδιο της αμερικανικής αυτοκρατορικής ηγεμονίας.
Η διοίκηση Τραμπ παίζει για άλλη μια φορά τον ρόλο του αυτοκρατορικού νταή με το Ιράν. Ο Τραμπ έχει διατάξει την ενίσχυση του ναυτικού και της αεροπορίας γύρω από τη χώρα σε κλίμακα που δεν έχει υπάρξει από την εισβολή στο Ιράκ το 2003. Ο Τραμπ έχει απαιτήσει, με τον χαρακτηριστικό του πρωτογονισμό, το Ιράν να καταλήξει σε συμφωνία με τις Ηνωμένες Πολιτείες σχετικά με τον εμπλουτισμό ουρανίου και τους βαλλιστικούς πυραύλους εντός 10-15 ημερών, αλλιώς «θα συμβούν άσχημα πράγματα».
Οι ΗΠΑ έχουν στείλει δώδεκα πολεμικά πλοία, συμπεριλαμβανομένων δύο αεροπλανοφόρων, στην περιοχή, με επαρκή οπλισμό για να πραγματοποιήσουν συνεχείς επιθέσεις για αρκετές εβδομάδες. Αν αυτό είναι απλώς μπλόφα με σκοπό να ενισχύσει τη θέση των ΗΠΑ στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, τότε, σύμφωνα με κάποιες δεξαμενές σκέψεις, θα είναι η πιο δαπανηρή μπλόφα στην ιστορία.
Ωστόσο, δεν μπορούμε να θεωρήσουμε ότι πρόκειται απλώς για επιθετική επίδειξη δύναμης. Η επίθεση κατά του Ιράν το καλοκαίρι, καθώς και η επίθεση κατά της Βενεζουέλας, κατέδειξαν την προθυμία της κυβέρνησης να ενεργήσει μονομερώς, παραβιάζοντας τόσο το διεθνές όσο και το εθνικό δίκαιο, και ήταν ίσως οι πρώτες επιδείξεις μιας νέας στρατηγικής για την αμερικανική αυτοκρατορία, η οποία δεν βασίζεται σε παρατεταμένες συγκρούσεις και ανάπτυξη στρατευμάτων, αλλά σε επιδρομές ταχείας αυτοκρατορικής πειρατείας. Οι προηγούμενες επιτυχίες τους ενδέχεται να ενθαρρύνουν την κυβέρνηση ότι αυτή είναι μια στρατηγική που αξίζει να συνεχίσει να εφαρμόζει.
Η κυβέρνηση του Ιράν δεν το δέχτηκε αυτό χωρίς αντίδραση, με τον Αγιατολάχ Χαμενεΐ, τον ανώτατο θεοκράτη της χώρας, να υπόσχεται να στείλει τα πολεμικά πλοία των ΗΠΑ «στο βυθό της θάλασσας» αν οι ΗΠΑ επιτεθούν. Για την κυβέρνηση του Ιράν, η εγκατάλειψη του μη στρατιωτικού πυρηνικού προγράμματος και του αποθέματος βαλλιστικών πυραύλων είναι μια κόκκινη γραμμή που δεν είναι διατεθειμένη να ξεπεράσει. Το Ιράν έχει ήδη προτείνει να στείλει το ήμισυ του πιο εμπλουτισμένου ουρανίου του εκτός της χώρας και να εξασθενήσει το υπόλοιπο. Έχει επίσης προσφερθεί να επιτρέψει σε αμερικανικές εταιρείες να δραστηριοποιηθούν ως εργολάβοι στις βιομηχανίες πετρελαίου και φυσικού αερίου του Ιράν. Σε αντάλλαγμα, το Ιράν επιδιώκει την άρση των αμερικανικών κυρώσεων που έχουν συντρίψει την οικονομία της χώρας.
Όλα αυτά συμβαίνουν μόλις λίγους μήνες μετά τις μαζικές διαμαρτυρίες που συγκλόνισαν το Ιράν. Η κυβέρνηση της χώρας είναι πιο αδύναμη από ποτέ, με τη διεθνή της θέση να έχει υποβαθμιστεί από την επιθετικότητα των ΗΠΑ και του Ισραήλ και την εσωτερική της υποστήριξη να έχει διαλυθεί εντελώς μεταξύ των λαϊκών κοινωνικών τάξεων. Σε αυτές περιλαμβάνεται και οι μεσαία τάξη μπαζααρί, που αποτελούσαν το κύριο στήριγμα του καθεστώτος από την εποχή της αντεπανάστασης. Το καθεστώς κατάφερε να διατηρηθεί μόνο μέσω της δολοφονίας περίπου 7.000 αμάχων. Η κυβέρνηση Τραμπ προσπάθησε κυνικά να τοποθετηθεί ως σύμμαχος αυτών των διαδηλώσεων, βλέποντας σε αυτές μια ευκαιρία να προωθήσει τα συμφέροντα των ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την αδύναμη θέση του Ιράν είτε για να αποσπάσουν τεράστιες παραχωρήσεις είτε για να χρησιμοποιήσουν στρατιωτική δύναμη για να επιτύχουν αλλαγή καθεστώτος, αντικαθιστώντας τη θεοκρατία με τη δικτατορία του γιου του Σάχη, του προεπαναστατικού μονάρχη και τυράννου.
Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι, ενώ οι Δημοκρατικοί θα διατυπώσουν αντιρρήσεις σχετικά με τη διαδικασία λήψης της απόφασης για την επίθεση, και ίσως ακόμη και σχετικά με την αποτελεσματικότητα αυτής της συγκεκριμένης επίθεσης, δεν έχουν καμία αντίρρηση, από άποψη αρχών, να επιτεθούν σε ένα κυρίαρχο κράτος, ειδικά στο Ιράν. Κατά την περίοδο που προηγήθηκε του λεγόμενου «δεκαήμερου πολέμου» το περασμένο καλοκαίρι, πολλοί Δημοκρατικοί εξέφρασαν την υποστήριξή τους στην επίθεση. Οι Δημοκρατικοί έχουν μια διαφορετική προσέγγιση στη διαχείριση της αμερικανικής αυτοκρατορίας, αλλά αυτό δεν τους καθιστά ούτε στο ελάχιστο λιγότερο ιμπεριαλιστές.
Ό,τι και να σημαίνει η ρητορική του Τραμπ, καμία μορφή αμερικανικής επέμβασης δεν μπορεί να βοηθήσει τον λαό του Ιράν στον αγώνα του για απελευθέρωση. Μόνο ο ιρανικός λαός είναι ικανός να το επιτύχει αυτό για τον εαυτό του. Η αμερικανική επέμβαση θα προκαλέσει μόνο σύγχυση στην κατάσταση και, αν μη τι άλλο, θα αυξήσει τη λαϊκή υποστήριξη προς το καθεστώς.
Αν η κυβέρνηση Τραμπ επιτεθεί, πρέπει να είμαστε έτοιμοι να βγούμε στους δρόμους. Η εργατική τάξη πρέπει να επεκτείνει τα διδάγματα του Μινεάπολις, μαθαίνοντας ότι οι μαζικές απεργίες είναι το καλύτερο εργαλείο μας, όχι μόνο για να σταματήσουμε τις επιθέσεις του Τραμπ στο εσωτερικό, αλλά και για να βάλουμε τέλος στην ιμπεριαλιστική επιθετικότητα των ΗΠΑ στο εξωτερικό.
Όχι στον πόλεμο των ΗΠΑ κατά του Ιράν!
Όχι στους μοναρχικούς!
Αλληλεγγύη στον λαό του Ιράν!
Τέλος στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό!
Μετάφραση: elaliberta.gr
Tempest National Committee, “No war on Iran! Defeat U.S. imperialism!”, Tempest, 25 Φεβρουαρίου 2026, https://tempestmag.org/2026/02/no-war-on-iran/.
