Συγκέντρωση υπέρ της Παλαιστίνης στη Νταράα, 1 Απριλίου 2026

Michael Karadjis

Οι Σύριοι διαδηλώνουν για την Παλαιστίνη σε όλη τη χώρα

Στις αρχές Απριλίου, χιλιάδες Σύροι σε όλη τη χώρα βγήκαν στους δρόμους εκφράζοντας την αλληλεγγύη τους προς την Παλαιστίνη, καταδικάζοντας τον νέο ισραηλινό νόμο απαρτχάιντ που επιτρέπει την εκτέλεση Παλαιστινίων κρατουμένων/ομήρων, καθώς και το συνεχιζόμενο κλείσιμο του τεμένους Αλ-Άκσα στην Ιερουσαλήμ. Ο νόμος δεν ισχύει για τους Εβραίους, αλλά αποτελεί άμεση απειλή για τη ζωή περισσότερων από 10.000 Παλαιστινίων κρατουμένων σε παράνομες φυλακές στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, όπου τα στρατιωτικά «δικαστήρια» έχουν ποσοστό «καταδίκης» 96%. Διαδηλώσεις ξέσπασαν στη Δαμασκό, τη Χομς, τη Χάμα, το Χαλέπι, τη Νταράα, την Κουνέιτρα, τη Λατάκια, το Ίντλιμπ και στο παλαιστινιακό στρατόπεδο Γιαρμούκ. Δείτε βίντεο από αυτές τις δύο εξαιρετικές διαδηλώσεις:

Ο Αιγύπτιος Ομάρ Σαμπούρ, επί χρόνια ακτιβιστής αλληλεγύης προς τον συριακό λαό, έγραψε:

«Δεν νομίζω ότι έχει υπάρξει καμία μαζική κινητοποίηση υπέρ της Παλαιστίνης, τόσο γεωγραφικά διαδεδομένη στην περιοχή [και χωρίς υπερβολή, ίσως και στον κόσμο; Μου έρχεται στο μυαλό η Ιταλία] στην πρόσφατη ιστορία, όσο αυτή που συνέβη τις τελευταίες ημέρες στη Συρία. Νταράα, Δαμασκός, Χαλέπι, Ίντλιμπ, Χομς, Νταράγια και αμέτρητες άλλες πόλεις και χωριά. Είναι μεγάλη τιμή που το έζησα.»

Σε όλη τη χώρα

Στο Πανεπιστήμιο του Χαλεπιού, χιλιάδες φοιτητές ύψωσαν παλαιστινιακές και συριακές σημαίες και πανό με τα συνθήματα «Οι Παλαιστίνιοι κρατούμενοι δεν είναι αριθμοί» και «Η εκτέλεση κρατουμένων είναι έγκλημα κατά της ανθρωπότητας», φωνάζοντας «Με τις ψυχές μας, με το αίμα μας, θα σε λυτρώσουμε, Παλαιστίνη». Βίντεο:

Διαδηλωτές στην πλατεία Σαανταλλάχ αλ-Τζαμπίρι στο Χαλέπι έκαψαν την ισραηλινή σημαία:

Στη Δαμασκό, κόσμος συγκεντρώθηκε στο ιστορικό τζαμί των Ομεϋαδών μετά την προσευχή της Παρασκευής για να διαμαρτυρηθεί ενάντια στον νέο νόμο του Ισραήλ περί εκτελέσεων, που συνιστά απαρτχάιντ. Κρατώντας σημαίες της Παλαιστίνης και της συριακής επανάστασης, οι διαδηλωτές ζήτησαν την απελευθέρωση του Αλ-Άκσα και εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους προς τους Παλαιστίνιους κρατούμενους. Βίντεο:

Περισσότερα βίντεο από τη διαμαρτυρία στο τζαμί των Ομεϋαδών στη Δαμασκό:

Το (άδειο) κτίριο της αμερικανικής πρεσβείας στη Δαμασκό στολίστηκε με την παλαιστινιακή σημαία, βίντεο:

Στη Τζάμπλα της επαρχίας Λατάκια, κρεμάσανε τον Νετανιάχου (βλ. βίντεο):

Διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν επίσης στο παλαιστινιακό προσφυγικό στρατόπεδο στην πόλη Νταράα:

Στο νότο: Σχετικά με την ισραηλινή κατοχή

Στο νότο, ιδίως στη Νταράα και την Κουνέιτρα, αυτή η αλληλεγγύη προς την Παλαιστίνη συνδυάστηκε με την οργή για τη συνεχιζόμενη ισραηλινή κατοχή τμήματος της Κουνέιτρα πέρα από τα ήδη κατεχόμενα Υψίπεδα του Γκολάν, και τις αδιάκοπες επιθέσεις του Ισραήλ σε αυτές τις δύο επαρχίες, συμπεριλαμβανομένων επιθέσεων σε αγροτικές εκτάσεις, κατάληψης πηγών νερού, επιδρομών σε πόλεις και χωριά, απαγωγών «υπόπτων» και αεροπορικών επιδρομών, οι οποίες συνεχίζονται από την ανατροπή του Άσαντ, του ηγέτη που προτιμούσε το Ισραήλ, τον Δεκέμβριο του 2024, η οποία έφερε στην εξουσία μια κυβέρνηση που το Ισραήλ θεωρεί εχθρό.

Σ’ αυτό το βίντεο από τη Νταράα, διαδηλωτές λένε «Θα θυσιάσουμε το αίμα μας για τ’ αδέρφια μας τους Παλαιστίνιους», «στεκόμαστε στο πλευρό της Παλαιστίνης, των ομήρων και του παλαιστινιακού αγώνα», «μαζί με τη Γάζα μέχρι τον θάνατο», οι διαδηλωτές καταδίκασαν τον νέο ισραηλινό νόμο. Έφτασαν στα «σύνορα» με τα ισραηλινά κατεχόμενα εδάφη της Συρίας.

Επίσης από τη Νταράα: «Το αίμα και η ψυχή μας θυσιάζονται για σένα, Γάζα».

Περισσότερες φωτογραφίες από τη Νταράα, από τις πόλεις Μπούσρα αλ Σαμ και Τάφας:

Σ’ αυτό το βίντεο από την Κουνέιτρα, διαδηλωτές καίνε την ισραηλινή σημαία:

Μερικοί διαδηλωτές στην Κουνέιτρα προσπάθησαν να διασχίσουν τις γραμμές της ισραηλινής κατοχής στα Υψίπεδα του Γκολάν. Οι δυνάμεις ασφαλείας δεν είχαν άλλη επιλογή από το να τους εμποδίσουν να κατακρεουργηθούν· όπως βλέπουμε στο βίντεο, ένας άνδρας των δυνάμεων ασφαλείας λέει: «Μισώ το Ισραήλ όσο κι εσείς, αλλά θα τους πολεμήσετε με τις σαγιονάρες σας; Δεν έχετε καν όπλα».

Διαδηλώσεις έξω από την πρεσβεία των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων

Μερικοί διαδηλωτές υπέρ της Παλαιστίνης έφυγαν από την κύρια συγκέντρωση στη Δαμασκό για να διαδηλώσουν έξω από την πρεσβεία των ΗΑΕ. Οι διαδηλωτές φώναζαν «Σιωνιστική πρεσβεία» και κρέμασαν παλαιστινιακές σημαίες, εκφράζοντας την αντίθεσή τους στις στενές σχέσεις των ΗΑΕ με το Ισραήλ.

Μια ξεχωριστή αλλά σχετική διαμαρτυρία έλαβε χώρα έξω από την ίδια πρεσβεία, με συνθήματα όπως «Ανάθεμά σε, Μπιν Ζαγιέντ» (αναφερόμενοι στον πρόεδρο των ΗΑΕ Μοχάμμεντ μπιν Ζαγιέντ), διαμαρτυρόμενοι για την κράτηση του πρώην διοικητή των ανταρτών, και στη συνέχεια διοικητή του Συριακού Αραβικού Στρατού μετά την επανάσταση, Ίσαμ Μπουιντάνι, για περισσότερο από ένα χρόνο, αφότου επισκέφθηκε συγγενείς στα ΗΑΕ. Πράγματι, η σύλληψή του ήταν προφανώς μια σκόπιμη προσβολή προς τον πρόεδρο της Συρίας Σαράα, καθώς έλαβε χώρα ακριβώς τη στιγμή που έφευγε από τα ΗΑΕ μετά την πρώτη του επίσημη επίσκεψη.

Ωστόσο, ορισμένοι διαδηλωτές προσπάθησαν να εισβάλουν στην πρεσβεία, αλλά εμποδίστηκαν από τις συριακές αρχές δημόσιας ασφάλειας. Η συριακή κυβέρνηση τόνισε τη «σταθερή και αμετάβλητη στάση» της ενάντια στις επιθέσεις εναντίον οποιωνδήποτε πρεσβειών, επαναλαμβάνοντας παράλληλα ότι αυτό δεν περιορίζει σε καμία περίπτωση το δικαίωμα στη διαμαρτυρία.

Τα ΗΑΕ καταδίκασαν τις αποκαλούμενες «ταραχές, πράξεις βανδαλισμού και επιθέσεις» έξω από την πρεσβεία τους και απαίτησαν από τις συριακές αρχές να «προστατεύσουν τις διπλωματικές αποστολές, να διερευνήσουν το περιστατικό και να λογοδοτήσουν οι υπεύθυνοι». Εν τω μεταξύ, ανεπίσημοι εκπρόσωποι των ΗΑΕ ήταν πιο σκληροί, όπως για παράδειγμα ο «ενθουσιώδης υποστηρικτής των Συμφωνιών του Αβραάμ» Λοάι Αλσαρίφ, ο οποίος προειδοποίησε ότι «ο πρόεδρος της Συρίας πρέπει να καταλάβει πως ό,τι συνέβη σήμερα δεν θα μείνει ατιμώρητο και ότι οι κυρώσεις κατά της Συρίας δεν έχουν αρθεί πλήρως, ούτε πρέπει να αρθούν. Αν η Συρία θέλει να γίνει μια άλλη Χαμάς, θα πρέπει να αντιμετωπίσει τη μοίρα της Χαμάς».

Υπάρχει ένα ιστορικό εδώ. Εκτός από το καθεστώς αλ-Σίσι στην Αίγυπτο, το οποίο δήλωσε την υποστήριξή του στον Άσαντ αμέσως μετά το (υποστηριζόμενο από τα ΗΑΕ) πραξικόπημα εναντίον του προέδρου Μόρσι της «Απριλιανής Άνοιξης» το 2013, τα ΗΑΕ ήταν το πρώτο αραβικό κράτος που αποκατέστησε πλήρως τις διπλωματικές σχέσεις με το καθεστώς Άσαντ το 2018, ακολουθούμενο από κοντά από τον στενό σύμμαχό του, το Μπαχρέιν. Αυτά ήταν επίσης τα δύο πρώτα κράτη (και πάλι, εκτός από την Αίγυπτο) που αποκατέστησαν τις σχέσεις με το Ισραήλ το 2020 στο πλαίσιο των Συμφωνιών του Αβραάμ. Ο κοινός παρονομαστής για το σταθερά αντεπαναστατικό καθεστώς του Μοχάμμεντ μπιν Ζαγιέντ είναι η ακραία εχθρότητα προς την Μουσουλμανική Αδελφότητα και τον πολιτικό Ισλάμ γενικότερα, καθώς και προς οτιδήποτε σχετίζεται με την Αραβική Άνοιξη. Και ενώ το καθεστώς του Άσαντ κατέρρεε, τα ΗΑΕ (και η Αίγυπτος) συνέχισαν να δηλώνουν την ισχυρή υποστήριξή τους προς το καθεστώς, και πολλά πρώην μέλη του καθεστώτος βρίσκονται σε εξορία στα ΗΑΕ. Ενώ τα ΗΑΕ, μετά από κάποια δισταγμό, τελικά υιοθέτησαν μια πραγματιστική στάση απέναντι στη νέα κυβέρνηση, επειδή δεν έβλεπαν άλλη εναλλακτική, παραμένουν καχύποπτα και αυτές οι διαμαρτυρίες αντανακλούν αυτό που πολλοί Σύριοι σκέφτονται για τις σχέσεις των ΗΑΕ τόσο με τον Άσαντ όσο και με το Ισραήλ.

Διαδηλώσεις για την Παλαιστίνη: Υπέρ της επανάστασης – αλλά γιατί τώρα; Ποια είναι η στάση της κυβέρνησης;

Ορισμένοι σχολιαστές (μεταξύ των οποίων και ορισμένοι Σύροι που ζουν στο εξωτερικό και υποστηρίζουν την επανάσταση, αλλά και ορισμένοι εχθροί της επανάστασης) ισχυρίστηκαν ότι αυτές οι διαδηλώσεις υποκινήθηκαν από σκοτεινές, φιλοϊρανικές ή φιλο-Χεζμπολλάχ δυνάμεις, με στόχο να φέρουν σε δύσκολη θέση τη συριακή κυβέρνηση ή να την ωθήσουν σε μια πρόωρη, αυτοκτονική ένοπλη σύγκρουση με την ισραηλινή κατοχή. Ωστόσο, δεν υπάρχει καμία απολύτως απόδειξη για κάτι τέτοιο, ενώ οι εναπομείνασες φιλοϊρανικές δυνάμεις είναι σχεδόν ανύπαρκτες οπουδήποτε στη Συρία.

Αντίθετα, αν και οι διαδηλώσεις δεν υποστηρίζονταν ρητά από την κυβέρνηση, ήταν σαφώς υπέρ της επανάστασης· μάλιστα, θα μπορούσαμε να πούμε ότι αποτελούσαν αναπόσπαστο μέρος της επανάστασης. Συνθήματα όπως «Ανατρέψαμε τον Άσαντ — τώρα είναι η σειρά του Ισραήλ» (ή «ανατρέψαμε την κυριαρχία των βαρελιών βόμβων, και τώρα είναι η σειρά του Ισραήλ») ήταν συνηθισμένα· παντού, κυμάτιζαν μαζί παλαιστινιακές και συριακές επαναστατικές σημαίες· τα κρατικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν με θετικό τρόπο τις δράσεις· και οι δυνάμεις δημόσιας ασφάλειας ή στρατεύματα του νέου συριακού στρατού συμμετείχαν στις διαδηλώσεις σε ορισμένες περιοχές.

Για παράδειγμα, στο Χαλέπι, η 60η Μεραρχία του Συριακού Αραβικού Στρατού –που συνδέεται στενά με τη συριακή ηγεσία– πραγματοποίησε τη δική της πορεία φωνάζοντας «Γάζα, Γάζα… Γάζα είναι το σύνθημά μας. Ερχόμαστε για σένα, εχθρέ, ερχόμαστε». Δείτε το βίντεο εδώ.

Το ίδιο συνέβη και στην ιστορική επαναστατική πόλη Αλ-Ζαμπαντάνι, στην επαρχία της Δαμασκού, όπου πραγματοποιήθηκαν κοινές διαδηλώσεις των κατοίκων της περιοχής και των δυνάμεων εσωτερικής ασφάλειας:

Στη Νταράα, μια ομάδα εκπροσώπων του κινήματος δήλωσε: «Εμείς, ο λαός της επαρχίας Νταράα, ανανεώνουμε την πίστη μας στον αδελφό μας, τον Πρόεδρο της Συρίας Αχμάντ αλ-Σαράα» και συνεχίζει λέγοντας: «Λέμε στην επιθετική βρετανική-σιωνιστική οντότητα των εποίκων, που επεκτείνεται καθημερινά προς τα εδάφη μας, ότι δεν θα παραμείνουμε σιωπηλοί και θα αντισταθούμε με όλη μας τη δύναμη».

Ωστόσο, κάποιοι μπορεί να ρωτήσουν: «Γιατί τώρα;» Στην πραγματικότητα, κατά τη διάρκεια του τελευταίου έτους, από την αρχή της επανάστασης, έχουν πραγματοποιηθεί συγκεντρώσεις υπέρ της Παλαιστίνης σε όλη τη Συρία, ενώ ακριβώς πριν από ένα χρόνο υπήρξε ακόμη ένα κύμα διαδηλώσεων σε εθνικό επίπεδο, με το ίδιο επαναστατικό κλίμα και με θετική κάλυψη από τα κρατικά μέσα ενημέρωσης· ωστόσο, κανένα από αυτά δεν είχε τόσο μεγάλη εμβέλεια όσο το σημερινό.

Το πιο σημαντικό είναι ότι η συριακή επανάσταση είχε πάντα στενούς δεσμούς με την Παλαιστίνη. Κατά το πρώτο έτος της γενοκτονίας στη Γάζα, πριν από την ανατροπή του Άσαντ, οι κάτοικοι πόλεων σε ολόκληρη την περιοχή του Ίντλιμπ και του Χαλεπιού, που βρίσκονταν υπό τον έλεγχο των ανταρτών, διαδήλωναν συνεχώς σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τη Γάζα, διοργανώνοντας συγκεντρώσεις, σεμινάρια, εκστρατείες συγκέντρωσης χρημάτων και άλλες παρόμοιες δράσεις. Η καμπάνια «Γάζα και Ίντλιμπ: Μία πληγή» ξεκίνησε από την Κυβέρνηση Σωτηρίας της Συρίας υπό την ηγεσία της HTS λίγο μετά τον Οκτώβριο του 2023 με μια διεθνή τηλεδιάσκεψη που μεταδόθηκε από το Ίντλιμπ. Τον Νοέμβριο του 2023, αυτή η καμπάνια συγκέντρωσε 350.000 δολάρια για τη Γάζα σε οκτώ ημέρες, ένα αξιοσημείωτο επίτευγμα για μια φτωχή αγροτική επαρχία που ήταν υπό συνεχή πολιορκία από τους Ασαντιστές. Τον Απρίλιο του 2024 εγκαινιάστηκε η «Πλατεία της Γάζας» στο κέντρο του Ίντλιμπ. Η συμπλήρωση ενός έτους γενοκτονίας στη Γάζα σηματοδοτήθηκε με δράσεις σε ολόκληρη την περιοχή με το σύνθημα «Οι καρδιές μας είναι με τη Γάζα».

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι αυτές ήταν οι μόνες διαδηλώσεις υπέρ της Παλαιστίνης στη Συρία εκείνη την εποχή, καθώς είχαν απαγορευτεί στις περιοχές που ελέγχονταν από το καθεστώς Άσαντ· υπό το καθεστώς Άσαντ, Παλαιστίνιοι είχαν συλληφθεί επειδή προσπάθησαν να διοργανώσουν συγκεντρώσεις αλληλεγγύης προς τη Γάζα. Επιπλέον, αυτό το σημερινό κύμα εκθέτει και την υπόλοιπη περιοχή. Ο ιστότοπος «Warfare Analysis» ανέφερε «έναν Άραβα από άλλη χώρα που σχολίαζε τις διαδηλώσεις σε όλη τη Συρία προς υποστήριξη των Παλαιστινίων αιχμαλώτων: “Τυχεροί αυτοί, μπορούν να εκφράζονται”», στο οποίο ένας Σύριος απάντησε: «“Αυτό δεν ήρθε εύκολα, θυσιάσαμε τα πάντα γι’ αυτό”». Τέτοιες διαδηλώσεις υπέρ της Παλαιστίνης απαγορεύονται σε πολλές, αν όχι στις περισσότερες, αραβικές χώρες, όπως ίσχυε και υπό τον Άσαντ. Όποια και αν είναι η άποψη κάποιου για τη σημερινή συριακή κυβέρνηση, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι η συριακή επανάσταση δεν αφορά μια κυβέρνηση, αλλά τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις ελευθερίες, τα οποία έχουν πλέον διευρυνθεί σημαντικά, παρά τα πολλά προβλήματα που παραμένουν.

Κάποιοι υποστηρίζουν ότι, ενώ η ανοχή της συριακής κυβέρνησης απέναντι σε αυτές τις διαδηλώσεις αντανακλά το πιο δημοκρατικό κλίμα που επικρατεί μετά την εποχή του Άσαντ, στην πραγματικότητα η κυβέρνηση δεν είναι ικανοποιημένη, καθώς φοβάται ότι οι διαδηλώσεις αυτές ενδέχεται να την φέρουν σε δύσκολη θέση, την ώρα που προσπαθεί να εξασφαλίσει χρηματοδότηση από τις ΗΠΑ και τη διεθνή κοινότητα για την ανασυγκρότηση. Αυτό φαίνεται αβάσιμο, δεδομένων των ευνοϊκών αναφορών των μέσων ενημέρωσης, του μακροπρόθεσμου ιστορικού της ηγεσίας όπως περιγράφηκε παραπάνω, καθώς και της τεράστιας κλίμακας των διαδηλώσεων και του προφανώς φιλοεπαναστατικού χαρακτήρα τους. Η σχετικά αδρανής στάση της κυβέρνησης αντανακλά την απολύτως σωστή εστίασή της στις σχέσεις με άλλες κυβερνήσεις, λόγω των εξαιρετικά επειγουσών αναγκών ανασυγκρότησης της Συρίας μετά την αποκαλυπτική περίοδο του Άσαντ. Αυτό δεν σημαίνει αντίθεση στο κίνημα, αλλά μάλλον διαφορετικούς ρόλους.

Ωστόσο, άλλοι πάλι υποστηρίζουν το αντίθετο, ότι δηλαδή η κυβέρνηση βρίσκεται πίσω από τις διαδηλώσεις, προκειμένου να δείξει στο Ισραήλ ότι μπορεί να κινητοποιηθεί αν χρειαστεί, ως «όπλο» για όποτε πραγματοποιηθεί ο επόμενος γύρος συνομιλιών υπό την αιγίδα των ΗΠΑ, με στόχο (από την πλευρά της Συρίας) να αναγκάσει το Ισραήλ να αποσυρθεί από τα εδάφη που έχει καταλάβει από τον Δεκέμβριο του 2024, πίσω στις γραμμές αποχώρησης του 1974 στις οποίες ο Άσαντ και το Ισραήλ παρέμειναν πιστοί για 50 χρόνια (η συριακή κυβέρνηση απαιτεί επίσης συνεχώς την πλήρη επιστροφή των Υψιπέδων του Γκολάν, που κατέχονται από το 1967, αλλά μετά από 50 χρόνια πλήρους παθητικότητας υπό τον Άσαντ, η αντιμετώπιση αυτού του ζητήματος θα πρέπει να περιμένει μέχρι να ανακάμψει κάπως το συριακό έθνος). Ωστόσο, ίσως είναι υπερβολή να υπονοούμε ότι η κυβέρνηση ηγείται συνειδητά του κινήματος· είναι πιο πιθανό ότι πρωτοστατούν στοιχεία που συνδέονται στενά με την κυβερνώσα ομάδα στους ευρύτερους κύκλους της συριακής επανάστασης, και η κυβέρνηση τους επιτρέπει να παίζουν αυτόν τον ρόλο.

Πιθανότατα δεν είναι τυχαίο ότι αυτό συμβαίνει την ώρα που το Ισραήλ αντιμετωπίζει τόσο το Ιράν όσο και τη Χεζμπολλάχ· για τον συριακό λαό, και οι δύο πλευρές είναι εχθροί· δυσκολεύονται να συμπάσχουν με το Ιράν και τη Χεζμπολλάχ, αφού συμμετείχαν ενεργά στον γενοκτονικό πόλεμο του Άσαντ εναντίον του συριακού λαού για μια δεκαετία, φτάνοντας μάλιστα να αναλάβουν ηγετικό ρόλο στις πολιορκίες που οδήγησαν σε λιμό τις πόλεις που ελέγχονταν από τους επαναστάτες. Ωστόσο, το Ισραήλ στήριξε επίσης το καθεστώς Άσαντ (ένα θέμα στο οποίο, κατά ειρωνικό τρόπο, το Ισραήλ και το Ιράν συμφώνησαν) και αποτελεί τον κύριο εχθρό της νέας Συρίας από τον Δεκέμβριο του 2024, καθώς και τον κατακτητή της γης της. Θέτοντας με έμφαση το ζήτημα της Παλαιστίνης στο πλαίσιο αυτού του πολέμου, η Συρία επιδεικνύει την εχθρότητά της προς το Ισραήλ χωρίς να υπερασπίζεται το Ιράν και τη Χεζμπολλάχ (αν και η Συρία έχει καταδικάσει έντονα την επίθεση του Ισραήλ εναντίον του Λιβάνου).

Αξίζει να σημειωθεί ότι το ζήτημα της Παλαιστίνης έχει περάσει σε δεύτερη μοίρα λόγω αυτού του πολέμου – ενώ το Ιράν επέμεινε, και δικαίως, ότι η κατάπαυση του πυρός δεν πρέπει να διαχωρίζεται από το ζήτημα της ισραηλινής τρομοκρατίας στο Λίβανο, δεν έχει γίνει καμία αναφορά στη γενοκτονία που συνεχίζεται στη Γάζα, ούτε στην ριζική έξαρση της τρομοκρατίας των εποίκων και στις μαζικές καταπατήσεις γης στη Δυτική Όχθη, υπό το πρόσχημα αυτού του πολέμου. Υπό αυτή την έννοια, η συριακή εξέγερση για την Παλαιστίνη έχει διαδραματίσει έναν μικρό αλλά σημαντικό ρόλο στο να φέρει το ζήτημα ξανά στο προσκήνιο, ακόμη και αν αυτό δεν ήταν ο συνειδητός στόχος.

Άλλοι πάλι ισχυρίζονται ότι δεν είναι οι φιλοϊρανικές δυνάμεις που προσπαθούν να φέρουν την κυβέρνηση σε δύσκολη θέση και να την ωθήσουν σε μια αυτοκτονική σύγκρουση με την κατοχή, αλλά οι σκληροπυρηνικές σουνιτικές τζιχαντιστικές δυνάμεις που αντιτίθενται στον εξωτερικό πραγματισμό του αλ-Σαράα. Αν και δεν υπάρχουν πιο αδιάσειστα στοιχεία γι’ αυτό απ’ ό,τι για τον πρώτο ισχυρισμό, τουλάχιστον αυτό άπτεται μιας πραγματικότητας εντός της Συρίας, σε περιθωριακό επίπεδο. Ωστόσο, είναι πιο πιθανό ότι ενέργειες όπως οι απόπειρες να διασχιστεί η γραμμή κατοχής του Γκολάν ήταν απλώς γνήσια συριακή οργή και όχι αντανάκλαση τέτοιων περιθωριακών τάσεων.

Εκεί όμως όπου εμφανίστηκε η τζιχαντιστική περιθωριακή πτέρυγα ήταν σε ορισμένα συνθήματα με σαφώς αντιεβραϊκό περιεχόμενο που ακούστηκαν σε μερικές διαδηλώσεις. Για παράδειγμα, σε αυτό το βίντεο από το Ιντλίμπ, βλέπουμε διαδηλωτές που είναι αναμφίβολα εξοργισμένοι με τον νόμο που επιτρέπει την εκτέλεση Παλαιστινίων αιχμαλώτων, να φωνάζουν «Χαϊμπάρ, Χαϊμπάρ, ω Εβραίοι! Ο στρατός του [Προφήτη] Μοχάμμαντ θα επιστρέψει!» Πρόκειται για μια ιστορική αναφορά σε μια μάχη του 7ου αιώνα εναντίον μιας εβραϊκής περιοχής στη Μεδίνα (η οποία έχει επίσης χρησιμοποιηθεί κατά καιρούς σε ορισμένες ενέργειες της Χαμάς).

Οι γενοκτονικές θηριωδίες του Ισραήλ στην Παλαιστίνη αποτελούν προφανώς μία από τις αιτίες που πυροδοτούν τον αντισημιτισμό, κάτι που φυσικά δεν τον δικαιολογεί. Αυτό αντανακλά τις προκαταλήψεις που επικρατούν σε ορισμένα από τα πιο σκληροπυρηνικά τζιχαντιστικά στοιχεία, τα οποία αποτελούσαν τη βάση στήριξης των πρώην ηγετών της HTS.

Ωστόσο, ενώ τέτοιες ιδέες πρέπει να καταπολεμηθούν, θα ήταν λάθος να αμαυρώνεται ολόκληρο το κίνημα με τέτοια φαινόμενα· το κίνημα στο σύνολό του έχει επικεντρωθεί στα εγκλήματα του Ισραήλ και στην αλληλεγγύη προς την Παλαιστίνη, η οποία είναι βαθιά ριζωμένη.

Κάποιοι φώναζαν υπέρ της Χαμάς

Ενώ οι περισσότεροι διαδηλωτές φώναζαν γενικά υπέρ της Παλαιστίνης, της Γάζας ή του Αλ-Άκσαά, ορισμένοι φώναζαν συγκεκριμένα υπέρ της Χαμάς, όπως φαίνεται στο παρακάτω βίντεο από τη Νταράα. Μεταξύ των συνθημάτων ήταν:

«Ω Αμπού Ουμπάιντα, σου έχουμε δηλώσει ανοιχτά την πίστη μας».

«Λένε ότι η Χαμάς είναι τρομοκρατική οργάνωση – όλη η Συρία είναι Χαμάς».

Σ’ αυτό το βίντεο βλέπουμε μια σημαία της Χαμάς να υψώνεται στην κορυφή του Τζαμιού των Ομεϋαδών στη Δαμασκό, ενώ η συγκέντρωση από κάτω είναι μια θάλασσα από παλαιστινιακές (και μερικές συριακές επαναστατικές) σημαίες.

Κατά τη διάρκεια της αιματηρής επίθεσης του Ισραήλ στην πόλη Μπέιτ Τζινν, νότια της Δαμασκού, στα τέλη Νοεμβρίου, οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις σκότωσαν 13 αμάχους, αφού οι κάτοικοι της πόλης είχαν αντισταθεί και τραυματίσει έξι στρατιώτες. Το Ισραήλ είχε κατηγορήσει εναλλακτικά όσους αντιστάθηκαν ότι ήταν μέλη της Χαμάς, της Παλαιστινιακής Ισλαμικής Τζιχάντ, της Τζαμάτ αλ-Ισλαμίγια (μια σουνιτική ισλαμιστική πολιτοφυλακή με έδρα το Λίβανο) και στελέχη του «καθεστώτος του Τζολάνι» (δηλαδή, της κυβέρνησης Σαράα). Όταν ο ερευνητής για τη Συρία Αϊμέν Τζαουάντ αλ-Ταμίμι πήρε συνεντεύξεις από ντόπιους σχετικά με αυτό, μια από τις απαντήσεις που του δόθηκαν ήταν: «Είναι τιμή μας να είμαστε μεταξύ των στρατιωτών της Χαμάς».

Υπάρχει ένα συγκεκριμένο ιστορικό πλαίσιο για αυτό. Ο Άσαντ ο πρεσβύτερος είχε καταστείλει όλες τις ανεξάρτητες παλαιστινιακές οργανώσεις στη Συρία τη δεκαετία του 1980, επεκτείνοντας τον πόλεμο του εναντίον της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (ΟΑΠ) στον Λίβανο. Ως εκ τούτου, οι περισσότερες από τις επιτρεπόμενες παλαιστινιακές οργανώσεις που υπήρχαν όταν ξέσπασε η επανάσταση το 2011 –όπως το παραπλανητικά ονομαζόμενο Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης-Γενική Διοίκηση (PFLP-GC – που δεν πρέπει να συγχέεται με το πραγματικό PFLP)– ήταν μαριονέτες του καθεστώτος που ασκούσαν αστυνομική εξουσία στα παλαιστινιακά στρατόπεδα για λογαριασμό του καθεστώτος, πράγμα που περιελάμβανε την αποστολή Παλαιστινίων στη Σεντάγια και σε άλλα μπααθικά γκουλάγκ βασανιστηρίων και στρατόπεδα θανάτου. Χιλιάδες Παλαιστίνιοι δολοφονήθηκαν και εξαφανίστηκαν από το καθεστώς, συχνά μετά από καταγγελία αυτών των κατασκόπων. Το 2011, η πολιτοφυλακή του PFLP-GC έφτασε να πυροβολήσει και να σκοτώσει Παλαιστίνιους διαδηλωτές στο Γιαρμούκ.

Ωστόσο, στην προσπάθειά του να υπονομεύσει την κύρια παλαιστινιακή οργάνωση, τη Φατάχ, το καθεστώς είχε δεχτεί τη Χαμάς στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Ό,τι κι αν πιστεύει κανείς για τη Χαμάς, η ανεξαρτησία της δεν αμφισβητείται. Μόλις ξέσπασε η επανάσταση, η Χαμάς υποστήριξε τον λαό ενάντια στο καθεστώς (καθώς και παρόμοιες εξεγέρσεις της Αραβικής Άνοιξης στην περιοχή) και, ως αποτέλεσμα, έφυγε από τη Συρία, ενώ τα γραφεία της λεηλατήθηκαν από τραμπούκους του καθεστώτος. Όταν άνοιξε η Σεντάγια τον Δεκέμβριο του 2024, επιβεβαιώθηκε ότι το καθεστώς Άσαντ είχε εκτελέσει 94 φυλακισμένους ακτιβιστές της Χαμάς, ενώ 67 επιζώντες στελέχη της Χαμάς αφέθηκαν ελεύθεροι από τις νέες αρχές. Αμέτρητες χιλιάδες άλλων Παλαιστινίων –που εκτιμάται ότι αντιστοιχούν στο 5,6% του συνολικού πληθυσμού των Παλαιστινίων στη Συρία– σκοτώθηκαν επίσης ή εξαφανίστηκαν στα γκουλάγκ του καθεστώτος. Η Χαμάς χαιρέτισε την ανατροπή του καθεστώτος.

Αντιδράσεις από τη Γάζα

Ο Αμπού Ομπάιντα, εκπρόσωπος των Ταξιαρχιών Αλ-Κάσσαμ, του στρατιωτικού σκέλους της Χαμάς στη Γάζα, απάντησε στις 2 Απριλίου: «Από τη Γάζα και από την Ιερουσαλήμ, χαιρετίζουμε τον ευγενή λαό της Συρίας και τα πλήθη του που βγήκαν στους δρόμους φωνάζοντας συνθήματα υπέρ της αντίστασης και σε υποστήριξη του Αλ-Άκσα και των κρατουμένων. Τους λέμε: Ακούσαμε τη φωνή σας και είμαστε περήφανοι για εσάς». [Ο γνωστός Αμπού Ομπάιντα σκοτώθηκε στη Γάζα πέρυσι, αλλά ο αντικαταστάτης του πήρε το ίδιο ψευδώνυμο].

Άλλοι γνωστοί Παλαιστίνιοι στη Γάζα εκφράστηκαν με παρόμοιους όρους. Ο δημοσιογράφος Μοτάσσεμ Α. Νταλλούλ, που ζει στη Γάζα, δημοσίευσε στον λογαριασμό του στο X ότι «η Συρία είναι η πραγματική μας καρδιά».

Συνεχιζόμενες ισραηλινές επιθέσεις

Εν μέσω αυτών των διαδηλώσεων, οι ισραηλινές δυνάμεις κατοχής (IOF / Israeli Occupation Forces) επιτέθηκαν σε ένα αυτοκίνητο στην περιοχή της Κουνέιτρα, σκοτώνοντας έναν έφηβο. Το συριακό υπουργείο Εξωτερικών καταδίκασε αυτή την «κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου» και απαίτησε τη λήψη διεθνών μέτρων κατά των επαναλαμβανόμενων επιθέσεων του Ισραήλ.

Ωστόσο, αυτή ήταν μόνο μία από τις καθημερινές επιθέσεις που υφίσταται η Συρία μετά την ανατροπή του Άσαντ. Παρόλο που εμπλέκεται σε δύο γιγαντιαίους πολέμους εναντίον του Ιράν και του Λιβάνου, το Ισραήλ κατάφερε να βρει χρόνο για βομβαρδισμούς μικρότερης κλίμακας και άλλες επιθέσεις εναντίον της Συρίας! Στις 20 Μαρτίου, το Ισραήλ πραγματοποίησε επιθέσεις σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις, αποθήκες όπλων και στρατιωτική υποδομή της Συρίας στη Νταράα, συμπεριλαμβανομένου ενός κτιρίου που σχετίζεται με την 40ή Μεραρχία στην Ιζράα. Σύμφωνα με τις IOF, οι επιθέσεις στόχευαν ένα κέντρο διοίκησης και όπλα που βρίσκονταν σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις που ανήκουν στη συριακή κυβέρνηση. Τοπικές πηγές ανέφεραν αεροπορικές επιδρομές που έπληξαν την 12η Ταξιαρχία του συριακού στρατού κοντά στην Ιζράα και εκρήξεις στην περιοχή του αρχηγείου του 89ου Συντάγματος.

Μια έκθεση του SARI Global κατέγραψε 897 «περιστατικά που αποδίδονται σε ισραηλινή δραστηριότητα στη νότια Συρία». Μεταξύ αυτών, 123 σημειώθηκαν μόνο τον Μάρτιο του 2026, σε σύγκριση με 91 περιστατικά τον Ιανουάριο και 97 τον Φεβρουάριο. Τον Ιανουάριο, ισραηλινά αεροσκάφη ψέκασαν τρεις φορές μεγάλες εκτάσεις της Κουνέιτρα με ζιζανιοκτόνα, «καταστρέφοντας τις καλλιέργειες, πλήττοντας τους αγρότες και προκαλώντας ζημιές στα δέντρα».

Το Ισραήλ παραμένει σαφώς αποφασισμένο να διατηρήσει τα νέα «σύνορά» του στη Συρία και το σχέδιό του να καταστρέψει τη νέα Συρία, την κυβέρνησή της και, αν είναι δυνατόν, το συριακό κράτος στο σύνολό του. Οι πρόσφατες διαδηλώσεις αλληλεγγύης προς την Παλαιστίνη από τους Σύριους ενισχύουν στους ισραηλινούς ηγέτες την αμείωτη εχθρότητά τους προς τη μεταεπαναστατική Συρία.

Και κάποιες άλλες φωτογραφίες και βίντεο

Θα κλείσω με μια σειρά από άλλες φωτογραφίες και βίντεο:

Βίντεο

Βίντεο

Μετάφραση: elaliberta.gr

Michael Karadjis, “Syrians demonstrate for Palestine all over the country”, Their Anti-imperialism and Ours, 18 Απριλίου 2026, https://theirantiimperialismandours.com/2026/04/18/syrians-demonstrate-for-palestine-all-over-the-country/.