Joseph Daher Περισσότερο από μία εβδομάδα μετά τον φονικό σεισμό στην Τουρκία και τη Συρία, ο οποίος έχει προκαλέσει τον θάνατο περισσότερων από 35.000 ανθρώπων, εκ των οποίων 29.695 στην Τουρκία και περισσότεροι από 3.500 στη Συρία, οι δημόσιες επικρίσεις κατά της κυβέρνησης του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν συνεχίζουν να αυξάνονται.

Φώτης Μπενλισόι Ας μην επιτρέψουμε να κανονικοποιηθεί ο ρατσισμός και η εχθρότητα προς τους μετανάστες, χρησιμοποιώντας τον σεισμό ως αφορμή. Ας αποτρέψουμε την καλλιέργεια του φασισμού στο έδαφος της καταστροφής. Ας μην επιτρέψουμε να στραφούν τα θύματα του σεισμού ο ένας εναντίον του άλλου, ας μην επιτρέψουμε η δίκαιη οργή και αντίδραση μετά τον σεισμό να διαβρωθεί από τη φασιστική βαρβαρότητα.

Στη Γαλλία, αυτό που έγινε στις προηγούμενες τρεις ημέρες λαϊκής κινητοποίησης ενάντια στην κυβερνητική συνταξιοδοτική (αντι)μεταρρύθμιση, συνέβη και στην τέταρτη, το Σάββατο 11 Φεβρουαρίου: κατέβασε -και αυτή- στους δρόμους 240 πόλεων πάρα πολλές εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές, 2,5 εκατομμύρια σύμφωνα με την εκτίμηση των συνδικάτων, και περίπου 1 εκατομμύριο σύμφωνα με την αστυνομία. Όμως, ο πρόεδρος Μακρόν συνεχίζει να προκαλεί αδιαφορώντας για την αντίθεση της μεγάλης πλειοψηφίας της γαλλικής κοινωνίας, και δείχνει αποφασισμένος να περάσει το νομοσχέδιο του πάση θυσία και ενάντια σε αυτή την κοινωνία…

Ilya Budraitskis Το αίτημα για «αποποικιοποίηση» συνεπάγεται μια ριζική αναθεώρηση του συνολικού σχεδίου για το σύγχρονο ρωσικό κράτος, το οποίο διεκδικεί ανοιχτά εδάφη χωρών που κάποτε αποτελούσαν μέρος της αυτοκρατορίας. Η αναθεώρηση αυτού του σχεδίου δεν αφορά μόνο την εξωτερική πολιτική, αλλά και την εσωτερική δομή της Ρωσικής Ομοσπονδίας – ένα άκρως συγκεντρωτικό κράτος, το οποίο καταστέλλει αυστηρά κάθε στοιχείο περιφερειακής αυτονομίας. [Αναδημοσίευση από το Περιοδικό «Τέσσερα»]

Φώτης Μπενλισόι Τώρα, φυσικά, είναι η ώρα της αλληλεγγύης, της βοήθειας προς τους ανθρώπους που επλήγησαν από τον σεισμό. Αλλά ας μην ξεχνάμε: Δεν υπάρχουν «φυσικές» καταστροφές. Η καταστροφή είναι απλά και πάνω απ’ όλα ένα πολιτικό ζήτημα. Είναι αδύνατο να διαχωρίσουμε την καταστροφή ως γεγονός από τα οικονομικά και κοινωνικά αίτια και τις πολιτικές επιλογές που την προκαλούν και τη δημιουργούν. Επομένως, όχι μόνο τα αίτια αλλά και οι συνέπειες της καταστροφής αποτελούν πεδίο πολιτικής πάλης.