Ansar Jasim Jamal Al-Sayigh Salam Al-Akhdar Βλέπουμε την επανάσταση ως μια επαναστατική διαδικασία, μια διαδικασία που συνεχίζεται. Βρισκόμαστε τώρα στο στάδιο της προετοιμασίας, πρέπει να ωριμάσουμε θεωρητικά, πολιτικά και οργανωτικά. Αφιερώνουμε χρόνο για να θέσουμε πολλά ερωτήματα, να διαβάσουμε, να συζητήσουμε, να εκπαιδευτούμε. Τη στιγμή της επερχόμενης ιντιφάντα, και κατά τη γνώμη μου, θα έρθει σίγουρα, πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι από όλες τις απόψεις για αυτή την πρόκληση. Αν θέλουμε να αντιμετωπίσουμε την αντεπανάσταση, πρέπει να κατευθύνουμε αυτή την ιντιφάντα προς τη σωστή κατεύθυνση.

Céline Cantat Μετά τη λεγόμενη «μεταναστευτική κρίση» το 2015, ο Ούγγρος πρωθυπουργός Βίκτορ Όρμπαν έχει γίνει βασική φυσιογνωμία μιας υπερσυντηρητικής και αντιφιλελεύθερης ευρωπαϊκής δεξιάς. Η πολιτική αυτή εδράζεται σε σφοδρές αντιμεταναστευτικές θέσεις και σε έντονο λόγο που στοχεύει την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ), η οποία παρουσιάζεται ως ανίκανη να «προστατεύσει την Ευρώπη και τον πολιτισμό της» από την «απειλή» που συνιστούν οι μετανάστες. Σε αυτό το άρθρο, επιχειρώ να δείξω ότι η θέση της Ουγγαρίας για τη διεθνή μετανάστευση είναι το αποτέλεσμα συγκεκριμένων διαμορφώσεων εξουσίας και διαλεκτικών εντάσεων που σχετίζονται με την πολιτική, οικονομική και πολιτιστική οργάνωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Είκοσι ανεξάρτητες οργανώσεις και συνδικάτα Ιρανών εκπαιδευτικών, εργαζομένων, γυναικών, φοιτητών και συνταξιούχων εξέδωσαν την ακόλουθη δήλωση με τα ακόλουθα μίνιμουμ αιτήματα: «Στην τεσσαρακοστή τέταρτη επέτειο της Ιρανικής Επανάστασης του 1979, τα οικονομικά, πολιτικά και κοινωνικά θεμέλια της χώρας κλονίζονται μέσα σε μια δίνη κρίσεων και αποσύνθεσης. Έτσι, δεν είναι δυνατόν να φανταστεί κανείς μια σαφή και εφικτή προοπτική για τον τερματισμό αυτής της κατάστασης στο πλαίσιο του σημερινού πολιτικού εποικοδομήματος. Συνεπώς, ο καταπιεσμένος λαός του Ιράν, οι γυναίκες και η νεολαία που αναζητούν την ελευθερία και την ισότητα δίνουν τη ζωή τους με πρωτοφανές θάρρος…

Shireen Akram-Boshar Όπως μας έχουν διδάξει πολλές καταστροφές τα τελευταία είκοσι χρόνια, δεν υπάρχει φυσική καταστροφή που να μην έχει επηρεαστεί από την πολιτική, τον καπιταλισμό και τον ρατσισμό. Αυτό ισχύει για τον σεισμό στην Τουρκία και τη Συρία: Είναι ένας πολιτικός σεισμός βαθιά επηρεασμένος από τα ρήγματα της αντεπανάστασης, του αυταρχισμού, του ρατσισμού και του καπιταλισμού.

Ίσως δεν γνωρίζουμε ότι υπάρχουν Ουκρανοί και Ουκρανές που αγωνίζονται ενάντια στην εισβολή στη χώρα τους και ενάντια στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές της κυβέρνησής τους. Ίσως δεν γνωρίζουμε ότι υπάρχουν συνδικαλιστικές, φοιτητικές, φεμινιστικές και πολιτικές οργανώσεις στην Ουκρανία που μοιράζονται τους αγώνες και τις ιδέες μας. Ίσως δεν γνωρίζουμε ότι υπάρχουν αντιπολεμικές και προοδευτικές δυνάμεις και καταπιεσμένοι λαοί στη Ρωσική Ομοσπονδία. Ίσως δεν γνωρίζουμε ότι υπάρχουν αντιπολεμικές και προοδευτικές δυνάμεις στη Λευκορωσία. Ίσως δεν έχουμε ακούσει τον Βλαντίμιρ Πούτιν να κάνει λόγο για την καταστροφή της Ουκρανίας και την ανυπαρξία των Ουκρανών ως λαού.