Από τις 29 Σεπτεμβρίου, στη Γαλλία παρατηρείται ένα πρώτο κύμα απεργιών και διαδηλώσεων κατά του πληθωρισμού και του υψηλού κόστους ζωής, καθώς και για αυξήσεις στους μισθούς. Υπήρξε μια πανεθνική ημέρα απεργίας στις 29 Σεπτεμβρίου, μια άλλη στις 18 Οκτωβρίου και μια πανεθνική πορεία κατά του υψηλού κόστους ζωής και της κλιματικής αδιαφορίας στις 16 Οκτωβρίου. Ο πληθωρισμός και το κόστος ζωής έχουν γίνει σαφώς οι πρώτες προτεραιότητες των εργατικών τάξεων και του πληθυσμού γενικότερα, με πρώτη την έκρηξη των λογαριασμών ενέργειας, αλλά και των τιμών των τροφίμων, των ενοικίων και όλων των βασικών ειδών πρώτης ανάγκης.

Από τις αρχές Σεπτεμβρίου, οι ανθρακωρύχοι στο Ορυχείο Νο 9, βρίσκονται σε κινητοποίηση για να αποτρέψουν το διορισμό νέου διευθυντή, ο οποίος κατηγορείται για διαφθορά. Στις 6 Οκτωβρίου, το υπουργείο Ενέργειας της Ουκρανίας τον απέλυσε μετά από πιέσεις αντιπροσωπείας απεργών που επισκέφθηκε δύο φορές τον υπουργό Ενέργειας. Αλλά πολλοί εργαζόμενοι στο ορυχείο και ο εκπρόσωπος του συνδικάτου φοβούνται ότι αυτό δεν είναι το τέλος του αγώνα ενάντια σε αυτό που ισχυρίζονται ότι είναι μια συνεχής προσπάθεια διεφθαρμένων να πάρουν τον έλεγχο του ορυχείου.

Άλεξ Καλλίνικος: Πολλοί αναρωτιούνται αν το Brexit είναι η αιτία για την οικονομική και κοινοβουλευτική καταστροφή. Είναι το παράλογο και καταστροφικό μελόδραμα που εκτυλίσσεται στο Ουεστμίνστερ όλο συνέπεια του Brexit; Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι γεμάτα από ανθρώπους που απαντούν "ναι". Πολλοί που ψήφισαν υπέρ της παραμονής το 2016 αισθάνονται δικαιωμένοι από το χάος στο οποίο έχουν περιέλθει οι Συντηρητικοί. Υπάρχει ένα στοιχείο αλήθειας σε αυτό που λένε, αλλά η πραγματικότητα είναι πιο περίπλοκη. Από τότε που η Μάργκαρετ Θάτσερ εκδιώχθηκε από την εξουσία τον Νοέμβριο του 1990, οι Συντηρητικοί ήταν σφοδρά διχασμένοι όσον αφορά την Ευρώπη.

Οι σημερινές λαϊκές διαμαρτυρίες στο Ιράν κατά του υποχρεωτικού χιτζάμπ και της κρατικής βίας καθοδηγούνται από νεαρές γυναίκες και κερδίζουν την προσοχή της ανθρωπότητας. Πλήθος γυναικών έχουν βγει σε όλη τη χώρα για να κάψουν τα χιτζάμπ τους. Φωνάζουν: "Το χιτζάμπ μας θα είναι η θηλιά στο λαιμό σας" και έχουν ζητήσει το τέλος του ιρανικού καθεστώτος, διευκρινίζοντας ότι δεν θέλουν "ούτε μοναρχία, ούτε κλήρο". Οι νεαρές γυναίκες ηγούνται των διαδηλώσεων, στις οποίες συμμετέχουν νεαροί άνδρες και άνθρωποι όλων των ηλικιών, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων γυναικών που φορούν χιτζάμπ αλλά πιστεύουν ότι πρέπει να είναι θέμα επιλογής και όχι υποχρεωτικό.

Ποτέ δεν σχεδίαζα να φύγω από τη Ρωσία. Κατά τη διάρκεια 20 ολόκληρων χρόνων πολιτικού ακτιβισμού, όσο δύσκολα κι αν γίνονταν τα πράγματα, πάντα διατηρούσα την ελπίδα για αλλαγή, για δημοκρατία. Ήλπιζα ότι θα προέκυπταν ευκαιρίες για τη δημιουργία μιας πιο δίκαιης Ρωσίας, μιας χώρας που θα ανήκε σε ανθρώπους και όχι σε γραφειοκράτες, ολιγάρχες και siloviki. Παρ' όλες τις ανησυχητικές ειδήσεις που προηγήθηκαν της εισβολής στην Ουκρανία, μέχρι την τελευταία στιγμή στις 24 Φεβρουαρίου δεν μπορούσα να πιστέψω -δεν ήθελα να πιστέψω- ότι ο Πούτιν δεν μπλοφάρει, ότι πραγματικά θα ξεκινούσε αυτόν τον πόλεμο…