Ο πόλεμος της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας σηματοδοτεί μια ιστορική καμπή. Η παράνομη προσάρτηση τεσσάρων ουκρανικών περιοχών τον Σεπτέμβριο και οι πυρηνικές απειλές που εκτοξεύτηκαν αποτελούν επικίνδυνη όξυνση. Είναι θέμα αρχής, κατά την άποψή μου, ότι το εργατικό κίνημα και η κοινωνία των πολιτών διεθνώς πρέπει να στηρίξουν την ουκρανική αντίσταση, και έχω γράψει γι' αυτό αλλού. Σε αυτό το άρθρο, κάνω μια πρώτη προσπάθεια κατανόησης του οικονομικού πολέμου που διεξάγεται παράλληλα με τη στρατιωτική σύγκρουση, την επακόλουθη διατάραξη των ενεργειακών αγορών και τον ρόλο τους στην ευρύτερη κοινωνική και οικολογική κρίση που κλονίζει το κεφάλαιο.

Από τις 16 Σεπτεμβρίου, το Ιράν έχει βυθιστεί σε μια θύελλα γενικευμένων διαμαρτυριών ενάντια στην πολιτική της άρχουσας κλίκας. Αυτές ξεκίνησαν με τη βίαιη δολοφονία μιας νεαρής γυναίκας, της Ζίνα (Μάσα) Αμίνι, που χτυπήθηκε μέχρι θανάτου από την «αστυνομία των ηθών». Η διάρκεια και η έκταση των διαδηλώσεων σε όλες τις περιοχές της χώρας και από σχεδόν όλα τα στρώματα του πληθυσμού δείχνουν μια βαθιά δυσαρέσκεια και θυμό, που πάνε πολύ πιο πέρα από την απόρριψη του βαθιά περιοριστικού ενδυματολογικού κώδικα του καθεστώτος για τις γυναίκες. Οι αιτίες τους βρίσκονται και σε μία κοινωνική κατάσταση που επιδεινώνεται εδώ και χρόνια…

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ https://www.aftoleksi.gr/. Η παρακάτω ανταπόκριση δημοσιεύτηκε στον ιστότοπο libcom.org από την ουκρανική ελευθεριακή κολεκτίβα assembly.org.ua με έδρα το Χάρκοβο. Περιγράφει ενδεικτικά την κατάσταση που επικρατεί στις κατεχόμενες περιοχές της Ουκρανίας και τον σπόρο της αλληλεγγύης που ξεπηδά μέσα στον τρόμο του πολέμου. Παρόμοιες ανταποκρίσεις τους μπορείτε να παρακολουθείτε τακτικά ΕΔΩ. Πάνω από 3.000 νέους τάφους κατέγραψε μια Γαλλίδα δημοσιογράφος Alexandra Dalsbaek στις αρχές του καλοκαιριού στη Μαριούπολη, σχεδόν ισοπεδωμένους [φωτογραφία]… Αλλά ακόμα και σε μια τέτοια μετα-αποκαλυπτική πραγματικότητα βορειοκορεατικού κοινωνικού ελέγχου, η λαϊκή αντίσταση και η αυτοοργάνωση είναι πιθανές!

Στις 13 Σεπτεμβρίου, μια εικοσιδυάχρονη επισκέπτρια στην Τεχεράνη, η Ζίνα (Μάχσα) Αμινί, βρέθηκε αντιμέτωπη με την «αστυνομία ηθών» του Ιράν. Το υποτιθέμενο έγκλημά της ήταν ακατάλληλο ντύσιμο, για το οποίο συνελήφθη. Τέτοιες περιπτώσεις δεν είναι ασυνήθιστες στο Ιράν, το οποίο κυβερνάται από μια αντιδραστική κυβέρνηση που καπηλεύτηκε τη μαζική εξέγερση του 1979 εναντίον του υποστηριζόμενου από τις ΗΠΑ μονάρχη της χώρας, Μοχάμμαντ Ρεζά Παχλαβί. Ωστόσο, ενώ οι περισσότερες συλλήψεις της αστυνομίας ηθών δεν οδηγούν σε θάνατο, για την Αμινί αποδείχθηκε το αντίθετο…Ο θάνατος της Αμινί αποδείχθηκε σπίθα, πυροδοτώντας ένα κύμα λαϊκών διαδηλώσεων σε όλο το Ιράν.

Η Πράτσι Πατανκάρ είναι συγγραφέας και ακτιβίστρια που γεννήθηκε στη Μαχαράστρα της Ινδίας. Το έργο της έχει δημοσιευτεί από το Al Jazeera, τον Guardian και πολλές άλλες εκδόσεις. Εδώ και πολλές γενιές, οι Νταλίτ της Ινδίας και άλλες καταπιεσμένες ομάδες αγωνίζονται για ίσα δικαιώματα ενάντια στην κυριαρχία των ανώτερων καστών. Η ιστορία των θαρραλέων αγώνων τους μπορεί να εμπνεύσει την αντίσταση ενάντια στην καταπίεση της Χιντούτβα του Ναρέντρα Μόντι σήμερα. Καθώς συμπληρώνει το εβδομηκοστό πέμπτο έτος της ανεξαρτησίας της, η Ινδία βιώνει μια αυταρχική στροφή που έχει διαρρήξει τις θεμελιώδεις αρχές της χώρας για κοσμική πολυμορφία και δημοκρατία.