Ρωσικό Σοσιαλιστικό Κίνημα, Εκτελεστική Επιτροπή του κινήματος της Εργατικής Ρωσίας, Συντακτική επιτροπή του altleft.org/Εναλλακτική Αριστερά, Διαπεριφερειακός συνασπισμός αριστερών δυνάμεων "Αριστερό Μπλοκ", Μαρξιστική τάση, Σοσιαλιστική τάση, Φοιτητικό σωματείο «Κοινότητα.», Διαδικτυακό περιοδικό «Rabkor.», Επαναστατικό Μαρξιστικό Μπλοκ, Re-media, Επαναστατική εναλλακτική RΑ, Εφημερίδα BuriOriginals, Διαδικτυακή έκδοση "Αριστερή παράταξη", Σοσιαλιστικό ελευθεριακό κίνημα, Ένωση Προλεταριακής Απελευθέρωσης CPO, Νέα Φρουρά των Μπολσεβίκων-Λενινιστών, Διεθνιστική Επαναστατική Κομμουνιστική Τάση, Ρωσικό Μαοϊκό Κόμμα, Διαδίκτυο CMI "Αριστερά Νέα», Internet CMI «ΑναρχικάΝέα», Ένωση Δημοκρατικών Σοσιαλιστών CDC, Ρωσικό Λαϊκό Σοσιαλιστικό Κίνημα,  Δημοκρατικός Αντικαπιταλισμός, DemSoc Δημοκρατικός Σοσιαλισμός, Επαναστατικό Εργατικό Κόμμα.
Στο Καζακστάν, υπάρχει πλέον μια πραγματική λαϊκή εξέγερση, και από την αρχή οι διαμαρτυρίες είχαν κοινωνικό και ταξικό χαρακτήρα, καθώς ο διπλασιασμός της τιμής του υγροποιημένου αερίου στο χρηματιστήριο φυσικού αερίου ήταν μόνο η τελευταία σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της υπομονής. Εξάλλου, οι διαμαρτυρίες ξεκίνησαν από τη Ζαναόζεν με πρωτοβουλία των εργαζομένων στο πετρέλαιο, η οποία έγινε ένα είδος πολιτικού στρατηγείου για ολόκληρο το κίνημα διαμαρτυρίας.
Μετά από μήνες συζητήσεων σε μυστικά διαπραγματευτικά τραπέζια, η κυβέρνηση, με επικεφαλής σε αυτή την περίπτωση την Yolanda Díaz, τα συνδικάτα CCOO και UGT και η CEOE (Confederación Española de Organizaciones Empresariales - η Ισπανική Συνομοσπονδία Επιχειρηματικών Οργανώσεων) ανακοίνωσαν συμφωνία για την αναδιαμόρφωση της εργασιακής μεταρρύθμισης. Σε απόσταση από την προγραμματική συμφωνία που υπέγραψε η κυβέρνηση, αυτή η νέα συμφωνία εγκαταλείπει την προσέγγιση της "κατάργησης" και υιοθετεί ως βάση τη μεταρρύθμιση του Λαϊκού Κόμματος του 2012. Η κυβερνητική αριστερά προσπάθησε να πουλήσει (για άλλη μια φορά) τη συμφωνία ως ιστορική…
Anusorn Unno Οι διαμαρτυρίες στην Ταϊλάνδη που ξεκίνησαν στις αρχές του 2020 έχουν μεγάλη σημασία. Από τη μία πλευρά, σηματοδοτούν την επιστροφή των φοιτητών στο πολιτικό προσκήνιο μετά την «εξαφάνισή» τους για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες. Από την άλλη πλευρά, η επιστροφή τους διαφέρει από τα γνωστά «φοιτητικά κινήματα» των μέσων της δεκαετίας του 1970. Ενώ οι φοιτητές τότε κατέφευγαν σε εκκλήσεις προς τη μοναρχία στον αγώνα τους ενάντια στη στρατιωτική δικτατορία, οι φοιτητές τώρα απαιτούν τη μεταρρύθμιση του βασιλικού θεσμού της Ταϊλάνδης.
Kanokrat Lertchoosakul Από τον Φεβρουάριο του 2020, τα μαζικά κινήματα νεολαίας στην Ταϊλάνδη έχουν πολλαπλασιαστεί. Τόσο οι φοιτητές πανεπιστημίων όσο και οι μαθητές λυκείου έχουν βγει στους δρόμους για να ζητήσουν αλλαγή, όχι μόνο ελεύθερες και δίκαιες εκλογές, αλλά και διαρθρωτικές αλλαγές στο εκπαιδευτικό σύστημα, ένα πιο δημοκρατικό σύνταγμα και πολιτικό σύστημα και, πάνω απ’ όλα, μεταρρύθμιση της μοναρχίας. Μικρές αυτοοργανωμένες ομάδες φοιτητών έχουν ξεπηδήσει σε όλη τη χώρα, σε μεγάλες και μικρές πόλεις. Αμέτρητες δημιουργικές συμβολικές δράσεις, πολύχρωμες πολιτικές συγκεντρώσεις και ειρηνικές πολιτικές εκστρατείες οργανώθηκαν ειρηνικά από διάφορες ομάδες πολιτικά ενεργών νέων.
Brian Hioe Είναι παράξενο ότι αριστεροί στοχαστές, όπως ο μαρξιστής οικονομολόγος Ρίτσαρντ Γουλφ και ο μαρξιστής γεωγράφος Ντέιβιντ Χάρβεϊ, έχουν αποδειχθεί ασυνήθιστα υμνητικοί για την Κίνα σε πρόσφατα σχόλια. Τόσο ο Γουλφ όσο και ο Χάρβεϊ έχουν εκφράσει την άποψη ότι η οικονομία της Κίνας αντιπροσωπεύει κάτι θεμελιωδώς διαφορετικό από τον δυτικό καπιταλισμό∙ η άποψη αυτή βασίζεται στον ισχυρισμό ότι οι σοσιαλιστικές παρακαταθήκες στην Κίνα διατηρούνται ακόμη από τη μαοϊκή περίοδο, και αυτό έχει ωθήσει τη σύγχρονη Κίνα να γίνει κάτι ποιοτικά διαφορετικό από τον δυτικό καπιταλισμό.
Σελίδα 241 από 396