Soumaya Ghannoushi

Σε αυτό που αποκαλούν «Ημέρα της Ιερουσαλήμ», η Παλιά Πόλη δεν εξυμνείται, αλλά βεβηλώνεται. Η πορεία με την ισραηλινή σημαία, που διοργανώνεται κάθε χρόνο υπό το έμβλημα της εθνικιστικής υπερηφάνειας, έχει εκφυλιστεί σε ένα θέαμα αχαλίνωτου μίσους. Φέτος, κατρακύλησε σε νέα βάθη εξαχρείωσης. Όπως ανέφερε η Haaretz, Ισραηλινοί νέοι διαδήλωσαν μέσα στη μουσουλμανική συνοικία φωνάζοντας «Θάνατος στους Άραβες», «Ισοπεδώστε τη Γάζα» και «Δεν υπάρχει σχολείο στη Γάζα, δεν έχουν μείνει παιδιά». Οι διαδηλωτές κοπανούσαν τα κοντάρια από τις σημαίες πάνω σε αρχαίες πόρτες, έβριζαν τον Προφήτη Μουχάμμαντ και χλεύαζαν τη μνήμη της Παλαιστίνης. Δεν συνελήφθη ούτε ένα άτομο για υποκίνηση… Σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς ότι πρόκειται για τη δράση κάποιων περιθωριακών, η πραγματικότητα είναι πιο ανησυχητική. Όπως παρατηρεί ο δημοσιογράφος της Haaretz, Νιρ Χασσόν, δεν είναι οι ρατσιστές οι περιθωριακοί, αλλά εκείνοι που αποφεύγουν να συνταχθούν μαζί τους.

Jewish Voice for Peace

Για τρεις μήνες, η ισραηλινή κυβέρνηση μπλόκαρε κάθε βοήθεια προς τη Γάζα, οδηγώντας σε λιμοκτονία τους πάνω από δύο εκατομμύρια Παλαιστίνιους που ήταν παγιδευμένοι εκεί. Τώρα, πραγματοποιούν μια άγρια αεροπορική επίθεση και μια χερσαία εισβολή πλήρους κλίμακας που έχει σκοτώσει εκατοντάδες και έχει εκτοπίσει δεκάδες χιλιάδες μέσα σε λίγες μέρες. Οι ακροδεξιοί ηγέτες του Ισραήλ, θρασύτατοι όπως πάντα, έχουν καταστήσει τις γενοκτονικές τους προθέσεις απολύτως σαφείς. Έχουν αναγνωρίσει ανοιχτά ότι η μαζική πείνα και η παγκόσμια κατακραυγή που έχει προκαλέσει, εμποδίζουν την προσπάθειά τους να πάρουν τον έλεγχο ολόκληρης της Γάζας. Όταν επιτράπηκε η είσοδος ελάχιστης βοήθειας, ο Νετανιάχου παραδέχτηκε ότι αυτό έγινε μόνο για τα προσχήματα, υποσχόμενος ότι ο ισραηλινός στρατός θα έπαιρνε τον έλεγχο ολόκληρης της περιοχής. Ο ακροδεξιός υπουργός Οικονομικών του Ισραήλ Μπεζαλέλ Σμότριτς το έθεσε πιο ωμά: «Όπως ισοπεδώσαμε τη Ράφα, θα ισοπεδώσουμε όλη τη Γάζα». Η σκληρή αλήθεια είναι ότι αυτή είναι η τελική λύση του Ισραήλ για τους Παλαιστίνιους στη Γάζα.

Jessica Buxbaum

Στους δρόμους της Ιερουσαλήμ υπάρχουν φωτογραφίες ισραηλινών στρατιωτών που σκοτώθηκαν στη Γάζα τους τελευταίους 18 μήνες, με τις λέξεις «Μέχρι τη νίκη» γραμμένες πάνω στους χαμογελαστούς ένστολους άνδρες. Απέναντι σε αυτές τις αφίσες υπάρχουν άλλες αφίσες που γράφουν «Μέχρι τον τελευταίο όμηρο», δίπλα στα πρόσωπα όσων απήχθησαν από τη Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023. Αυτές οι εκστρατείες αφισών αντιπροσωπεύουν το αυξανόμενο χάσμα στην ισραηλινή κοινωνία μεταξύ εκείνων που θέλουν να συνεχίσουν τον πόλεμο του Ισραήλ στη Γάζα με οποιοδήποτε κόστος και εκείνων που απαιτούν άμεση κατάπαυση του πυρός και συμφωνία ανταλλαγής ομήρων.

Seraj Assi

Τις πρώτες πρωινές ώρες της Τρίτης, την ώρα που οι Παλαιστίνιοι στη Γάζα ετοιμάζονταν για άλλη μια ημέρα νηστείας για τη μουσουλμανική γιορτή του Ραμαζανιού, οι ισραηλινές δυνάμεις σφυροκόπησαν την πολιορκημένη Λωρίδα με ένα μαζικό αιφνιδιαστικό μπαράζ αεροπορικών επιδρομών, σκοτώνοντας πάνω από 450 άτομα, τα περισσότερα από τα οποία ήταν γυναίκες και παιδιά. Ήταν μια βίαιη πράξη αλόγιστης δολοφονίας. Μέσα σε λίγες ώρες, ολόκληρες παλαιστινιακές οικογένειες αφανίστηκαν και θάφτηκαν στα ερείπια των σπιτιών τους. Παιδιά και γυναίκες κάηκαν ζωντανοί και δολοφονήθηκαν στον ύπνο τους. Στους επιζώντες περιλαμβάνεται ένα κοριτσάκι ενός μηνός, το οποίο ανασύρθηκε από τα ερείπια αφού η αεροπορική επιδρομή σκότωσε τους γονείς και τον αδελφό της.

Η 4ης Διεθνής χαιρετίζει τον συριακό λαό και τον συγχαίρει που ανέτρεψε την διχτατορία του Ασάντ. Το ιστορικό αυτό γεγονός επετεύχθη χάρη στο πείσμα του συριακού λαού και στην επιμονή του για δικαιοσύνη, και με τεράστιες θυσίες.

Ben Reiff

Δύο μήνες αφότου αποδέχθηκε μια συμφωνία κατάπαυσης του πυρός που θα έπρεπε να είχε τερματίσει τον πόλεμο, το Ισραήλ επανέλαβε τους βομβαρδισμούς του στη Λωρίδα της Γάζας με μια ένταση που θυμίζει τις πρώτες ημέρες της επίθεσης. Οι ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές έχουν σκοτώσει πάνω από 400 Παλαιστίνιους και έχουν τραυματίσει εκατοντάδες άλλους από τις πρώτες πρωινές ώρες σήμερα, ενώ ο στρατός έχει διατάξει χιλιάδες κατοίκους των πόλεων και των γειτονιών που εκτείνονται περιμετρικά της Λωρίδας να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους.

Joseph Daher

Η άρχουσα τάξη του Ισραήλ θεωρεί εδώ και καιρό τον εκδημοκρατισμό των αραβικών και περιφερειακών χωρών ως απειλή για τα πολιτικά της συμφέροντα, μια προοπτική που έχει ενταθεί από το 2011. Αυτό συνέβη και με τη Συρία, μετά την πτώση του καθεστώτος Άσαντ τον Δεκέμβριο του 2024 μετά από 54 χρόνια δεσποτικής διακυβέρνησης. Η συριακή αλληλεγγύη προς την Παλαιστίνη μπορεί πλέον να εκφράζεται ελεύθερα. Θυμηθείτε, υπό την κυριαρχία του Άσαντ δεν επιτρεπόταν καμία διαμαρτυρία ή οποιαδήποτε μορφή αλληλεγγύης με την Παλαιστίνη πέρα από το πλαίσιο του κράτους και των συμφερόντων του, αποτρέποντας επίσης κάθε μορφή αντίστασης κοντά στα σύνορα με το Ισραήλ.

Salah Hamouri

Πριν από τις 7 Οκτωβρίου 2023, υπήρχαν περίπου 5.000 Παλαιστίνιοι πολιτικοί κρατούμενοι από τη Γάζα, τη Δυτική Όχθη και ολόκληρη την Παλαιστίνη, οι οποίοι είχαν περάσει 10, 20, 30 και 40 χρόνια στη φυλακή, άνδρες και γυναίκες, ορισμένοι από τους οποίους είχαν πεθάνει. Το ζήτημα της απελευθέρωσης αυτών των κρατουμένων ήταν ένα από τα κίνητρα για την 7η Οκτωβρίου 2023. Όλοι συμφώνησαν ότι δεν πήγαινε άλλο. Αρκετά με τις γυναίκες και τους άνδρες που περνούν τόσα χρόνια στη φυλακή χωρίς κανείς να μιλάει γι’ αυτό. Μετά την 7η Οκτωβρίου, υπήρχαν μεταξύ 14.000 και 16.000 κρατούμενοι.

Οι Εβραίοι της Ευρώπης για την Παλαιστίνη αποκλείονται από τη διάσκεψη για τη μνήμη του Ολοκαυτώματος της 21ης Ιανουαρίου. Ως δίκτυο εβραϊκών ομάδων και συλλογικοτήτων, ανησυχούμε, εξοργιζόμαστε και λυπούμαστε που βλέπουμε το ιστορικό μας τραύμα να κρατείται σε ομηρία από το κράτος του Ισραήλ, τις Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και την ίδια την ΕΕ… Ειδικότερα, μας ανησυχεί να βλέπουμε τη φετινή Διεθνή Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος να χρησιμοποιείται κυνικά για να υποστηρίξει φιλοϊσραηλινές αφηγήσεις και να προστατεύσει το κράτος-απατεώνα του Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένου του καταζητούμενου εγκληματία πολέμου Βενιαμίν Νετανιάχου, από τη λογοδοσία, με το ρητό αποκλεισμό των μη σιωνιστικών Εβραϊκών φωνών.

Michael Karadjis

Δεν άργησε να συμβεί: από τη στιγμή που το καθεστώς Άσαντ κατέρρευσε και οι αντάρτες μπήκαν στη Δαμασκό, άρχισε η μαζική χερσαία και αεροπορική επίθεση του Ισραήλ. Όσο όλες αυτές οι αποθήκες όπλων, τα στρατιωτικά αεροδρόμια, τα κέντρα πληροφοριών, τα κέντρα επιστημονικών ερευνών, οι αεροπορικές βάσεις, τα συστήματα αεράμυνας, οι εγκαταστάσεις κατασκευής πυρομαχικών, τα «μικρά αποθέματα χημικών όπλων» και ολόκληρη η ναυτική δύναμη της Συρίας βρίσκονταν με ασφάλεια στα χέρια του καθεστώτος Άσαντ, το Ισραήλ δεν τα άγγιξε ποτέ. Όπως το θέτει ο Σύριος επαναστάτης σχολιαστής Ραμί, το Ισραήλ «γνώριζε τη θέση τους όλο αυτό το διάστημα, αλλά ένιωθε ασφαλές γνωρίζοντας ότι βρίσκονταν στα χέρια του Άσαντ, ο οποίος τα χρησιμοποιεί αποκλειστικά εναντίον των Σύριων», και σίγουρα ποτέ εναντίον του Ισραήλ. «Τώρα που οι Ελεύθεροι Σύριοι έχουν τον έλεγχο, το Ισραήλ πανικοβάλλεται και αρχίζει να τους βομβαρδίζει όλους», προκειμένου να αποτρέψει, όπως έχουν δηλώσει αμέτρητοι Ισραηλινοί ηγέτες, να πέσουν αυτά τα όπλα στα χέρια των πρώην ανταρτών, τους οποίους Ισραηλινοί ηγέτες έχουν χαρακτηρίσει ως «εχθρική οντότητα».