Το βιβλίο, αναφέρεται σε όλη την περίοδο από το 1974 μέχρι τώρα, άρα περιλαμβάνει και όλη τη μεταπολιτευτική περίοδο και αντανακλά μέσα από μία πιστή, με χρονική σειρά, με σωστή αξιολόγηση, παράθεση των νομοθετημάτων που διαδέχθηκαν το ένα το άλλο, την άνοδο και την πτώση, τις νίκες και τις ήττες των εργατικών αγώνων. Αυτό συμβαδίζει και με μία μαρξιστική οπτική του δικαίου, διότι το δίκαιο και οι νόμοι δεν είναι τίποτε άλλο από την αποτύπωση της εκάστοτε έκβασης της ταξικής πάλης, της πάλης ανάμεσα στις δυνάμεις της εξουσίας και στην εργατική τάξη και τους συμμάχους της και οι νόμοι αποτυπώνουν…

Το 1765 στις «Εξομολογήσεις» του, ο Ζαν -Ζακ Ρουσσώ αναφέρθηκε σε μια σπάταλη πριγκίπισσα που έκανε τη δήλωση: «αφού δεν έχουν ψωμί, ας φάνε παντεσπάνι». Κάμποσα χρόνια αργότερα επικράτησε πολύ εύκολα η φήμη ότι η φράση ειπώθηκε από τη Μαρία-Αντουανέτα, γυναίκα του Λουδοβίκου του 16ου. Ήταν φυσικό να επικρατήσει αυτή η φήμη, λόγω του μίσους που έτρεφε ο λαός απέναντι στους ηγεμόνες- βασιλείς, που ζούσαν μέσα στην κραιπάλη, ενώ ο λαός λιμοκτονούσε. Το σίγουρο είναι ότι το 1793 ο Λουδοβίκος και η Μαρία-Αντουανέτα δεν μπορούσαν να φάνε ούτε ψωμί, ούτε παντεσπάνι… γιατί όλοι γνωρίζουμε πώς κατέληξαν…

Έρχεται λοιπόν τώρα η επιστολή Ιατρών Επιστημονικών Υπευθύνων σε Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών νοσοκομείων όλης της χώρας να τεκμηριώσει και κάτι άλλο: την σοβαρότατη κυβερνητική ευθύνη για την ΔΙΑΛΥΣΗ των Τμημάτων Επειγόντων Περιστατικών των νοσοκομείων που θα έπρεπε να είναι βασική γραμμή άμυνας τόσο ενάντια στην επιδημία όσο και ενάντια στην λοιπή νοσηρότητα. Μάλιστα στην επιστολή τονίζεται πως η μεθοδευμένη διάλυση των ΤΕΠ και της Επείγουσας Ιατρικής γίνεται ταυτόχρονα με την αποσάθρωση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας. Δηλαδή διαλύονται ταυτόχρονα και μεθοδευμένα ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΘΕΜΕΛΙΑ του δημόσιου συστήματος περίθαλψης. Γιατί ισχυρό σύστημα περίθαλψης χωρίς Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας και χωρίς Επείγουσα Ιατρική ΔΕΝ μπορεί να…

Παρεμβάσεις-Κινήσεις-Συσπειρώσεις ΠΕ-ΔΕ: Μέρες του 1990-91, Νίκος Τεμπονέρας “Τέκνο της ανάγκης κι ώριμο τέκνο της οργής”!  Εκτυλίσσεται οργανωμένο σχέδιο επιβολής αντιδραστικής-αντιλαϊκής λαίλαπας ενάντια στον ελληνικό λαό, από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, του Κωνσταντίνου βεβαίως βεβαίως…Ποιος άνοιξε το δρόμο στον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη; Όλη η πολιτική “αφρόκρεμα” της εποχής, Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου, το ΠΑΣΟΚ πρωτίστως, και όλο το πολιτικό σύστημα και οι κυβερνήσεις συνεργασίας που έκριναν ότι μπροστά στο ξέπλυμα της “κόπρου του Αυγεία”, τα “σκάνδαλα” δηλαδή ενός μέρους του πολιτικού προσωπικού του συστήματος, της προηγούμενης κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, έπρεπε να επιτρέψουν στον Μητσοτάκη πατέρα να σαρώσει όλα τα δικαιώματα του λαού...

Για όσους τολμούν να διδάσκουν και όχι να μαζεύουν απλώς αξιολογικά μόρια ή να χτίζουν βιογραφικά, τα καθήκοντα είναι πλέον πολύ αυξημένα. Υπάρχει ο δύσκολος μονόδρομος της ουσιαστικής διδασκαλίας και των λαϊκών αγώνων για τη δημόσια παιδεία. Όπως τη δεκαετία του ‘60 και σε όλη τη μεταπολίτευση. Μόνο έτσι πραγματώνεται, άλλωστε, ολόπλευρα και η ιδιότητα του/της δασκάλου/ας. Τα χαρακώματα, εν ολίγοις, έχουν χαραχθεί, όχι με δική μας ευθύνη. Με τον αποκρουστικό κόσμο του κεφαλαίου ή με το χαμόγελο της παιδείας, δάσκαλος/α ή στέλεχος; Ο καθένας/μία θα κληθούμε να πάρουμε σύντομα θέση. Εμείς την έχουμε πάρει ήδη, με το μέλλον και…