του Ashley Smith.

Ο Άσλεϊ Σμιθ αναλύει τη σουρεαλιστική, φιλική συνάντηση μεταξύ του αυταρχικού Τραμπ και του εκλεγμένου δημάρχου της Νέας Υόρκης και αυτοαποκαλούμενου δημοκρατικού σοσιαλιστή Ζοράν Μαμντάνι και υποστηρίζει ότι η οικοδόμηση μαζικής ταξικής και κοινωνικής πάλης είναι ο μόνος δρόμος προς τα εμπρός. Εφιστά την προσοχή στο ότι, δεν ήταν ούτε μεγάλη σύγκρουση ούτε μονομαχία διασημοτήτων. Ήταν μια σουρεαλιστική, φιλική συνάντηση, όπου οι δύο άνδρες συμφώνησαν ως προς την κοινή τους ατζέντα για την αντιμετώπιση της αυξανόμενης κρίσης οικονομικής προσιτότητας του αμερικανικού καπιταλισμού. Ο εκπληκτικά φιλικός χαρακτήρας της συνάντησης προκάλεσε ένα ευρύ φάσμα αντιδράσεων, από επαίνους για την τακτική του Μαμντάνι να αφοπλίσει προληπτικά τον Τραμπ μέχρι καταδίκες του εκλεγμένου δημάρχου ως προδότη. 

Για τη “γνώση της ιστορικής αλήθειας” οφείλουμε να πούμε ότι ο εκφυλισμός των Κομμουνιστικών Κομμάτων ξεκίνησε με την κυριαρχία του σταλινισμού στο ΚΚΣΕ και την Κομμουνιστική Διεθνή, όπου μετά την πολιτική της 3ης περιόδου ακολούθησε η πολιτική των σταδίων  και της αστικοδημοκρατικής επανάστασης – που το ΚΚΕ πολύ σωστά έχει κριτικάρει και εγκαταλείψει – η οποία ενσωμάτωσε από τότε τα ΚΚ στη καπιταλιστική εξουσία. Το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής ήτανε να ηττηθούν οι επαναστάσεις στην Κίνα το 1925 – 1927, το εργατικό κίνημα της Γερμανίας με την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία το 1933, τα Λαϊκά Μέτωπα  και η ήττα της Ισπανικής Επανάστασης, η Ελληνική Επανάσταση, η Ιταλική και η Γαλλική.

 Η 16η Δεκεμβρίου πρέπει να γίνει ημέρα αποφασιστικής πολιτικής αναμέτρησης με την κυβέρνηση και συνολικά με την πολιτική των σκανδάλων, της μίζας, των εργοδοτικών εγκλημάτων που βολικά βαφτίζονται ‘εργατικά ατυχήματα’, των ιδιωτικοποιήσεων, της καταστολής και του νέου πολεμικού προϋπολογισμού. Απέναντι στο δημοσιονομικό σφαγείο της ΕΕ, τις περικοπές που επιβάλλει σε όλες τις κοινωνικές δαπάνες, την οικονομία πολέμου και τα “φέρετρα” που ετοιμάζουν για τη νέα γενιά. Ενός απεργιακού αγώνα που θα ενώσει όλα τα τμήματα των εργαζομένων και τις μάχες που δίνουν, που θα συνεχίσει και θα ανοίξει νέο γύρο αποφασιστικού αγώνα μέχρι τη συνολική νίκη και ανατροπή της βαρβαρότητας που ζούμε καθημερινά

Jens Hanssen

Christin Sander

Η πτώση του καθεστώτος Άσαντ τον περασμένο Δεκέμβριο, μετά από πενήντα πέντε χρόνια κληρονομικής δικτατορίας, ήταν εξίσου σημαντική και απροσδόκητη όσο η αρχή και η διάρκεια της εξουσίας του από τη δεκαετία του 1970. Εν μέσω των άνευ προηγουμένου και αβέβαιων μετασχηματισμών που βιώνει σήμερα η Συρία, ποια σημασία εξακολουθούν να έχουν οι αριστερές ιδέες για τη μετααποικιακή Συρία; ... Ο Μπακντάς ήταν η εξέχουσα μορφή του κομμουνισμού που ευθυγραμμιζόταν με τη Σοβιετική Ένωση σε μια περιοχή που πάλευε με την αποικιοκρατία και την κληρονομιά της, συμπεριλαμβανομένων των χαμηλών επιπέδων εκβιομηχάνισης, του σεκταρισμού, του πατριαρχικού συστήματος και του νεοφεουδαρχισμού. Η πολιτική ζωή του Μπακντάς συνοψίζει τους περιορισμούς και τις αντιφάσεις του κομμουνισμού κατά τη διάρκεια του αραβικού Ψυχρού Πολέμου, τη μετάβαση από τον σταλινισμό στον ανεξάρτητο μαρξισμό-λενινισμό σε περιφερειακό επίπεδο, καθώς και τις κομμουνιστικές διασπάσεις και διώξεις σε εθνικό επίπεδο κατά τη διάρκεια της περιόδου της κυριαρχίας του Άσαντ στη Συρία.

Το ιδρυτικό Συνέδριο του Your Party ήταν ένα πεδίο μάχης μεταξύ μη εκλεγμένων γραφειοκρατών και της αριστεράς, αλλά τελικά οδήγησε στη δημιουργία ενός νέου σοσιαλιστικού και εργατικού κόμματος. Ο δρόμος προς το Συνέδριο ήταν φανερά βασανιστικός και ανέδειξε μερικές από τις χειρότερες πτυχές ορισμένων ανθρώπων της αριστεράς... Το ερώτημα για αυτό το συνέδριο ήταν αν το Your Party θα επιβιώσει και αν θα καταφέρει να ανατρέψει την κατάσταση. Παρά τα προβλήματα, ένα νέο αριστερό σοσιαλιστικό και εργατικό κόμμα έχει ιδρυθεί, και υπάρχει επιτακτική ανάγκη για αυτό. Το άρθρο αυτό αφορά τα γεγονότα του συνεδρίου, το οποίο ήταν μια αμφιλεγόμενη διαδικασία...

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταθέτει ενωτικό, προωθητικό κάλεσμα για την λαϊκή αντεπίθεση και την παρέμβαση της αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Οφείλουμε να συμβάλλουμε σε μια διαφορετική προοπτική και σε ένα πολύμορφο μέτωπο, εργατικής αντικαπιταλιστικής κατεύθυνσης. Για μαχητική κοινωνική και πολιτική αντιπολίτευση, με ισχυρή, ανεξάρτητη αριστερά της αντικαπιταλιστικής ανατροπής και συνολικής νίκης. Για το λαϊκό ξεσηκωμό για «ψωμί|», δουλειά, ελευθερία, ειρήνη, διεθνή αλληλεγγύη των εργατών και των λαών. Για να ανατραπεί η πολιτική κυβέρνησης, κεφαλαίου, ΕΕ και ΝΑΤΟ και να ηττηθεί η συναίνεση σε αυτήν.

Ο Oleksandr Kyselov, κατάγεται από το Ντόνετσκ, και είναι Ουκρανός αριστερός ακτιβιστής και βοηθός ερευνητής στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλα.

Οι προτάσεις της κυβέρνησης Τραμπ για ειρήνη στην Ουκρανία μοιάζουν με μια συμφωνία οικοπέδων, όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες λαμβάνουν ανταμοιβή για την παράδοση ουκρανικής γης. Ωστόσο, με την εξασθένιση του Κιέβου, η χώρα ενδέχεται να αναγκαστεί να αποδεχτεί μια δυσάρεστη συμφωνία.

Στις 10 Ιανουαρίου 2026, στη Στοκχόλμη της Σουηδίας, μια σειρά από ιρανικά μαρξιστικά κόμματα και οργανώσεις διοργανώνουν ένα συνέδριο που συγκαλείται από το «Συμβούλιο Συνεργασίας Αριστερών και Κομμουνιστικών Δυνάμεων» – μια συμμαχία που σήμερα αποτελεί ένα από τα λίγα σταθερά πλαίσια συνεργασίας μεταξύ τμημάτων της επαναστατικής αριστεράς στην εξορία. Το συμβούλιο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 2018, μετά από μια κοινή διάσκεψη στην ίδια πόλη, μέσω μιας δήλωσης με τίτλο «Μια σοσιαλιστική εναλλακτική λύση είναι αναγκαία και εφικτή» – ένα κείμενο που καλούσε ρητά την επαναστατική ανατροπή της Ισλαμικής Δημοκρατίας και την εγκαθίδρυση μιας σοσιαλιστικής τάξης στο Ιράν που θα βασίζεται σε συμβούλια.

Ivan Astashin

Πολλοί φυλακισμένοι αναρχικοί λένε ότι η καλύτερη μορφή αλληλεγγύης είναι να συνεχίσουμε τον αγώνα. Σήμερα, το κεντρικό ζήτημα στην περιοχή παραμένει ο πόλεμος της Ρωσίας στην Ουκρανία. Ο ρωσικός στρατός βομβαρδίζει ουκρανικές πόλεις, σκοτώνοντας αμάχους σχεδόν καθημερινά. Ορισμένες πόλεις έχουν εξαφανιστεί από τον χάρτη. Στα κατεχόμενα εδάφη, οι ρωσικές αρχές προβαίνουν σε αυθαίρετες συλλήψεις, βασανίζουν πολίτες που είναι υπέρ της Ουκρανίας και πραγματοποιούν εξωδικαστικές εκτελέσεις. Ο πόλεμος ενισχύει επίσης την εξουσία της κυβερνώσας κλίκας του Πούτιν – και όσο ο στρατός διατηρεί την παρουσία του στην Ουκρανία, μια ουσιαστική κοινωνική αλλαγή στη Ρωσία είναι σχεδόν αδύνατη.

του Ντμίτρι Ποζιντάεφ

Ένας διαμελισμός που θα επιβληθεί από τη Ρωσία θα σηματοδοτούσε την ήττα του δικαιώματος ύπαρξης ενός καταπιεσμένου έθνους. Ωστόσο, μια «νίκη» υπό την παρούσα ηγεσία της Ουκρανίας, με αυτούς τους όρους, θα μπορούσε να μετατραπεί σε βαθύτερη κηδεμονία από το ΝΑΤΟ και αναδιάρθρωση που θα βασίζεται στο χρέος. Ένα ανεκτό αποτέλεσμα, σύμφωνα με τον Λένιν, θα ήταν μια αναγκαστική παύση των μακελειών, που δεν θα αναγνωρίζει τις προσαρτήσεις ούτε θα νομιμοποιεί τα δημοψηφίσματα κατοχής, και που θα αποφεύγει να μετατρέψει την εξάρτηση της Ουκρανίας σε μόνιμη κατάσταση. Οτιδήποτε άλλο μπορεί να θεωρηθεί ειρήνη που καθαγιάζει την ήττα.