Η «στρατηγική εθνικής ασφάλειας» που δημοσίευσε ο Λευκός Οίκος στις αρχές Δεκεμβρίου είναι ένα πολύ σημαντικό ντοκουμέντο και πρέπει να το πάρουμε πάρα πολύ στα σοβαρά. Γιατί; Μα, επειδή περιγράφει λεπτομερώς και χωρίς μισόλογα τι κάνει και τι σκοπεύει να κάνει ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός που επανιδρύει ο Τραμπ και ο τραμπισμός. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Αυτό το ντοκουμέντο θα πρέπει να αντιμετωπιστεί ως το κείμενο αναφοράς ή μάλλον ως η βίβλος της Φαιάς Διεθνούς των καιρών μας, που κυριαρχείται από το δίδυμο Τραμπ-Πούτιν! Και φυσικά, δεν είναι τυχαίο ότι ο Πούτιν έσπευσε να δηλώσει, μέσω του εκπροσώπου του Ντμίτρι Πεσκόφ, ότι το τραμπικό έγγραφο είναι «σε μεγάλο βαθμό σύμφωνο» με το όραμα της Μόσχας.

Michael Pröbsting

Η νέα Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας (NSS / National Security Strategy) της κυβέρνησης Τραμπ είναι ένα κρίσιμο έγγραφο για την κατανόηση της τρέχουσας κατάστασης του αμερικανικού ιμπεριαλισμού. […] Τώρα, ακόμη και ο Λευκός Οίκος παραδέχεται ότι δεν κυριαρχεί πλέον στον κόσμο. Είναι προφανές σε όλους ότι η Κίνα και η Ρωσία κατάφεραν να αναγκάσουν τις ΗΠΑ να υποχωρήσουν. Και είναι εξίσου προφανές ότι οι ΗΠΑ και η Ευρώπη δεν αποτελούν μια κοινή αυτοκρατορία με ηγέτη την Ουάσιγκτον, αλλά μάλλον ανταγωνιστικές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Τέλος, δεν χρειάζεται να είναι κανείς ο Αϊνστάιν για να καταλάβει ότι ο «πολυπολικός» κόσμος δεν είναι καθόλου ειρηνικός, αλλά αντίθετα επιρρεπής σε εντάσεις και συγκρούσεις μεταξύ κρατών. Τελικά, η πραγματικότητα έθεσε τέλος στη συζήτηση.

Να την σταματήσουμε. Κανένα λιμάνι για την γενοκτονία και την κατοχή. Λευτεριά στην Παλαιστίνη. Η Εναλλακτική Παρέμβαση Δικηγόρων Αθήνας κατέθεσε σήμερα σχετική αναφορά ενώπιον των αρμοδίων αρχών, του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας, του Υπουργείου Εσωτερικών, του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, των καθ' ύλην Διευθύνσεων Ασφάλειας και Προστασίας Θαλασσίων Συνόρων και της Διεύθυνσης Καθεστώτων Εισαγωγών - Εξαγωγών καθώς και ενώπιον της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου.

Ο Luís Bonilla-Molina είναι Βενεζουελανός πανεπιστημιακός καθηγητής, κριτικός παιδαγωγός και πρόεδρος της Βενεζουελανικής Εταιρείας Συγκριτικής Εκπαίδευσης.

Η Βενεζουέλα και ο λαός της είναι τα πρώτα άμεσα θύματα της εφαρμογής του «Δόγματος Μονρόε σύμφωνα με τον Τραμπ». Αυτός ο πόλεμος, ο οποίος έχει ήδη κηρυχθεί, δεν είναι εναντίον του εμπορίου ναρκωτικών ή του καθεστώτος Μαδούρο, αλλά για το πετρέλαιο και τα σπάνια ορυκτά, τις στρατιωτικές βάσεις, τις πληροφορίες και τον τρόπο διαχείρισης. Όλες οι δημοκρατικές, προοδευτικές, λαϊκές και αριστερές δυνάμεις πρέπει να καταγγείλουν και αντισταθούν σ την επίθεση των ΗΠΑ εναντίον της Βενεζουέλας, κάτι που σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει υπεράσπιση της κυβέρνησης Μαδούρο.

Στην JVP, συχνά λέμε ότι η ασφάλεια και η ελευθερία όλων των ανθρώπων είναι αλληλένδετες. Αυτή τη στιγμή, αυτή η ιδέα δεν είναι αφηρημένη· είναι ζήτημα ζωής ή θανάτου, και όλοι πρέπει να ενεργούμε ανάλογα. Δεν υπάρχει καλύτερο παράδειγμα της δέσμευσης για την ιερότητα της ανθρώπινης ζωής και την αρχή της αλληλεγγύης από το θάρρος που έδειξε ο Ahmed al-Ahmed: ένας μάρτυρας της τρομακτικής αντισημιτικής επίθεσης στο Σίδνεϊ...Το παράδειγμα του Ahmed είναι ένα από τα πολλά που μου δίνουν ελπίδα σε αυτούς τους τρομακτικούς καιρούς, όπου ο αντισημιτισμός, η αντιπαλαιστινιακή στάση, η ισλαμοφοβία, ο ρατσισμός, η αντιμεταναστευτική στάση, η αντι-τρανς στάση και τόσα άλλα είδη καταπιεστικής και θανατηφόρας βίας απειλούν τις κοινότητές μας.

Αυξήσεις κοροϊδία - Ο αγροτικός πληθυσμός μειώνεται - Για την αγροτική οικονομία - Τα λεφτά δεν φτάνουν για περισσότερα παιδιά- Κορακοζώητοι οι δισεκατομμυριούχοι!- Λεφτά υπάρχουν - Και ενώ λεφτά υπάρχουν - Ο καπιταλισμός φέρνει τον πόλεμο όπως το σύννεφο τη μπόρα (Λένιν) - Η νέα Εθνική Στρατηγική Ασφαλείας των ΗΠΑ – Σύντομα σχόλια - Είναι ο καπιταλισμός ηλίθιε - Δραστικές περικοπές από τις ΗΠΑ - Ο εθνικισμός των επενδυτών - Το εμπορικό πλεόνασμα της Κίνας

 Έχουν χάσει κάθε έλεγχο οι κυβερνώντες. Πριν λίγες μέρες έφεραν σε διαβούλευση μια εκτρωματική διάταξη νόμου που υποχρεώνει τους δικηγόρους των Δήμων να αντιδικούν με τους εργαζομένους του Δήμου που δικαιώνονται με δικαστικές αποφάσεις και να ασκούν ένδικα μέσα εναντίον αυτών, ακόμα και όταν δεν έχουν εντολή η έχουν αντίθετη εντολή από τα αρμόδια δημοτικά όργανα. Έθεσα πριν λίγο το θέμα στα αρμόδια συνδικαλιστικά όργανα των δικηγόρων στην Αθήνα και στην Ελλάδα και το δημοσιοποίησα.

Η μεταρρυθμιστική δυναμική της Αριστερής Συμμαχίας, που ήταν μειοψηφία στο κοινοβούλιο και δεν είχε ισχυρή βάση στο κοινωνικό κίνημα, σταμάτησε με την οδυνηρή αποτυχία του συνταγματικού δημοψηφίσματος του 2022, διευκολύνοντας τον σταδιακό επαναπροσανατολισμό προς το «ακραίο κέντρο» με τη συγκυβέρνηση με τους σοσιαλφιλελεύθερους. Στην πραγματικότητα, οι πιο εμβληματικές μεταρρυθμίσεις (μετάβαση στην 40ωρη εβδομάδα εργασίας, αύξηση του κατώτατου μισθού, νόμοι για τα δικαιώματα των γυναικών) ή οι προσπάθειες αναμόρφωσης του συνταξιοδοτικού συστήματος και της φορολογίας, υλοποιήθηκαν με σημαντικές παραχωρήσεις προς τους εργοδότες και μια αναζωογονημένη αντιπολίτευση, ενώ η ατζέντα της κυβέρνησης για την ασφάλεια, η υπογραφή συμφωνίας ελεύθερου εμπορίου (TPP) και η επιβολή κατάστασης έκτακτης ανάγκης στη χώρα των Μαπούτσε σηματοδότησαν ρήξεις με τις προεκλογικές δεσμεύσεις.

 Οκτώ κρατούμενοι που βρίσκονται προφυλακισμένοι, οι Qesser Zuhrah, Amu Gib, Heba Muraisi, Jon Cink, Teuta Hoxha, Kamran Ahmed, Lewie Chiaramello και Muhammed Umer Khalid. Όλοι βρίσκονται σε απεργία πείνας σε βρετανικές φυλακές – έξι από αυτούς έχουν συμπληρώσει τον δεύτερο μήνα. Πέντε από αυτούς έχουν ήδη νοσηλευτεί κατά τη διάρκεια της απεργίας τους και στη συνέχεια επέστρεψαν στη φυλακή. Κατά τη διάρκεια της νοσηλείας τους, τους απαγορεύτηκε να επικοινωνήσουν με τους συγγενείς τους και τη νομική τους ομάδα, κάτι που αποτελεί παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων τους.

Ενώ τα διεθνή μέσα ενημέρωσης και οι ηγέτες διεξάγουν συζητήσεις για το μέλλον της Συρίας, η χώρα χρειάζεται επειγόντως ένα εναλλακτικό πολιτικό σχέδιο που θα συνδυάζει τα δημοκρατικά, κοινωνικά και οικονομικά δικαιώματα και θα προάγει τη συνεργασία και τη σύμπραξη μεταξύ των διαφόρων κινημάτων διαμαρτυρίας και, γενικότερα, του ευρύτερου συριακού πληθυσμού σε όλη του την ποικιλομορφία.