H παγκόσμια εκδήλωση της πανδημίας από τις αρχές του 2020 και οι σοκαριστικές συνέπειες της σε όλους τους τομείς, επιτάχυνε εφιαλτικά το καθοδικό σπιράλ στο οποίο έχουν περιέλθει οι λαοί σε όλο τον κόσμο από το 2008, οπότε ξέσπασε η ιστορική κρίση του συστήματος. Στην καταστροφική αυτή πορεία οι λαοί πληρώνουν κυριολεκτικά με τη ζωή τους το παρανοϊκό και ασύδοτο κυνήγι των καπιταλιστών για το κέρδος. Εκατομμύρια θάνατοι, εκατομμύρια άνεργοι, ύφεση που καλπάζει, τεράστια ελλείμματα και ασύλληπτα μεγέθη χρέους είναι το σκηνικό που επαναλαμβάνεται σε όλα τα αναπτυγμένα κράτη, τα οποία αποδεικνύονται «γυμνοί βασιλιάδες», με διαλυμένα συστήματα υγείας και ανύπαρκτους…

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, συνεχίζει την ανεξέλεγκτη πορεία κατάθεσης και ψήφισης νομοσχεδίων, εν μέσω πανδημίας, την ίδια στιγμή που έχει αφήσει το δημόσιο σύστημα υγείας χωρίς το αναγκαίο προσωπικό, υποδομές και ΜΕΘ, τους εργαζόμενους στους χώρους εργασίας απροστάτευτους και έρμαιο των εργοδοτικών ορέξεων, ενώ προσπαθεί με την καταστολή και τις απαγορεύσεις δήθεν για υγειονομικούς λόγους να επιβάλλει την πολιτική της. Αυτή τη φορά ετοιμάζεται να παίξει ακόμα ένα δυνατό χαρτί φέρνοντας για ψήφιση το αντεργατικό αντισυνδικαλιστικό νομοσχέδιο, που από το φθινόπωρο προγραμμάτιζε, μαζί με τη συζήτηση για τον καθορισμό του ύψους του κατώτατου μισθού.

Δέκα ημέρες μετά την έναρξη της απεργίας πείνας της δημοσιογράφου Μαρίνας Βήχου, κατά δήλωση της ατομική πράξη «εξέγερσης της συνείδησης», για την καταπάτηση της ελευθερίας του Τύπου και την παράδοση της δημοσιογραφίας στην υπηρεσία της κυβερνητικής εξουσίας, η πλειοψηφία στο ΔΣ της ΕΣΗΕΑ κατάφερε να πάρει θέση…Οι δημοσιογράφοι που βιώνουν καθημερινά την πίεση της χειραγώγησης, του ελέγχου, της λογοκρισίας και των άθλιων εργασιακών συνθηκών, ελάχιστα έχουν να περιμένουν από αυτό το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ. Ο αγώνας για την ελεύθερη ενημέρωση αφορά όλους τους εργαζόμενους στην ενημέρωση και από αυτούς θα δοθεί.

Είναι πια φανερό πως και με αυτό το “σκάνδαλο” αποδεικνύεται ο ξεπεσμός του γραφειοκρατικού εργοδοτικού συνδικαλισμού στον κλάδο μας. Εξηγείται η σιωπή και η έλλειψη αντίδρασης στην πλήρη υποταγή της δημοσιογραφίας στην κυβερνητική προπαγάνδα. Και φυσικά αναδεικνύεται περισσότερο από κάθε άλλη φορά, η ανάγκη το σωματείο των δημοσιογράφων να λειτουργεί με αρχές και όχι να συμμετέχει σε παιχνίδια συμφερόντων. Να αντιστέκεται και να αντιπαλεύει τις απόπειρες κυβερνήσεων, εργοδοτών αλλά και των διαφόρων “ομιλουσών κεφαλών” και “παπαγάλων”, να επιβάλλουν το ψέμα τους ως αλήθεια. Αλλά αυτό θα γίνει μόνο εάν οι μαχόμενοι δημοσιογράφοι εγερθούν και πάρουν την υπόθεση της δημοσιογραφικής ελευθερίας…

«Ο πιο πολύτιμος πόρος παγκόσμια δεν είναι πια το πετρέλαιο αλλά τα δεδομένα». Από το 2017, που το περιοδικό Economist δημοσίευε άρθρο με αυτό τον τίτλο – αν και η πατρότητα της συγκεκριμένης φράση αποδίδεται στον Βρετανό μαθηματικό Clive Humby από το 2006 – οι εξελίξεις σε σχέση με τη συλλογή και τη χρήση των δεδομένων έχουν τρέξει με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Η έκφραση «Τα δεδομένα είναι το νέο πετρέλαιο» είναι πια κοινός τόπος, έχοντας άλλοτε θετικό και άλλοτε αρνητικό πρόσημο, ανάλογα με το πώς και από ποιόν χρησιμοποιείται κάθε φορά. Εξάλλου και το πετρέλαιο για άλλους είναι ευλογία και για άλλους…