Thomas Fudge Η εποχή των Χουσσιτών ήταν μια περίοδος πολέμων στην ύστερη μεσαιωνική Ευρώπη. Τρεις αντίπαλοι πάπες συγκρούονταν για τον έλεγχο του παπικού θρόνου. Η κοινωνική και θρησκευτική δυσαρέσκεια ήταν έντονη και υπήρχε μια αίσθηση κρίσης στον κοινωνικό ιστό. Στην Πράγα, ο ιερέας Γιαν Χους προσπαθούσε να μεταρρυθμίσει την εκκλησία. Όπως πολλοί μεταρρυθμιστές, ο Χους προώθησε το πρόγραμμά του γρήγορα και επιθετικά. Η εκκλησία απάντησε σε αυτές τις προσπάθειες με τη δίκη του και τελικά την παράδοσή του στις κοσμικές αρχές για να καεί ζωντανός ως αιρετικός [το 1415]. Παρόμοια τύχη είχε και ο συνάδελφός του Ιερώνυμος της Πράγας, και…
Elaine Graham-Leigh Στις μεσαιωνικές κοινωνικές συγκρούσεις, η θρησκεία ήταν πολύ συχνά ο τόπος και η γλώσσα της κοινωνικής διαμαρτυρίας. Αυτό αποτελούσε έκφραση όχι μόνο της κοσμικής δύναμης και του πλούτου της Εκκλησίας, αλλά και του κεντρικού της ρόλου από τον 11ο αιώνα και μετά στην επέκταση και την εντατικοποίηση του φεουδαρχικού ελέγχου. Για τις κοσμικές εξουσίες που ήταν διατεθειμένες να συνεργαστούν μαζί της, η Εκκλησία προσέφερε σε αντάλλαγμα μια ιδεολογική δομή που παρουσίαζε την εκμετάλλευση ως θεϊκά διαταγμένη, καθώς και την προοπτική αυξανόμενου ελέγχου της καθημερινής ζωής των εκμεταλλευόμενων για να αποσπάσουν όσο το δυνατόν περισσότερη εργασία από αυτούς. Η…
Martin Empson Συντρίβοντας την επανάσταση των αγροτών το 1525, οι γερμανικές αρχές είχαν αφήσει μόνο μια διέξοδο για τη δυσαρέσκεια: τη θρησκεία. Η αιματηρή καταστροφή του αναβαπτισμού του Μύνστερ ήταν μια προσπάθεια να κλείσουν και αυτή τη διέξοδο. Η Μεταρρύθμιση στην Ευρώπη έχασε τον μαζικό της χαρακτήρα και έγινε σε πολλά μέρη μια διαδικασία που καθοδηγούνταν από πάνω προς τα κάτω από βασιλιάδες και ευγενείς… Ωστόσο, αν και θα πρέπει να δείξουμε συμπάθεια σε όσους στο Μύνστερ προσπάθησαν πραγματικά να δημιουργήσουν μια κοινωνία ισότητας, δεν μπορούμε να δώσουμε στα γεγονότα υπερβολικά ριζοσπαστικό χρώμα διαβάζοντας μεταγενέστερα επεισόδια της επαναστατικής ιστορίας σε…
Δευτέρα, 29 Ιουλίου 2024 20:01

Η εξέγερση των Μάου Μάου, 1952-1956

Η εξέγερση των Μάου Μάου ξεκίνησε το 1952 ως αντίδραση στις ανισότητες και τις αδικίες στην υπό βρετανικό έλεγχο Κένυα. Η αντίδραση της αποικιακής διοίκησης ήταν η σκληρή καταστολή των εξεγερμένων, με αποτέλεσμα πολλούς θανάτους. Μέχρι το 1956 η εξέγερση είχε ουσιαστικά καταπνιγεί, αλλά η έκταση της αντίστασης στο βρετανικό καθεστώς είχε καταδειχθεί σαφώς και η Κένυα τέθηκε σε τροχιά ανεξαρτησίας, η οποία τελικά επιτεύχθηκε το 1963.
Heike Becker Πενήντα χρόνια αφότου οι φοιτητικές διαδηλώσεις συγκλόνισαν μεγάλο μέρος του κόσμου του Ψυχρού Πολέμου, στη «Δύση» και στην «Ανατολή», το «Παγκόσμιο 1968» έχει γίνει το σύνθημα για να περιγράψει αυτές τις συνταρακτικές εξεγέρσεις εκείνης της γενιάς. Ακούμε πολλά για το Δυτικό Βερολίνο, το Παρίσι, το Μπέρκλεϊ, το Λονδίνο και στη συνέχεια για την Άνοιξη της Πράγας, ακόμη και περιστασιακά μπορεί να αναφερθούν τα γεγονότα του 1968 στην Πόλη του Μεξικού∙ αντίθετα, καμία από τις σχετικές επισκοπήσεις δεν φέρνει στο προσκήνιο τα γεγονότα που συνέβησαν στην αφρικανική ήπειρο γενικά και στη Νότια Αφρική ειδικότερα... Αυτό το άρθρο εξετάζει τα…
Alex de Jong Το 1968-69, το Πακιστάν συγκλονίστηκε από διαδηλώσεις… Η καταστολή ήταν θανατηφόρα, ιδίως στην Ανατολή, όπου σκοτώθηκαν σχεδόν δύο χιλιάδες άνθρωποι… Το Μπανγκλαντές δημιουργήθηκε χάρη σε έναν πόλεμο για την εθνική απελευθέρωση που είχε βαθιά ριζοσπαστική επίδραση στο λαό. Η εργατική τάξη του έχει μακρά και μαχητική παράδοση κοινωνικών αγώνων, καθώς οι αγρότες, οι εργάτες ένδυσης και άλλοι αγωνίστηκαν για μια καλύτερη ζωή. Σήμερα, οι αριστερές ιδέες εξακολουθούν να έχουν απήχηση σε όσους είναι έτοιμοι να αντιταχθούν στον θρησκευτικό και κυβερνητικό αυταρχισμό και να διασφαλίσουν τις ανεκπλήρωτες υποσχέσεις του 1971.
Σελίδα 8 από 51