Jessica Bell Για μια περίοδο σχεδόν πέντε μηνών, από τις αρχές του Νοέμβρη του 1968 έως τα τέλη του Μάρτη του 1969, υπήρξε μια ριζοσπαστική εξέγερση σε όλο το Πακιστάν. Σε αυτήν συμμετείχαν περίπου 10 έως 15 εκατομμύρια άνθρωποι τόσο στο Ανατολικό όσο και στο Δυτικό Πακιστάν. «[Δεν] πέρασε ούτε μια μέρα... χωρίς κάποιου είδους πολιτική αναταραχή, εξέγερση, απεργία, αιματοχυσία ή διαδήλωση»… Η επανάσταση του Πακιστάν το 1968-9 μας δίνει μια ενδεικτική περίπτωση του πόσο ισχυρό μπορεί να είναι το προλεταριάτο. Κατά τη διάρκεια της εξέγερσης, η εργατική τάξη προκάλεσε απίστευτη αστάθεια –και, για να είμαστε ειλικρινείς, απόλυτο χάος– στην…
Πέμπτη, 11 Ιουλίου 2024 13:40

Τα Ιουλιανά του 1917 στη Ρωσία

Daniel Gaido Στον απόηχο της επανάστασης του Φεβρουαρίου, οι εργάτες και οι στρατιώτες είχαν δώσει στους Μενσεβίκους και τους Σοσιαλεπαναστάτες την εξουσία, αλλά τα κόμματα αυτά προσπάθησαν να την παραδώσουν στην ιμπεριαλιστική αστική τάξη, προτιμώντας έναν πόλεμο εναντίον του λαού από μια αναίμακτη μεταφορά της εξουσίας στα χέρια τους. Όταν οι διαδηλωτές του Ιουλίου συνειδητοποίησαν ότι η σοβιετική ηγεσία δεν θα αποχωριζόταν τους καπιταλιστές συμμάχους της –οι περισσότεροι από τους οποίους είχαν ούτως ή άλλως εγκαταλείψει την κυβέρνηση από μόνοι τους– η κατάσταση έφτασε σε αδιέξοδο.
Ernest Mandel Στη σύγχρονη ιστορία υπήρξαν τρεις επαναστάσεις στη Γερμανία: ο Γερμανικός Αγροτικός Πόλεμος, μια πρώιμη αστική επανάσταση∙ η επανάσταση του 1848-49, μια όψιμη αστική επανάσταση∙ και η επανάσταση του 1918/19, με την πιθανή αναβίωσή της στη γενική απεργία κατά του πραξικοπήματος Καπ-Λούτβιτς το 1920, καθώς και κατά τη διάρκεια και μετά τη γενική απεργία εναντίον του Κούνο το 1923, μια προλεταριακή-σοσιαλιστική επανάσταση που ταυτόχρονα έπρεπε να ολοκληρώσει τα καθήκοντα της ανολοκλήρωτης αστικής επανάστασης. Και οι τρεις επαναστάσεις κατέληξαν σε ήττα. Ο γερμανικός λαός και ολόκληρη η ανθρωπότητα πλήρωσαν ένα υψηλό τίμημα για αυτές τις τρεις ήττες, που ξεπερνούσε κατά…
Jacopo Custodi Η 2α Ιουνίου είναι η ημέρα που πέθανε ο Τζουζέπε Γκαριμπάλντι, το 1882. Είχε ονειρευτεί με πάθος αυτή τη δημοκρατία, αλλά μάταια, καθώς στα τελευταία χρόνια της ζωής του αναγκάστηκε να συμβιβαστεί με μια ιταλική ενοποίηση υπό τη μοναρχία… Μια στείρα, αποπολιτικοποιημένη και θεσμοθετημένη εικόνα του Γκαριμπάλντι διατηρήθηκε έτσι από διάφορες ιταλικές κυβερνήσεις μετά τον θάνατό του. Δημιούργησαν ένα εθνικό πάνθεον που εξίσωνε, και διαστρέβλωνε, βαθιά διαφορετικές πολιτικές προσωπικότητες και μερικές φορές ακόμη και ορκισμένους εχθρούς από την περίοδο της ενοποίησης, όπως ο κόμης Καβούρ, ο Τζουζέπε Ματσίνι και ο Γκαριμπάλντι. Αντίθετα, η εικόνα του επαναστάτη Γκαριμπάλντι, συνδεδεμένου…
Vyacheslav Bakhmin Νομίζω ότι οι περισσότεροι δεν είχαν την αίσθηση στην αρχή ότι ο πόλεμος θα μπορούσε να είναι μακροχρόνιος... Η είσοδος των στρατευμάτων στο Αφγανιστάνέγινε ένας μαζικός πόλεμος στον οποίο χάθηκαν περισσότεροι από 14.000 Σοβιετικοί στρατιώτες και περίπου ένα εκατομμύριο, όπως καταλαβαίνω, Αφγανοί. Αυτές ήταν τεράστιες απώλειες, αλλά οι περισσότεροι από εμάς δεν το είχαμε συνειδητοποιήσει αυτό. Ίσως υπήρχαν ειδικοί που μπορούσαν να το προβλέψουν, κατανοώντας ότι, γενικά, κάθε πόλεμος στο Αφγανιστάν ήταν καταδικασμένος να αποτύχει, με βάση τις ιστορικές τους γνώσεις. Αλλά οι περισσότεροι δεν πίστευαν ότι αυτή ήταν η παγίδα που θα μπορούσε τελικά να οδηγήσει στην…
Πίτερ Ρόμπινσον Κατά τη διάρκεια αυτών των 18 μηνών εκατοντάδες χιλιάδες εργάτες κατέλαβαν τους χώρους εργασίας τους, τη γη και τα σπίτια, δεκάδες χιλιάδες στρατιώτες εξεγέρθηκαν. Κανείς δεν προέβλεψε ότι από ένα μικροσκοπικό πολιτικό δυναμικό τόσο πολλοί θα προσπαθούσαν γρήγορα να μάθουν και να εφαρμόσουν στην πράξη τις ιδέες που ξεπηδούν από εκείνους που υφίστανται εκμετάλλευση όταν προσπαθούν να πάρουν τον έλεγχο της μοίρας τους. Η Πορτογαλία του 1974-75 δεν ήταν μια ψευδαίσθηση. Μια εξαιρετική περίοδος, που πρέπει ακόμη να μελετηθεί και να τιμηθεί.
Σελίδα 9 από 51