Τον Απρίλιο του 1941, η Γιουγκοσλαβία καταλήφθηκε από γερμανικά, ουγγρικά, ιταλικά και βουλγαρικά στρατεύματα. Χωρίστηκε σε διάφορα μέρη: Η Σερβία και το Βανάτο τέθηκαν υπό άμεση γερμανική στρατιωτική διοίκηση. Η Ουγγαρία ανακατέλαβε ορισμένες από τις περιοχές που είχε παραχωρήσει στην νεοσύστατη Γιουγκοσλαβία μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, όπως το δυτικό τμήμα της Βοϊβοντίνας, ενώ το ανατολικό τμήμα αποδόθηκε στην διοίκηση της εκεί γερμανικής μειονότητας. Η Βουλγαρία ανέλαβε τη διαχείριση στη Μακεδονία, εκτός από το βορειδυτικό τμήμα της, Κόσοβο και Τέτοβο, στο οποίο κατοικούσαν κυρίως Αλβανοί και ήταν υπό ιταλική διοίκηση. Αναδημοσίευση από Our baba doesn’t say fairy tales

Ντιέγκο Ριβέρα Aυτό έκανε τους γερμανούς συντρόφους μου να γελούν ακόμα δυνατότερα. Αφού ξεράθηκε στο γέλιο, ο Τέλμαν είπε: «Φυσικά, είναι καλύτερα να έχεις κάποιον πάντα έτοιμο να βγάλει από τη μέση τον κλόουν. Μην ανησυχείτε, όμως. Σε λίγους μήνες θα έχει τελειώσει, και τότε θα είμαστε σε θέση να πάρουμε την εξουσία»... Τόσο ο Τέλμαν όσο και ο φίλος μου Μίντσενμπεργκ ήταν ανάμεσα στα εκατομμύρια των ανθρώπων που θανατώθηκαν από τον «κλόουν» που είχα παρακολουθήσει στην πλατεία εκείνη την ημέρα.

Λέον Τρότσκι Η τεράστια πρακτική σημασία ενός σωστού θεωρητικού προσανατολισμού παρουσιάζεται πιο καθαρά σε μια περίοδο έντονων κοινωνικών συγκρούσεων, γρήγορων πολιτικών στροφών, απότομων αλλαγών στην κατάσταση. Σε τέτοιες περιόδους, οι πολιτικές αντιλήψεις και γενικεύσεις γρήγορα εξαντλούνται και απαιτούν, είτε την πλήρη αντικατάσταση τους (που είναι ευκολότερο) είτε τη συγκεκριμενοποίηση τους, την ακρίβεια ή την μερική διόρθωση (που είναι δυσκολότερο). Ακριβώς σε τέτοιες περιόδους είναι που όλα τα είδη των μεταβατικών, ενδιάμεσων καταστάσεων και συνδυασμών έρχονται στην επιφάνεια σαν αναγκαιότητα, που ανατρέπει τα συνηθισμένα μοντέλα και απαιτεί αφάνταστα πιο δυνατή θεωρητική προσοχή.

Αντόνιο Γκράμσι Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο Καισαρισμός αποτελεί την έκφραση μιας κατάστασης στην οποία οι συγκρουόμενες δυνάμεις σε ισορροπούν μεταξύ τους με ένα καταστροφικό τρόπο· δηλαδή, ισορροπούν μεταξύ τους με τέτοιο τρόπο ώστε η συνέχιση της σύγκρουσης μπορεί να καταλήξει μόνο στην αμοιβαία καταστροφή τους. Όταν η προοδευτική δύναμη Α αγωνίζεται με την αντιδραστική δύναμη B, μπορεί όχι μόνο να νικήσει η Α τη B ή η B να νικήσει την A, αλλά μπορεί να συμβεί να μην νικήσει ούτε η Α ούτε η Β – αλλά να αλληλοσπαράσσονται και να παρέμβει ύστερα μία τρίτη δύναμη C από…