Η ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον πλανάται στον αέρα μετά την πτώση του Άσαντ, αλλά η οικονομική αναζωογόνηση παραμένει μια σημαντική πρόκληση για τη βελτίωση της ζωής των Σύριων. Θα χρειαστεί διεθνής βοήθεια για την αντιμετώπιση των διαρθρωτικών οικονομικών προβλημάτων, αλλά και μια αλλαγή στη μελλοντική πολιτική οικονομία της Συρίας μακροπρόθεσμα, προκειμένου να αποφευχθεί η επανάληψη των λαθών του παρελθόντος. Όλα αυτά συνδέονται με την ικανότητα των Σύριων να ανασυγκροτήσουν τους αγώνες από τα κάτω και να θέσουν στο επίκεντρο την κοινωνική δικαιοσύνη, την ισότητα και τη δημοκρατία. Τουλάχιστον τώρα, υπάρχει η ευκαιρία για κάτι τέτοιο.

Ενώ παρατηρούσαμε τα εκπληκτικά ιστορικά γεγονότα που εκτυλίχθηκαν από την περασμένη Παρασκευή, το πρώτο πράγμα που ήλθε στο νου ήταν η ανακούφιση και η χαρά από τις εικόνες των κρατουμένων που απελευθερώθηκαν από την κόλαση της κοινωνίας/φυλακή που είχε γίνει η Συρία υπό το καθεστώς της οικογένειας Άσαντ. Τα συναισθήματά μας κατακλύστηκαν επίσης από χαρά στη θέα των συριακών οικογενειών που ξαφνικά ήταν σε θέση να επιστρέψουν από την κοντινή εξορία, είτε από άλλη περιοχή εντός της Συρίας είτε από την Ιορδανία, τον Λίβανο ή την Τουρκία, για να επισκεφθούν τις πόλεις και τα σπίτια από τα οποία αναγκάστηκαν να φύγουν πριν από χρόνια.

Anand Gopal

Σε αντίθεση με την προπαγάνδα των ασαντιστών, δεν υπήρξαν σφαγές και εθνοκάθαρση στα εδάφη που ανήκαν στο πρώην καθεστώς∙ στην πραγματικότητα, οι χριστιανικές γειτονιές υπήρξαν τόποι χαρούμενων πανηγυρισμών. Σε μια γενικά σκοτεινή εποχή σε όλο τον κόσμο, η νίκη της συριακής επανάστασης είναι κάτι που κάθε αριστερός, και στην πραγματικότητα κάθε άνθρωπος, πρέπει να πανηγυρίσει. Τίποτα από αυτά δεν σημαίνει ότι όλα είναι ρόδινα... Πολλές προκλήσεις βρίσκονται μπροστά μας. Αλλά είναι σημαντικό να έχουμε κατά νου ότι για πενήντα χρόνια, ήταν ουσιαστικά αδύνατο να κάνεις πολιτική, ή να είσαι πολιτικός, στη Συρία του Άσαντ. Μόνο τώρα, με την πτώση του καθεστώτος, μπορεί να ξεκινήσει πραγματικά ο αγώνας για τη δημοκρατία.

Joseph Daher

Δεν υπάρχουν προφανείς απαντήσεις παρά μόνο περισσότερα ερωτήματα. Θα είναι δυνατός ο αγώνας από τα κάτω και η αυτοοργάνωση στις περιοχές από τις οποίες έχει εκδιωχθεί το καθεστώς; Θα μπορέσουν οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών (όχι με τον στενό ορισμό των ΜΚΟ, αλλά με την γκραμσιανή έννοια των λαϊκών μαζικών σχηματισμών έξω από το κράτος) και οι εναλλακτικές πολιτικές δομές με δημοκρατική και προοδευτική πολιτική να συγκροτηθούν, να οργανωθούν και να αποτελέσουν μια πολιτική και κοινωνική εναλλακτική λύση απέναντι στην HTS και τον SNA; Θα αφήσει η εξάπλωση των δυνάμεων της HTS και του SNA χώρο για οργάνωση σε τοπικό επίπεδο; Αυτά είναι τα βασικά ερωτήματα, κατά τη γνώμη μου, χωρίς σαφείς απαντήσεις.

Robin Yassin-Kassab

Περιμένω επίσης όλες οι φασιστικές δυνάμεις σε περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο να κάνουν ό,τι μπορούν για να σταματήσουν τη συριακή αυτοδιάθεση, συμπεριλαμβανομένου του γενοκτονικού σιωνιστικού κράτους, το οποίο ο πατέρας και ο γιος Άσαντ υπηρέτησαν τόσο καλά. Το Ισραήλ σίγουρα επιθυμεί να συντρίψει τη Χεζμπολάχ και το ιρανικό σύστημα πολιτοφυλακών, αλλά δεν θέλει να ανατρέψει τη δικτατορία που παρέδωσε το Γκολάν και που φυλακίζει έφηβες (όπως την Ταλ αλ-Μαλλούχι) αν γράφουν ποιήματα για την Παλαιστίνη. Ήδη, υπάρχουν σιωνιστές που φωνάζουν για τον «κίνδυνο τα χημικά όπλα να πέσουν στα χέρια των τζιχαντιστών» – άνθρωποι που δεν ανησυχούσαν για τα χημικά όπλα στα χέρια του Άσαντ, ο οποίος εξόντωσε χιλιάδες αθώους με αυτά, ή στα χέρια των ιρανικών πολιτοφυλακών που υποτίθεται ότι αποτελούν τόσο μεγάλη απειλή γι’ αυτούς.

Leila al-Shami

Οκτώ χρόνια αφότου το Χαλέπι υποβλήθηκε σε βάναυση πολιορκία πείνας, σφυροκοπήθηκε από το καθεστώς Άσαντ, τις ρωσικές και ιρανικές βόμβες και χιλιάδες κάτοικοί του σφαγιάστηκαν ή εκτοπίστηκαν βίαια, η σημαία της Ελεύθερης Συρίας κυματίζει πάνω από την ακρόπολη. Η προέλαση των ανταρτών και η συνακόλουθη κατάρρευση των δυνάμεων του καθεστώτος αιφνιδίασε τους πάντες, αλλάζοντας γρήγορα τον χάρτη των δυνάμεων στη βόρεια Συρία, ο οποίος είχε παραμείνει σε μεγάλο βαθμό παγωμένος μετά τις συμφωνίες του 2020 για την κατανομή δυνάμεων μεταξύ της Ρωσίας, της Τουρκίας και του Ιράν.

Fabio Bosco

Στις 27 Νοεμβρίου, ένας συνασπισμός συριακών αντάρτικων ομάδων με επικεφαλής τη Χαγιάτ Ταχρίρ ασ-Σαμ (HTS) και με τη συμμετοχή τμημάτων του Τζάις αλ-Ουαττανί (Εθνικός Στρατός, που υποστηρίζεται από το τουρκικό καθεστώς) ξεκίνησε μια μεγάλη επίθεση στην επαρχία του Χαλεπιού, καταλαμβάνοντας μεγάλες αγροτικές περιοχές, καθώς και μεγάλο μέρος της πόλης του Χαλεπιού, της δεύτερης σημαντικότερης πόλης της Συρίας. Προχώρησαν επίσης προς τη Χάμα, αφού κατέλαβαν τον αυτοκινητόδρομο που συνδέει το Χαλέπι με τη Χάμα και τη Δαμασκό και απέκοψαν ζωτικές γραμμές ανεφοδιασμού για τις δυνάμεις του συριακού καθεστώτος και τους συμμάχους του. Οι δυνάμεις του συριακού καθεστώτος και οι ξένες πολιτοφυλακές που υποστηρίζονται από το ιρανικό καθεστώς αιφνιδιάστηκαν και υπέστησαν αρκετές αποτυχίες. Το συριακό καθεστώς χρησιμοποίησε τη συριακή και τη ρωσική αεροπορία για να βομβαρδίσει θρασύδειλα την επαρχία του Ίντλιμπ και την πόλη του Χαλεπιού, αλλά δεν μπόρεσε να αναχαιτίσει την επίθεση των ανταρτών.

Joseph Daher

Στο φόντο του γενοκτονικού πολέμου του Ισραήλ κατά των Παλαιστινίων στη Λωρίδα της Γάζας, η διαδικασία εξομάλυνσης των σχέσεων του συριακού καθεστώτος του Μπασάρ αλ-Άσαντ επανήλθε στο προσκήνιο με δύο πρόσφατα γεγονότα. Πρώτον, η πρεσβεία της Σαουδικής Αραβίας άνοιξε στη Δαμασκό τον Σεπτέμβριο του 2024, μετά από πολλές αποτυχημένες εξαγγελίες. Ο αρμόδιος επιτετραμμένος Αμπντουλλάχ αλ-Χαρίς δήλωσε κατά τη διάρκεια της τελετής εγκαινίων τη δέσμευση της πρεσβείας του Βασιλείου να προωθήσει και να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για την ανάπτυξη των διμερών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών. Τον ίδιο μήνα, η Τουρκία συμμετείχε για πρώτη φορά σε συνεδρίαση του Αραβικού Συνδέσμου μετά τον Σεπτέμβριο του 2011.

Banah Ghadbian

Αυτή η παρέμβαση εξετάζει: 1) την αντιμετώπιση των Παλαιστινίων στη Συρία από τον Άσαντ ως ένα από τα κίνητρα για τις εξεγέρσεις στη Συρία∙ 2) την κατοχή του συριακού Γκολάν από τους εποίκους της σιωνιστικής οντότητας και την χρησιμοποίηση του «πράσινου ξεπλύματος»∙ 3) τα πεδία και τα κινήματα μεταξύ των Σύριων όπου συγκλίνει η συνείδηση των πολλαπλών καταπιέσεων, και ειδικότερα, όπου η σχέση με τη γη (χρησιμοποιώντας τα τριαντάφυλλα και τα μήλα ως τεχνολογίες αντίστασης) αψηφά τόσο τις λογικές της κυριαρχίας των εποίκων-αποικιοκρατών όσο και τις λογικές του νεοφιλελεύθερου καθεστώτος.

Leila Al-Shami

Υπήρξε τόσο μεγάλη αλληλεγγύη και υποστήριξη από τους Σύριους προς τους Ουκρανούς, και το αντίστροφο, που ήταν ωραίο να το βλέπεις. Νομίζω ότι ταυτιζόμαστε πολύ με τους αγώνες του άλλου για διάφορους λόγους. Έχουμε και οι δύο έναν κοινό εχθρό, το ρωσικό κράτος, έχουμε και οι δύο περάσει από λαϊκές εξεγέρσεις, πριν εισέλθουμε σε κατάσταση σύγκρουσης και έχουμε και οι δύο αντιμετωπίσει κάποιες από τις καμπιστικές πολιτικές για τις οποίες μιλάμε – όπου απαξιώνονται οι αγώνες μας και υποστηρίζονται οι εχθροί μας. Αυτό, και το συλλογικό μας τραύμα, μας έφερε κοντά... Οι Σύριοι πανηγυρίζουν όταν βλέπουν Ρώσους στρατηγούς, οι οποίοι προηγουμένως συμμετείχαν σε εγκλήματα πολέμου στη Συρία, να σκοτώνονται στην Ουκρανία – είναι μια μικρή γεύση δικαιοσύνης για εμάς. Ελπίζουμε ότι η Ουκρανία θα είναι μια μέρα ελεύθερη από τον ρωσικό ιμπεριαλισμό, όπως ελπίζουμε ότι και η Συρία θα είναι ελεύθερη.