Michael Karadjis
Στις αρχές Απριλίου, χιλιάδες Σύροι σε όλη τη χώρα βγήκαν στους δρόμους εκφράζοντας την αλληλεγγύη τους προς την Παλαιστίνη, καταδικάζοντας τον νέο ισραηλινό νόμο απαρτχάιντ που επιτρέπει την εκτέλεση Παλαιστινίων κρατουμένων/ομήρων, καθώς και το συνεχιζόμενο κλείσιμο του τεμένους Αλ-Άκσα στην Ιερουσαλήμ. Ο νόμος δεν ισχύει για τους Εβραίους, αλλά αποτελεί άμεση απειλή για τη ζωή περισσότερων από 10.000 Παλαιστινίων κρατουμένων σε παράνομες φυλακές στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, όπου τα στρατιωτικά «δικαστήρια» έχουν ποσοστό «καταδίκης» 96%. Διαδηλώσεις ξέσπασαν στη Δαμασκό, τη Χομς, τη Χάμα, το Χαλέπι, τη Νταράα, την Κουνέιτρα, τη Λατάκια, το Ίντλιμπ και στο παλαιστινιακό στρατόπεδο Γιαρμούκ.
Michael Karadjis
Βομβαρδίζοντας το κτίριο του Υπουργείου Άμυνας της Συρίας στη Δαμασκό, αλλά και έξω από το προεδρικό μέγαρο, μαζί με τον θάνατο 15 Σύριων στρατιωτών και αρκετών αμάχων, το Ισραήλ απλώς κλιμάκωσε αυτό που κάνει από τις 8 Δεκεμβρίου, την ημέρα που ο συριακός λαός ανέτρεψε τον προτιμώμενο από το Ισραήλ ηγέτη… Τώρα, λαμβάνοντας υπόψη όλα αυτά, υπήρξε φυσικά μια τεράστια κρίση στη νότια επαρχία Σουουέιντα, στην οποία κυριαρχούν οι Δρούζοι, και ενώ για το Ισραήλ είναι μια δικαιολογία, αυτό δεν αλλάζει το γεγονός ότι οι πραγματικές κρίσεις και ο τρόπος με τον οποίο τις χειρίζεται μια κυβέρνηση μπορεί να είναι κρίσιμος όσον αφορά την πολιτική διευκόλυνση ενός επιτιθέμενου. Και ενώ πολλά μπορούν να ειπωθούν για τις γελοιότητες κάποιων πιο ακραίων Δρούζων ηγετών, ή για τις επιθέσεις εκδίκησης των Δρούζων εναντίον των Βεδουίνων της Σουουέιντα, η βασική ιστορία εδώ είναι η αποτρόπαια σφαγή των Δρούζων – ακόμη και τα αίσχη του Ισραήλ πρέπει να εξεταστούν στο πλαίσιο των γεγονότων που διευκόλυναν πολιτικά τις ενέργειές του.
Μύθοι που επινοήθηκαν από τα κέντρα προπαγάνδας του Πούτιν, αλλά γίνονται ευρέως πιστευτοί όχι μόνο από την καμπιστική αριστερά αλλά και από καλοπροαίρετους/ες ακτιβιστές/ριες της ειρήνης και αντιμπεριαλιστές/ριες…Ο Michael Karadjis έγραψε μια σειρά από άρθρα, για να απαντήσει σε αυτούς τους ισχυρισμούς, που αποδεικνύουν ότι όλοι τους είναι καθαροί μύθοι. Αν και έχουν επινοηθεί από τα επιτελεία προπαγάνδας του Πούτιν, αναπαράγονται σταθερά από την καμπιστική αριστερά και δυστυχώς πολλοί από αυτούς εξακολουθούν να γίνονται πιστευτοί από μεγάλο αριθμό αριστερών, ειρηνιστών/ριων και ακτιβιστών/ριων, συμπεριλαμβανομένων πολλών που αντιτίθενται στον Πούτιν, και απλώς θέλουν να τελειώσει ο πόλεμος
του Michael Karadjis
Δεν είναι τυχαίο ότι η δημοτικότητα του Ζελένσκι στην Ουκρανία εκτοξεύτηκε μετά την ενέδρα Τραμπ-Βανς, όπου έφυγε χωρίς να υπογράψει την αποικιακή συμφωνία. Επειδή, ανεξάρτητα από το τι άλλο μπορεί να είναι στραβό με την κυβέρνηση Ζελένσκι, που είναι μια νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση με την οποία οι σοσιαλιστές θα διαφωνούσαν σε πολλά πεδία - η στάση της υπεράσπισης της αυτοδιάθεσης της Ουκρανίας έναντι του ρωσικού ιμπεριαλισμού παραμένει μια στάση με σημαντική πλειοψηφική υποστήριξη.
Michael Karadjis
Μπορεί να φαίνεται ότι υπάρχει μια προφανής αντίφαση μεταξύ των εκκλήσεων του Τραμπ να επιτραπεί στο Ισραήλ να «τελειώσει τη δουλειά» στη Γάζα και των δηλώσεών του ότι θέλει το Ισραήλ «να τελειώσει γρήγορα τον πόλεμο», τις οποίες και τις δύο έχει κάνει τον τελευταίο περίπου χρόνο. Ο ευκολότερος τρόπος για να το εξηγήσουμε είναι απλά ότι είναι ψεύτης, απλά λέει αυτό που θέλει να ακούσει το ακροατήριό του και είναι αρκετά έξυπνος ώστε να διατυπώνει αυτές τις δηλώσεις αρκετά αόριστα, ώστε να είναι ανοιχτές σε ερμηνείες. Υπό αυτή την έννοια, ο κύκλος είναι εύκολο να τετραγωνιστεί: Ο Τραμπ θέλει να επιτρέψει στο Ισραήλ να προχωρήσει ακόμη πιο σκληρά, όσο πιο σκληρά είναι ανθρωπίνως δυνατό, προκειμένου να «τελειώσει τη δουλειά» (δηλαδή τη γενοκτονία), και με αυτόν τον τρόπο, μπορεί να «τελειώσει τον πόλεμο γρήγορα». «Ειρήνη μέσω της δύναμης» και όλα αυτά.
Michael Karadjis
Μπορούμε να σκεφτούμε πολιτικά για τη Χεζμπολλάχ ό,τι θέλουμε – αλλά αυτή τη στιγμή αντιστέκεται στη νέα εισβολή του Ισραήλ στο νότιο Λίβανο στη δική της χώρα, ενώ η ισραηλινή κρατική τρομοκρατία έχει σκοτώσει εκατοντάδες Λιβανέζους πολίτες, περίπου 2.000 Λιβανέζοι έχουν σκοτωθεί από ισραηλινές επιθέσεις τον τελευταίο χρόνο, το 60% από αυτούς τις τελευταίες δύο εβδομάδες, και σε αυτούς περιλαμβάνονται 127 παιδιά, και, για την ακρίβεια, μέχρι τις αρχές Οκτωβρίου, το Ισραήλ είχε ήδη σκοτώσει 96 Σύριους πρόσφυγες (συμπεριλαμβανομένων 36 παιδιών), οι οποίοι βρίσκονται στο Λίβανο μόνο και μόνο για να γλιτώσουν από τις θηριωδίες του καθεστώτος Άσαντ, το οποίο βοηθήθηκε από τη Χεζμπολλάχ! Πάνω από 100.000 πρόσφυγες έχουν καταφύγει στη Συρία, τόσο Λιβανέζοι όσο και Σύριοι πρόσφυγες – και το συριακό καθεστώς έχει ήδη αρχίσει συλλήψεις. Χριστιανικές και σουνιτικές πόλεις στο νότο έχουν βομβαρδιστεί μαζί με τον σιιτικό άμαχο πληθυσμό· κυρίως σουνιτικές περιοχές της Βηρυτού καταστρέφονται μαζί με τις σιιτικές περιοχές που αποτελούν τη βάση της Χεζμπολλάχ. Το Ισραήλ ήθελε να αποκεφαλίσει την ηγεσία της Χεζμπολλάχ, για να αποκαταστήσει την «αποτρεπτική» του δύναμη, αλλά διεξάγει επίσης πόλεμο κατά του Λιβάνου και του λιβανέζικου λαού.
