Ελένη Μήτσου

Η διαμάχη που έχει ξεσπάσει στο φεμινιστικό και ΛΟΑΤΚΙΑ κίνημα για το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού των trans (πολλές φορές και των intersex) γυναικών δεν φαίνεται να κοπάζει σύντομα. Είναι μια διαμάχη που εξελίσσεται διεθνώς και παίρνει συχνά πολύ άσχημες όψεις και τροπές. Την ίδια στιγμή είναι μια διαμάχη με πολιτικό και κοινωνικό ενδιαφέρον. Αναγκάζει την Αριστερά και τις κοινωνικές οργανώσεις να εμβαθύνουν στα ζητήματα του φύλου, των δικαιωμάτων των trans, των intersex και άλλων ΛΟΑΤΚΙΑ ατόμων και των κινημάτων γύρω από αυτά. [Αναδημοσίευση από το Ξεκίνημα]

Lalla F. Colvin

Η αυστηροποίηση των νόμων κατά της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας στη Δυτική Αφρική επεκτείνεται στον Νίγηρα. Στις 11 Ιουνίου 2026, η κυβέρνηση του Νίγηρα δημοσίευσε τον αναθεωρημένο Ποινικό Κώδικα, η διαδικασία αναθεώρησης του οποίου είχε ξεκινήσει από τον Μοχάμμεντ Μπαζούμ, τον πρώην πρόεδρο της χώρας, ο οποίος ανατράπηκε με πραξικόπημα τον Ιούλιο του 2023. Ηγέτης της χώρας είναι πλέον ο στρατηγός Αμπντουραχάμαν Τιάνι… Από εδώ και στο εξής, «η διάπραξη ή η απόπειρα διάπραξης άσεμνης ή ανώμαλης πράξης ή συνήθειας που αφορά την ΛΟΑΤΚΙΑ+ κοινότητα (λεσβίες, ομοφυλόφιλοι, αμφιφυλόφιλοι, τρανσέξουαλ, queer, ίντερσεξ ή ασεξουαλικοί)» τιμωρείται με ποινή φυλάκισης από πέντε έως δέκα έτη και βαριά πρόστιμα (περίπου 150.000 ευρώ), ενώ οι γάμοι και οι συμμετέχοντες σε αυτούς (διοργανωτές, μάρτυρες κ.λπ.) μπορούν να τιμωρηθούν με ποινή φυλάκισης από δέκα έως είκοσι έτη. Παρόμοια ποινή θα επιβληθεί σε «οποιονδήποτε διαχειρίζεται, διευθύνει, λειτουργεί, χρηματοδοτεί ή συμμετέχει σε λέσχες, συλλόγους, οργανώσεις ή ενώσεις ομοφυλόφιλων ή ΛΟΑΤΚΙΑ+».

Παρά τις προκλήσεις της ακροδεξιάς και την απειλή ρωσικών επιθέσεων, σήμερα στο Κίεβο περίπου 5.000 άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους για να δηλώσουν ότι τα δικαιώματα της queer κοινότητας δεν μπορούν να αναβληθούν για «μετά τον πόλεμο». Σε ξεχωριστή πομπή βάδιζαν ΛΟΑΤΚ+ στρατιωτικοί, βετεράνοι και συγγενείς στρατιωτικών, κρατώντας πορτρέτα των πεσόντων συντρόφων τους. Μια υπενθύμιση ότι τα queer άτομα όχι μόνο απαιτούν ισότητα, αλλά και αγωνίζονται καθημερινά για αυτήν.

Ani Kayode Somtochukwu

Στις αρχές Μαρτίου, οι βουλευτές της Γκάνας επανέφεραν ένα νομοσχέδιο κατά των ομοφυλοφίλων με τίτλο «Προώθηση των σωστών ανθρώπινων σεξουαλικών δικαιωμάτων και των οικογενειακών αξιών της Γκάνας». Το κοινοβούλιο της Γκάνας είχε ψηφίσει το νομοσχέδιο πέρυσι, αλλά δεν είχε υπογραφεί σε νόμο από τον πρώην πρόεδρο Νάνα Ακούφο Άντο, το κόμμα του οποίου έφυγε αργότερα από την εξουσία στις γενικές εκλογές που διεξήχθησαν τον περασμένο Δεκέμβριο. Οι σχέσεις μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου είναι ήδη ποινικοποιημένες στη Γκάνα, αλλά το νομοσχέδιο επιδιώκει να επιβάλει αυστηρότερες ποινές για τα κουήρ άτομα της Γκάνας και για οποιονδήποτε άλλον συμμετέχει στην «εκούσια προώθηση, χρηματοδότηση ή υποστήριξη» δραστηριοτήτων ΛΟΑΤΚΙ+.

Érika Andreassy

Η καμπάνια του Ισραήλ με την οποία παρουσιάζεται ως μια χώρα φιλική προς τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα και ως παράδειγμα προς μίμηση όσον αφορά την ισότητα των φύλων (λόγω, μεταξύ άλλων, της παρουσίας γυναικών στον ισραηλινό στρατό) είναι υποκριτική. Ο μύθος ότι ΛΟΑΤΚΙ Παλαιστινίοι/ες και θαρραλέες γυναίκες βρίσκουν «καταφύγιο» στις ισραηλινές πόλεις δεν ανταποκρίνεται στις αποικιοκρατικές πολιτικές του κράτους του Ισραήλ, οι οποίες βασίζονται στον αποκλεισμό και τον αφανισμό των Παλαιστινίων, είτε πρόκειται για γυναίκες, είτε για άνδρες, είτε για ομοφυλόφιλους, είτε για στρέιτ, είτε για τρανς, είτε για σις… Είναι σαφές ότι η φαντασίωση του Ισραήλ ως ένα κράτος φιλικό προς τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα που σέβεται την ισότητα των φύλων δεν είναι μόνο υποκριτική, αλλά και ένα απόλυτο ψέμα. Επιπλέον, ο ισχυρισμός αυτός καταρρέει εντελώς όταν λαμβάνεται υπόψη η αποικιακή κατάσταση. Όποιος το πίστεψε ποτέ αυτό, ας το ξεχάσει – δεν υπάρχουν ροζ ή μωβ πόρτες στα ισραηλινά τείχη του απαρτχάιντ!

Lorenzo Fabbri

Δημιουργώ μια γενεαλογία για το Ossessione του Βισκόντι του 1943 και την προβολή της κουήρ κατάστασης ως αυθεντικής εναλλακτικής λύσης απέναντι στη φασιστική ζωή. Συμπερασματικά, διαχωρίζω το σύστημα οικειότητας και συναισθηματικότητας που αξιοποιεί αυτή η ταινία από εκείνο που συνέβαλε στην παγίωση του μεταπολεμικού νεορεαλισμού.

Τον Μάιο, μια κινεζική μη κερδοσκοπική οργάνωση, το “Κέντρο ΛΟΑΤΚΙ” του Πεκίνου, έκανε μια ξαφνική ανακοίνωση: "Με μεγάλη μας λύπη ανακοινώνουμε ότι, λόγω δυνάμεων πέρα από τον έλεγχό μας, το Κέντρο ΛΟΑΤΚΙ του Πεκίνου θα σταματήσει να λειτουργεί από σήμερα". Και η οργάνωση αυτή αναγκάστηκε να σταματήσει να λειτουργεί κάτω από την πίεση των κινεζικών αρχών. Η οργάνωση αυτή είχε ιδρυθεί το 2008 και, μέχρι το κλείσιμό της το 2023, παρείχε υπηρεσίες όπως συμβουλευτική χαμηλού κόστους και τηλεφωνική γραμμή αντιμετώπισης κρίσεων, έστω και κάτω από τη λογοκρισία και την πίεση των κινεζικών αρχών. Διατηρούσε γραφεία για προβολές ταινιών και ομάδες συζήτησης.

Paul Martial

Το 2014, οι βουλευτές της Ουγκάντα ψήφισαν νόμο που τιμωρεί την ομοφυλοφιλία με ποινές που φτάνουν μέχρι και τη θανατική ποινή. Ο νόμος αυτός απορρίφθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας. Οι βουλευτές της Ουγκάντας το κάνουν τώρα ξανά. Η αλληλεγγύη προς την κοινότητα ΛΟΑΤΚΙ είναι αναγκαία!

Μια μικρή ομάδα δεσμεύεται να συγκεντρώσει χρήματα για τους ανθρακωρύχους. Όταν συγκεντρώθηκε ένα σημαντικό ποσό, ένα άλλο θέμα έπρεπε να αποφασιστεί: σε ποιον θα βάλουν τον πακτωλό; Η επιλογή ήταν μια μικρή πόλη ορυχείων στην Κοιλάδα του Dulais, που βρίσκεται στο νότιο τμήμα της Ουαλίας. Η δωρεά θα γινόταν υπό το όνομα «Λεσβίες και Ομοφυλόφιλοι Υποστηρίζουν τους Ανθρακωρύχους». Τον Δεκέμβριο του 1984 11.000£ συλλέχθηκαν, γεγονός που κάνει το LGSM τη βασική χρηματοδοτική υποστήριξη των απεργών ανθρακωρύχων στο σύνολο της χώρας... Την άνοιξη του 1985, οι ανθρακωρύχοι... θα λάβουν μέρος, στην κεφαλή της πορείας, στην παρέλαση του Gay Pride.

[Αναδημοσίευση]