Paul Martial

Το Μάλι, στη συνέχεια η Μπουρκίνα Φάσο και, τέλος, ο Νίγηρας υπέστησαν πραξικοπήματα και στη συνέχεια σχημάτισαν τη Συμμαχία των Κρατών του Σάχελ (AES). Αυτές οι στρατιωτικές χούντες επιδιώκουν μια ενιαία πολιτική διεθνούς προσέγγισης, μια κοινή στρατηγική στον πόλεμο κατά των τζιχαντιστών και μια κοινή ρητορική γύρω από την υπεράσπιση της εθνικής κυριαρχίας. Τι πρέπει να συμπεράνουμε από αυτή τη νέα πραγματικότητα για τη Δυτική Αφρική; Ορισμένοι βλέπουν αυτούς τους πραξικοπηματίες ηγέτες ως νέους κήρυκες της απελευθέρωσης της Αφρικής. Δυστυχώς, η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική. Το κοινό στοιχείο μεταξύ αυτών των τριών πραξικοπημάτων είναι ότι στρέφονται κατά της γαλλικής πολιτικής. Αυτό δεν είναι το ίδιο, για παράδειγμα, με το πραξικόπημα στην Γκαμπόν, μια χώρα της Κεντρικής Αφρικής που επίσης ανήκει στη σφαίρα επιρροής της Γαλλίας.

Paul Martial

Μέσα στο καλά ελεγχόμενο πλαίσιο του δια-Μαλεζικού διαλόγου, προέκυψαν αντιφατικές προτάσεις, ιδίως γύρω από το αίτημα για την έναρξη ειρηνευτικών συνομιλιών. Τα αιτήματα αυτά είχαν ήδη αναδειχθεί το 2017 κατά τη διάρκεια της Διάσκεψης Εθνικής Συμφωνίας. Τότε, η Γαλλία τα απέρριψε. Σήμερα είναι η χούντα που αντιτίθεται. Προτιμά να διεξάγει έναν ολοκληρωτικό πόλεμο με καταστροφικές συνέπειες. Η UNICEF εκτιμά ότι 7,1 εκατομμύρια άνθρωποι, πάνω από τους μισούς από τους οποίους είναι παιδιά, χρειάζονται ανθρωπιστική βοήθεια. Κάθε εβδομάδα, άμαχοι πεθαίνουν παγιδευμένοι ανάμεσα σε ένοπλες ομάδες και τις δυνάμεις του Μάλι και τους επικουρικούς της Βάγκνερ. Η ειρήνη παραμένει το νούμερο ένα αίτημα του λαού. Μια πρόκληση για τα κόμματα, τις οργανώσεις και τα συνδικάτα του Μάλι.