Στο τελευταίο κυβερνητικό αφήγημα κατά της ακρίβειας, μετά τα λογής καλάθια, τη θέση πήραν οι “συμφωνίες κυρίων” μεταξύ του αρμόδιου υπουργού Τ. Θεοδωρικάκου και των σούπερ μάρκετ και βιομηχανιών τροφίμων για μείωση τιμών σε περίπου 2.000 κωδικούς, αν και ένα μεγάλο μέρος της όποιας μείωσης αφορά κυρίως προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας. Ωστόσο προ ημερών η ίδια η κυβέρνηση διακίνησε εγκύκλιο που δείχνει πόσο έχουν εκτιναχθεί οι τιμές από το 2020 έως το 2024. Σοκολάτες και καφές έχουν ακριβύνει κατά 6 και 3 φορές παραπάνω, αντίστοιχα, μέσα στην πενταετία, λόγω και των διεθνών ανατιμήσεων, το μοσχάρι έχει σωρευτική αύξηση τιμών 377,3%, το χοιρινό…

Χρυσάφι πληρώνει ο λαός το εμπορευματοποιημένο σύστημα της Υγείας, σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat. Συγκεκριμένα, το 34,3% των δαπανών βαραίνουν απευθείας την τσέπη των νοικοκυριών, πέρα απ' όσα καταβάλλουν μέσω των ασφαλιστικών εισφορών και της φορολογίας. Αυτό έχει ως συνέπεια τα φτωχότερα νοικοκυριά να παρακάμπτουν εντελώς ή να αναβάλλουν τις επισκέψεις στον γιατρό, με κίνδυνο ακόμα και για τη ζωή τους. Το 2024, για παράδειγμα, πάνω από ένας στους πέντε ασθενείς (21,9%) άνω των 16 ετών που χρειάστηκε ιατρικές εξετάσεις ή θεραπεία, δήλωσε ότι δεν τις έκανε λόγω οικονομικής αδυναμίας, μεγάλης αναμονής ή απόστασης από κάποια δομή Υγείας.

Ο σύντροφός μας Andreas Kloke, με τον οποίο αγωνιζόμασταν στο τότε ενιαίο ελληνικό τμήμα της 4ης Διεθνούς, πέθανε στις αρχές Οκτωβρίου, πολύ εξασθενημένος από μια μακρά ασθένεια που προκλήθηκε από μια δύσκολη εγχείρηση. Όλα αυτά τα τελευταία χρόνια, στο μέτρο που του επέτρεπαν οι δυνάμεις του, ο Αντρέας συνέχισε να ασχολείται με την παρατήρηση και την ανάλυση όσων μπορούσαν να οδηγήσουν στην επαναστατική κρίση.

Συγκεντρώσεις  Αλληλεγγύης:  Αθήνα: 18:30, Σύνταγμα Πάτρα: 18:30 πλατεία Γεωργίου Ιωάννινα: 18:30, Περιφέρεια Θεσσαλονίκη: 18:30, Δέντρο Μνήμης Ιεράπετρα: Κεντρική Πλατεία 18:30 Από τις 14 Σεπτεμβρίου, ο Πάνος Ρούτσι, πατέρας του 22χρονου θύματος των Τεμπών Ντένις, κάνει απεργία πείνας στην πλατεία Συντάγματος, μπροστά από τον Άγνωστο Στρατιώτη. Εκεί όπου έχει στηθεί το ανεπίσημο μνημείο για τα θύματα των Τεμπών και για την πάνδημη απαίτηση για Δικαιοσύνη και τιμωρία των ενόχων. Ο Π. Ρούτσι ζητάει το αυτονόητο: να επιτραπεί η εκταφή και εξέταση της σορού του γιου του. Ώστε να μπορέσει να γίνει μια πραγματική έρευνα για τα αίτια του θανάτου και, κατ’ επέκταση του δυστυχήματος.

Το γεγονός ότι η συνάδελφος στοχοποιείται και υπόκειται σε πειθαρχικό έλεγχο λόγω της καλλιτεχνικής αναφοράς στο δράμα των παιδιών της Παλαιστίνης, αποτελεί σαφή προσπάθεια λογοκρισίας και ποινικοποίησης της τέχνης και της παιδαγωγικής ελευθερίας, γενικότερα δε της ελευθερίας του λόγου. Η δίωξη της Έφης Λάζου είναι καθαρά πολιτική και στοχοποιείται, γιατί μέσα από το έργο διδάσκει τις αξίες της ειρήνης, της ελευθερίας, της εναντίωσης στο άδικο και την καταπίεση. Όπως στοχοποιήθηκε η Ελευθερία Παλαιστίδου, γιατί, στα πλαίσια της διεθνούς ημέρας ειρήνης, έφτιαξε με τις/τους μαθήτριες/τές της, μια εικαστική δημιουργία, που, ανάμεσα στα άλλα, έγραφε Λευτεριά στην Παλαιστίνη.