Είναι επιτακτική ανάγκη για την Αριστερά να στρέψει την αλληλεγγύη της όχι στις άρχουσες τάξεις των χωρών που φαντάζονται ότι καταπιέζονται και ταπεινώνονται αλλά προς τους λαούς και τις κοινωνίες που αγωνίζονται ενάντια στην καταπίεση. Για να προωθήσει μια τέτοια αλληλεγγύη, η Αριστερά πρέπει να αναπτύξει την ικανότητα να αποκεντρώνει την οπτική και την ενσυναίσθησή της. Από αυτή την άποψη, είναι αδύνατο να μην είμαστε αλληλέγγυοι με το λαό της Ουκρανίας.

Andy Durgan

Η συμβολή του Νιν στη μαρξιστική σκέψη δεν είναι τόσο ευρέως γνωστή όσο οι συνθήκες του θανάτου του. Πρέπει να αξιολογήσουμε αυτή τη συμβολή σε σχέση με το γενικά φτωχό τοπίο του ισπανικού μαρξισμού στη δεκαετία του 1930… Διακρίθηκε επανεξετάζοντας τα πολιτικά προβλήματα που αντιμετώπιζαν η Ισπανία και η Καταλονία «μέσα από το πρίσμα ενός κριτικού μαρξισμού, βασίζοντας την ανάλυσή του στις σύγχρονες διεθνείς εμπειρίες και συζητήσεις».

David Finkel

Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και η κλιμάκωση της βίας και της εθνοκάθαρσης του Ισραήλ στην Παλαιστίνη, που αναζωπυρώθηκε τον τελευταίο χρόνο, έχουν γίνει δύο κέντρα μιας βαθύτερης παγκόσμιας κρίσης. Για τη διεθνή αριστερά, ο πόλεμος στην Ουκρανία και η καταστροφή στην Παλαιστίνη, τόσο από μόνες τους όσο και μαζί, αποτελούν πολύ μεγάλες δοκιμασίες για τη θεωρία και, κυρίως, για την πολιτική.

Ken Loach, Ο Πωλ, ο Μικ και οι άλλοι [The navigators]. Τετάρτη 10 Μαΐου, 9:00 μμ.

Iciar Bollain, Ακόμα και τη βροχή [Tambien la lluvia (Even the Rain)]. Τετάρτη 3 Μαΐου , 9:00 μμ.

Να διεκδικήσουμε και να απαιτήσουμε μαζί με τους Έλληνες εργάτες. Αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας για να μην χάνουμε τους ανθρώπους μας. Να διεκδικήσουμε καλύτερους μισθούς που θα ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες. Ασφάλεια. Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και νοσηλευτική εάν χρειαστεί. Να αγωνιστούμε να αναγνωριστούν οι ανασφάλιστες μέρες μας. Να δοθούν συντάξεις που έχουν προκύψει από εργασία που το ίδιο το κράτος δεν μερίμνησε να είναι νόμιμη. Για την τιμή και την αξιοπρέπειά μας. Για το αίμα μας που έχει ποτίσει και αυτό, αυτό τον τόπο.

ΟΛΕΣ & ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΕΣ ΑΠΕΡΓΙΑΚΕΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΧΩΡΑ! Αθήνα, 11πμ στα Προπύλαια, Θεσσαλονίκη, 11 πμ στην Καμάρα. Για μια ακόμα φορά το ιστορικό δίλημμα είναι «επανάσταση και σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα». Απέναντι στη βαρβαρότητα του σύγχρονου καπιταλισμού η ελπίδα βρίσκεται στον ταξικό και διεθνιστικό αγώνα των εργαζομένων και όλου του λαού, για την ειρήνη των λαών, ενάντια στον ρατσισμό και την φασιστική απειλή, , για την ήττα της πολεμικής εκστρατείας του κεφαλαίου, για την επανάσταση την κοινωνική απελευθέρωση και την εργατική χειραφέτηση.

Η προσωπική μου σχέση με την απόκτηση της ιθαγένειας ξεκίνησε στα τέλη του 2021 όπου κατέθεσα αίτηση για πρώτη φορά. Θα μπορούσε να ρωτήσει κάποιος γιατί άργησα τόσες δεκαετίες για να καταθέσω αίτηση για την απόκτηση ιθαγένειας. Ως γυναίκα μετανάστρια, με έντονη κοινωνική και πολιτική δράση, ιδιαίτερα στο μεταναστευτικό, με εξαιρετικά δύσκολα προσωπικά βιώματα, αλλά και με ακαδημαϊκές σπουδές σε αυτή τη χώρα, και μάλιστα στις πολιτικές επιστήμες, κοινωνιολογία, και ευρωπαϊκών και διεθνών σπουδών, γνωρίζω πάρα πολύ καλά τι σημαίνει ιθαγένεια και τι κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα απορρέουν από αυτό, σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο…

Και τους πέντε «πυλώνες» του Μητσοτάκη και της κυβέρνησης της ΝΔ, υποσχόμαστε ότι θα τους γκρεμίσουμε. Με ανυπακοή, αγώνα, ρήξη, ανατροπή! Ψήφο στην αντικαπιταλιστική Αριστερά και τα ψηφοδέλτια της ΑΝΤΑΡΣΥΑ...Οι πέντε «πυλώνες» που παρουσίασε την Τετάρτη 26/4 για την επόμενη τετραετία αποτελούν ένα μίγμα από τερατώδη ψεύδη και προκλητικές δεσμεύσεις προς το κεφάλαιο, πασπαλισμένες με μερικά ψίχουλα προς τον λαό, τα οποία προέρχονται από το καρβέλι του πλούτου και του ιδρώτα του, που του έχουν κλέψει τα προηγούμενα χρόνια όλες οι κυβερνήσεις – ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ.

Οι επαναστατικές δυνάμεις αρνούνται να πάρουν θέση στη σύγκρουση, δεν είναι ουδέτερες αλλά εχθρικές και προς τις δύο πλευρές. Δεν έχουν καμία εμπιστοσύνη ούτε στις δυνάμεις της αντεπανάστασης ούτε στις οπορτουνιστικές δυνάμεις. Όποιος κι αν βγει νικητής από αυτή τη μάχη –αν δεν μετατραπεί σε εμφύλιο πόλεμο– θα χτυπήσει τις δυνάμεις της επανάστασης, αν οι τελευταίες δεν προετοιμαστούν και δεν οργανωθούν στις γειτονιές σε επιτροπές αντίστασης και μέσα από μια συνεκτική δομή στους χώρους εργασίας. Μόλις τελειώσει η μάχη, ο νικητής πιθανότατα θα κηρύξει κατάσταση έκτακτης ανάγκης και απαγόρευση κυκλοφορίας και θα κυβερνήσει τη χώρα με στρατιωτική κυβέρνηση, γι’ αυτό οι επαναστάτες πρέπει να αρχίσουν να προετοιμάζονται οργανωτικά για γενική πολιτική ανυπακοή από τώρα.

Leon Crémieux

Είναι σαφές ότι η Γαλλία διέρχεται μια κοινωνική και δημοκρατική κρίση. Μπορεί μάλιστα να ειπωθεί εύλογα ότι αυτές οι δύο κρίσεις αντανακλούν μια κρίση καθεστώτος, δηλαδή την αδυναμία της άρχουσας τάξης, της καπιταλιστικής τάξης, να συνεχίσει να ασκεί την εξουσία με φυσιολογικό τρόπο στηριζόμενη στους υφιστάμενους πολιτικούς θεσμούς. Αυτό δεν σημαίνει ότι έχουμε εισέλθει σε μια επαναστατική κρίση, ούτε καν σε μια προεπαναστατική, αλλά σε μια φάση κοινωνικής και πολιτικής αστάθειας της οποίας η έκβαση δύσκολα μπορεί να προβλεφθεί. Ως τέτοια, εγείρει μια σειρά από πολιτικά ερωτήματα και παράδοξα.