Δεν είμαστε ουδέτεροι, διότι δίνουμε μια ειρηνική μάχη από την εποχή του ανατραπέντος Μπασίρ μέχρι σήμερα, ενάντια στη στρατιωτικοποίηση της χώρας και για τον έλεγχο των όπλων στους δρόμους. Ξεκινήσαμε με την ειρηνική μας δράση και θα συνεχίσουμε με αυτήν για να πετύχουμε τους στόχους μας ενάντια σε όλα τα μέρη του συνεχιζόμενου πολέμου στους δρόμους της χώρας. Ο Αλ-Μπουρχάν και ο Χεμετί είναι εχθροί της επανάστασης και των επαναστατών.

Αν χρειαζόμασταν κάτι να μας το θυμίσει, η απόφαση της κυβέρνησης να ξανακατεβάσει τα τεθωρακισμένα στη στρατιωτική παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου ήταν το κερασάκι στην τούρτα. Η συμμετοχή τους είχε σταματήσει από το 2010, ως δείγμα νοικοκυρέματος του ελληνικού κράτους απέναντι στη δημοσιονομική σπατάλη. Η επιστροφή των τανκς στους δρόμους της Θεσσαλονίκης (από την παρέλαση της οποίας ο Παπούλιας είχε αναγκαστεί το 2011 να αποχωρήσει) είναι γεμάτη πολιτικούς συμβολισμούς: η κυβέρνηση θέλει να “θυμίσει” σε έναν πληθυσμό απείθαρχο και ριζοσπαστικοποιημένο τη δύναμη πυρός που το κράτος διαθέτει, εξάπτοντας ταυτόχρονα τον πατριωτισμό της δεξιάς πολυκατοικίας, μετά τα πλήγματα που δέχτηκε η Χρυσή Αυγή.

Αξίζει λοιπόν να προβληματιστούμε για το ποιά ήταν η επίδραση του στρατιωτικού πραξικοπήματος στην εξέλιξη των διεργασιών στην ελληνική αριστερά, την πραγματική αντισυστημική δύναμη που φάνηκε να απειλεί την καταρρέουσα στην πολλαπλή της κρίση κυβερνητική τάξη στα μέσα της δεκαετίας 1960. Δεν αποτελεί άλλωστε απλή εκτίμηση, αλλά ομολογία του ίδιου του δικτάτορα Γεώργιου Παπαδόπουλου, ότι «Η επανάστασις της 21.4.1967 έγινε για να σώσει την Ελλάδα από τον κομμουνισμόν». Και εν προκειμένω δεν έλεγε ψέματα. Η πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα ιδίως μετά τα μέσα της δεκαετίας 1960 ήταν ένα καζάνι που έβραζε.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 28/04 στις 20.30 Στο TRISE (2ος όροφος & ταράτσα) - Κολοκοτρώνη 31, Σύνταγμα. Oι άνθρωποι της Ουκρανίας δεν σταματούν να αγωνίζονται ενάντια στον επεκτατισμό του Πούτιν με όποιον τρόπο μπορούν. Μαζί με πολυάριθμες πρωτοβουλίες πολιτών και οριζόντιες κοινωνικές ομάδες, σύντροφοι και συντρόφισσες μας αντιστέκονται και προσπαθούν να χρησιμοποιήσουν, στον βαθμό που μπορούν, τα δικά τους μέσα, με αυτοοργάνωση, φροντίδα και αλληλεγγύη. Το Solidarity Collectives αποτελεί ένα τέτοιο σημαντικό οριζόντιο δίκτυο ομάδων με κύριο στόχο τη φροντίδα συντρόφων/συντροφισσών που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή, αλλά και αποστολή άμεσης ανθρωπιστικής βοήθειας στις περιοχές που πλήττονται περισσότερο από τις επιθέσεις.

Ξεκινά την Πέμπτη στην Αθήνα, στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, το δεύτερο συνέδριο Historical Materialism Athens Conference, σε συνεργασία με το Τμήμα Κοινωνικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστημίου. Ο γενικός τίτλος του συνεδρίου είναι State in/And Crisis: Theory and Movement in a Dangerous World (Κράτος σε/και Κρίση: Θεωρία και κίνημα σε έναν επικίνδυνο κόσμο) και προσπαθεί να ψηλαφίσει πώς τα καπιταλιστικά κράτη βρίσκονται στο επίκεντρο των πολλαπλών σύγχρονων κρίσεων, αφού έχουν συμβάλει στις πανάκριβες διασώσεις των τραπεζικών συστημάτων, έχουν εμπορευματοποιήσει και ιδιωτικοποιήσει κοινωφελείς υπηρεσίες και αγαθά, ενισχύουν την αναπαραγωγή του ρατσισμού και του σεξισμού, υπονομεύουν την ενότητα των υποτελών τάξεων…

Brian Anglo

Ογδόντα χρόνια μετά την εξέγερση του γκέτο της Βαρσοβίας στις 19 Απριλίου 1943, όταν κανένας από αυτούς που συμμετείχαν σε αυτήν δεν είναι πλέον στη ζωή, πολλοί άνθρωποι συνεχίζουν να διατυπώνουν το ίδιο ερώτημα: πώς έγινε και οι Ευρωπαίοι Εβραίοι δεν προέβαλαν ευρύτερη αντίσταση και δεν αντέδρασαν νωρίτερα μπροστά στη συστηματική εξόντωσή τους από τους Ναζί;

Volodya Vagner

Δεν πρόκειται για τη σοβιετική ύπαιθρο το φθινόπωρο του 1941, αλλά για το Μουσείο Νίκης στη Μόσχα μια γκρίζα χειμωνιάτικη μέρα ένα χρόνο περίπου μετά την ολοκληρωτική εισβολή του Βλαντιμίρ Πούτιν στην Ουκρανία. Ωστόσο, η διαφορά μεταξύ του πολέμου που αναπαριστάται εδώ στο μεγαλύτερο μουσείο στρατιωτικής ιστορίας της Ρωσίας και εκείνου που μαίνεται σήμερα μερικές εκατοντάδες χιλιόμετρα νοτιότερα γίνεται όλο και πιο θολή.

Jurgis Valiukevičius

Στις 24 Φεβρουαρίου 2023, με αφορμή τη συμπλήρωση ενός έτους πολέμου στην Ουκρανία, ένα διαλυμένο ρωσικό τανκ εκτέθηκε στην κεντρική πλατεία του Βίλνιους, της πρωτεύουσας της Λιθουανίας. Σύμφωνα με τον Λιθουανό υπουργό Εθνικής Άμυνας, το άρμα αυτό ήταν μια συμβολική χειρονομία υποστήριξης της Ουκρανίας… Ωστόσο, πέρασαν λίγες ημέρες και το τανκ έγινε αντικείμενο πολιτικής αναταραχής. Όλα ξεκίνησαν όταν αρκετοί άνθρωποι άφησαν γαρύφαλλα και κεριά στο τανκ. Το γαρύφαλλο –ένα μικρό κόκκινο λουλούδι– ήταν ένα από τα πιο δημοφιλή λουλούδια στη σοβιετική εποχή.

Paul Martial

Το 2014, οι βουλευτές της Ουγκάντα ψήφισαν νόμο που τιμωρεί την ομοφυλοφιλία με ποινές που φτάνουν μέχρι και τη θανατική ποινή. Ο νόμος αυτός απορρίφθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας. Οι βουλευτές της Ουγκάντας το κάνουν τώρα ξανά. Η αλληλεγγύη προς την κοινότητα ΛΟΑΤΚΙ είναι αναγκαία!

Samuel Farber

Η στάση του Τρότσκι στο βιβλίο Η ηθική τους και η ηθική μας, και γενικότερα η πολεμική του εναντίον του Βίκτορ Σερζ και άλλων αριστερών επικριτών των πρακτικών του λενινισμού στην εξουσία, είναι αυτή ενός ηττημένου αλλά σκληροτράχηλου επαναστάτη ηγέτη που ταυτίζεται αναδρομικά με τις ευθύνες και τις δύσκολες επιλογές που αντιμετώπιζε ως άνθρωπος της εξουσίας λιγότερο από δύο δεκαετίες νωρίτερα.