Η Εργατική Λέσχη Καλλιθέας διοργανώνει, μαζί με την Παλαιστινιακή Παροικία Ελλάδας δράσεις αλληλεγγύης για την Παλαιστίνη στον έναν χρόνο από την έναρξη του γενοκτονικού πολέμου του Ισραήλ. Σάββατο 5 Οκτωβρίου, 12 το μεσημέρι, πλατεία Κύπρου – Συγκέντρωση – Να σταματήσει η γενοκτονία στη Γάζα – Λευτεριά στην Παλαιστίνη. Παρασκευή και Σάββατο – 4 και 5 Οκτωβρίου, από τις 6.00 έως τις 10.00 μμ. Έκθεση φωτογραφίας με θέμα: Ενάντια στη Γενοκτονία της Μνήμης: Η αγροτική και αστική ζωή στην Παλαιστίνη, 1890-1948 Δημοτικό Θέατρο Καλλιθέας – Κρέμου 123

Omar Hassan

Το Ισραήλ έχει κηρύξει πόλεμο στο λαό του Λιβάνου. Μέσα σε μια νύχτα εξαπέλυσε 1.600 αεροπορικές επιδρομές σε πόλεις και χωριά του Λιβάνου, σκοτώνοντας περίπου 500 ανθρώπους, μεταξύ των οποίων τουλάχιστον 35 παιδιά. Αυτό συμβαίνει λίγες μόλις ημέρες αφότου εξαπέλυσε αδιάκριτο τρόμο σε ολόκληρη τη χώρα ανατινάζοντας χιλιάδες βομβητές και ασύρματους που χρησιμοποιούσε η Χεζμπολλάχ, το πολιτικό κόμμα και η πολιτοφυλακή του Λιβάνου που είναι σύμμαχος του Ιράν. Ένα από τα θύματα ήταν η Φατίμα Αμπντουλάχ, ένα εννιάχρονο κορίτσι που μόλις είχε ξεκινήσει την τέταρτη τάξη. Είναι σαφές ότι η ακροδεξιά ισραηλινή κυβέρνηση δεν αρκείται στον αφανισμό της Λωρίδας της Γάζας και στην επέκταση της παράνομης κατοχής της Δυτικής Όχθης. Απαιτεί ακόμη περισσότερη καταστροφή και ερήμωση και είναι έτοιμη να τρομοκρατήσει ολόκληρο τον λιβανέζικο πληθυσμό.

Συγκέντρωση: Να σταματήσει η γενοκτονία στη Γάζα – Λευτεριά στην Παλαιστίνη

Έκθεση φωτογραφίας: Ενάντια στη Γενοκτονία της Μνήμης: Η αγροτική και αστική ζωή στην Παλαιστίνη, 1890-1948

Rashid Khalidi

Αν η ισραηλινή ηγεσία είχε ξεκάθαρη άποψη για το τι ήθελε στην αρχή –να καταστρέψει τη Γάζα και να ολοκληρώσει τη Νάκμπα– δεν νομίζω ότι έχει ξεκάθαρη άποψη τώρα. Αυτό που φαίνεται πιθανό να επακολουθήσει είναι κάποια μορφή ισραηλινής κατοχής, κάτι που είναι ένα αποτέλεσμα που κανείς, συμπεριλαμβανομένων των ίδιων των Ισραηλινών, δεν θα επιθυμούσε. Δεν θα ήθελα να καταλάβουν τη Γάζα αν ήμουν στη θέση τους. Η τελευταία τους κατοχή, μέχρι το 2005, δεν ήταν και τόσο επιτυχής. Σκεφτείτε τι είχαν να αντιμετωπίσουν τότε, από τη Χαμάς των αρχών της δεκαετίας του 2000 και άλλες ομάδες με δυνατότητες ένα κλάσμα αυτών που έχουν σήμερα. Δεν νομίζω ότι υπάρχουν καλές επιλογές, ειλικρινά, από την ισραηλινή οπτική γωνία. Δεν νομίζω ότι υπήρξε μια ξεκάθαρη απόφαση της ηγεσίας σε αυτό το θέμα. Αυτό μπορεί να είναι λάθος, αλλά αυτή είναι η εντύπωσή μου απ’ έξω, διαβάζοντας τον ισραηλινό Τύπο. Παρά τη συντριπτική τους δύναμη, έχουν θέσει τον εαυτό τους σε μια απελπιστική στρατηγική κατάσταση.

Να σταματήσει η MOTOROIL τον εφοδιασμό με πλοία στρατιωτικών καυσίμων στο Ισραήλ  στον γενοκτονικό πόλεμο κατά του Παλαιστινιακού λαού! Σάββατο 28/9, ώρα 12, Πλατεία Ευαγγελιστρίας Άγιοι Θεόδωροι. Αναχώρηση λεωφορείων: Αθήνα: Ομόνοια στις 9.40 πμ Πειραιάς: Πλατεία Καραϊσκάκη στις 9.40 πμ. Δηλώστε συμμετοχή στα τηλέφωνα της ΠΕΝΕΝ: 2104511801 – 2104183195. ΜΕΧΡΙ ΣΤΙΓΜΗΣ ΚΑΛΟΥΝ: ΠΕΝΕΝ, Εργατικό Κέντρο Πειραιά, Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό Εργατικών Σωματείων και Συλλογικοτήτων, Ένωση Εργαζομένων Παλαιστίνης, Παλαιστινιακή Παροικία Ελλάδος, Το Παλαιστινιακό Σπίτι, Συνέλευση Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό, Συμμαχία «Σταματήστε τον πόλεμο», Αλληλεγγύη για όλους, BDS Ελλάδας, ΟΡΜΑ, Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών, Αντιπολεμικός Διεθνιστικός Συντονισμός, ΣΕΠΕ Κ. Σωτηρίου, Αριστοτέλης, Αμαρουσίου, ΑΝΤΑΡΣΥΑ Κορινθίας.

Blanca Missé

Τα τελευταία δύο χρόνια, ο κόσμος έχει συγκλονιστεί από τη συνύπαρξη πολλών αγώνων. Σε αυτούς περιλαμβάνονται η ηρωική ουκρανική αντίσταση στη ρωσική εισβολή, η εξέγερση για την ελευθερία των γυναικών στο Ιράν, ο ανανεωμένος αγώνας για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης, η λαϊκή αντίσταση κατά του πολέμου στο Σουδάν και οι νέες κινητοποιήσεις κατά του καθεστώτος Άσαντ στη Συρία. Αυτά τα κινήματα έχουν το καθένα τη δική του δυναμική και ρυθμό. Η προσέγγιση αυτών των ξεχωριστών κινημάτων από μια κοινή προοπτική και σε διεθνή κλίμακα θέτει σοβαρά ερωτήματα για την Αριστερά: Είναι δυνατόν να υποστηριχθούν ταυτόχρονα όλοι αυτοί οι αγώνες παρά τα διακριτά χαρακτηριστικά και τις αντιφάσεις τους; Μπορούν αυτοί οι αγώνες να βρουν αλληλεγγύη μεταξύ τους;

Διαδηλώνουμε το Σάββατο 7 Σεπτέμβρη 7 μ.μ. και κάθε Σάββατο στο Σύνταγμα. Κάλεσμα προς τον ελληνικό λαό, τα σωματεία και τις οργανώσεις της Αριστεράς. ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΑΠΑΥΣΗ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣ ΣΤΗ ΓΑΖΑ – ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Η ΕΘΝΟΚΑΘΑΡΣΗ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟΥ ΛΑΟΥ – ΝΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΕΙ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΠΟΥ ΣΥΝΤΕΛΕΙ – ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΜΠΛΟΚΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ - ΜΠΟΫΚΟΤΑΖ ΣΤΟ ΙΣΡΑΗΛ – ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟ ΚΡΑΤΟΣ

Gilbert Achcar

Ποια είναι η σύγκρουση εντός της σιωνιστικής ελίτ της εξουσίας; Μην πιστεύετε ότι πρόκειται για μια σύγκρουση μεταξύ γερακιών και περιστεριών, όπως την παρουσιάζουν τα δυτικά μέσα ενημέρωσης. Όχι, μη νομίζετε καν ότι οι περισσότεροι από τις ισραηλινές μάζες που διαδηλώνουν για να απαιτήσουν μια συμφωνία που θα οδηγήσει σε μια νέα ανταλλαγή αιχμαλώτων μεταξύ της κυβέρνησής τους και της Χαμάς, επιδιώκουν να τερματιστεί η τραγωδία της Γάζας και να αποσυρθεί ο στρατός κατοχής από αυτήν. Όχι, όπως έχουμε επανειλημμένα τονίσει, ο σιωνιστικός στρατός δεν θα αποχωρήσει για δεύτερη φορά από τη Λωρίδα, αφού ακόμη και οι «μετριοπαθείς» στις τάξεις του πιστεύουν ότι μια νέα αποχώρηση θα σήμαινε επανάληψη του ίδιου λάθους.

Florence Oppen

Στο βιβλίο του Ο εκατονταετής πόλεμος στην Παλαιστίνη (2020), ο Παλαιστίνιος ιστορικός Ρασίντ Χαλίντι ανέφερε ότι το νέο κύμα του απελευθερωτικού κινήματος πρέπει να πάρει κάποια μαθήματα από τις προηγούμενες δεκαετίες αγώνα: «Ούτε η εξάρτηση από τη διαμεσολάβηση των ΗΠΑ στις άκαρπες διαπραγματεύσεις της εποχής του Αμπάς ούτε η υποτιθέμενη στρατηγική της ένοπλης αντίστασης προώθησαν τους εθνικούς στόχους των Παλαιστινίων τις τελευταίες δεκαετίες. Ούτε έχουν πολλά να περιμένουν οι Παλαιστίνιοι από αραβικά καθεστώτα όπως αυτά της Αιγύπτου και της Ιορδανίας, τα οποία σήμερα δεν ντρέπονται να υπογράφουν τεράστιες συμφωνίες με το Ισραήλ, ή της Σαουδικής Αραβίας και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, τα οποία έχουν αγοράσει ισραηλινά όπλα και συστήματα ασφαλείας μέσω αμερικανικών τεχνασμάτων που μόνο ελάχιστα συγκαλύπτουν την προέλευσή τους».

Khaled M. Safi

Αν και πολλοί παράγοντες συνέβαλαν στο ξέσπασμα της αντιαιγυπτιακής εξέγερσης του 1834, συμπεριλαμβανομένων θρησκευτικών, πολιτικών και οικονομικών, τα δύο κύρια κίνητρα μεταξύ των εξεγερμένων ήταν η επιστράτευση και ο αφοπλισμός, τα οποία εξηγούν συγκεκριμένα το ξέσπασμα της παλαιστινιακής εξέγερσης τον Απρίλιο του 1834. Ο Ιμπραήμ Πασάς είχε ξεκινήσει στην Παλαιστίνη μια διπλή πολιτική επιστράτευσης και αφοπλισμού. Το σχέδιό του ήταν να εφαρμόσει αυτές τις αρχές (αφοπλισμός του τοπικού πληθυσμού και υπαγωγή του σε στρατιωτική θητεία) ταυτόχρονα στην Ιερουσαλήμ, τη Δαμασκό και το Χαλέπι. Εξήγησε τις σχετικές εντολές του πατέρα του σε μια συνάντηση στην Ιερουσαλήμ με τους τοπικούς ηγέτες της Ιερουσαλήμ, της Ναμπλούς και της Χεβρώνας στις 25 Απριλίου. Μια σύγχρονη περιγραφή αυτής της συνάντησης αποκαλύπτει τους στόχους του Ιμπραήμ Πασά και την αντίδραση των τοπικών ηγετών ως εξής: