Adam Shatz
Την άνοιξη του 1961, ο Φραντς Φανόν έγραψε στον εκδότη του στο Παρίσι για να του προτείνει να ζητήσει από τον Ζαν-Πωλ Σαρτρ έναν πρόλογο για το αντιαποικιακό του μανιφέστο, Της Γης οι Κολασμένοι. «Πες του ότι κάθε φορά που κάθομαι στο γραφείο μου, τον σκέφτομαι». Για τους επαναστάτες διανοούμενους στον Τρίτο Κόσμο, ο Σαρτρ φαινόταν ως εκ θαύματος αμόλυντος από τον πατερναλισμό –και την υποκρισία– που προσέδωσε στη λευκή αριστερά τόσο κακή φήμη … Όμως, το κύρος του Σαρτρ κατέρρευσε μετά την επίσκεψή του στην Αίγυπτο και το Ισραήλ το 1967, όταν συντάχθηκε με το Ισραήλ την παραμονή του Πολέμου των Έξι Ημερών. «Για λόγους που δεν μπορούμε ακόμη να γνωρίζουμε με βεβαιότητα», θα πει με λύπη ο Έντουαρντ Σαΐντ, «ο Σαρτρ παρέμεινε όντως σταθερός στον θεμελιώδη φιλοσιωνισμό του. Αν αυτό συνέβη επειδή φοβόταν μήπως φανεί αντισημίτης, ή επειδή ένιωθε ενοχές για το Ολοκαύτωμα, ή επειδή δεν μπορούσε να αναγνωρίσει σε βάθος τους Παλαιστίνιους ως θύματα και αγωνιστές κατά της αδικίας του Ισραήλ, ή για κάποιον άλλο λόγο, δεν θα το μάθω ποτέ».
Με την παρούσα Κατεπείγουσα Έκκληση, καλούμε την ελληνική κυβέρνηση και κάθε δημόσια αρχή και φορέα της Ελληνικής Δημοκρατίας να προχωρήσουν αποφασιστικά στις παραπάνω ενέργειες, ως αποτέλεσμα των αυξημένων νομικών υποχρεώσεων που υπέχουν τα τρίτα κράτη εξαιτίας της εφαρμογής του ισραηλινού σχεδίου «Starve or surrender» και να παύσουν την οποιαδήποτε συνεργασία με το Ισραήλ κατά την διάπραξη των εγκλημάτων γενοκτονίας, εθνοκάθαρσης και άλλων εγκληματικών ενεργειών. Απευθυνόμαστε περαιτέρω στον δικηγορικό και νομικό κόσμο της χώρας, στους υπερασπιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων, σε κάθε πολιτικό, κοινωνικό και συνδικαλιστικό φορέα και συλλογικότητα, σε κάθε δημοκρατικό πολίτη, με σκοπό την ένταση της δημόσιας πίεσης προς τις ελληνικές αρχές για να σταματήσουν κάθε συνέργειά τους στις στρατιωτικές επιχειρήσεις γενοκτονίας στη Γάζα.
Joseph Daher
Η σημερινή ισραηλινή στρατιωτική κλιμάκωση εναντίον του Λιβάνου αποτελεί μέρος μιας ισραηλινής πολεμικής μηχανής που συνεχίζει να διαπράττει γενοκτονία στη Γάζα και να βομβαρδίζει τη Συρία, την Υεμένη και το Ιράν, απειλώντας με έναν ευρύτερο περιφερειακό πόλεμο. Αυτός δεν είναι ο πρώτος πόλεμος που διεξάγει το κράτος του Ισραήλ εναντίον του Λιβάνου, που πάντα δικαιολογείται ως «στοχευμένος» εναντίον οργανώσεων που το Τελ Αβίβ θεωρεί τρομοκρατικές. Στο παρελθόν ήταν η Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO) και το αριστερό Εθνικό Κίνημα του Λιβάνου. Σήμερα, είναι η Χεζμπολλάχ. Για τον Λίβανο, ο σημερινός ισραηλινός πόλεμος αποτελεί επίσης μέρος μιας αλληλουχίας κρίσεων που ξεκίνησε με τη λαϊκή εξέγερση του 2019 και την καταστολή της που ακολούθησε, και συνεχίστηκε με την πανδημία του Covid, την έκρηξη στο λιμάνι, ένα κενό εξουσίας και μια οικονομική κατάρρευση από την οποία ο Λίβανος μόλις είχε αρχίσει να ανακάμπτει.
Joseph Daher
Η έμφαση που δίνουμε στους στρατηγικούς περιορισμούς που αντιμετωπίζει η Χεζμπολλάχ, καθώς και στους πολιτικούς της περιορισμούς, δεν θα πρέπει, ωστόσο, να εμποδίζει τους σοσιαλιστές να υποστηρίζουν ότι οι Παλαιστίνιοι και οι Λιβανέζοι έχουν το δικαίωμα να αντισταθούν στη ρατσιστική, αποικιοκρατική, κρατική βία του Ισραήλ, μεταξύ άλλων και μέσω της στρατιωτικής αντίστασης. Αυτό περιλαμβάνει την υπεράσπιση του δικαιώματος αντίστασης της Χεζμπολλάχ στο Λίβανο και της Χαμάς στην Παλαιστίνη, οι οποίες είναι οι κύριοι φορείς που συμμετέχουν στην ένοπλη αντιπαράθεση με τον στρατό κατοχής του Ισραήλ. ... Η υπεράσπιση του δικαιώματος των λαών να αντιστέκονται στην καταπίεση δεν πρέπει ωστόσο να συγχέεται με την πολιτική υποστήριξη των συγκεκριμένων πολιτικών σχεδίων της Χαμάς ή της Χεζμπολλάχ στις αντίστοιχες κοινωνίες τους, ούτε να μας οδηγήσει να φανταστούμε ότι τα κόμματα αυτά θα μπορέσουν να φέρουν την απελευθέρωση των Παλαιστινίων ή ότι έχουν μια στρατηγική που θα μπορούσε να οδηγήσει σε αυτή.
Ilan Pappe
Έχει περάσει ένας χρόνος από την 7η Οκτωβρίου 2023 και είναι καιρός να εξετάσουμε αν κατανοούμε καλύτερα αυτό το κοσμοϊστορικό γεγονός και όλα όσα ακολούθησαν. Για τους ιστορικούς όπως εγώ, ένας χρόνος συνήθως δεν είναι αρκετός για να εξαχθούν σημαντικά συμπεράσματα. Ωστόσο, αυτό που συνέβη τους τελευταίους 12 μήνες εντάσσεται σε ένα πολύ ευρύτερο ιστορικό πλαίσιο, το οποίο εκτείνεται τουλάχιστον μέχρι το 1948, και θα έλεγα, ακόμη και μέχρι την πρώιμη σιωνιστική εγκατάσταση στην Παλαιστίνη στα τέλη του 19ου αιώνα. Ως εκ τούτου, αυτό που μπορούμε να κάνουμε ως ιστορικοί είναι να τοποθετήσουμε το περασμένο έτος μέσα στις μακροπρόθεσμες διεργασίες που εκτυλίχθηκαν στην ιστορική Παλαιστίνη από το 1882. Θα διερευνήσω δύο από τις πιο σημαντικές από αυτές.
Ποια είναι η γραμμή μεταξύ της μνημόνευσης του τραύματος και της κυνικής εκμετάλλευσής του; Μεταξύ μνημόνευσης και οπλοποίησης; Τι σημαίνει να επιδεικνύεις συλλογικό πένθος όταν η συλλογικότητα δεν είναι καθολική, αλλά μάλλον στενά συνδεδεμένη με την εθνικότητα; Και τι σημαίνει να το κάνεις αυτό ενώ το Ισραήλ παράγει ενεργά περισσότερο πένθος σε ασύλληπτη κλίμακα, ανατινάζοντας ολόκληρες πολυκατοικίες στη Βηρυτό, εφευρίσκοντας νέες μεθόδους τηλεκατευθυνόμενου ακρωτηριασμού και στέλνοντας περισσότερους από ένα εκατομμύριο Λιβανέζους να τρέχουν να σωθούν, ακόμη και όταν το σφυροκόπημα της Γάζας συνεχίζεται αμείωτο;
Την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, οι Ισραηλινές θηριωδίες στη Γάζα και στο Λίβανο συνεχίζονται με αμείωτη ένταση. Ένα χρόνο μετά την 7η Οκτωβρίου του 2023, η Μέση Ανατολή φλέγεται, μόλις ένα βήμα από την προοπτική ενός γενικευμένου εφιαλτικού πολέμου. Το Ισραήλ όχι μόνο δεν επιδιώκει εκεχειρία, αλλά βομβαρδίζει στόχους στην Υεμένη και στη Συρία, ενώ στο Λίβανο είναι ήδη εκατοντάδες οι νεκροί από τους Ισραηλινούς βομβαρδισμούς, ανάμεσά τους και δεκάδες νοσηλευτές των νοσοκομείων που περιθάλπουν τα θύματα των ισραηλινών βομβαρδισμών. Οι ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο έπληξαν τρεις πόλεις της Υεμένης που διοικούνται από τους Χούθι…
Επιμέλεια Γιώργος Μητραλιάς.
Στο κείμενο αυτό, ο Mustafa Barghouti συντάσσει τον μακάβριο απολογισμό αυτού του τελευταίου έτους και ανακοινώνει με σαφήνεια τι περιμένει τους Παλαιστίνιους αν δεν γίνει τίποτα: η προσάρτηση των υπόλοιπων κατεχομένων εδαφών, η συνέχιση του απαρτχάιντ και η ολοκλήρωση της εθνοκάθαρσης. Ενώ παράλληλα επιβεβαιώνει τη συνέχιση της αντίστασης, «όποιο κι αν είναι το κόστος»
ΑΡΙΣΤΕΡΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟ ΛΑΟ: Καλούμε σε μαζική συμμετοχή στη διαδήλωση αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό την Δευτέρα 7 Οκτώβρη, στις 7.00 μ.μ. στο Πάρκο Ελευθερίας (Μετρό Μέγαρο Μουσικής) και πορεία στις πρεσβείες ΗΠΑ-Ισραήλ. ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ! ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ! ΚΑΜΙΑ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΗ ΣΤΟΥΣ ΦΟΝΙΑΔΕΣ ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΙΣΡΑΗΛ! ΑΠΕΜΠΛΟΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΛΕΜΟΧΑΡΗ ΚΑΙ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥΣ! ΕΞΩ ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ – ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑΤΟ ΟΧΙ ΣΤΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΕΞΟΠΛΙΣΤΙΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ
Στην Αθήνα στο συλλαλητήριο και στην πορεία προς την ισραηλινή πρεσβεία που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 5/10 (2μμ, Πάρκο Ελευθερίας, μετρό Μέγαρο Μουσικής). Καλούν η Παλαιστινιακή Παροικία Ελλάδας, η Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο-Αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη, συνδικάτα, φοιτητικοί σύλλογοι, οργανώσεις και συλλογικότητες, ανάμεσά τους το Εργατικό Κέντρο Αθήνας, η ΠΟΘΑ, το Σωματείο Εργαζομένων στο «Έλενα Βενιζέλου», ο ΣΕΠΕ Αθηνά, το BDS Greece, το Παλαιστινιακό Σπίτι στην Αθήνα, τα φοιτητικά σχήματα της ΕΑΑΚ. Συλλαλητήρια θα πραγματοποιηθούν και σε άλλες πόλεις σε όλη τη χώρα. Συλλαλητήρια το Σάββατο 5/10 έχουν καλεστεί σε δεκάδες πόλεις σε όλο τον κόσμο…
