International Workers League – Fourth International
International Unity of Workers – Fourth International
Revolutionary Communist International Tendency
Η Συριακή Επανάσταση, η οποία ξεκίνησε με τη λαϊκή εξέγερση τον Μάρτιο του 2011, οδήγησε στις 8 Δεκεμβρίου 2024 στην πτώση μιας 54χρονης δικτατορίας, με προόδους και πισωγυρίσματα κατά τη διάρκεια αυτών των δεκατριών ετών. Πρόκειται για ένα ιστορικό γεγονός – τόσο για την ίδια τη χώρα όσο και για τη Μέση Ανατολή αλλά και παγκοσμίως. Απελευθέρωσε τις λαϊκές μάζες από τον ζυγό της τυραννίας του Άσαντ και συνέτριψε μια από τις μακροβιότερες και πιο βίαιες δικτατορίες στον κόσμο. Κατέστρεψε έναν πυλώνα της ιμπεριαλιστικής τάξης στη Μέση Ανατολή, ο οποίος ήταν μαριονέτα του ρωσικού ιμπεριαλισμού (ο Πούτιν ήταν ένας από τους σημαντικότερους υποστηρικτές του Άσαντ), καθώς και του αστικού-κατασταλτικού ιρανικού καθεστώτος, και ο οποίος εξασφάλισε ότι το Ισραήλ δεν χρειαζόταν να ανησυχεί για τα βορειοανατολικά σύνορά του. Εμπνέει τις μάζες στην περιοχή και κάνει τους δικτάτορες να τρέμουν καθώς φοβούνται μια αναβίωση της Αραβικής Επανάστασης. Η επαναστατική ανατροπή του Άσαντ –ανεξάρτητα από τον ημιτελή δημοκρατικό της χαρακτήρα– είναι μια νίκη για τους εργάτες και τους καταπιεσμένους σε όλο τον κόσμο!
Omar Hassan
«Αυτή η επανάσταση μόλις άρχισε», λέει ο Φάντι, ένας άντρας γύρω στα 50, στα σκαλοπάτια του Υπουργείου Παιδείας της Συρίας. «Πρέπει να συνεχίσουμε να προχωράμε μπροστά. Δεν θα τελειώσει μέχρι να κατοχυρωθούν τα δικαιώματα όλων». Βρίσκομαι μαζί με περίπου 50 Σύριους, οι οποίοι διαμαρτύρονται για την κίνηση της νέας κυβέρνησης, υπό την ηγεσία της Χαγιάτ Ταχρίρ αλ-Σαμ (HTS), να μετατοπίσει το σχολικό πρόγραμμα σπουδών προς μια σεχταριστική και συντηρητική ισλαμιστική κοσμοθεωρία.
Omar Hassan
Όταν φτάνουμε στην πρωτεύουσα, οι εορτασμοί της Πρωτοχρονιάς βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη και πλήθος κόσμου βρίσκεται στους δρόμους. Η νέα κυβέρνηση φέρεται να έχει αποθαρρύνει τα πυροτεχνήματα, αλλά το διάταγμα δεν έχει ορατό αντίκτυπο∙ οι ήχοι αυτών των φιλικών εκρήξεων γεμίζουν τον νυχτερινό αέρα για ώρες. Το κέφι βρίσκεται στα ύψη και στη σχετικά μοντέρνα γειτονιά Μπαμπ Τούμα, οι λιγοστοί ένοπλοι φρουροί φαίνονται χαλαροί. Ωστόσο, τα παράπονα ακούγονται επανειλημμένα. Όλοι αυτοί με τους οποίους μιλάω λένε ότι η σχέση τους με την προηγούμενη κυβέρνηση καθορίστηκε από δύο πράγματα: την καταστολή και την οικονομική καταπίεση. «Η κυβέρνηση μας έκλεβε συνεχώς», λέει ένας άνδρας σε μια αγορά της Δαμασκού. «Αν κοιτούσες έναν στρατιώτη στραβά ή αν είχες κακή διάθεση, θα μπορούσαν να απαιτήσουν να πληρώσεις μια δωροδοκία επί τόπου, αλλιώς να σε συλλάβουν για ένα έγκλημα που δεν διέπραξες», εξηγεί μια νεαρή γυναίκα. «Κάθε σημείο ελέγχου ήταν μια ευκαιρία να αποσπάσουν χρήματα από τον κόσμο. Και υπήρχαν σημεία ελέγχου παντού».
Fabio Bosco
Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Συρίας ιδρύθηκε στις 24 Οκτωβρίου 1924 και δραστηριοποιήθηκε στα εδάφη που σήμερα αποτελούν τις χώρες της Συρίας και του Λιβάνου. Πρώτος ηγέτης του ήταν ο εργάτης της καπνοβιομηχανίας Φουάντ αλ-Σαμάλι, ο οποίος παρέμεινε επικεφαλής του κόμματος μέχρι το 1932. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, το Κομμουνιστικό Κόμμα υποστήριξε τη σημαντική εξέγερση στο Τζάμπαλ αλ-Άραμπ στη νότια Συρία. Το 1937 εξελέγη ο ιστορικός ηγέτης του κόμματος Χαλίντ Μπεκντάς, κουρδικής καταγωγής και γιος αξιωματικού της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η εκλογή του Μπεκντάς οδήγησε το κόμμα στα χέρια των «διανοουμένων». Ο Μπεκντάς βρέθηκε στο τιμόνι του κόμματος σε δύο καίριες στιγμές που το Κομμουνιστικό Κόμμα έκανε ιστορικά λάθη.
Michael Karadjis
Δεν άργησε να συμβεί: από τη στιγμή που το καθεστώς Άσαντ κατέρρευσε και οι αντάρτες μπήκαν στη Δαμασκό, άρχισε η μαζική χερσαία και αεροπορική επίθεση του Ισραήλ. Όσο όλες αυτές οι αποθήκες όπλων, τα στρατιωτικά αεροδρόμια, τα κέντρα πληροφοριών, τα κέντρα επιστημονικών ερευνών, οι αεροπορικές βάσεις, τα συστήματα αεράμυνας, οι εγκαταστάσεις κατασκευής πυρομαχικών, τα «μικρά αποθέματα χημικών όπλων» και ολόκληρη η ναυτική δύναμη της Συρίας βρίσκονταν με ασφάλεια στα χέρια του καθεστώτος Άσαντ, το Ισραήλ δεν τα άγγιξε ποτέ. Όπως το θέτει ο Σύριος επαναστάτης σχολιαστής Ραμί, το Ισραήλ «γνώριζε τη θέση τους όλο αυτό το διάστημα, αλλά ένιωθε ασφαλές γνωρίζοντας ότι βρίσκονταν στα χέρια του Άσαντ, ο οποίος τα χρησιμοποιεί αποκλειστικά εναντίον των Σύριων», και σίγουρα ποτέ εναντίον του Ισραήλ. «Τώρα που οι Ελεύθεροι Σύριοι έχουν τον έλεγχο, το Ισραήλ πανικοβάλλεται και αρχίζει να τους βομβαρδίζει όλους», προκειμένου να αποτρέψει, όπως έχουν δηλώσει αμέτρητοι Ισραηλινοί ηγέτες, να πέσουν αυτά τα όπλα στα χέρια των πρώην ανταρτών, τους οποίους Ισραηλινοί ηγέτες έχουν χαρακτηρίσει ως «εχθρική οντότητα».
Joseph Daher
Τις τελευταίες εβδομάδες, ο Συριακός Εθνικός Στρατός (SNA), ένας συνασπισμός ένοπλων ομάδων που αποτελείται κυρίως από πρώην ομάδες του Ελεύθερου Συριακού Στρατού και ισλαμιστικές ομάδες, ο οποίος ενεργεί ως πληρεξούσιος της Τουρκίας στη Συρία από την ίδρυσή του το 2017 και λαμβάνει χρηματοδότηση, εκπαίδευση και στρατιωτική υποστήριξη από την Άγκυρα, με την υποστήριξη του τουρκικού στρατού, εξαπέλυσε θανατηφόρες επιθέσεις σε περιοχές που ελέγχονται από την υπό κουρδική ηγεσία Αυτόνομη Διοίκηση στη βορειοανατολική Συρία και τις ένοπλες δυνάμεις της, τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF). Στις 23 Δεκεμβρίου, οι SDF εξαπέλυσαν αντεπίθεση κατά των δυνάμεων του SNA, αναγκάζοντάς τις να αποσυρθούν από διάφορες περιοχές που είχαν καταλάβει τις τελευταίες εβδομάδες και φτάνοντας στα περίχωρα της πόλης Μανμπίτζ.
Michael Karadjis
Το καθεστώς εξαφανίστηκε από την ιστορία μέσα σε 10 ημέρες. Η ταχύτητα της κατάρρευσης αποδεικνύει ότι η βάση του καθεστώτος ακόμη και σε περιοχές που θεωρούνταν κεντρικές γι’ αυτό είχε εξαφανιστεί, ότι κανείς δεν είναι πλέον διατεθειμένος να πολεμήσει για μια γενοκτονική και υπερ-διαφθαρμένη κληρονομική μοναρχία και ότι η αξιοσημείωτα θετική στάση της ηγεσίας των ανταρτών απέναντι στις μειονότητες –που υποτίθεται ότι ήταν μια από τις βάσεις του Άσαντ– έχει αφαιρέσει τον φόβο πάνω στον οποίο στηριζόταν η αποδοχή της δικτατορίας. Θα υπάρξουν πολλοί αγώνες μπροστά μας, αλλά σήμερα είναι η μέρα που οι Σύριοι και οι λαοί που αγωνίζονται κατά της καταπίεσης σε όλο τον κόσμο θα γιορτάσουν μια από τις πιο καθοριστικές και λαϊκές επαναστάσεις όλων των εποχών.
Η ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον πλανάται στον αέρα μετά την πτώση του Άσαντ, αλλά η οικονομική αναζωογόνηση παραμένει μια σημαντική πρόκληση για τη βελτίωση της ζωής των Σύριων. Θα χρειαστεί διεθνής βοήθεια για την αντιμετώπιση των διαρθρωτικών οικονομικών προβλημάτων, αλλά και μια αλλαγή στη μελλοντική πολιτική οικονομία της Συρίας μακροπρόθεσμα, προκειμένου να αποφευχθεί η επανάληψη των λαθών του παρελθόντος. Όλα αυτά συνδέονται με την ικανότητα των Σύριων να ανασυγκροτήσουν τους αγώνες από τα κάτω και να θέσουν στο επίκεντρο την κοινωνική δικαιοσύνη, την ισότητα και τη δημοκρατία. Τουλάχιστον τώρα, υπάρχει η ευκαιρία για κάτι τέτοιο.
Ενώ παρατηρούσαμε τα εκπληκτικά ιστορικά γεγονότα που εκτυλίχθηκαν από την περασμένη Παρασκευή, το πρώτο πράγμα που ήλθε στο νου ήταν η ανακούφιση και η χαρά από τις εικόνες των κρατουμένων που απελευθερώθηκαν από την κόλαση της κοινωνίας/φυλακή που είχε γίνει η Συρία υπό το καθεστώς της οικογένειας Άσαντ. Τα συναισθήματά μας κατακλύστηκαν επίσης από χαρά στη θέα των συριακών οικογενειών που ξαφνικά ήταν σε θέση να επιστρέψουν από την κοντινή εξορία, είτε από άλλη περιοχή εντός της Συρίας είτε από την Ιορδανία, τον Λίβανο ή την Τουρκία, για να επισκεφθούν τις πόλεις και τα σπίτια από τα οποία αναγκάστηκαν να φύγουν πριν από χρόνια.
Anand Gopal
Σε αντίθεση με την προπαγάνδα των ασαντιστών, δεν υπήρξαν σφαγές και εθνοκάθαρση στα εδάφη που ανήκαν στο πρώην καθεστώς∙ στην πραγματικότητα, οι χριστιανικές γειτονιές υπήρξαν τόποι χαρούμενων πανηγυρισμών. Σε μια γενικά σκοτεινή εποχή σε όλο τον κόσμο, η νίκη της συριακής επανάστασης είναι κάτι που κάθε αριστερός, και στην πραγματικότητα κάθε άνθρωπος, πρέπει να πανηγυρίσει. Τίποτα από αυτά δεν σημαίνει ότι όλα είναι ρόδινα... Πολλές προκλήσεις βρίσκονται μπροστά μας. Αλλά είναι σημαντικό να έχουμε κατά νου ότι για πενήντα χρόνια, ήταν ουσιαστικά αδύνατο να κάνεις πολιτική, ή να είσαι πολιτικός, στη Συρία του Άσαντ. Μόνο τώρα, με την πτώση του καθεστώτος, μπορεί να ξεκινήσει πραγματικά ο αγώνας για τη δημοκρατία.
