Η εναγώνια προσπάθεια του Ντόναλντ Τραμπ να κερδίσει το Νόμπελ Ειρήνης έχει προκαλέσει ευρεία συζήτηση στα διεθνή μέσα ενημέρωσης, ιδίως καθώς η εμμονή του με το βραβείο έχει ενταθεί από την επιστροφή του στο Λευκό Οίκο για δεύτερη θητεία. Αυτή η εμμονή χρονολογείται από την πρώτη θητεία του και πηγάζει από την παθολογική ζήλια του προς τον Μπαράκ Ομπάμα, τον προκάτοχό του. Έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο που ο Τραμπ ισχυρίζεται πρόσφατα ότι διαδραμάτισε αποφασιστικό ρόλο στη διαμεσολάβηση για την ειρήνη σε δύο σημαντικές συγκρούσεις, παρά την έντονη αντίρρηση ενός από τα εμπλεκόμενα μέρη σε κάθε περίπτωση.

Έγινε επομένως βέβαιο ότι το σιωνιστικό κράτος θα χτυπούσε το έδαφος του Ιράν μάλλον νωρίτερα παρά αργότερα σε μια μεγάλη προσπάθεια να καταστρέψει το στρατιωτικό δυναμικό του καθεστώτος, ιδιαίτερα το πυρηνικό του πρόγραμμα.

Gilbert Achcar

Οι ηγέτες των δυτικών φιλελεύθερων κυβερνήσεων –της Γερμανίας, της Βρετανίας, της Γαλλίας και του Καναδά– περίμεναν ενάμιση χρόνο από το ξεκίνημα του γενοκτονικού πολέμου του σιωνιστικού στρατού εναντίον του μαρτυρικού λαού της Γάζας πριν αρχίσουν, με αξιοσημείωτη ατολμία, να εκφράζουν κάποιες διαμαρτυρίες κατά του ζήλου του κράτους του Ισραήλ να διαπράξει την αποτρόπαια σφαγή. Ωστόσο, η συμπεριφορά τους το μόνο που έκανε ήταν να αναδείξει την προηγούμενη σιωπή τους, μια σιωπή νεκροταφείου, και μάλιστα την απροκάλυπτη συνενοχή τους με τη σιωνιστική κυβέρνηση. Πράγματι, όλοι τους είχαν συνταχθεί με την κυβέρνηση Μπάιντεν, όχι μόνο για να δικαιολογήσουν την επανεπιδρομή της κυβέρνησης αυτής στη Λωρίδα της Γάζας, αλλά και για να απορρίψουν κάθε έκκληση για «κατάπαυση του πυρός» –στην προκειμένη περίπτωση, για να σταματήσει η γενοκτονία.

Δύο χρόνια έχουν περάσει από τότε που ξέσπασε ο πόλεμος στο Σουδάν μεταξύ των δύο πλευρών του στρατιωτικού καθεστώτος που κληρονόμησε η χώρα από τον διαβόητο Ομάρ αλ Μπασίρ. Ενώ η κατάσταση στο Σουδάν δεν λαμβάνει ούτε το ένα δέκατο της παγκόσμιας προσοχής των μέσων ενημέρωσης που λαμβάνει ο συνεχιζόμενος σιωνιστικός γενοκτονικός πόλεμος στη Γάζα, η κλίμακα της ανθρώπινης καταστροφής εκεί είναι εξίσου τρομακτική. Ο αριθμός των θανάτων που προκλήθηκαν άμεσα από τον πόλεμο μεταξύ των στρατών εκτιμάται σε πάνω από 150.000, ενώ ο αριθμός των εκτοπισμένων ανέρχεται σε περίπου 13 εκατομμύρια και ο αριθμός των ανθρώπων που απειλούνται με σοβαρή πείνα σε 44 εκατομμύρια -αριθμός ρεκόρ που καθιστά τον πόλεμο στο Σουδάν τη σοβαρότερη ανθρωπιστική κρίση στον κόσμο σήμερα.