Ταραχές στο Μπέλφαστ: φασίστες, όχι «βιαιότητες» - Dave Kellaway

ΠΗΓΗ: anticapitalistresistance.org

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: elaliberta.gr

Οι πολιτικοί και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης αγνοούν ή υποτιμούν τα πολιτικά κίνητρα πίσω από τα γεγονότα στο Μπέλφαστ, γράφει ο Dave Kellaway

Oι φασίστες, το Reform και το Restore, κατασκευάζουν το αφήγημα γύρω από κάθε σοβαρό βίαιο περιστατικό όπου ο δράστης είναι μετανάστης, πρόσφυγας ή άτομο που υφίσταται φυλετικές διακρίσεις.  Μόλις έγινε γνωστή η είδηση για τη βίαιη επίθεση στο Μπέλφαστ τη Δευτέρα το βράδυ, ο Φάρατζ απαίτησε από την αστυνομία να δημοσιοποιήσει την εθνική καταγωγή και το καθεστώς διαμονής του δράστη.  Αποδείχθηκε ότι ήταν Σουδανός και είχε εισέλθει στη Βρετανία μέσω των «ανοιχτών» συνόρων μεταξύ του Ιρλανδικού κράτους των 26 κομητειών και των έξι Κομητειών της Βόρειας Ιρλανδίας. Στη συνέχεια, ο Φάρατζ συνδέει τη λεγόμενη χαλαρή μεταναστευτική πολιτική με τη βία. Οι κυβερνήσεις των Εργατικών και των Τόρις κατηγορούνται ότι δεν διατηρούν τον έλεγχο των «συνόρων μας». 

Δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι τα βίαια εγκλήματα διαπράττονται δυσανάλογα από μετανάστες ή πρόσφυγες, αλλά δεν έχει σημασία, η ορθολογική ανάλυση αγνοείται.  Τα mainstream μέσα ενημέρωσης δεν κάνουν καμία προσπάθεια να παρουσιάσουν γεγονότα και στοιχεία για να αντικρούσουν τους ταραχοποιούς. Φυσικά, η ακροδεξιά ενδιαφέρεται μόνο για τη βία κατά των «λευκών». Δεν δίνουν δεκάρα για τους μαύρους νέους που χάνουν τη ζωή τους σε αστικές περιοχές όπου η βία που σχετίζεται με τα ναρκωτικά ή τις συμμορίες είναι διαδεδομένη.  Η βία κατά των γυναικών τους ενδιαφέρει μόνο αν εμπλέκεται μετανάστης ως δράστης.

Πώς συνδέονται οι οργανώσεις Reform, Restore και Τόμι Ρόμπινσον

Η οργάνωση Restore του Ρούπερτ Λόου, η οποία δραστηριοποιείται στα δεξιά του Reform, ανεβάζει τους τόνους αποκαλώντας τον Σουδανό «άγριο» και επαναλαμβάνοντας το αίτημά της για μαζική υποχρεωτική απέλαση. Ακριβώς στα δεξιά της, οι φασίστες του δρόμου του Τόμι Ρόμπινσον – σε στενή συνεργασία με τους δεξιούς προτεσταντικούς φίλους τους, τους Loyalist, στο Μπέλφαστ – οργανώνουν προσεκτικά τη βίαιη αντίδραση. Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μπορείτε να δείτε ένα φυλλάδιο που αναφέρει τα σημεία συνάντησης για αυτές τις διαμαρτυρίες.  «Διαμαρτυρίες» είναι πιθανώς η λάθος λέξη για αυτό που συνέβη, αν και τα mainstream μέσα ενημέρωσης συνεχίζουν να επαναλαμβάνουν αυτόν τον όρο. Τα πογκρόμ και οι συγκρούσεις με την αστυνομία είναι πιο κοντά σε αυτό που πραγματικά συνέβη.

Αυτό είναι το πρόσωπο του φασισμού που σιγά-σιγά εξαπλώνεται σήμερα στη Βρετανία – ένα οργανωμένο κίνημα στο οποίο εμπλέκονται αυτά τα τρία πολιτικά ρεύματα, τα οποία αλληλοτροφοδοτούνται και αποδεικνύονται όλο και πιο αποτελεσματικά στην κινητοποίηση σημαντικού αριθμού λαϊκών στρωμάτων.  Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι η θάλασσα στην οποία κολυμπούν και, δεδομένου ότι όλο και περισσότεροι άνθρωποι δεν διαβάζουν εφημερίδες ούτε παρακολουθούν τις ειδήσεις των mainstream μέσων, αυτή η θάλασσα αποτελεί γόνιμο έδαφος για τον ακροδεξιό λαϊκισμό. Όλες αυτές οι ακροδεξιές και φασιστικές δυνάμεις έχουν επενδύσει πολλά χρήματα στα κοινωνικά μέσα.

Οι Τόρις της Κέμι Μπεδονάχ ακολουθούν επίσης. Ό,τι λένε ο Φάρατζ και ο Λόου με μεγάλα γράμματα, εκείνη το επαναλαμβάνει με μικρά. Επαναλαμβάνει τα ψέματα σχετικά με τη σχέση μεταξύ μεταναστών και βίαιων επιθέσεων. Δεν ενδιαφέρεται καθόλου για τις οικογένειες Ρομά που κάηκαν τα σπίτια τους.

Ένα καλά προετοιμασμένο παγκόσμιο αφήγημα

Πρόκειται για ένα αφήγημα που επαναλαμβάνεται – το είδαμε στις φρικτές δολοφονίες του Σάουθπορτ και στην πρόσφατη τραγική υπόθεση του Χένρι Νόβακ. Για την ακροδεξιά και τους φασίστες, αποτελεί έναν από τους καλύτερους τρόπους για να κερδίσουν υποστήριξη. Ο κόσμος φυσικά συμπάσχει με το θύμα, ενώ αν πρόκειται για τυχαία επίθεση, ενισχύεται η αίσθηση ότι είμαστε όλοι ευάλωτοι.  Είναι πιο δύσκολο να αντισταθεί κανείς στα συναισθήματα παρά στα λογικά επιχειρήματα. Αν τα ΜΜΕ και οι πολιτικοί δεν αντισταθούν σε αυτό το αφήγημα, τότε είναι πιο εύκολο να ριζώσει στις καρδιές και τα μυαλά των ανθρώπων. Το Εργατικό Κόμμα του Στάρμερ έχει συνεχώς προσαρμοστεί και μάλιστα έχει υιοθετήσει τη γραμμή του Φάρατζ. Η μεγάλη λευκή ελπίδα Άντι Μπέρναμ πρόσφατα επαίνεσε την επίθεση του Σαμπάν Μαχμούντ στο δικαίωμα των προσφύγων και των μεταναστών να εγκατασταθούν εδώ.

Έχουμε δει παρόμοιες αφηγήσεις να αναπτύσσονται σε όλη την Ευρώπη. Ο Σαλβίνι, ηγέτης της ρατσιστικής Λέγκα στην Ιταλία, συνδέει πάντα τα βίαια περιστατικά με τη μετανάστευση. Η Λεπέν κάνει το ίδιο στη Γαλλία. Η ακροδεξιά διαθέτει καλά οργανωμένους διεθνείς δεσμούς. Άνθρωποι όπως ο Έλον Μασκ παρέχουν χρήματα (ο Λόου λαμβάνει πολλά) και επίσης τη δική τους παρουσία στα κοινωνικά μέσα για να ενισχύσουν αυτές τις ενέργειες. Όπως ήταν αναμενόμενο, έχει πάρει θέση σχετικά με τη δολοφονία του Νόβακ και τα γεγονότα στο Μπέλφαστ. Οι διεθνείς συνδέσεις μεταξύ αυτών των ρευμάτων, που είναι τόσο επίσημες όσο και ανεπίσημες, τους βοηθούν σαφώς να αναπτύξουν στρατηγικές για το πώς να διαμορφώσουν τη ρητορική που επιθυμούν, προκειμένου να ενισχύσουν την υποστήριξή τους.

Οι πολιτικοί δεν το καταγγέλλουν

Η Μισέλ Ο’Νιλ του Sinn Féin, Πρωθυπουργός της Βόρειας Ιρλανδίας, καταδίκασε τη βία και προειδοποίησε για «επικίνδυνες προσπάθειες εκμετάλλευσης» της επίθεσης. Σε ανάρτησή της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ανέφερε: «Ομάδες μασκοφόρων ανδρών που καίνε οικογένειες μέσα στα σπίτια τους δεν είναι τίποτα άλλο παρά αηδιαστική δειλία. Αυτό δεν έχει καμία σχέση με την κοινότητα. Πρόκειται για καθαρή πράξη βίας» (Guardian, 10 Ιουνίου) Ακόμη και αυτή η δήλωση, που είναι καλύτερη από πολλές άλλες, δεν κατονομάζει κανέναν. Ποιος οργανώνει αυτές τις ομάδες μασκοφόρων ανδρών; Δεν είναι απλώς κακοποιοί, οργανώνονται από πολιτικά ρεύματα. Δεν βλέπεις απλώς αυθόρμητα τις ειδήσεις, ντύνεσαι στα μαύρα, φοράς την κουκούλα σου και τυχαία συναντάς ανθρώπους στο δρόμο σου και αποφασίζεις να πας να κάψεις την τοπική οικογένεια μεταναστών. Οι οργανωτές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είπαν στον κόσμο να ντυθεί στα μαύρα.

Οι αόριστες αναφορές της αστυνομίας και των πολιτικών σε άτομα στα κοινωνικά δίκτυα αφήνουν την ακροδεξιά και τους φασίστες να γλιτώσουν.

Ο Κίρ Σταρμερ χαρακτήρισε την επίθεση της Δευτέρας το βράδυ αηδιαστική. «Δεν έχω καμία απολύτως ανοχή για αποτρόπαιες σκηνές βίας όπως αυτή στους δρόμους μας. Οι σκέψεις μου είναι πρώτα και κύρια με το θύμα, και ευχαριστώ τους πρώτους ανταποκριτές, συμπεριλαμβανομένων των πολιτών που παρενέβησαν.» (Guardian, ibid)

Ούτε λέξη από τον Στάρμερ για τα άλλα θύματα – περισσότερα σε αριθμό – των οποίων καίγονται τα σπίτια τους. Για αυτόν, οι σκηνές βίας δεν έχουν προέλευση, δεν έχουν πολιτικούς δράστες.

Οι πολιτικοί που κλαψουρίζουν, γκρινιάζουν ότι οι κοινότητες διχάζονται, σαν να πλήττονται εξίσου τόσο οι αυτόχθονες όσο και οι μετανάστες. Πρέπει να ψάξεις σε άρθρα στα πιο σοβαρά μέσα ενημέρωσης για να βρεις πραγματικά αναφορές για το ποιος στοχοποιείται.

Να αντισταθούμε στο φασισμό που εξαπλώνεται

Η προσοχή επικεντρώνεται συνεχώς στην ταυτότητα του Σουδανού πρόσφυγα που διέπραξε τη δολοφονική επίθεση τη Δευτέρα το βράδυ, σαν να εκπροσωπεί όλο τον σουδανικό λαό ή όλους τους μετανάστες και πρόσφυγες. Είναι σαν να κατηγορούμε όλους τους κατοίκους του Νότιου Λονδίνου αν κάποιος μαχαιρωθεί στο Σάουθγουορκ.

Τα φώτα της δημοσιότητας στρέφονται επίσης στον αναμφισβήτητα γενναίο άνδρα από το Μπέλφαστ που χρησιμοποίησε το ραβδί του χόκεϊ για να σταματήσει την επίθεση. Ήδη ο κίτρινος Τύπος προωθεί κάποια εκστρατεία συγκέντρωσης χρημάτων για να κεράσει τον τύπο μια μπύρα. Κανείς δεν αμφισβητεί τη γενναιότητά του, αλλά εν μέσω όλης αυτής της οργανωμένης βαρβαρότητας, αυτό σίγουρα αποσπά την προσοχή μας.

Μέχρι στιγμής δεν έχει δοθεί σχεδόν καμία κάλυψη στις τρομοκρατημένες οικογένειες από εθνοτικές μειονότητες που τους καίνε τα σπίτια οι φασίστες κακοποιοί. Για άλλη μια φορά είναι αόρατοι και χωρίς φωνή.

Αυτό που βλέπουμε είναι φασιστικά πογκρόμ. Αν και σε διαφορετική κλίμακα, ποια είναι η διαφορά μεταξύ ενός καταστήματος Εβραίων που καίγεται από τους Ναζί τη δεκαετία του 1930 και ενός σπιτιού Ρομά ή ενός αφρικανικού καταστήματος που καταστρέφεται από φασίστες στο Μπέλφαστ; Ο φασισμός που εξαπλώνεται δεν είναι απλώς ένα ωραίο σλόγκαν που επινόησαν οι αριστεροί, συμβαίνει τώρα στους δρόμους του Μπέλφαστ και αλλού στις Έξι Κομητείες

  Πρέπει να χτίσουμε το ευρύτερο δυνατό κίνημα εναντίον τους. Μια εκδήλωση που μπορούμε να υποστηρίξουμε είναι το φεστιβάλ κατά του φασισμού στο Μπράιτον αυτό το Σαββατοκύριακο, το οποίο διοργανώνει η ACR. Ελάτε μαζί μας

https://anticapitalistresistance.org/belfast-riots-fascists-not-thuggery/