Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2022 22:36

Στη μνήμη του John Molyneux (1948-2022)

Φωτογραφία από τον Hossam el-Hamalaway μέσω του Flikr.

 

 

Phil Gasper

 

Στη μνήμη του Τζον Μόλινιου (1948-2022)

 

Ο Phil Gasper, μέλος του Tempest, μιλάει για το έργο και την πολιτική του διακεκριμένου και αφοσιωμένου Βρετανού μαρξιστή Τζον Μόλινιου.

 

Ο μαρξιστής συγγραφέας και ακτιβιστής Τζον Μόλινιου πέθανε στο Δουβλίνο στις 11 Δεκεμβρίου σε ηλικία 74 ετών. Ο Τζον ήταν επί μακρόν μέλος της Διεθνούς Σοσιαλιστικής Τάσης, αρχικά ως μέλος των Διεθνών Σοσιαλιστών/Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος (SWP) στη Βρετανία και αργότερα ως μέλος του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος/Δικτύου στην Ιρλανδία.

Ο Τζον ανήκε στη γενιά του ’68[1]. Εντάχθηκε στους Διεθνείς Σοσιαλιστές στη Βρετανία το 1968, αφού ριζοσπαστικοποιήθηκε από το αντιπολεμικό κίνημα και την παγκόσμια επαναστατική εξέγερση εκείνης της χρονιάς. Σύντομα έγινε ένας από τους κορυφαίους θεωρητικούς και τους πιο δημοφιλείς ομιλητές της οργάνωσης.

Το πρώτο του βιβλίο, Marxism and the Party[2] (1976), αναλύει τι είχαν να πουν ο Μαρξ, η Λούξεμπουργκ, ο Λένιν, ο Τρότσκι και ο Γκράμσι για το ζήτημα της επαναστατικής οργάνωσης και παραμένει επίκαιρο για όλους όσοι εξακολουθούν να προβληματίζονται με αυτό το ζήτημα. Λίγα χρόνια αργότερα δημοσίευσε το βιβλίο του Leon Trotskys Theory of Revolution[3] (1981), το οποίο συζητά τις αδυναμίες αλλά και τα δυνατά σημεία του Τρότσκι. What is the Real Marxist Tradition?[4] (1983/85) ξεκίνησε ως ένα μακροσκελές άρθρο και αργότερα εκδόθηκε ως ένα μικρό βιβλίο – αντιπαραβάλλει τον επαναστατικό σοσιαλισμό του Μαρξ με τον ρεφορμισμό και τον σταλινισμό.

Αλλά ίσως η μεγαλύτερη συνεισφορά του Τζον ήταν η εβδομαδιαία στήλη του, «The ABCs of Marxism», που δημοσιεύτηκε στο Socialist Worker (ΗΒ) για σχεδόν 15 χρόνια. Κάποιες εβδομάδες συζητούσε βασικές μαρξιστικές ιδέες και ιστορία, άλλες εβδομάδες εφάρμοζε μια μαρξιστική προοπτική σε ένα σύγχρονο ζήτημα ή συζήτηση, συμπεριλαμβανομένων των συζητήσεων στην Αριστερά. Οι στήλες του Τζον ήταν υπόδειγμα σαφήνειας – τις διάβαζα με θρησκευτική ευλάβεια κάθε εβδομάδα στη δεκαετία του 1980 και δεν νομίζω ότι είμαι ο μόνος άνθρωπος που έμαθε πολλά από τον μαρξισμό του από αυτές. Μερικές από τις στήλες συγκεντρώθηκαν σε ένα μικρό βιβλίο με τίτλο Arguments for Revolutionary Socialism[5] (1987) και σε ένα φυλλάδιο με τίτλο The Future Socialist Society[6] (1987).

Η σαφήνεια της γραφής του Τζον ήταν επίσης εμφανής στις ομιλίες του. Τον είδα να μιλάει πολλές φορές στο ετήσιο συνέδριο μαρξισμού στο Λονδίνο κατά τις δεκαετίες του 1980 και 1990.

Η εξέχουσα θέση του Τζον ως συγγραφέα του έδινε χώρο να αμφισβητεί μερικές φορές την ορθοδοξία του SWP. Στη δεκαετία του 1980 υποστήριξε ότι, ακόμη και αν η απελευθέρωση των γυναικών είναι προς το μακροπρόθεσμο συμφέρον τους, οι άνδρες της εργατικής τάξης αποκομίζουν άμεσα οφέλη από την καταπίεση των γυναικών και ότι οι επαναστάτες έπρεπε να το αντιμετωπίσουν αυτό[7]. Το 2004 μίλησε ενάντια σε αυτό που υποστήριξε ότι ήταν έλλειμμα γνήσιας δημοκρατίας στην οργάνωση.

Αλλά ο Τζον ήταν πάντα μέλος της νομομόφρονης αντιπολίτευσης. Το 2012-13, το SWP αντιμετώπισε μια μεγάλη κρίση[8] μετά την απόπειρα συγκάλυψης μιας κατηγορίας για βιασμό εναντίον ενός ηγετικού μέλους. Το σκάνδαλο οδήγησε πολλούς ανθρώπους (συμπεριλαμβανομένων παλαιών μελών όπως ο Κόλιν Μπάρκερ και ο Ίαν Μπέρτσαλ) να εγκαταλείψουν την οργάνωση. Μέχρι τότε, ο Τζον είχε αποσυρθεί και είχε μετακομίσει στην Ιρλανδία, αλλά –δυστυχώς, κατά τη γνώμη μου– υπερασπίστηκε την ηγεσία του κόμματος απέναντι στους επικριτές της.

Στην Ιρλανδία έγινε εκδότης της Irish Marxist Review[9] και συνεισέφερε κάτι ουσιαστικό σχεδόν σε κάθε τεύχος. Συνέχισε επίσης να γράφει βιβλία –μεταξύ των οποίων και έναν οδηγό για τη μαρξιστική φιλοσοφία, το The Point is to Change It! (2012), το Lenin for Today (2017) και το The Dialectics of Art (2020)– και συνεισέφερε μια σταθερή ροή άρθρων στον ιρλανδικό σοσιαλιστικό ιστότοπο Rebel[10]. Τα τελευταία χρόνια, ο Τζον επικεντρώθηκε επίσης έντονα στην οικοδόμηση μιας οικοσοσιαλιστικής απάντησης στην κλιματική κρίση και ήταν ένας από τους ιδρυτές του Παγκόσμιου Οικοσοσιαλιστικού Δικτύου (Global Ecosocialist Network).

Όσα πολιτικά λάθη κι αν έκανε ο Τζον, οι δημοσιεύσεις και οι ομιλίες του εκπαίδευσαν χιλιάδες νέους σοσιαλιστές στην επαναστατική μαρξιστική πολιτική. Καθώς οι κρίσεις του καπιταλισμού επιδεινώνονται, η φωνή του θα μας λείψει.

 

 

Μετάφραση: elaliberta.gr

Phil Gasper, “Ireland – In Memoriam: John Molyneux (1948-2022)”, Tempest, 14 Δεκεμβρίου 2022, https://www.tempestmag.org/2022/12/in-memoriam-john-molyneux/. Αναδημοσίευση: Europe Solidaire Sans Frontières, https://www.europe-solidaire.org/spip.php?article65040.

 

Βιβλιογραφία και αρθρογραφία του Τζον Μόλινιου στα ελληνικά

John Molyneux, Η Μελλοντική Σοσιαλιστική Κοινωνία, Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο, Αθήνα 1998.

Τζον Μόλινιου, Αναρχισμός. Μια μαρξιστική κριτική, Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο, Αθήνα 2012, μετάφραση Κώστας Πίττας.

Τζον Μόλινιου, Ο μαρξισμός και το κόμμα, Διεθνιστική Εργατική Αριστερά, Αθήνα 2014, μετάφραση Βασίλης Μορέλλας, διαθέσιμο στο: 

https://www.redtopia.gr

Τζον Μόλινιου, «Ο φασισμός πρέπει να αντιμετωπιστεί προτού ενισχυθεί και εδραιωθεί» (συνέντευξη στον Τάσος Τσακίρογλου), efsyn, 26 Αυγούστου 2018, https://www.efsyn.gr/politiki/synenteyxeis/161970_o-fasismos-prepei-na-antimetopistei-protoy-enishythei-kai-edraiothei.

John Molyneux, «Ο Μιχαήλ Άγγελος και η ανθρώπινη χειραφέτηση», e la libertà, 30 Δεκεμβρίου 2021, https://www.elaliberta.gr/%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%.

John Molyneux, «Μια επανάσταση στο χρώμα: 100 χρόνια από τις “Δεσποινίδες της Αβινιόν” του Πικάσο», e la libertà, 14 Νοεμβρίου 2021, https://www.elaliberta.gr/%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%.

Τζον Μόλινιου, «Για την εσωκομματική Δημοκρατία», Διεθνιστική Αριστερά, τεύχος 18, 2021.

Πολλά άρθρα του John Molyneux υπάρχουν συγκεντρωμένα στο Marxists Internet Archive https://www.marxists.org/history/etol/writers/molyneux/index.htm

 Σημειώσεις

[1] John Molyneux, “My Journey Through ‘68”, Rebel, 29 Μαΐου 2018, https://www.rebelnews.ie/2018/05/29/my-journey-through-68/.

[2] John Molyneux, Marxism and the Party, Haymarket Books, https://www.haymarketbooks.org/books/788-marxism-and-the-party.

[3] John Molyneux, Leon Trotsky’s Theory of Revolution, St. Martins Press, Νέα Υόρκη 1981. https://academic.oup.com/ahr/article-abstract/88/1/79/84833?login=false.

[4] John Molyneux, What is the Real Marxist Tradition?, Haymarket Books. https://www.haymarketbooks.org/books/806-what-is-the-real-marxist-.

[5] John Molyneux, Arguments for Revolutionary Socialism, Bookmarks, Λονδίνο 1987. Διαθέσιμο στο: Marxists Internet Archive, https://www.marxists.org/history/etol/writers/molyneux/1987/argrevsoc/index.html.

[6] John Molyneux, The Future Socialist Society, Bookmarks, Λονδίνο 1987. Διαθέσιμο στο: Marxists Internet Archive, https://www.marxists.org/history/etol/writers/molyneux/1987/future/index.html.

[7] John Molyneux, “Do working class men benefit from women’s oppression?”, International Socialism, τεύχος 25, Φθινόπωρο 1984. Διαθέσιμο στο: Marxists Internet Archive, https://www.marxists.org/history/etol/writers/molyneux/1984/xx/benefits.html.

[8] Laurie Penny, “The SWP and rape: why I care about this Marxist-Leninist implosion”, The Guardian, 12 Μαρτίου 2013, https://www.theguardian.com/commentisfree/2013/mar/12/swp-rape-implosion-why-i-care.

[9] Irish Marxist Review, https://irishmarxistreview.net/index.php/imr/index.

[10] “Author John Molyneux”, Rebel, https://www.rebelnews.ie/author/john-molyneux/.

 

 

 

 

Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 19 Δεκεμβρίου 2022 23:38

Προσθήκη σχολίου

Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο.