Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2020 13:25

Πώς μπορούν οι αγώνες αυτής της περιόδου στο Λίβανο και το Ιράν να ενοποιηθούν σε μια επαναστατική σοσιαλιστική κατεύθυνση;

 

 

Ανακοίνωση της Συμμαχίας Σοσιαλιστών/στριών της Μέσης Ανατολής και Βόρειας Αφρικής

 

 

Πώς μπορούν οι αγώνες αυτής της περιόδου στο Λίβανο και το Ιράν να ενοποιηθούν σε μια επαναστατική σοσιαλιστική κατεύθυνση;

 

 

Από τις χώρες της περιοχής της Μέσης Ανατολής και Βόρειας Αφρικής [αγγλικό αρκτικόλεξο: MENA] που γνώρισαν λαϊκές εξεγέρσεις το 2019, η κατάσταση του Λιβάνου και του Ιράν ξεχωρίζει ως η πιο καταστροφική τώρα.

Η έκρηξη της 4ης Αυγούστου σε μια αποθήκη που περιείχε 2750 μετρικούς τόνους νιτρικού αμμωνίου στο λιμάνι της Βηρυτού ήταν ισοδύναμη σε ισχύ με το ένα δέκατο της ατομικής βόμβας που έπεσε στη Χιροσίμα πριν από 75 χρόνια. Σκότωσε σχεδόν 200 άτομα, τραυμάτισε χιλιάδες και άφησε πάνω από 300.000 άστεγους. Ξεγύμνωσε την πλήρη κατάρρευση της λιβανικής κοινωνίας, η οποία ήταν ήδη στα πρόθυρα της κατάρρευσης από μια νεοφιλελεύθερη καπιταλιστική κυβέρνηση, η οποία χρωστούσε την ύπαρξη της ταυτόχρονα τόσο στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) όσο και εν μέρει στον έλεγχο από τη Χεζμπολλάχ που υποστηρίζεται από το Ιράν.

Στο Ιράν, κατά τους μήνες Ιούνιο και Ιούλιο, πάνω από 20 πυρκαγιές και εκρήξεις προκάλεσαν ζημιές σε διάφορες τοποθεσίες, από τον τόπο παραγωγής πυρηνικών καυσίμων Νατάνζ έως το Παρτσίν, μια στρατιωτική βάση ανάπτυξης όπλων, σε διάφορους σταθμούς παραγωγής ενέργειας, σε εργοστάσια παραγωγής, στην κρατική τηλεόραση και τον ραδιοφωνικό σταθμό, στη φυλακή Εβίν, σε μια ιατρική κλινική, σε πολλές αγορές, σε δάση και ιστορικούς χώρους. Οι New York Times αναφέρουν ότι το Ισραήλ ήταν υπεύθυνο για τη τοποθέτηση της βόμβας που προκάλεσε την έκρηξη στο εργοστάσιο παραγωγής πυρηνικών καυσίμων Νατάνζ, που με τη σειρά της βάζει εμπόδια στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Ωστόσο, δεν είναι σαφές εάν όλες οι εκρήξεις και οι πυρκαγιές που σημειώθηκαν τον τελευταίο μήνα μπορούν να αποδοθούν σε πράξεις σαμποτάζ από ξένες κυβερνήσεις. Δεν έχουν εκδοθεί επίσης αναφορές σχετικά με την επικίνδυνη ραδιενέργεια που εκλύεται από την έκρηξη του Νατάνζ και τις ζημιές που έγιναν στον δημόσιο χώρο.

Στον Λίβανο, πάνω από το 50% του πληθυσμού ζει κάτω από το όριο της φτώχειας. Πάνω από το 40% του εργατικού δυναμικού είναι άνεργο. Η πανδημία COVID-19 μεγαλώνει, το νερό δεν είναι πόσιμο, οι πρόσφυγες από τη Συρία ζουν μέσα στην εξαθλίωση και το σύστημα σκλαβιάς της Καφάλα1 που δεσμεύει τους μετανάστες εργάτες συνεχίζεται με ατιμωρησία.

Στο Ιράν, οι άνθρωποι συνεχίζουν να υποφέρουν από τη βαρβαρότητα, την καταστολή και την αυταρχική διακυβέρνηση του ιρανικού καθεστώτος, καθώς και από τις σοβαρές κυρώσεις των ΗΠΑ, τις βαθιές οικονομικές κρίσεις και την επιδεινούμενη πανδημία COVID-19. Η αξία του ιρανικού Τομάν συνεχίζει να υποχωρεί δραματικά από τη μια μέρα στην άλλη. Η πλειονότητα του πληθυσμού ζει σε συνθήκες φτώχειας και δεν έχει αρκετά για φαγητό πολύ λιγότερο για να πληρώσει ενοίκιο.

Στο Λίβανο, οι λαϊκές διαδηλώσεις που απαιτούν το τέλος της διεφθαρμένης κυβέρνησης ζητούν επανάσταση. Στο Ιράν, την περασμένη εβδομάδα σημειώθηκε το μεγαλύτερο κύμα εργατικών διαδηλώσεων σε εθνικό επίπεδο εδώ και 40 χρόνια και οι διαμαρτυρίες επικεντρώθηκαν στον κρίσιμο τομέα του πετρελαίου και του φυσικού αερίου. Οι απεργίες περιλαμβάνουν επίσης δασκάλους, νοσοκόμες και δημοτικούς υπαλλήλους.

Τόσο στο Λίβανο όσο και στο Ιράν, οι φεμινίστριες ακτιβίστριες αγωνίζονται ενάντια στις γυναικοκτονίες, τις δολοφονίες τιμής, τις σεξουαλικές επιθέσεις και τους βιασμούς. Τον περασμένο Δεκέμβριο, οι γυναίκες του Λιβάνου προσάρμοσαν δημιουργικά και παρουσίασαν το τραγούδι των γυναικών της Χιλής «ενάντια στο κράτος βιαστή». Στο Ιράν, οι γυναίκες που αφαίρεσαν τις μαντίλες τους δημόσια για να αντιταχθούν στην υποχρεωτική μαντίλα και οι γυναίκες που οργάνωσαν κινητοποιήσεις κατά της θανατικής ποινής, για τα δικαιώματα των γυναικών, τα δικαιώματα των παιδιών ή τα δικαιώματα των καταπιεσμένων μειονοτήτων βρίσκονται τώρα στη φυλακή και αντιμετωπίζουν μακροχρόνιες καταδίκες. Κούρδοι ακτιβιστές στη φυλακή εκτελούνται και νέοι που συμμετείχαν στις εξεγέρσεις του Δεκεμβρίου του 2017 και του Νοεμβρίου του 2019 κατά της φτώχειας, της καταστολής και του μιλιταρισμού και στις διαμαρτυρίες του Ιανουαρίου του 2020 ενάντια στην κατάρριψη ενός επιβατικού αεροπλάνου από την κυβέρνηση έχουν καταδικαστεί σε θάνατο.

Δεν αρκεί να μιλάμε ενάντια στη διαφθορά των κυβερνήσεων του Λιβάνου και του Ιράν και να απαιτούμε αποτελεσματική διαχείριση. Δεν αρκεί να μιλάμε κατά των ιδιωτικοποιήσεων. Δεν αρκεί καν να καταγγέλλουμε αυτά τα κράτη ως εκμεταλλευτικά καπιταλιστικά και αυταρχικά. Είναι προφανές ότι ο στρατιωτικοποιημένος και θρησκευτικός φονταμενταλιστικός κρατικός καπιταλισμός του Ιράν, διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στο να αυξάνει τα βάσανα των ανθρώπων στην περιοχή, συμπεριλαμβανομένης της Συρίας, του Ιράκ, του Λιβάνου και της Υεμένης. Ο Λίβανος, παρά το γεγονός ότι θεωρείται «δημοκρατία», εδραιώνει πολύ γρήγορα την αυταρχική πτυχή του καθεστώτος του, μέσω της καταστολής από το κράτος και τις πολιτοφυλακές.

Αναγνωρίζοντας αυτήν την πραγματικότητα, αυτό που χρειαζόμαστε, είναι ενεργητικές μορφές αλληλεγγύης μεταξύ των μαζικών διαμαρτυριών στο Λίβανο και των εργατικών αγώνων στο Ιράν αυτήν την περίοδο. Χρειαζόμαστε επίσης ενεργή αλληλεγγύη μεταξύ φεμινιστριών ακτιβιστριών και στις δύο χώρες. Οι αγώνες μας και στις δύο χώρες πρέπει να προσδιορίσουν με σαφήνεια ριζοσπαστικούς στόχους που υπερβαίνουν την απλή αντίθεση με το υπάρχον πολιτικό σύστημα. Πρέπει να δηλώσουμε ρητά ότι χωρίς έναν θεμελιώδη μετασχηματισμό των εργασιακών συνθηκών, χωρίς να τερματίσουμε την αποανθρωποποίηση των γυναικών, χωρίς να τερματίσουμε το σύστημα Καφάλα στις διάφορες μορφές του, χωρίς να τερματίσουμε τον ρατσισμό κατά των Μαύρων, χωρίς να σταματήσουμε τις διακρίσεις εναντίον των Κούρδων και των άλλων καταπιεσμένων μειονοτήτων, συμπεριλαμβανομένων των σεξουαλικών μειονοτήτων, και χωρίς να διαφυλάξουμε και να καθαρίσουμε από την μόλυνση το περιβάλλον μας, δεν θα προχωρήσουμε μπροστά.

Ως Συμμαχία Σοσιαλιστών/στριών της Μέσης Ανατολής και Βόρειας Αφρικής, πιστεύουμε ότι μια τέτοια προσπάθεια δεν είναι δυνατή χωρίς ένα είδος σοσιαλισμού που προωθεί την κριτική σκέψη, τη διαλεκτική συλλογιστική και τον προβληματισμό για την αναζήτηση θετικών λύσεων. Είμαστε εδώ για να προωθήσουμε και να διευκολύνουμε το είδος της περιφερειακής και παγκόσμιας αλληλεγγύης που μπορεί να βοηθήσει τους ανθρώπους της περιοχής.

 

Συμμαχία Σοσιαλιστών/στριών της Μέσης Ανατολής και Βόρειας Αφρικής

 

 

Μετάφραση: e la libertà

 

Στα αγγλικά:

«How Can Current Struggles in Lebanon & Iran Come Together in a Revolutionary Socialist Direction? Statement from Alliance of MENA Socialists», Alliance of Middle Eastern and North African Socialists, 13 Αυγούστου 2020. Αναδημοσίευση: Europe Solidaire Sans Frontières, 13 Αυγούστου 2020, International Viewpoint, 18 Αυγούστου 2013.

Στα φαρσί:

چگونه می توان مبارزات کنونی در لبنان و ایران را در جهتی انقلابی و سوسیالیستی به هم آورد؟ بیانیه اتحاد سوسیالیست های خاورمیانه

Alliance of Middle Eastern and North African Socialists, 15 Αυγούστου 2020

 

 

Σημειώσεις

1 [Σ.τ.Μ.] Το «Νιδάμ αλ-Καφάλα» («καθεστώς κηδεμονίας») είναι το σύστημα το οποίο ισχύει σε όλες τις χώρες του Κόλπου, στο Λίβανο και την Ιορδανία και αφορά στο καθεστώς παραμονής και εργασίας των μεταναστών/στριών σ’ αυτές τις χώρες. Οι μετανάστες/στριες εργάτες/τριες πηγαίνουν σ’ αυτές τις χώρες «οργανωμένα», με συμβάσεις που υπογράφουν με συγκεκριμένους εργοδότες και μπορούν να μείνουν στη χώρα μόνο όσο τους/τις χρειάζεται ο συγκεκριμένος εργοδότης. Δεν έχουν το δικαίωμα να διεκδικήσουν τροποποίηση της σύμβασής τους, αύξηση του μισθού τους, ή να αναζητήσουν εργασία σε άλλον εργοδότη. Πολλές φορές μπορεί η δουλειά που τους/τις υποχρεώνουν να κάνουν να μην έχει σχέση με τη σύμβαση που έχουν υπογράψει. Ο εργοδότης μπορεί όταν το θελήσει να διακόψει τη σύμβαση και να τους/τις απελάσει. Ή μπορεί αν θέλει να τους/τις νοικιάσει ή να τους/τις πουλήσει σε άλλον εργοδότη. Και φυσικά, δεν ισχύει γι’ αυτούς/ές το εργατικό δίκαιο της χώρας. (Βλ.: «Μια νικηφόρα απεργία μεταναστών στον Λίβανο», e la libertà, 27 Μαΐου 2020.)

Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2020 14:26

Προσθήκη σχολίου

Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο.