Μετάφραση Γ. Μητραλιάς: Το βιβλίο “Το κεφάλαιο στον 21ο αιώνα” είναι απαραίτητο σε όλες και όλους εκείνους που θέλουν να μάθουν περισσότερα για την άνιση αναδιανομή του πλούτου στους κόλπους της κοινωνίας. Διαβάζοντας αυτό το τεράστιο έργο (950 σελίδες, στις οποίες προστίθεται μεγάλη ποσότητα στατιστικών δεδομένων και πινάκων προσβάσιμων μέσω του διαδικτύου, μας έρχεται στο νου ένα πρώτο συμπέρασμα: το κίνημα Occupy Wall Street και άλλα που το ακολούθησαν είχαν απόλυτα δίκιο να στοχοποιήσουν το πιο πλούσιο 1%. 

Τα τελευταία χρόνια ζήσαμε μια νέα άνοδο των φεμινιστικών κινημάτων που, σε ορισμένες χώρες, πήραν μαζικό χαρακτήρα και, παράλληλα, είχαμε και μεγαλύτερη συμμετοχή γυναικών, στη βάση και στην ηγεσία, σε πλατιά κινήματα μαζικής διαμαρτυρίας και σε λαϊκές εξεγέρσεις. Από την άποψη αυτήν, δεδομένης της διαφοράς υποδείγματος αυτών των αγώνων σε σχέση με τους προηγούμενους, του τέλους του 19^ου αιώνα και των αρχών του 20^ου αιώνα ή των δεκαετιών 1960 και 1970, καθώς και της ανάπτυξής τους ταυτόχρονα με άλλες διαδικασίες μαζικών διεθνών κινητοποιήσεων, θεωρούμε πως αυτό που αναδύεται τώρα είναι ένα νέο κύμα του κινήματος των γυναικών…

Ο πρόεδρος του συλλόγου εργαζομένων του νοσοκομείου «Άγιος Σάββας», Κώστας Καταραχιάς απολύεται στις 31 Μαρτίου. Είναι ο μοναδικός επικουρικός γιατρός σε όλη τη χώρα που δεν πήρε παράταση της σύμβασής του μέχρι τον Οκτώβριο, αλλά μετά την εκδικητική μετακίνησή του στη ΜΕΘ Covid του νοσοκομείου Σωτηρία, του ανακοινώθηκε ότι η σύμβασή του θα λήξει σε λίγες μέρες. Οι μεθοδεύσεις εναντίον του ξεκίνησαν μετά τις καταγγελίες του σωματείου για ελλιπή μέτρα προστασίας απέναντι στον κορoνοϊό σε ένα από τα πλέον ευαίσθητα νοσοκομεία της χώρας…

Tου Βασίλη Μορέλλα, μεταφραστή του βιβλίου από τα αγγλικά. Το κλασικό βιβλίο κυκλοφορεί για πρώτη φορά στα ελληνικά από τις εκδόσεις «ΕΝΕΚΕΝ». Το 1905. Η μήτρα της προλεταριακής επανάστασης και των Σοβιέτ. Αλλά κι η μήτρα του φασιστικού κινήματος, με τη μορφή των προφασιστικών παρακρατικών συμμοριών και των ρατσιστικών-εθνικιστικών πογκρόμ κατά εβραίων και κόκκινων «προδοτών». Μια συνταρακτική και αυθόρμητη επανάσταση που πυροδοτήθηκε από την ικανότητα των μαζών «όχι να σκοτώνουν, μα να πεθαίνουν». Χωρίς πρόγραμμα, με πολλές αυταπάτες. Χωρίς μαζικά επαναστατικά κόμματα –που η ίδια αυτή έφτιαξε είτε διόγκωσε, δίδαξε είτε διέσπασε.

Διακόσια χρόνια μετά την κήρυξή της, η Ελληνική Επανάσταση του 1821 εξακολουθεί να αποτελεί αφετηρία για κρίσεις, απόψεις αλλά και πολιτικές παρεμβάσεις που σχετίζονται με το παρόν. Δεν πρόκειται απλώς για τις διαφορετικές ερμηνείες του χαρακτήρα, των αιτίων, των αποτελεσμάτων, της «κληρονομιάς» της Επανάστασης, ή για διαφορετικές αποτιμήσεις του ρόλου και της συμβολής των πρωταγωνιστών της. Πρόκειται ταυτόχρονα για τα εκ των υστέρων κατασκευασμένα σχήματα γύρω από την Επανάσταση με στόχο την τεκμηρίωση της μιας ή της άλλης ιδεολογικής αντίληψης και πολιτικής στάσης…

Στις 13-14/3 πολίτες, τοπικοί φορείς και συλλογικότητες βρέθηκαν σε δεκάδες συγκεντρώσεις στις πλατείες των γειτονιών μας, σε όλη την Ελλάδα. Φώναξαν ένα μεγάλο "Ως εδώ!" στον κρατικό αυταρχισμό και την καταστολή, το αστυνομικό κράτος της βίας και της λογοκρισίας. Χιλιάδες άνθρωποι βγήκαν ταυτόχρονα στους δρόμους διαδηλώνοντας ενάντια στην κρατική βία και καταστολή με το σύνθημα #Πονάω που έμεινε χαραγμένο από το περιστατικό στη Νέα Σμύρνη. Η οργή έχει ξεχειλίσει. Η υπομονή του κόσμου έχει εξαντληθεί. Ελευθερία, αξιοπρέπεια, σεβασμό στις πραγματικές μας ανάγκες και τα δικαιώματά μας! Οι γειτονιές μας ανάπνευσαν επιτέλους αέρα ελευθερίας.

Η σύγκριση Ασίας και Ευρώπης (καθώς και ασιατικών και ευρωπαϊκών χωρών) στην ιστορία της πανδημίας μας βοηθάει να συζητήσουμε και για τα μέσα και τις επιλογές μιας υγειονομικής πολιτικής. Η απάντηση σε ορισμένα ερωτήματα μπορεί να είναι κραυγαλέα προφανής, αλλά μπορεί και να είναι πιο περίπλοκη. Η ιστορία κάθε επιδημίας (και ακόμα περισσότερο μιας πανδημίας) συνδυάζει πολλούς χώρους: βιολογικό και οικολογικό, ιατρικό και επιστημονικό, πολιτικό, κοινωνικό ή πολιτιστικό... Για αυτό και δοκιμάζει σκληρά τα συστήματα υγείας (με την πλατιά έννοια), την αλληλεγγύη (διαγενεακή, κοινωνική και διεθνή), τα κράτη.

Το δίκιο κρίθηκε στη συνείδηση της κοινωνίας. Και νίκησε. Με την απόφαση τερματισμού της απεργίας πείνας από πλευράς ΔΚ, νίκησε και η ζωή. Η κυβέρνηση καταρρακώθηκε ηθικά και πολιτικά. Και η αναμενόμενη στάση μεγαλοσύνης επιδείχτηκε τελικά, όχι από την οργανωμένη πολιτεία, αλλά από τον κρατούμενο, που απέδειξε στην πράξη ότι πάλευε όχι για τον θάνατο, αλλά για τη ζωή.

Η σημερινή πλειοψηφία του Δ.Σ. του Δ.Σ.Α. και ο πρόεδρός του αποτελούν θλιβερή εξαίρεση και μας γυρίζουν στις μέρες του Ροντήρη , στο 1951. Σιωπούν εκκωφαντικά εδώ και 56 ημέρες, όσο διαρκεί δηλαδή η απεργία πείνας του Κουφοντίνα, που αποτελεί διαμαρτυρία και απαίτηση επαναφοράς στην νομιμότητα…Η φωνή του Δ.Σ.Α. απουσιάζει, την στιγμή κατά την οποία έχει εκφραστεί η φωνή της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, του Συνηγόρου του Πολίτη, της Διεθνούς Αμνηστίας, των Δικηγορικών Συλλόγων Πατρών και Πειραιά, ακόμα και της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, έστω και με τις διαφωνίες μερικών δεκάδων εκπροσώπων του «δικαστικού μεσαίωνα», όπως εύστοχα τους χαρακτήρισε ο πρόεδρος της Ε.Δ.Ε.

Αντί για το πολυαναμενόμενο σχέδιο ενίσχυσης του ΕΣΥ, η κυβέρνηση ανακοίνωσε σχέδιο πλήρους μετατροπής του ΕΣΥ σε σύστημα μιας νόσου. Σχεδιάζουν την πλήρη μετατροπή του Σισμανογλείου και του Τζάνειου Νοσοκομείου σε νοσοκομεία μιας νόσου, μεθοδεύουν την πλήρη μετατροπή της Μονάδας Εμφραγμάτων του Ασκληπιείου και της Καρδιοχειρουργικής Μονάδας του Ευαγγελισμού σε Μονάδες Covid. Σήμερα 3/3 ο Υπουργός Υγείας κ. Κικίλιας στην πραγματικότητα ομολόγησε πως οι όποιες ενέργειες της κυβέρνησης το τελευταίο 20ήμερο στην Αττική είναι «εκ των ένδον» σε βάρος της αντιμετώπισης της λοιπής νοσηρότητας...