Ο llya Budraitskis εξηγεί πώς αντιλαμβάνεται το Κρεμλίνο την "αποναζιστικοποίηση" και πώς αυτή η ερμηνεία οδηγεί τον πόλεμο στην Ουκρανία. Με τους όρους του Κρεμλίνου, η διαφορά μεταξύ ναζιστών και μη ναζιστών εξαντλείται στο ξένοι εναντίον των δικών μας. Είναι προφανές ότι το Κρεμλίνο δεν επιδιώκει μόνο γεωπολιτικούς στόχους στην Ουκρανία, όπως η αποκατάσταση της "ιστορικής Ρωσίας" ή ο περιορισμός του ΝΑΤΟ. Οι ομιλίες του Βλαντιμίρ Πούτιν, καθώς και η επίσημη προπαγάνδα, παραπέμπουν σε έναν φιλόδοξο ιδεολογικό στόχο - την πλήρη αναθεώρηση των πολιτικών και ηθικών αντιλήψεων που στηρίζουν την ευρωπαϊκή συναίνεση μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Rohini Hensman

Από τότε που η χώρα απέκτησε την Ανεξαρτησία της το 1948, διάφορα τμήματα του πληθυσμού έχουν στοχοποιηθεί από το κυβερνητικό μπλοκ: απειλούνται με απώλεια των σπιτιών τους, των μέσων διαβίωσης και συχνά της ζωής τους. Αντιστάθηκαν, αλλά κάθε τμήμα απομονώθηκε και συντρίφθηκε από ένα ολοένα και πιο συγκεντρωτικό και αδίστακτο κράτος. Τώρα, για πρώτη φορά, η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού εξεγέρθηκε. Η κριτική στη δικτατορία είναι ευρέως διαδεδομένη και οι διαιρέσεις μεταξύ των εργαζομένων ίσως να αρχίσουν επιτέλους να επουλώνονται.

Wen Liu

Brian Hioe

Ενώ η Ουκρανία και η γεωπολιτική της Ανατολικής Ευρώπης ήταν μακριά από τη συνείδηση των Ταϊβανέζων πριν από τη ρωσική εισβολή, ο πόλεμος έχει έκτοτε ενεργοποιήσει μια ζωντανή συζήτηση σχετικά με τους αυτοκρατορικούς ανταγωνισμούς μεταξύ ΗΠΑ-Ρωσίας-Κίνας και την ετοιμότητα για πόλεμο στην Ταϊβάν. Αμέσως μετά τις επιθέσεις της 24ης Φεβρουαρίου 2022, η Ταϊβάν ήταν trending στο Twitter, καθώς όλα τα μάτια ήταν στραμμένα στο πώς θα αντιδρούσαν η Κίνα και οι ΗΠΑ στη γεωπολιτική σύγκρουση για την Ουκρανία. Τα ερωτήματα ήταν αν η Κίνα θα ευθυγραμμιζόταν με τη Ρωσία ενάντια σε όλες τις δυτικές επικρίσεις και πώς οι ΗΠΑ θα προσάρμοζαν τις στρατιωτικές και διπλωματικές στρατηγικές τους στην Ασία και τον Ειρηνικό καθώς η σύγκρουση εξελισσόταν στην Ευρώπη.

Nimanthi Rajasingham

Η Σρι Λάνκα βρίσκεται στη δίνη πολιτικής αναταραχής, καθώς η διογκούμενη οικονομική κρίση έχει προκαλέσει εκτεταμένες μαζικές διαδηλώσεις και απεργίες κατά της κυβέρνησης. Στις 9 Μαΐου, ο τότε πρωθυπουργός Μαχίντα Ρατζαπάκσα παραιτήθηκε και αναγκάστηκε να καταφύγει σε ναυτική βάση στο Τρινκομάλε για να γλιτώσει από την οργή του λαού του… Ο Nagesh Rao μίλησε με την Nimanthi Rajasingham για τις ρίζες της κρίσης και τον χαρακτήρα των διαδηλώσεων. Η Δρ. Rajasingham διδάσκει Αγγλικά και Γυναικείες Σπουδές στο Colgate University και πρόσφατα επέστρεψε από μια επίσκεψη στη Σρι Λάνκα.

Αναδημοσίευση από το www.aftoleksi.gr

Με το παρακάτω υλικό επιχειρώ να καταρρίψω ορισμένους μύθους, τόσο τραγικούς όσο η λεγόμενη «αποναζιστικοποίηση», που διαδίδονται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης καθώς και σε εναλλακτικά μέσα ως έμμεσες ή άμεσες δικαιολογίες για την τρέχουσα ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Η διάχυση τέτοιων πληροφοριών, από την απαρχή της κήρυξης του ολικού πολέμου, αφορά κατά κύριο λόγο ψευδείς ειδήσεις ή μερική πληροφόρηση…Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι κάποιος θα μπορούσε να προσπαθήσει να υπερασπιστεί, μέσω ενός συμπλέγματος διαστρεβλώσεων και ψεμάτων, μια τέτοια επιθετική πράξη που προκαλεί εκατομμύρια θανάτους και μετανάστευση μεταξύ αμάχων, αλλά δυστυχώς φαίνεται πως συμβαίνει ιδιαιτέρως στην ελληνική πραγματικότητα…

Από σήμερα πρέπει να προετοιμάσουμε τους αγώνες του αύριο, βασιζόμενοι μεταξύ άλλων στη μαχητική δυναμική που δημιούργησαν οι εκστρατείες ορισμένων από τους υποψηφίους του NUPES. Πρέπει να συγκροτήσουμε ή να ενισχύσουμε συλλογικότητες έτοιμες να ηγηθούν των επερχόμενων μαχών ενάντια στον αυταρχικό νεοφιλελευθερισμό, ξεκινώντας από την υπεράσπιση των συντάξεών μας...καθώς και αυτός για την υπεράσπιση και την αναβάθμιση των δημόσιων υπηρεσιών. Σε μια κατάσταση όπου ο κίνδυνος της ακροδεξιάς επιβεβαιώνεται, υπάρχει επίσης επείγουσα ανάγκη να οικοδομηθούν εργαλεία αντίστασης και οργάνωσης για το κοινωνικό μας στρατόπεδο, μεταξύ άλλων και σε πολιτικό επίπεδο.

Όλοι το έχουμε ακούσει ξανά και ξανά. Είτε για να δικαιολογηθεί η βάναυση εισβολή του Πούτιν στην Ουκρανία, είτε εξίσου συχνά, με τη λογική ότι “και οι δύο πλευρές φταίνε εξίσου”, ακούμε ότι "ο ουκρανικός στρατός σκότωσε 14.000 εθνοτικούς Ρώσους στο Ντονμπάς μεταξύ 2014 και 2022". Είναι μόνο ένα παράδειγμα από τα χιλιάδες που αναμασούνται, χωρίς ποτέ έναν απλό έλεγχο των γεγονότων, από όλα τα -αριστερά και δεξιά- μέσα ενημέρωσης… Σκοπός αυτού του ισχυρισμού είναι να υποστηρίξει ότι, παρόλο που μπορεί ο Πούτιν να αντέδρασε υπερβολικά φτάνοντας μέχρι την εισβολή, ωστόσο ήταν ο ουκρανικός στρατός αυτός που έφταιγε περισσότερο…

ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ: Αλληλεγγύη στην ουκρανική αντίσταση. Άμεση αποχώρηση όλων των ρώσικων στρατευμάτων από την Ουκρανία. Πάλη ενάντια σε όλους τους ιμπεριαλισμούς. Daria Saburova, Ilya Budraitskis…Στις 24 Φλεβάρη τα ρωσικά στρατεύματα πέρασαν τα σύνορα και εισέβαλαν στην Ουκρανία. Όμως, η στρατιωτική υπεροπλία της στρατιωτικής μηχανής του ρωσικού ιμπεριαλισμού, δεν μπορεσε να κάμψει την αποφασιστικότητα των ουκρανικών λαϊκών μαζών: συνδικάτα, οργανώσεις υπεράσπισης των πολιτικών δικαιωμάτων, οργανώσεις για τα δικαιώματα των εθνικών μειονοτήτων, ΛΟΑΤΚΙ και φεμινιστικές οργανώσεις, καθώς επίσης φυσικά και οι αριστερές και αντιεξουσιαστικές συλλογικότητες, κινητοποιήθηκαν από την πρώτη στιγμή…

Volodymyr Artiukh

Η αντι-Μαϊντάν στρατηγική της Ρωσίας ολοκλήρωσε το τέλος της μετασοβιετικότητας καταστρέφοντας όλα τα απομεινάρια του σοβιετικού πολιτισμού από τον οποίο τρέφονταν τα διάδοχα κράτη. Από τη μία πλευρά, πρόκειται για συμβολική αποκομμουνιστικοποίηση –από την κυριολεκτική καταστροφή των μνημείων στην Ουκρανία μέχρι τη ζομποποίηση των σοβιετικών συμβόλων που μετατρέπονται σε σύμβολα των αποικιοκρατικών κατακτήσεων της Ρωσικής Ομοσπονδίας– από την άλλη πλευρά, πρόκειται για πολιτική και οικονομική «αποκομμουνιστικοποίηση»· απονομιμοποίηση των συνόρων των πρώην δημοκρατιών και καταστροφή των κέντρων της σοβιετικής εκβιομηχάνισης στο Ντονμπάς, τη Μαριούπολη ή το Χάρκοβο. Η μακρά παρακμή της pax postsovietica έχει σχεδόν τελειώσει.

Νέο Αντικαπιταλιστικό Κόμμα

Οι εκλογές είναι μόνο ένα στάδιο, αλλά είναι μια στιγμή που μπορεί να παίξει ρόλο στην αλλαγή της πλευράς του φόβου για να περάσουμε στην αντεπίθεση. Θέλουμε ο Μακρόν και οι καπιταλιστές φίλοι του να τρομάξουν, όπως το δείχνουν με την επιθετική, ακόμα και παραληρηματική εκστρατεία τους ενάντια στη NUPES. Θέλουμε οι εργατικές τάξεις να ανακτήσουν την αυτοπεποίθησή τους να αγωνιστούν, να οικοδομήσουν μια πολιτική δύναμη που θα μας εκπροσωπεί και θα μας οργανώνει.