Η περίπτωση του νεαρού Κουβανού καλλιτέχνη Άμπελ Λεσκάι
Καλώ τη διεθνή αγωνιστική αριστερά και όσους διαβάζουν αυτό το κείμενο να μη διστάσουν να διερευνήσουν και να υποστηρίξουν την υπόθεση των πολιτικών κρατουμένων στην Κούβα. Καλώ σε διεθνή αλληλεγγύη για τον Άμπελ Λεσκάι, γιατί μόνο έτσι θα ακουστούμε. Η Αριστερά, παρά τις αποχρώσεις και τις διαφορές της, πρέπει να θεωρεί τον εαυτό της ως κάτι ενιαίο στον κόσμο μπροστά σε τέτοιου είδους προσβολές. Δεν μπορούμε να σκεφτόμαστε τον καταπιεστή μόνο ως αστό – η γραφειοκρατία επίσης καταπιέζει. Δεν κουράζομαι ποτέ να το λέω: «Σοσιαλισμός ναι, καταπίεση όχι».
Όταν οι Κινέζοι τρώνε γρασίδι: η οικονομική κρίση εν μέσω της πανδημίας του κορονοϊού
Πέρυσι, κατά τη διάρκεια της κορύφωσης του εμπορικού πολέμου με τις ΗΠΑ, αναφέρθηκε ότι ένας κορυφαίος Κινέζος αξιωματούχος ορκίστηκε ότι η Κίνα θα συνεχίσει να αψηφά τον εκφοβισμό των ΗΠΑ, ακόμη και αν αυτό απαιτούσε από τους Κινέζους να τρώνε γρασίδι αντί για ρύζι για ένα χρόνο. Ο εμπορικός πόλεμος επέφερε πλήγμα στις εξαγωγές, έναν από τους τρεις κύριους μοχλούς ανάπτυξης (οι άλλοι δύο είναι οι συνολικές επενδύσεις και η κατανάλωση των νοικοκυριών).
Το πλεονέκτημα της Κίνας
Η τεράστια αύξηση της κινεζικής μεταποίησης τα τελευταία 20 χρόνια δεν μπορεί να αποδοθεί μόνο στον εναγκαλισμό της Κίνας με την παγκόσμια αγορά, όπως θέλουν να πιστεύουμε οι νεοφιλελεύθεροι ακαδημαϊκοί. Είναι το αποτέλεσμα ενός συνδυασμού πολλών μοναδικών παραγόντων, οι σημαντικότεροι από τους οποίους σχετίζονται με την κληρονομιά του μεγάλου κοινωνικού και πολιτικού μετασχηματισμού που συντελέστηκε μεταξύ 1949-79, αν και με αδικαιολόγητα υψηλό κοινωνικό κόστος. Το να μην κατανοούμε τη σύγχρονη ιστορία της Κίνας σημαίνει ότι δεν καταλαβαίνουμε τίποτα για το μέλλον της Κίνας.
Το «1905» του Τρότσκι, πρώτη φορά στα ελληνικά
Χάρης Παπαδόπουλος
Φέτος κυκλοφόρησε, για πρώτη φορά στα ελληνικά, το έργο του Λέοντα Τρότσκι «1905». Πρόκειται για ένα βιβλίο ξεχωριστής αξίας, που θα πρέπει να το προμηθευτεί και να το μελετήσει αφοσιωμένα κάθε αγωνίστρια και κάθε αγωνιστής της Αριστεράς, κάθε άνθρωπος που συμμετέχει ενεργά στα κινήματα. Διότι το έργο αυτό του Τρότσκι σε εισάγει με εκπληκτική ενάργεια και ιδιοφυή γραφή στην τέχνη –αλλά και την επιστήμη– της εξέγερσης. [Αναδημοσίευση από: Η Κόκκινη]
Ποιο είναι το μέλλον του Χονγκ Κονγκ;
Συνέντευξη με τον Άου Loong Yu
Η ραδιοτηλεόραση του Χονγκ Κονγκ ανέφερε στις αρχές Νοεμβρίου τη σύλληψη τεσσάρων ατόμων για «προθέσεις εξέγερσης» σε δρόμο της συνοικίας Μονγκ Κοκ στη χερσόνησο Κοουλούν. Φέρονται να είχαν στην κατοχή τους ένα κίτρινο πανό που έγραφε «Θέλουμε γνήσια καθολική ψηφοφορία» και μια οθόνη με το σύνθημα «Λευτεριά στο Χονγκ Κονγκ, η επανάσταση της εποχής μας». Όλοι ήταν ηλικίας μεταξύ 61 και 85 ετών και ήταν μέλη μιας ομάδας που διαμαρτύρονταν τακτικά –καθημερινά, σύμφωνα με έναν απολογισμό– από το τέλος του κινήματος της Ομπρέλας το 2014.
Γιατί πρέπει να ακυρωθεί το χρέος των χωρών της ευρωζώνης που κατέχει η ΕΚΤ;
Από τότε που η πανδημία κοροναϊού άρχισε να έχει επιπτώσεις στην Ευρώπη, τα δημόσια χρέη στην ευρωζώνη αυξήθηκαν κατά μέσο όρο σχεδόν κατά 20%. Η αιτία είναι απλή: αντί να φορολογήσουν με 1% τους πιο πλούσιους και τις μεγάλες επιχειρήσεις όπως το ζητούσαν η CADTM (Επιτροπή για την κατάργηση των άνομων χρεών) και άλλοι, οι κυβερνήσεις προτίμησαν να προσφύγουν στο δανεισμό. Αυτό δημιούργησε ένα νέο άνομο χρέος που προστίθεται σταπροηγούμενα.[Αναδημοσίευση από contra-xreos]
Η Ανακοινωμένη Οικονομική Μεγέθυνση του 3ου Τριμήνου 2021, Η Ανισότητα και η Κρίση-του Ν. Στραβελάκη
Την εβδομάδα που μας πέρασε βγήκαν στη δημοσιότητα 1) η Έκθεση για τη Διεθνή Ανισότητα του ομώνυμου Εργαστηρίου που εδρεύει στο Παρίσι και 2) τα πρόχειρα αποτελέσματα της ΕΛΣΤΑΤ για την οικονομική μεγέθυνση στην Ελλάδα το τρίτο τρίμηνο του 2021. Ο πολυπληθής φιλοκυβερνητικός τύπος, όπως ήταν φυσικό, στάθηκε στα αμφιβόλου αξιοπιστίας στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ και το εντυπωσιακό 13,4% οικονομική μεγέθυνση που ανακοίνωσαν. Εγώ θα χρησιμοποιήσω τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για να κάνω συγκρίσεις με τα ευρήματα της Έκθεσης αφού η Ελλάδα δεν έχει δώσει στο Εργαστήριο πλήρη στοιχεία για την οικονομική ανισότητα κάτι που δεν αποτελεί έκπληξη...
60 χρόνια Σπάρτακος
Στις 6 Οκτωβρίου 1960, η ταινία «Σπάρτακος» έκανε πρεμιέρα στο θέατρο DeMille της Νέας Υόρκης. Το περιοδικό Time πανηγύρισε για «ένα νέο είδος ταινίας του Χόλιγουντ: ένα υπερθεαματικό έργο με πνευματική ζωντάνια και ηθική δύναμη». Ο επί σειρά ετών κριτικός κινηματογράφου των New York Times Μπόσλεϊ Κρόουθερ ήταν λιγότερο ενθουσιασμένος, απορρίπτοντας την ταινία ως «ηρωική αηδία», προσθέτοντας ότι «το μεσαίο μέρος είναι επιτηδευμένο και κουραστικό, επειδή ασχολείται με τις βαρετές διαμάχες της πολιτικής». Οι άνθρωποι που έμπαιναν στην ταινία έπρεπε να αψηφήσουν τις γραμμές περιφρούρησης που είχε οργανώσει η δεξιά Αμερικανική Λεγεώνα. Η Λεγεώνα είχε στείλει 17.000 επιστολές που ενθάρρυναν τους πατριώτες βετεράνους του πολέμου να διαμαρτυρηθούν για την ταινία.
Η σκληρή αντιμεταναστευτική πολιτική της Ελλάδας έγινε πρότυπο για τη Βρετανία
Από την ποινικοποίηση των εργαζομένων σε ανθρωπιστικές οργανώσεις μέχρι τις φυλακές με συρματόπλεγμα και τις επαναπροωθήσεις στη θάλασσα, η δεξιά κυβέρνηση της Ελλάδας διεξάγει πόλεμο κατά των μεταναστών και παρέχει ένα μοντέλο που η κυβέρνηση των Τόρις στη Βρετανία επιθυμεί να ακολουθήσει.
Σερβία: «Δεν φοβόμαστε και θα υπερασπιστούμε τους εαυτούς μας!», δηλώνουν ενωμένοι οι διαδηλωτές
Το απόγευμα της Κυριακής πολίτες γέμισαν την πλατεία Δημοκρατίας στο Βελιγράδι διαμαρτυρόμενοι για τη βία του καθεστώτος. Η διαμαρτυρία οργανώθηκε από την «Οικολογική Εξέγερση», τη «Δράση Ανοιχτή Πολιτική Πλατφόρμα» και το κίνημα «Μην πνίγετε το Βελιγράδι». Νωρίτερα την ίδια ημέρα, αρκετές χιλιάδες πολίτες συγκεντρώθηκαν για να απαιτήσουν αποτελεσματική προστασία του περιβάλλοντος στην τρίτη διαμαρτυρία για ασφαλή ατμόσφαιρα, που διοργανώθηκε από την «Οικολογική Φρουρά».
Ο «γερμανικός Οκτώβρης» του 1923: Η αποτυχημένη προσπάθεια για την εργατική εξουσία
Τον Οκτώβριο του 1923, το Κομμουνιστικό Κόμμα της Γερμανίας (KPD) ξεκίνησε μια εξεγερτική προσπάθεια για την κατάληψη της εξουσίας· μια προσπάθεια να επαναληφθεί η νίκη των Μπολσεβίκων τον Οκτώβριο του 1917 που έγινε γνωστή στους ιστορικούς ως «Γερμανικός Οκτώβρης». Η αποτυχία αυτής της προσπάθειας οδήγησε σε ευρεία απογοήτευση στο KPD, ένα αποτέλεσμα που βοήθησε να οδηγηθεί η Κομιντέρν στο σύνολό της σε μια διαδικασία υποχώρησης και παρακμής.
