Μίκαελ Λεβί

Σε αυτό το αλλόκοτο ξεκίνημα του αιώνα, σ’ έναν κόσμο που έχει παραδοθεί στις «εθνικές εκκαθαρίσεις», στους φυλετικούς πολέμους, στην άγρια διαπάλη μεταξύ των οικονομικών καρχαριών για τον έλεγχο της παγκόσμιας αγοράς, θα είχε ενδιαφέρον να επανεξετάσουμε το όνειρο των επαναστατών του Οκτώβρη: δηλαδή, μια ελεύθερη σοσιαλιστική ομοσπονδία, αποτελούμενη από αυτόνομες δημοκρατίες. Πώς διαμορφώθηκε, άραγε, η σκέψη του Λένιν και των μπολσεβίκων για το εθνικό ζήτημα; Σε ποιο μέτρο η πρακτική τους, ήδη από τα πρώτα χρόνια της Σοβιετικής Ένωσης, στάθηκε στο ύψος των αρχών που διατυπώθηκαν;

Walter Benjamin

Αν η βία είναι μέσο, τότε εμφανίζεται δίχως άλλο ένα σταθερό μέτρο για την κριτική της. Μέτρο που επιβάλλει το ερώτημα κατά πόσον οι σκοποί της βίας, σε δεδομένες περιπτώσεις, είναι δίκαιοι ή άδικοι. Έτσι όμως η κριτική της θα προέκυπτε απλώς από μια συστηματοποίηση των δίκαιων σκοπών, πράγμα που δεν συμβαίνει. Μια τέτοια συστηματοποίηση, έστω κι αν δεν επιδεχόταν καμία αμφισβήτηση, δεν θα περιλάμβανε ένα κριτήριο για την ίδια τη βία ως αρχή [Prinzip], αλλά ένα κριτήριο για τις περιπτώσεις άσκησης της. Έτσι, το ερώτημα αν η βία εν γένει, ως αρχή, είναι ηθική ως μέσο για την επίτευξη των δίκαιων σκοπών, παραμένει ανοιχτό. Το ερώτημα αυτό, για να απαντηθεί, απαιτεί ένα αυστηρότερο κριτήριο, μια διάκριση στη σφαίρα των ίδιων των μέσων, χωρίς να εξεταστούν οι σκοποί που αυτά υπηρετούν.

Sarah Lazare

Από το Ράλεϊ ως το Λος Άντζελες, οι κοινότητες βρίσκονται στην πρώτη γραμμή χτίζοντας τις δομές του κινήματος για μία συντονισμένη αντεπίθεση. «Ένα πράγμα που είναι πολύ σαφές υπό τη διοίκηση του Τραμπ είναι ότι δεν έχουμε την πολυτέλεια να παραμένουμε στη γωνιά μας και στην ενασχόλησή μας με ατομικά και επιμέρους θέματα», δηλώνει ο Manzoor Cheema, ιδρυτικό μέλος της οργάνωσης Μουσουλμάνοι για την κοινωνική δικαιοσύνη και του Project South από το Ράλεϊ της Βόρειας Καρολίνας. «Επιθέσεις συμβαίνουν παντού κατά των μεταναστών, των προσφύγων, των Μουσουλμάνων, των μαύρων, των εργαζομένων και των Εβραίων».

Αναδημοσίευση από Βαβυλωνία.

Πρέπει λοιπόν να πούμε για τις νέες συνοριακές γραμμές της Βαλκανικής Χερσονήσου πως, ανεξάρτητα με το πόσο θα κρατήσουν, έχουν χαραχτεί πάνω στα καταξεσκισμένα, αφαιμαγμένα κι εξουθενωμένα ζωντανά κορμιά των εθνών. Ούτε ένα απ’ αυτά τα βαλκανικά έθνη δεν κατόρθωσε να μαζέψει όλα τα σκορπισμένα κομμάτια του. Και, ταυτόχρονα, όλα τους, περιέχουν τώρα στην επικράτειά τους μια συμπαγή εχθρική εθνότητα. Αυτοί είναι οι καρποί ενός πολέμου που καταβρόχθησε - σε σκοτωμένους, τραυματίες και θύματα της αρρώστιας - πάνω από μισό εκατομμύριο άνδρες. Ούτε ένα από τα βασικά προβλήματα της βαλκανικής ανάπτυξης δεν επιλύθηκε.

Katherine Nolde, Richard Capron και Scott McLemee

Η διαδήλωση της ακροδεξιάς στο Σάρλοτβιλ της Βιρτζίνια, στις 12 Αυγούστου - ίσως η μεγαλύτερη δημόσια συγκέντρωση της ρατσιστικής «εναλλακτικής δεξιάς» που έγινε ποτέ - ήταν ξεκάθαρη απόδειξη της καλλιέργειας και της ενθάρρυνσης δολοφονικών δυνάμεων από τον Ντόναλντ Τραμπ τα τελευταία δύο χρόνια. Και είχε θανατηφόρες συνέπειες: μια αντιφασίστρια διαδηλώτρια δολοφονήθηκε και περισσότεροι από είκοσι τραυματίστηκαν όταν ένας νεοναζί τρομοκράτης οδήγησε το αυτοκίνητό του με μεγάλη ταχύτητα μέσα στην αντιδιαδήλωση που οργανώθηκε από τις αριστερές οργανώσεις, μεταξύ των οποίων η Διεθνιστική Σοσιαλιστική Οργάνωση (ISO), οι Δημοκρατικοί Σοσιαλιστές της Αμερικής (DSA) και οι Βιομηχανικοί Εργάτες του Κόσμου (IWW).

(Ανακοινώσεις των οργανώσεων Democratic Socialists of America και Industrial Workers of the World)

Πιστεύουμε ότι η τρομοκρατία που εξαπολύθηκε εναντίον των συντρόφων μας μπορεί να ηττηθεί. Πιστεύουμε επίσης ότι το ευρύτερο σύστημα ρατσιστικής καταπίεσης μπορεί να ηττηθεί, αλλά μόνο με το τέλος του καπιταλιστικού συστήματος που το γέννησε. Μαζί, θα πολεμήσουμε τον φασισμό και θα οικοδομήσουμε τον καλύτερο κόσμο που ξέρουμε ότι είναι εφικτός. Αλληλεγγύη για πάντα.