Η μεταρρυθμιστική δυναμική της Αριστερής Συμμαχίας, που ήταν μειοψηφία στο κοινοβούλιο και δεν είχε ισχυρή βάση στο κοινωνικό κίνημα, σταμάτησε με την οδυνηρή αποτυχία του συνταγματικού δημοψηφίσματος του 2022, διευκολύνοντας τον σταδιακό επαναπροσανατολισμό προς το «ακραίο κέντρο» με τη συγκυβέρνηση με τους σοσιαλφιλελεύθερους. Στην πραγματικότητα, οι πιο εμβληματικές μεταρρυθμίσεις (μετάβαση στην 40ωρη εβδομάδα εργασίας, αύξηση του κατώτατου μισθού, νόμοι για τα δικαιώματα των γυναικών) ή οι προσπάθειες αναμόρφωσης του συνταξιοδοτικού συστήματος και της φορολογίας, υλοποιήθηκαν με σημαντικές παραχωρήσεις προς τους εργοδότες και μια αναζωογονημένη αντιπολίτευση, ενώ η ατζέντα της κυβέρνησης για την ασφάλεια, η υπογραφή συμφωνίας ελεύθερου εμπορίου (TPP) και η επιβολή κατάστασης έκτακτης ανάγκης στη χώρα των Μαπούτσε σηματοδότησαν ρήξεις με τις προεκλογικές δεσμεύσεις.

 Οκτώ κρατούμενοι που βρίσκονται προφυλακισμένοι, οι Qesser Zuhrah, Amu Gib, Heba Muraisi, Jon Cink, Teuta Hoxha, Kamran Ahmed, Lewie Chiaramello και Muhammed Umer Khalid. Όλοι βρίσκονται σε απεργία πείνας σε βρετανικές φυλακές – έξι από αυτούς έχουν συμπληρώσει τον δεύτερο μήνα. Πέντε από αυτούς έχουν ήδη νοσηλευτεί κατά τη διάρκεια της απεργίας τους και στη συνέχεια επέστρεψαν στη φυλακή. Κατά τη διάρκεια της νοσηλείας τους, τους απαγορεύτηκε να επικοινωνήσουν με τους συγγενείς τους και τη νομική τους ομάδα, κάτι που αποτελεί παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων τους.

Ενώ τα διεθνή μέσα ενημέρωσης και οι ηγέτες διεξάγουν συζητήσεις για το μέλλον της Συρίας, η χώρα χρειάζεται επειγόντως ένα εναλλακτικό πολιτικό σχέδιο που θα συνδυάζει τα δημοκρατικά, κοινωνικά και οικονομικά δικαιώματα και θα προάγει τη συνεργασία και τη σύμπραξη μεταξύ των διαφόρων κινημάτων διαμαρτυρίας και, γενικότερα, του ευρύτερου συριακού πληθυσμού σε όλη του την ποικιλομορφία.

Της Paula Varela.

Η θέση των εργαζομένων γυναικών, που διαμορφώθηκε από τη θηλυκοποίηση του εργατικού δυναμικού, η οποία δεν είχε συντελεστεί τη δεκαετία του 1970, όταν διεξήχθη η συζήτηση για την οικιακή εργασία, μας επιτρέπει να σκεφτούμε τις γυναίκες ως γέφυρα μεταξύ παραγωγής και αναπαραγωγής. Σκεπτόμενοι τις γυναίκες της εργατικής τάξης ως γέφυρα, μπορούμε να σκεφτούμε τους (ταξικούς) αγώνες που εκτείνονται «από το εργοστάσιο στη γειτονιά» και «από τη γειτονιά στο εργοστάσιο» —διασχίζοντας το χάσμα μεταξύ αναπαραγωγής του εργατικού δυναμικού και κοινωνικής παραγωγής. Η Διεθνής Γυναικεία Απεργία, η οποία, όπως όλα δείχνουν, αποτελεί κεντρικό παράδειγμα της φεμινιστικής νέας τάσης σε παγκόσμιο επίπεδο, ανοίγει το ενδεχόμενο (όπως και άλλες σύγχρονες συγκρούσεις) της άσκησης αυτής της αμφίπλευρης ταξικής πάλης: απεργίες ολόκληρης της εργατικής τάξης στον τόπο της παραγωγής και της αναπαραγωγής, με επικεφαλής τις εργαζόμενες γυναίκες.

 Έχουν δημιουργηθεί οι συνθήκες για θρησκευτική και φυλετική βία σε όλες τις κατευθύνσεις... Σε όλο τον κόσμο, οι δυνάμεις της αντίδρασης προσπαθούν να εξαλείψουν τις αρχές της διεθνιστικής, αντικαπιταλιστικής αλληλεγγύης. Το παλαιστινιακό κίνημα αποτελεί ένα λαμπρό παράδειγμα αλληλεγγύης και συνεργασίας σε έναν κόσμο που σκοτεινιάζει όλο και περισσότερο από τη ρατσιστική και θρησκευτική βία. Όσοι εκμεταλλεύονται ευκαιριακά τη σφαγή του Μπόντι για να δυσφημίσουν αυτό το κίνημα θα πρέπει να ντρέπονται, ενώ οι ακτιβιστές του κινήματος πρέπει να εντείνουν τις προσπάθειές τους για να αναδείξουν τη σημασία του διεθνισμού, της συνεργασίας και της αντίστασης σε αυτόν τον ατέλειωτο εφιάλτη

Συλλογικότητες και αγωνιστές των περιοχών  Πετρούπολης, Ίλιου, Αγ. Αναργύρων Καματερού και των δυτικών, με αφορμή την εμφάνιση σε σχολεία της περιοχής, πανό και συνθήματα της ναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης με πανό  σπίλωσης της εξέγερσης του Πολυτεχνείου και αγκυλωτούς σταυρούς αποφασίσαμε να συντονίσουμε τον αγώνα ενάντια στην φασιστική απειλή, να μην επιτρέψουμε να τρυπώσει ξανά ο φόβος από την βία των αναπτυσσόμενων φασιστικών ομάδων, να μην επιτρέψουμε να  αναπτύξουν τον μισα-νθρωπισμό, το μίσος στον αδύναμο, τον ρατσισμό, την ομοφοβία, τον μισογυνισμό και τον σοβινισμό, προκειμένου να προστατεύσουν το σύστημα που είναι υπεύθυνο για τα προβλήματα και την εξαθλίωση του λαού και της νεολαίας.

Δεν τρομοκρατούμαστε! Δεν θα επιτρέψουμε να δημιουργήσουν οι φασίστες νέα άβατα, ούτε να έχουμε νέους νεκρούς σαν τον Παύλο Φύσσα και τον Σαχζάτ Λουκμάν. Συνεχίζουμε τις αντιφασιστικές δράσεις στην Πετρούπολη. Συμμετέχουμε στην πορεία της 20ης Δεκέμβρη, 11.30 π.μ. στη Στρογγυλή Πλατεία Πετρούπολης. Καλούμε τους Συλλόγους Γονέων, τους Συλλόγους Εκπαιδευτικών, όλους τους μαζικούς φορείς όπως και τους μαθητές, να συμμετέχουν στην πορεία της 20ης Δεκέμβρη.

 Ο Νετανιάχου έσπευσε να αξιοποιήσει τη σφαγή του Σίδνεϊ κατηγορώντας την πλατιά πίεση για την ίδρυση παλαιστινιακού κράτους, λες και τα δικαιώματα των Παλαιστινίων είναι κάποιο είδος «σκανδάλης τρομοκρατίας», ενώ ο Έλληνας υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης χαρακτήρισε αμέσως τους επιτιθέμενους «ισλαμιστές τρομοκράτες» πριν ακόμη τα γεγονότα γίνουν δημόσια γνωστά. Αυτό είναι ρατσισμός — απλός και συγκεκριμένος: η μετατροπή της εβραϊκής θλίψης σε πρόσχημα για την ποινικοποίηση των Παλαιστινίων και η μετατροπή μιας αντισημιτικής θηριωδίας σε συλλογική δυσπιστία απέναντι στους μουσουλμάνους. Είναι ο ίδιος αποικιακός αλγόριθμος κάθε φορά: αντικατάσταση της έρευνας με την ταυτότητα, αντικατάσταση των ανθρώπων με ετικέτες και στη συνέχεια προσποίηση ότι το μίσος «απλά συμβαίνει». 

Η πλειοψηφία ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ στο Εργατικό Κέντρο της Αθήνας, απέδειξαν για μια ακόμα φορά ότι στέκονται στο πλευρό της κυβέρνησης και του κεφαλαίου και όχι στο πλευρό των εργαζομένων και του λαού. Αρνήθηκαν κατηγορηματικά τόσο στο ΕΚΑ όσο και στην ΑΔΕΔΥ και σε όλα τα άλλα συνδικαλιστικά όργανα την προκήρυξη 24ωρης πανεργατικής απεργίας με αφορμή τον αντιλαϊκό προϋπολογισμό και την αλληλεγγύη στην εξέγερση των αγροτών καθώς και κάθε άλλη απεργιακή πρόταση.

Ο φετινός προϋπολογισμός για την υγεία, όπως και όλοι οι προηγούμενοι είναι προϋπολογισμός φτώχειας, λιτότητας και στραγγαλισμού της δημόσιας περίθαλψης. Μετά την οικονομική κρίση και τα Μνημόνια, μετά την πανδημία η Δημόσια Περίθαλψη είναι ξανά στο στόχαστρο της Ε.Ε και του επίσημου πολιτικού συστήματος. Οι πολεμικές δαπάνες και η στροφή στην πολεμική οικονομία  έχουν ως πρώτα θύματα την πρόνοια και την υγεία. Κάτω ο αντιλαϊκός προϋπολογισμός - παλλαϊκός απεργιακός αγωνιστικός ξεσηκωμός στο πλευρό των αγωνιζόμενων αγροτών για να ανατραπεί αυτή η άθλια κυβέρνηση αλλά και συνολικά η καταστροφική πολιτική ΕΕ – ΝΑΤΟ – μεγαλοεπιχειρηματιών όποια κυβέρνηση και αν την εφαρμόζει