Ρωσικό Σοσιαλιστικό Κίνημα Ο Λεβ Σκοριάκιν απελευθερώνεται στην αίθουσα του δικαστηρίου. Καταδικάστηκε σε πρόστιμο 500 χιλιάδων ρουβλίων και απαλλάχθηκε αμέσως από αυτό λόγω της μακράς παραμονής του σε προανακριτικό κέντρο κράτησης. Ταυτόχρονα, το γραφείο του εισαγγελέα ζήτησε ποινή φυλάκισης 5 ετών. Αναδύεται ένα μοτίβο, το ξέρετε; Αν για τον Καγκαρλίτσκι θα μπορούσε να ειπωθεί ότι, αφού η εισαγγελία δεν είχε χρόνο να αμβλύνει το αίτημά της, η εντολή ήρθε αμέσως από την κορυφή, τότε δύσκολα μπορεί να ειπωθεί κάτι τέτοιο για τον Σκοριάκιν: δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι ενδιαφέρθηκαν γι’ αυτόν «από τα πάνω».

Russ O’Shea Καθώς ο πόλεμος παρατείνεται, το ρωσικό κράτος λαμβάνει δραστικά μέτρα με καθημερινές επιδρομές της αστυνομίας στις κοινότητες των επιστρατευμένων. Οι επιδρομές και οι συλλήψεις είναι ουσιαστικά ένα είδος απαγωγής για να βοηθήσουν στην ενίσχυση των γραμμών του μετώπου. ... Έτσι, δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι το καθεστώς του Πούτιν θα στοχοποιούσε στη συνέχεια την κοινότητα ΛΟΑΤΚΙΑ+, μια κοινότητα που ιστορικά έχει διαδραματίσει ηγετικό ρόλο στους κοινωνικούς και οικονομικούς αγώνες παγκοσμίως.

Μια διεθνιστική αριστερά πρέπει να προσφέρει μια προοπτική που να ενσωματώνει τον αγώνα ενάντια σε όλα τα ιμπεριαλιστικά στρατόπεδα, την ίδια ώρα που θα υπερασπίζεται το δικαίωμα των λαών στην αυτοδιάθεση και τους αγώνες των εκμεταλλευομένων και των καταπιεσμένων σε όλες τις χώρες και τα έθνη, περιλαμβανομένων όσων υφίστανται ιμπεριαλιστική επίθεση…προοπτική που μπορεί να ενώσει τους προοδευτικούς που αγωνίζονται σε διαφορετικά μέτωπα: αυτούς που διεξάγουν αγώνες της εργατικής τάξης στη Δυτική Ευρώπη, αυτούς που αντιμετωπίζουν άμεσα τον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στον Παγκόσμιο Νότο, αυτών που αγωνίζονται ενάντια στον Πούτιν στη Ρωσία και αυτών που αντιστέκονται στη ρωσική επίθεση στην Ουκρανίατην ίδια…

Εμείς, οι Ουκρανοί ερευνητές, καλλιτέχνες, πολιτικοί και εργατικοί ακτιβιστές, μέλη της κοινωνίας των πολιτών, στεκόμαστε αλληλέγγυοι με τον λαό της Παλαιστίνης, ο οποίος εδώ και 75 χρόνια υφίσταται και αντιστέκεται στην ισραηλινή στρατιωτική κατοχή, τον διαχωρισμό, την αποικιοκρατική βία των εποίκων, την εθνοκάθαρση, την απαλλοτρίωση της γης και το απαρτχάιντ. Γράφουμε αυτή την επιστολή ως άνθρωποι προς ανθρώπους. Ο κυρίαρχος λόγος σε κυβερνητικό επίπεδο και ακόμη και μεταξύ των ομάδων αλληλεγγύης που υποστηρίζουν τους αγώνες των Ουκρανών και των Παλαιστινίων συχνά δημιουργεί διαχωρισμό. Με αυτή την επιστολή απορρίπτουμε αυτούς τους διαχωρισμούς και επιβεβαιώνουμε την αλληλεγγύη μας σε όλους όσοι καταπιέζονται…

Hanna Perekhoda Ας φανταστούμε την παρακάτω ιστορία. Μια χώρα βρίσκεται υπό κατοχή, ο λαός της καταπιέζεται συστηματικά. Οι πολιτικές του κράτους κατοχής ενθαρρύνουν την εγκατάσταση νέων μόνιμων αποικιοκρατών – εποίκων. Ο αγώνας για τη χειραφέτηση αυτού του καταπιεσμένου λαού δεν λαμβάνει επαρκή υποστήριξη από προοδευτικές δυνάμεις εκτός της χώρας και περιθωριοποιείται και αγνοείται από τα κορυφαία κράτη του κόσμου.