Από πολιτική άποψη, οι χώρες BRICS+ δεν σπάνε με την παγκόσμια χρηματοοικονομική τάξη. Επιβεβαιώνοντας τον κεντρικό ρόλο του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας στη Διακήρυξη της Συνόδου Κορυφής του Ρίο (2025), τοποθετούνται ως εσωτερικοί μεταρρυθμιστές του συστήματος και όχι ως αρχιτέκτονες μιας εναλλακτικής λύσης. Αυτή η στάση αποκαλύπτει το θεμελιώδες παράδοξο των χωρών BRICS: θέλουν να εκφράσουν τη φωνή του Νότου χωρίς να σπάσουν με τις δομές κυριαρχίας του Βορρά.

Σε αυτό το άρθρο, ο συγγραφέας επικεντρώνεται στο χρέος της Ουκρανίας από τη δεκαετία του 1990 και πιο συγκεκριμένα στα χρόνια μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία το 2022. Παρέχει απαντήσεις σε διάφορα ερωτήματα. Ποιοι είναι οι πιστωτές της Ουκρανίας; Πόσα χρήματα τους οφείλονται; Τι απαιτούν σε αντάλλαγμα για τα δάνεια τους; Τι ρόλο παίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση; Γιατί η ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ αντιβαίνει στα συμφέροντα του ουκρανικού λαού; Τι γίνεται με τα δεσμευμένα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία; Γιατί πρέπει να διαγραφεί το χρέος της Ουκρανίας; Γιατί ο Ζελένσκι αντιτίθεται σε οποιαδήποτε διαγραφή; Ποιες είναι οι εναλλακτικές λύσεις για το τρέχον χρέος; Ορισμένα ερωτήματα δεν εξετάζονται λόγω έλλειψης χώρου, όπως το στάδιο στο οποίο έχει φτάσει η σύγκρουση, η παροχή όπλων, οι συζητήσεις εντός της Αριστεράς.

Η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ περνάει στην επίθεση για να αυξήσει την πρόσβασή της στους στρατηγικούς φυσικούς πόρους διαφόρων χωρών. Μεταξύ των στόχων της βρίσκονται η Ουκρανία και η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Όσον αφορά την Ουκρανία, στις αρχές Μαΐου 2025 υπογράφηκε συμφωνία μεταξύ Κιέβου και Ουάσιγκτον. Όσον αφορά τη ΛΔΚ, οι διαπραγματεύσεις βρίσκονται ακόμη σε εξέλιξη. Ο Έρικ Τουσέν εξετάζει το θέμα απαντώντας σε ερώτηση που του έθεσε ο ηγέτης μιας αφρικανικής οργάνωσης αγροτών. 

Πολλοί θεωρούν τις χώρες BRICS ως αντίβαρο στην κυριαρχία του δολαρίου στο νομισματικό σύστημα. Ωστόσο, τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους: στη σύνοδο κορυφής των BRICS στο Ρίο ντε Τζανέιρο (6-7 Ιουλίου 2025), δεν εκφράστηκε καμία πραγματική επιθυμία να αποκοπεί η περιοχή από το αμερικανικό νόμισμα. Η αποδολαριοποίηση παραμένει μια μακρινή προοπτική. 

Είναι επομένως σοβαρό το γεγονός ότι οι ηγέτες των χωρών BRICS αποφάσισαν να υποστηρίξουν τον Μίλεϊ, αναλαμβάνοντας τον κίνδυνο να του προσφέρουν την ευκαιρία να παραμείνει στην εξουσία και να έχει επιρροή στον υπόλοιπο κόσμο και πέρα από αυτόν. Ένα τέτοιο αποτέλεσμα θα μπορούσε να έχει ακόμη πιο δραματικές συνέπειες από αυτές που βιώνουμε σήμερα, τόσο για τον λαό της Αργεντινής όσο και για πολλούς άλλους λαούς.Αυτό που εκτυλίσσεται επί του παρόντος μεταξύ της Αργεντινής, του ΔΝΤ και άλλων πιστωτών μπορεί να ωθήσει άλλες κυβερνήσεις να υιοθετήσουν όλο και πιο σκληρές αντικοινωνικές πολιτικές, καθώς θα αντιληφθούν ότι, ακόμη και ενόψει προφανούς μακροοικονομικής αποτυχίας, μπορούν να βασίζονται στην υποστήριξη του ΔΝΤ.

Αντιμέτωπες με την επιθετική στάση του Ντόναλντ Τραμπ όσον αφορά τους δασμούς, οι χώρες μέλη των BRICS+ συμμετέχουν σε διαπραγματεύσεις που στερούνται συνοχής. Δεν υπάρχει καμία εμφανής προσπάθεια εκ μέρους τους να σχηματίσουν ένα ενιαίο μπλοκ. Σε απάντηση στις επιθέσεις του Τραμπ, η Κίνα και η Ινδία ενισχύουν τους δεσμούς τους και διατηρούν σημαντικές εμπορικές σχέσεις με τη Ρωσία, αλλά αυτές οι χώρες δεν συνεργάζονται ως μπλοκ, ούτε με τα άλλα δύο ιδρυτικά μέλη των BRICS, τη Βραζιλία και τη Νότια Αφρική, ούτε συλλογικά ως BRICS+. Δεν προσφέρουν εναλλακτικό μοντέλο χρηματοδότησης και εμπορίου για τον Παγκόσμιο Νότο.

Σε αυτό το δεύτερο μέρος, ο Éric Toussaint δείχνει ότι οι BRICS+ αποτελούν μια ετερόκλητη και αντιφατική συμμαχία: ενώ ισχυρίζονται ότι αποτελούν μια εναλλακτική λύση απέναντι στο στρατόπεδο που ηγείται ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός και στην κυριαρχία που ασκεί στους λαούς του Νότου, ωστόσο διατηρούν οι ίδιες στενές σχέσεις με το Ισραήλ και τα αντιδραστικά καθεστώτα. Η Αίγυπτος και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, σύμμαχοι της Ουάσιγκτον και του Τελ Αβίβ, διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο σε αυτόν τον συμβιβασμό. Απέναντι στη γενοκτονία στη Γάζα και στους πολέμους (Υεμένη, Ιράν, Ουκρανία, Συρία, Λίβανος, Σουδάν, Ανατολικό Κονγκό, κ.λπ.), η τελική δήλωση της συνόδου κορυφής του 2025 περιορίζεται σε γενικές εκκλήσεις, χωρίς κυρώσεις κατά του Ισραήλ ή ισχυρές πρωτοβουλίες. 

Μια λεπτομερής ανάλυση των θέσεων και των πρακτικών των χωρών μελών των BRICS σχετικά με τη συνεχιζόμενη γενοκτονία στη Γάζα αποκαλύπτει μια κραυγαλέα αντίφαση μεταξύ της επίσημης ρητορικής τους, που συχνά επικεντρώνεται στο διεθνές δίκαιο, την πολυμερή προσέγγιση και την κυριαρχία των λαών, και των συγκεκριμένων ενεργειών τους…Στην πραγματικότητα, οι χώρες των BRICS δεν έχουν λάβει κανένα ισχυρό κοινό μέτρο: καμία κύρωση, καμία διακοπή των διπλωματικών ή οικονομικών σχέσεων, κανένα εμπάργκο, ούτε καν μια συμβολική αναστολή της συνεργασίας με το Ισραήλ.  Αντίθετα, για τις περισσότερες από αυτές, οι εμπορικές σχέσεις, ιδίως στους στρατηγικούς τομείς της ενέργειας, των τεχνολογιών παρακολούθησης, των υποδομών και των εξοπλισμών, συνεχίστηκαν και μάλιστα εντάθηκαν το 2024 και το 2025.