Σοσιαλιστικό Κίνημα Καζακστάν Τα τέσσερα κείμενα που δημοσιεύουμε αναρτήθηκαν στην ιστοσελίδα του Σοσιαλιστικού Κινήματος του Καζακστάν και αποτελούν ένα χρονικό της εξέγερσης τις τέσσερεις πρώτες μέρες και πριν τη σφαγή που εξαπέλυσε εναντίον του εξεγερμένου λαού το αυταρχικό καθεστώς. Αυτό που κυρίως αναδεικνύεται από αυτές τις αναρτήσεις, είναι ότι το κίνημα που εκδηλώθηκε στο Καζακστάν στις 2 Ιανουαρίου, είναι κυρίως μια εργατική εξέγερση, η οποία πλαισιώθηκε από τη νεολαία, τους ανέργους και τους φτωχούς των πετρελαιοπαραγωγών περιοχών.

Ρωσικό Σοσιαλιστικό Κίνημα, Εκτελεστική Επιτροπή του κινήματος της Εργατικής Ρωσίας, Συντακτική επιτροπή του altleft.org/Εναλλακτική Αριστερά, Διαπεριφερειακός συνασπισμός αριστερών δυνάμεων "Αριστερό Μπλοκ", Μαρξιστική τάση, Σοσιαλιστική τάση, Φοιτητικό σωματείο «Κοινότητα.», Διαδικτυακό περιοδικό «Rabkor.», Επαναστατικό Μαρξιστικό Μπλοκ, Re-media, Επαναστατική εναλλακτική RΑ, Εφημερίδα BuriOriginals, Διαδικτυακή έκδοση "Αριστερή παράταξη", Σοσιαλιστικό ελευθεριακό κίνημα, Ένωση Προλεταριακής Απελευθέρωσης CPO, Νέα Φρουρά των Μπολσεβίκων-Λενινιστών, Διεθνιστική Επαναστατική Κομμουνιστική Τάση, Ρωσικό Μαοϊκό Κόμμα, Διαδίκτυο CMI "Αριστερά Νέα», Internet CMI «ΑναρχικάΝέα», Ένωση Δημοκρατικών Σοσιαλιστών CDC, Ρωσικό Λαϊκό Σοσιαλιστικό Κίνημα,  Δημοκρατικός Αντικαπιταλισμός, DemSoc Δημοκρατικός Σοσιαλισμός, Επαναστατικό Εργατικό Κόμμα.

Στο Καζακστάν, υπάρχει πλέον μια πραγματική λαϊκή εξέγερση, και από την αρχή οι διαμαρτυρίες είχαν κοινωνικό και ταξικό χαρακτήρα, καθώς ο διπλασιασμός της τιμής του υγροποιημένου αερίου στο χρηματιστήριο φυσικού αερίου ήταν μόνο η τελευταία σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της υπομονής. Εξάλλου, οι διαμαρτυρίες ξεκίνησαν από τη Ζαναόζεν με πρωτοβουλία των εργαζομένων στο πετρέλαιο, η οποία έγινε ένα είδος πολιτικού στρατηγείου για ολόκληρο το κίνημα διαμαρτυρίας.

Anusorn Unno Οι διαμαρτυρίες στην Ταϊλάνδη που ξεκίνησαν στις αρχές του 2020 έχουν μεγάλη σημασία. Από τη μία πλευρά, σηματοδοτούν την επιστροφή των φοιτητών στο πολιτικό προσκήνιο μετά την «εξαφάνισή» τους για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες. Από την άλλη πλευρά, η επιστροφή τους διαφέρει από τα γνωστά «φοιτητικά κινήματα» των μέσων της δεκαετίας του 1970. Ενώ οι φοιτητές τότε κατέφευγαν σε εκκλήσεις προς τη μοναρχία στον αγώνα τους ενάντια στη στρατιωτική δικτατορία, οι φοιτητές τώρα απαιτούν τη μεταρρύθμιση του βασιλικού θεσμού της Ταϊλάνδης.

Kanokrat Lertchoosakul Από τον Φεβρουάριο του 2020, τα μαζικά κινήματα νεολαίας στην Ταϊλάνδη έχουν πολλαπλασιαστεί. Τόσο οι φοιτητές πανεπιστημίων όσο και οι μαθητές λυκείου έχουν βγει στους δρόμους για να ζητήσουν αλλαγή, όχι μόνο ελεύθερες και δίκαιες εκλογές, αλλά και διαρθρωτικές αλλαγές στο εκπαιδευτικό σύστημα, ένα πιο δημοκρατικό σύνταγμα και πολιτικό σύστημα και, πάνω απ’ όλα, μεταρρύθμιση της μοναρχίας. Μικρές αυτοοργανωμένες ομάδες φοιτητών έχουν ξεπηδήσει σε όλη τη χώρα, σε μεγάλες και μικρές πόλεις. Αμέτρητες δημιουργικές συμβολικές δράσεις, πολύχρωμες πολιτικές συγκεντρώσεις και ειρηνικές πολιτικές εκστρατείες οργανώθηκαν ειρηνικά από διάφορες ομάδες πολιτικά ενεργών νέων.