Τόνυ Κλιφ

Εισαγωγή elaliberta.gr:Ο Οτέλο ντε Καρβάλιο, η σημαντικότερη ίσως φυσιογνωμία της Επανάστασης των Γαριφάλων στην Πορτογαλία το 1974, άφησε την τελευταία του πνοή στις 25 Ιουλίου, σε ηλικία 84 ετών. Ως φόρο τιμής σ’ αυτόν τον ασυμβίβαστο επαναστάτη, το όνομα του οποίου είναι ταυτισμένο με την επανάσταση στην οποία έπαιξε καθοριστικό ρόλο, το elaliberta.gr αναδημοσιεύει το παρακάτω κείμενο. Η Πορτογαλία στο σταυροδρόμι, του Τόνυ Κλιφ δεν είναι μόνο εξιστόρηση και ανάλυση των επαναστατικών γεγονότων του 1974/1975 στην Πορτογαλία, αλλά αποτελεί κατά κάποιο τρόπο και ένα ιστορικό ντοκουμέντο, πρώτα της ίδιας της πορτογαλικής επανάστασης

Μόνο ντροπή δημιουργεί ο αποκλεισμός των μεταναστ(ρι)ων συναδελφισσών/ων μας από τις προσλήψεις για την καθαριότητα των δημόσιων σχολείων, στην οποία προχώρησε το Υπουργείο Εσωτερικών και προσωπικά ο υπουργός Μάκης Βορίδης που στέκεται με αναλγησία στην αγωνία των μεταναστ(ρι)ων και των οικογενειών τους. Ενώ έχουν δρομολογηθεί οι διαδικασίες για τις αιτήσεις ορισμένου χρόνου, οι συναδέλφισσες/οι μεταναστ(ρι)ες (κυρίως αλβανικής καταγωγής), ουσιαστικά πετιούνται έξω καθώς αποκλείονται από αυτές με τη ρατσιστική διάταξη που απαιτεί ιθαγένεια και ταυτόχρονα η βουλή έκλεισε χωρίς να υπάρχει καμία νομοθετική ρύθμιση για την επαναπρόσληψη τους.

Δεν πρέπει να επιτρέψουμε αυτές τις απολύσεις! Απολύσεις που αποτελούν ρατσιστική διάκριση, που αφορούν κυρίως γυναίκες και για δεκαετίες εργαζόμενες/οι στα σχολεία. Με αποκλειστικά ρατσιστικό κριτήριο, η κυβέρνηση της ΝΔ και ο υπουργός εσωτερικών Βορίδης, πετάει στον δρόμο τις/ους μεταναστ(ρι)ες -κυρίως Αλβανικής καταγωγής- που εργάζονταν στην καθαριότητα των σχολικών μονάδων. Ενώ δημοσιεύθηκε η σχετική ΠΥΣ και η βουλή θα παραμείνει κλειστή μέχρι τις 23/8, δεν συμπεριλήφθηκε διάταξη που να εξασφαλίζει την εργασία των μεταναστ(ρι)ων.

Giulio Calella

Στην εικοστή επέτειο της συνόδου κορυφής των G8 στη Γένοβα το 2001, κυκλοφόρησαν ανακατασκευές των όσων συνέβησαν, οι οποίες αποδομούν το γεγονός, αναδεικνύουν τα εκρηκτικά γεγονότα χωρίς να εξηγούν τις ρίζες τους και εξαφανίζουν την ιστορία ενός κινήματος που θα πρέπει αντίθετα να ανακαλυφθεί εκ νέου.

Κώστας Πίττας. Την περασμένη Κυριακή 25 Ιούλη έφυγε από τη ζωή ο Οτέλο ντε Καρβάλιο. Το όνομά του ταυτίστηκε όσο κανένα άλλο με την επανάσταση που το 1974 ανέτρεψε στην Πορτογαλία την πιο μακρόχρονη δικτατορία που είχε γνωρίσει η Ευρώπη. Στις 25 Απρίλη εκείνης της χρονιάς η αναμετάδοση από το ραδιόφωνο ενός απαγορευμένου από τη δικτατορία τραγουδιού, του ‘Grandola Vila Morena’, ήταν το σύνθημα για μια ανταρσία περίπου 400 μεσαίων αξιωματικών του στρατού ενάντια στη δικτατορία που πυροδότησε μια επανάσταση. Ο κόσμος βρέθηκε γρήγορα στους δρόμους αγκαλιάζοντας τους φαντάρους, βάζοντας κόκκινα γαρύφαλλα στις κάνες των τουφεκιών τους, σκαρφαλώνοντας στα τανκς στη διάρκεια αυθόρμητων διαδηλώσεων…

Οι εκλεγμένοι σύμβουλοι Κώστας Τουλγαρίδης και Έλλη Αλεξίου παραιτήθηκαν και στη θέση τους αναλαμβάνουν η Δέσποινα Κουτσούμπα (κεντρικός τομέας) και ο Ηλίας Λοΐζος (βόρειος τομέας). Ο πολιτικός όρκος που έδωσαν οι νέοι περιφερειακοί σύμβουλοι είναι: «Ως εκπρόσωπος της Αντικαπιταλιστικής Ανατροπής στην Αττική ορκίστηκα στην τιμή και τη συνείδησή μου, ότι θα υπερασπίζομαι τα συμφέροντα των εργαζομένων, Ελλήνων και μεταναστών, για την ανατροπή της αντιλαϊκής επίθεσης στη ζωή μας και στο περιβάλλον, από το πολιτικό προσωπικό του κεφαλαίου, για μια νέα κοινωνία απαλλαγμένη από την καπιταλιστική βαρβαρότητα και εκμετάλλευση».

Έναν «ψηφιακό παράδεισο» μας περιγράφει η Εθνική Τράπεζα στις διαφημίσεις της. Όμως, η Εδέμ της ψηφιακής εποχής φαίνεται πως δεν μας χωράει όλους και, όπως όλες οι τράπεζες, η Εθνική προχωράει ακάθεκτη στα πλάνα μετασχηματισμού της που περιλαμβάνουν μείωση θέσεων εργασίας, κλεισίματα καταστημάτων, βλαπτικές μεταβολές σε όσους παραμένουν κι ένα περιβάλλον εχθρικό σε όσους πελάτες θέλουν να εξυπηρετηθούν χωρίς να αγοράσουν κάποιο από τα προϊόντα που περιλαμβάνονται στους περίφημους «στόχους».

Ana C. Carvalhaes

Israel Dutra

Σε μια από τις περιοχές που συμβάλλουν περισσότερο στην παγκόσμια αύξηση του αριθμού των κρουσμάτων και των θανάτων από τον Covid-19, εν μέσω υγειονομικού χάους, ανεργίας, πείνας και κλιμακούμενων ανισοτήτων, εργαζόμενοι, φοιτητές και νέοι στην αστική περιφέρεια, αγρότες, κάτοικοι μικρών χωριών, μαύροι και ιθαγενείς έχουν ξεσηκωθεί για να υπερασπιστούν τη ζωή τους, ενάντια στα θανατηφόρα σχέδια λιτότητας των δεξιών ή κεντροδεξιών κυβερνήσεων.

Pierre Rousset

Ο τρόπος οργάνωσης και οι μορφές πάλης των κινημάτων με τα οποία έχουμε σχέσεις τακτικού τύπου σε αυτή την περιοχή του κόσμου, ποικίλουν πολύ από χώρα σε χώρα. Ωστόσο, όλα είναι αντιμέτωπα με αυταρχικά καθεστώτα, ακόμα και με δικτατορίες, που έχουν σκληρύνει μάλιστα με την ευκαιρία της υγειονομικής κρίσης, καθώς και με νέες ευθύνες απέναντι σε πληθυσμούς των οποίων η κατάσταση έχει απότομα επιδεινωθεί εξαιτίας της επιδημίας, της ανικανότητας των αρχών, της διαφθοράς, της περιφρόνησης των ελίτ για τις λαϊκές τάξεις. Εξ αυτού, και χάρη και στη μακρόχρονη αντίσταση στη Βιρμανία, η αλληλεγγύη στο περιφερειακό επίπεδο γίνεται όλο και πιο σημαντική. Το ίδιο και η δική μας στήριξη. [Αναδημοσίευση από το Περιοδικό Τέσσερα]

Σήμερα, Ιούλιος του 2021 η 31χρονη Ανίσα δολοφονήθηκε από τον 40χρονο σύζυγο της στο διαμέρισμα που διέμεναν στη Δάφνη επειδή… «ζήλευε»…Μέσα σε 7 μήνες μετράμε ήδη 6 γυναικοκτονίες που είδαν το φως της δημοσιότητας. Και ενώ ζούμε σε τέτοιες συνθήκες κάποιοι νομοθετούν σε βάρος των γυναικών στο όνομα μιας ανύπαρκτης ισότητας, που δεν είναι τίποτα άλλο από το προκάλυμμα της πατριαρχίας.