Συμπερασματικά, ο αποικιακός χαρακτήρας της οικοδόμησης του κράτους του Ισραήλ στην Παλαιστίνη μοιάζει με εκείνον των εποικισμών των ευρωπαϊκών κρατών. Αυτό ισχύει ακόμη περισσότερο καθώς οι εποικιστικές αποικίες που ιδρύθηκαν από τον 15ο αιώνα και μετά στην Αμερική, την Αυστραλία και τη Νότια Αφρική σημαδεύτηκαν από τη βίαιη εξάλειψη των αυτοχθόνων πληθυσμών, ακριβώς όπως συνέβη με και εκείνες που δημιουργήθηκαν στην Παλαιστίνη από το 1948 και μετά. Σχετικά με την υπόθεση ότι οι προοπτικές που περιγράφει ο Ilan Pappé θα υλοποιούνταν τα επόμενα χρόνια, μπορούμε να αναρωτηθούμε κατά πόσο αυτός ο αποικιακός χαρακτήρας του Ισραήλ δεν θα ενισχυθεί ακόμη περισσότερο…

Τις τελευταίες ημέρες, φωτογραφίες και αναφορές έχουν κατακλύσει τα ιρανικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης που δείχνουν Αφγανούς μετανάστες να συλλαμβάνονται σε χώρους εργασίας, γειτονιές και κόμβους διέλευσης. Οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν εκφράσει ανησυχίες σχετικά με την έλλειψη διαφάνειας, τη νομική λογοδοσία και την αυξανόμενη εχθρότητα που υφίσταται ο αφγανικός πληθυσμός στο Ιράν. Τα εργατικά συνδικάτα, οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών και ένας αυξανόμενος αριθμός πολιτιστικών προσωπικοτήτων μοιράζονται πλέον ένα κοινό μήνυμα: η μεταχείριση των Αφγανών μεταναστών δεν αποτελεί μόνο παραβίαση των διεθνών κανόνων, αλλά και προσβολή της ηθικής.

Στα σχολικά βιβλία που θα διανεμηθούν τον Σεπτέμβριο στους μαθητές/τριες , στη  Νεοελληνική  Γλώσσα της  Γ' Γυμνασίου διαγράφεται το άρθρο του δημοσιογράφου Πέτρου Παπακωνσταντίνου στην Καθημερινή του 2002 με τίτλο "Γάζα: η πόλη με τα παιδιά χωρίς χαμόγελο-Μια γενιά που της έκλεψαν το χαμόγελο..." που αναφέρεται στην Ιντιφάντα . Το απόσπασμα αντικαθίσταται με ένα άψυχο δημιούργημα λογισμικού τεχνητής νοημοσύνης που μιλάει γενικά για εμπόλεμες ζώνες, άγνωστο που, πότε, με ποιους εναντίον ποίων, ένα συνοθύλευμα κοινοτοπιών που κανέναν δεν ενοχλεί, κανέναν δεν εμπνέει και κανέναν δεν προβληματίζει με τίτλο "Τα παιδιά μπορεί να μεγαλώνουν διαφορετικά"...

Ο αγώνας για τη δικαίωση της Χ.Χ. δεν τελείωσε. Η απόφαση αυτή είναι προσωρινή και δεν είναι αυτή που ζητήσαμε και για την οποία αγωνιστήκαμε. Είχε προηγηθεί η απορριπτική για τη θέση της Χ.Χ. σε δυνητική αργία εισήγηση του Πειθαρχικού Συμβουλίου (την οποία παρέκαμψε αναιτιολόγητα η προσβαλλόμενη Υπουργική Απόφαση Πιερρακάκη) και η προσωρινή διαταγή αναστολής της 12.5.2025. Και ακολουθούν η εκδίκαση της αίτησης ακύρωσης και πολλά άλλα.Η υποδοχή της Χ.Χ. από τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς συναδέλφους της και την κοινωνία κατά την επάνοδό της στο σχολείο με την προσωρινή διαταγή, μας δείχνει το δρόμο και μας δίνει δύναμη για…

 ...να αξιολογηθεί ορθά η επικινδυνότητα τέλεσης νέων αξιόποινων πράξεων και να αποφευχθεί άλλη μία τεράστια πρόκληση για τα θύματα της ναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή και τις οικογένειές τους, το αντιφασιστικό κίνημα και τη δημοκρατική κοινή γνώμη, αλλά και περιφρόνηση των αποφάσεων της δικαιοσύνης. Ιδίως όταν μόλις σήμερα, μόλις δημοσιοποιήθηκαν οι αποφυλακίσεις Παναγιώταρου και Παππά, κατάδικων και των δύο για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης Χ.Α. και μάλιστα του δεύτερου φυγόδικου για πολλούς μήνες από την έκδοση της πρωτοδίκης απόφασης. Όχι άλλες προκλητικές αποφάσεις που δικαιώνουν την έλλειψη αξιοπιστίας των πολιτών στην ποιότητα της δικαιοσύνης που αποδίδεται.