Το κράτος-δολοφόνος του Ισραήλ εξαπέλυσε χθες 8.4.2026 μαζικούς βομβαρδισμούς σε ολόκληρο τον Λίβανο και στη Βηρυτό, αφήνοντας πίσω του εκατοντάδες νεκρούς αμάχους και πάνω από 1.200 τραυματίες. Μια ωμή, εγκληματική επίθεση που διέλυσε κάθε έννοια κατάπαυσης του πυρός και επιβεβαιώνει ότι το Ισραήλ λειτουργεί ως κακοποιό κράτος εγκληματίας, ανεξέλεγκτα, χωρίς κανένα όριο. Πρόκειται για επέκταση και συστηματική εφαρμογή εθνοκάθαρσης και γενοκτονικών πολιτικών, τις ίδιες που εφαρμόζει εδώ και δεκαετίες στην Παλαιστίνη και κορυφώνονται σήμερα στη Γάζα.

Χαράλαμπος Κουρουνδής

Η παρούσα μελέτη προσεγγίζει την προτεινόμενη προσθήκη [στο άρθρο 106], εντάσσοντας τον προβληματισμό επ’ αυτής στο πλαίσιο ενός συνολικού αναστοχασμού για το άρθρο 106 το οποίο κατεξοχήν ρυθμίζει τη σχέση μεταξύ κράτους και οικονομίας στο ισχύον Σύνταγμα. Για να επιτύχει αυτόν τον σκοπό παρουσιάζει την ιστορική πορεία προς τη ρύθμιση αυτής της σχέσης εκκινώντας από τη μεταπολεμική περίοδο κατά την οποία η Ελλάδα αποτέλεσε εξαίρεση στον δυτικοευρωπαϊκό κανόνα της κατοχύρωσης σχετικών διατάξεων στο Σύνταγμα. [Αναδημοσίευση από Νομαρχία]

Το ρατσιστικό μένος έφτασε στην κορύφωση του στη ναζιστική Γερμανία, όπου οι  Ρομά χαρακτηρίστηκαν «κοινωνικά απόβλητα» και φυλακίστηκαν σε στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας. Εντέλει οδηγήθηκαν στους θαλάμους αερίων για μαζική εξόντωση. Στο Ολοκαύτωμα χάθηκαν περισσότεροι από 500.000 Ρομά. Το Πορράιμος, το άγνωστο Ολοκαύτωμα των Ρομά αναγνωρίστηκε μόλις μετά το 1980, χωρίς όμως ν’ αποζημιωθεί κανείς εκ των επιζώντων ή από τις οικογένειές τους... Το γεγονός ότι μέσα από τόσες δυσκολίες στη χιλιόχρονη πορεία τους οι Ρομά  κατάφεραν να διατηρήσουν τις αξίες τους, τις παραδόσεις και τη γλώσσα τους είναι αν μη τι άλλο, αξιομνημόνευτο και αποδεικνύει τις μεγάλες ψυχικές αντοχές τους. Τιμάμε λοιπόν όλο τον λαό των Ρομά κάθε χρόνο στις 8 Απριλίου.

Γιώργος Σαπουνάς

Ο πόλεμος ΗΠΑ - Ισραήλ εναντίον του Ιράν (και ταυτόχρονα του Ισραήλ στον Λίβανο)ξέσπασε σε μία περίοδο που χαρακτηρίζεται από την έξαρση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, των εξοπλισμών και των πολέμων και την απορρύθμιση των διεθνών σχέσεων, κανόνων, διεθνών οργανισμών γενικά, με εντάσεις και εντός του ΝΑΤΟ μεταξύ χωρών της ΕΕ και των ΗΠΑ, με πρωταγωνιστικό εκφραστή της «μετα – παγκοσμιοποίησης» εποχής τον ακροδεξιό Τραμπ, σε πολιτικές συνθήκες ανόδου της ακροδεξιάς διεθνώς και υποχώρησης της αριστεράς. Η επίθεση των ΗΠΑ στο Ιράν ήρθε μετά την απαγωγή Μαδούρο, τις απειλές προς την Κούβα, την Γριλανδία και ευρύτερα, τον γενοκτονικό πόλεμο του Ισραήλ στην Παλαιστίνη που δεν έχει τελειώσει, την εισβολή της Ρωσίας και τον πόλεμο στην Ουκρανία που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. [Αναδημοσίευση από το RProject]

Το πρώτο αντιφασιστικό συνέδριο για την κυριαρχία των λαών αποτέλεσε μια μοναδική εμπειρία· πουθενά αλλού στον πλανήτη δεν έχει επιτευχθεί κάτι παρόμοιο. Αντιπροσώπευε ένα ευρύ αντιφασιστικό και αντιιμπεριαλιστικό μέτωπο, που ξεπερνούσε κατά πολύ τα όρια των επαναστατικών οργανώσεων. ⁠Ωστόσο, είχε περιορισμούς, οι οποίοι απορρέουν από τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα διεθνιστικά κινήματα αντίστασης. Manuel Rodriguez Banchs, Penelope Duggan, Israel Dutra, Antoine Larrache, João Machado, Reymund de Silva και Eric Toussaint, μέλη της Διεθνούς Επιτροπής καθώς και του Γραφείου της 4ης Διεθνούς.

Οι σχέσεις μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν αποτελούν ένα από τα πιο σύνθετα γεωπολιτικά ζητήματα των τελευταίων τεσσάρων δεκαετιών.Η αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν και η κατάργηση του πυρηνικού του προγράμματος είναι ο διακηρυγμένος στόχος του προέδρου Τραμπ. Αλλά στο παρασκήνιο, υπάρχουν κρίσιμα επιχειρηματικά συμφέροντα. Από το πετρέλαιο μέχρι το φυσικό αέριο, μέχρι τα λεγόμενα κρίσιμα ορυκτά, υπάρχει μεγάλο κρυφό δυναμικό στη χώρα που δέχεται επίθεση. Η ιδέα ενός πιθανού μελλοντικού άξονα του Ιράν με τη Δύση, αλλά κυρίως με τις ΗΠΑ, είναι το μεγάλο ζητούμενο.

Léon Crémieux

Στις 15 Μαρτίου (πρώτος γύρος) και στις 22 Μαρτίου (δεύτερος γύρος) διεξήχθησαν δημοτικές εκλογές στη Γαλλία. Η σύγχυση που έχει προκύψει, ένα χρόνο πριν από τις προεδρικές εκλογές, αποτελεί ένδειξη κατακερματισμού του μπλοκ του κέντρου και της δεξιάς, κάτι που ενδέχεται να οδηγήσει σε στροφή προς την ακροδεξιά και, μπροστά σε αυτό, σε διάσπαση των δυνάμεων του Nouveau Front populaire (Νέο Λαϊκό Μέτωπο – NFP), γεγονός που θέτει σε κίνδυνο την οικοδόμηση μιας ενιαίας εναλλακτικής λύσης.

Ilya Boudraitskis

Μπορούμε ωστόσο να υποστηρίξουμε ήδη από τώρα ότι το πουτινικό καθεστώς γνώρισε, σε διάστημα πάνω από είκοσι ετών, μια σταδιακή εξέλιξη: από τον αποπολιτικοποιημένο νεοφιλελεύθερο αυταρχισμό σε μια βίαιη δικτατορία. Πρόκειται για μια εξέλιξη που μοιάζει γελοιογραφική, αλλά απορρέει ακριβώς από την «κανονικότητα» μιας καπιταλιστικής κοινωνίας όταν αυτή αντιμετωπίζει οικονομική κρίση, μαζικές κοινωνικές ανισότητες και μια τάξη πραγμάτων που δεν μπορεί να κρατηθεί παρά με εσωτερική καταστολή και εξωτερικό ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Αυτό είναι το «κανονικό» και το οικείο στο καθεστώς του Πούτιν: η παθητικότητα και η ατομικοποίηση της κοινωνίας, ο αντιδραστικός αντι-οικουμενισμός της ρητορικής του, και όλο αυτό πολλαπλασιασμένο από την κυνική λογική των ελίτ. [Αναδημοσίευση από Περιοδικό «Τέσσερα»]

 Η σημαντική πανελλαδική δικτύωση αντανακλά την πολύχρονη παρουσία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και την σύνδεσή της με τα κινήματα και τους αγώνες τα τελευταία, σχεδόν, 20 χρόνια και είναι σημείο αναφοράς για ένα σημαντικό δυναμικό, νέων και παλιών, αγωνιστών και αγωνιστριών. Με την 6η Συνδιάσκεψη, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με επαναστατική αυτοπεποίθηση, τακτική και στρατηγική, επιδιώκει να συμβάλλει στην ενωτική δράση και παρέμβαση της ριζοσπαστικής και αντικαπιταλιστικής αριστεράς για τη νικηφόρα έκβαση των αγώνων, για την ανατροπή από τα κάτω της κυβέρνησης της ΝΔ και της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Γιατί το δίλημμα "σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα" είναι, σήμερα, πιο επίκαιρο από ποτέ.

Εκτεταμένες και μαζικές διαδηλώσεις πραγματοποιούνται σε ολόκληρη τη Συρία για να καταγγελθεί η απόφαση της ισραηλινής Κνεσέτ να εγκρίνει τον νόμο σύμφωνα με τον οποίο, τα ισραηλινά δικαστήρια θα μπορούν να επιβάλουν θανατικές ποινές μόνο για Παλαιστίνιους/ες φυλακισμένους/ες.