Έφυγε από τη ζωή σήμερα Σάββατο 7 Φλεβάρη 2026 η αγωνίστρια της εργατικής τάξης και της επαναστατικής αριστεράς Πόπη Γανιάρη, μετά από πολύχρονες και επώδυνες πολυμέτωπες μάχες για την υγεία της. Τις έδωσε όλες με αξιοθαύμαστη αξιοπρέπεια. Αξιοπρέπεια που την χαρακτήριζε σε όλους τους τομείς της ζωής της. Την πενθεί ολόκληρη η εξωκοινοβουλευτική αριστερά της Μεταπολίτευσης. Ο στενός οικογενειακός περίγυρος, που την περιέβαλλε με αγάπη. Ο σύντροφός της Οδυσσέας και η αδελφή της Έφη. Οι σύντροφοι και οι συντρόφισσές της, οι αμέτρητες φίλες, οι φίλοι της, όσες και όσοι συνδέθηκαν μαζί της στους δρόμους της ζωής. Όσες και όσοι βαδίσανε μαζί στους δρόμους τού αγώνα για μια άλλη κοινωνία, χωρίς εκμετάλλευση...

elaliberta.gr

Στον Φάκελο που παρουσιάζουμε: «Εξεγέρσεις και επαναστάσεις στο Ιράν: 1906-2026», έχουμε συγκεντρώσει πολλές δεκάδες άρθρα που φωτίζουν αυτή την περίοδο και αναδεικνύουν τις κορυφαίες στιγμές της ταξικής πάλης στο Ιράν: από την Συνταγματική Επανάσταση του 1906 και μέχρι την Επανάσταση του 1979· από τα κινήματα των εθνοτήτων του Ιράν για εθνικά δικαιώματα και μέχρι το μαζικό κίνημα για την εθνικοποίηση του ιρανικού πετρελαίου του 1950-53· από τα φοιτητικά κινήματα που έπαιζαν πάντα καθοριστικό ρόλο σε κάθε περίοδο και μέχρι τους αγώνες της εργατικής τάξης, οι οποίοι αποτελούσαν κάθε φορά την πιο ριζοσπαστική πτυχή και τη ραχοκοκαλιά των λαϊκών κινητοποιήσεων· από τα παραδοσιακά αγροτικά κινήματα μέχρι τους σύγχρονους αγώνες για την προστασία των περιβαλλοντικών πόρων· και φυσικά, το πάντοτε παρόν και μαζικό γυναικείο κίνημα του Ιράν με την εκρηκτική του δυναμική, καθώς και το ΛΟΑΤΚΙ κίνημα και το κίνημα κατά της έμφυλης βίας. Και φυσικά, πολλά άρθρα για τις εξεγέρσεις ενάντια στο κληρικοστρατιωτικό καθεστώς, οι οποίες ξεσπούν σχεδόν ανά δύο χρόνια την τελευταία δεκαπενταετία.

Το 33ο συνέδριο του ΕΚΑ πραγματοποιείται σε μια εποχή εκρηκτικών αντιθέσεων, με οικονομική αστάθεια και μεγάλους κινδύνους για την εργατική τάξη. Οι ανταγωνισμοί ανάμεσα στα μεγάλα καπιταλιστικά κράτη οξύνονται και το πρώτο ανάμεσα σε αυτά, οι ΗΠΑ, απαγάγει προέδρους άλλων κρατών και απειλεί με ανοιχτή βία «συμμάχους» και «εχθρούς» σε όλα τα μήκη και τα πλάτη. Από τη μαρτυρική Παλαιστίνη που βιώνει την γενοκτονία, το Ιράν, τη Γροιλανδία και τη Βενεζουέλα, έως και στο εσωτερικό των ΗΠΑ όπου δρουν τα σύγχρονα τάγματα εφόδου, οι εργαζόμενοι και εργαζόμενες σε όλο τον κόσμο έρχονται αντιμέτωποι με την αδιαλλαξία απέναντι σε οποιαδήποτε διεκδίκηση για βελτίωση της ζωής τους.

Άλλη μια φορά οι υγειονομικοί των νησιών γίνονται μάρτυρες από πρώτο χέρι της δολοφονικής αντιμεταναστευτικής μανίας του λιμενικού. Αυτή τη φορά ανοιχτά της Χίου όπου το λιμενικό σκότωσε τουλάχιστον 15 άτομα και τραυμάτισε δεκάδες ανάμεσά τους και παιδιά.Το ελληνικό κράτος χρησιμοποιεί το θάνατο ως πολιτική αποτροπής προσέλευσης προσφύγων στην Ελλάδα όπως εξέφρασε πρόσφατα και ο φασίζων υπουργός (αντι)μεταναστευτικής πολιτικής Πλεύρης. Τα pushbacks είναι κανονικότητα εδώ και χρόνια ανεξαρτήτως κυβερνητικών εναλλαγών και τα εγκλήματα της Χίου και της Πύλου το αποδεικνύουν.

Η ληστεία του αγρότη - Ο μέσος ετήσιος μισθός στις χώρες της Ευρώπης - Το σύστημα υγείας στις ΗΠΑ επαινεί  ο Άδωνις “μας” - Η Ελλάδα παραμένει μη βιώσιμη χώρα - Η Ελλάδα της χαμηλότερης πραγματικής κατανάλωσης - 107 δις οι δαπάνες (εγ)κλιματικής καταστροφής - Λεφτά υπάρχουν: Ο μποναμάς στη φαρμακοβιομηχανία

Το καθεστώς Τραμπ επιμένει στην σκληρή επίθεση για την ιμπεριαλιστική κατάληψη της Γροιλανδίας από τις ΗΠΑ. Έχουν χρησιμοποιηθεί όλα τα μέσα: πολιτικές, οικονομικές και ακόμη και στρατιωτικές απειλές. Σε αυτή την κατάσταση, η Αυτοδιοίκηση της Γροιλανδίας, ένα ενωμένο Inatsisartut, έχει επιλέξει, όπως είναι κατανοητό, να αναζητήσει καταφύγιο σε μια τακτική συμμαχία με την πρώην αποικιακή δύναμη (Δανία), την ΕΕ και τις ευρωπαϊκές χώρες του ΝΑΤΟ. Στην καλύτερη περίπτωση, αυτή η συμμαχία μπορεί να σταματήσει τα σχέδια του Τραμπ να κατακτήσει επίσημα τη Γροιλανδία εδώ και τώρα. Ωστόσο, ούτε η Δανία ούτε η ΕΕ είναι αξιόπιστοι υπερασπιστές του δικαιώματος του λαού της Γροιλανδίας στην αυτοδιάθεση – το αντίθετο μάλιστα!

Η πολιτική και πολιτιστική εμβέλεια του κινήματος έχει ως αποτέλεσμα ακόμη και ο μέσος, όχι ιδιαίτερα πολιτικοποιημένος πολίτης να συνειδητοποιεί ότι κάτι τρομερό διαπράττεται από το Ισραήλ και τον IDF...Η επίθεση στις ελευθερίες μας επιταχύνεται.  Αυτοί οι κατηγορούμενοι κρατήθηκαν στη φυλακή χωρίς να τους επιτρέπεται η αποφυλάκιση με εγγύηση για πολύ περισσότερο χρόνο από τον προβλεπόμενο από το νόμο – πολλοί κρατήθηκαν έως και 2 χρόνια.  Αθώοι άνθρωποι έχασαν σχεδόν 2 χρόνια από τη ζωή τους λόγω της σκληρής πολιτικής της κυβέρνησης των Εργατικών...Πρέπει να χαιρετίσουμε τη γενναιότητα και το θάρρος αυτών των συντρόφων που ήταν αρκετά αφοσιωμένοι ώστε να θυσιάσουν αυτό το χρόνο.

Η ρατσιστική δολοφονική πολιτική της κυβέρνησης έφερε νέα θύματα μεταναστών, στα νερά της Χίου, στο όνομα της «θωράκισης των συνόρων». Δολοφονήθηκαν από το ελληνικό Λιμενικό Σώμα έντεκα άνδρες και τέσσερις γυναίκες ενώ νεκρά διαπιστώθηκαν και δύο έμβρυα, τα οποία κυοφορούσαν δύο από τις τραυματισμένες γυναίκες που διακομίστηκαν στο Νοσοκομείο Χίου. Το σκάφος του Λιμενικού βγήκε περιπολία, εντόπισε τη λέμβο των προσφύγων και το αναχαίτισε για να το αποτρέψει να φτάσει στα παράλια του νησιού. Είναι δολοφόνοι!

Χίος: Κάλεσμα Διαμαρτυρίας σήμερα Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου στις 18:00, στα ΚΤΕΛ στο Λιμάνι

Αθήνα: Συλλαλητήριο, Πέμπτη 5 Φλεβάρη, Σύνταγμα 6μμ

Σύσκεψη δράσης, Σάββατο 7/2, 6μμ, ΡΟΜΑΝΤΣΟ, Αναξαγόρα 3-5, Ομόνοια

Ο θάνατος των πέντε συναδελφισσών μας στο εργοστάσιο Βιολάντα στα Τρίκαλα δεν είναι τυχαίο γεγονός, είναι εργοδοτική δολοφονία.Γυναίκες εργάτριες που δούλευαν τα πιο δύσκολα νυκτοκαματα, με τους πιο επισφαλείς όρους, επιφορτισμένες με τη φροντίδα του σπιτιού την ημέρα. Πρόκειται για ένα προδιαγεγραμμένο έγκλημα καθώς οι εργαζόμενοι/ες του εργοστασίου αποκάλυψαν πως από μέρες υπήρχε διαρροή αερίου. Το Εργατικό Κέντρο Τρικάλων από μήνες ζητούσε ελέγχους για τα μέτρα ασφαλείας.