Owen Marsden-Readford

Το διεθνές δίκαιο και οι πολυμερείς θεσμοί, όπως ο ΟΗΕ, δεν αποτελούν όργανα ελέγχου και εξισορρόπησης έναντι του ιμπεριαλισμού. Ο ΟΗΕ δεν είναι ένα περιορισμένο ή ελαττωματικό όργανο που αγωνίζεται για την ειρήνη, αλλά ένα πολιτικό όργανο, που συγκροτείται βασικά από τον ιμπεριαλισμό και λειτουργεί προς το συμφέρον των κυρίαρχων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. Οι εκκλήσεις για ενίσχυση ή μεταρρύθμιση του ΟΗΕ χάνουν αυτό το ζωτικό σημείο. Είναι αναπόσπαστο μέρος του ιμπεριαλιστικού συστήματος που ευθύνεται για τη γενοκτονία του Ισραήλ στην Παλαιστίνη. Ακόμα και όταν ο ΟΗΕ ή άλλοι διεθνείς θεσμοί καταγγέλλουν εγκλήματα πολέμου ή προσπαθούν να πιέσουν ένα κράτος να αποφύγει μια συγκεκριμένη πορεία δράσης, το κάνουν όχι από τη σκοπιά της εναντίωσης στις δομές του ιμπεριαλισμού, αλλά σε μια προσπάθεια να διαχειριστούν το αποτέλεσμα της αστάθειας που παράγεται από τη δυναμική του ιμπεριαλισμού.

Elizabeth Garner Masarik

Averill Earls

Η βωβή ταινία του 1915 Η Γέννηση ενός Έθνους είναι μια από τις πιο γνωστές και αμφιλεγόμενες ταινίες που γυρίστηκαν ποτέ. Η επιτυχία της έκανε τον σκηνοθέτη Ντ. Γ. Γκρίφιθ διάσημο, ενώ η ταινία, ένα δείγμα ρατσιστικής προπαγάνδας, καταχωρήθηκε στα χρονικά της ιστορίας του κινηματογράφου. Πρόκειται για μια εντυπωσιακή ταινία με ένα τρομακτικό μήνυμα, το οποίο υποστήριζε ότι η αναγέννηση της Αμερικής μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο ήταν δυνατή μόνο μέσω της εξουσίας της λευκής υπεροχής. Η Γέννηση ενός Έθνους εξακολουθεί να μελετάται στις σχολές κινηματογράφου λόγω της πρώιμης χρήσης από τον Γκρίφιθ δραματικών τεχνικών κάμερας και μοντάζ. Το 1992 η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου επέλεξε την ταινία για να διατηρηθεί στα Εθνικά Αρχεία επειδή κρίθηκε «πολιτιστικά, ιστορικά ή αισθητικά σημαντική». Γιατί όμως μια τόσο απροκάλυπτα ρατσιστική ταινία ήταν τόσο δημοφιλής και γιατί είναι ακόμη και σήμερα επίκαιρη; Αυτό ελπίζουμε να φωτίσουμε σε αυτό το επεισόδιο. Ας καταδυθούμε λοιπόν στη… Γέννηση ενός Έθνους.

Το κοινωνικοπολιτικό σκηνικό που έχει διαμορφωθεί δύο εβδομάδες μετά τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις για το έγκλημα των Τεμπών απαιτεί ανάγνωση και προοπτική. Η κοινωνία μίλησε και εξακολουθεί καθημερινά να κινητοποιείται και να δίνει βήμα στους συγγενείς των θυμάτων. Οι τελευταίοι, αν και ανεπιτήδευτοι πολιτικά,  συχνά στις τοποθετήσεις τους που είναι αυθεντικές χωρίς περαιτέρω κίνητρα απογυμνώνουν την κυβέρνηση και τους δικαστικούς χειρισμούς της υπόθεσης, δείχνοντας ότι κανένα σχέδιο συγκάλυψης δεν θα επιτύχει. Το εγγυάται άλλωστε η πρωτόγνωρη κοινωνική κινητοποίηση με το αίτημα για απόδοση δικαιοσύνης, που ξεπέρασε κάθε προηγούμενη για οικονομικά αιτήματα, όσο σοβαρά και αν ήταν αυτά.

Πριν ένα 24ωρο, στα κοινωνικά δίκτυα κυκλοφόρησε η φωτογραφία ενός συντρόφου μας, του Δημήτρη Πολυχρονιάδη, με τη γροθιά υψωμένη, μέσα στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Παντείου, στην εκδήλωση για τα Τέμπη. Με το ειρωνικό, δηλητηριώδες και προβοκατόρικο σχόλιο: «ο φοιτητής της φωτογραφίας, μας γεμίζει με αισιοδοξία για το γεγονός ότι η νεολαία της χώρας δείχνει πολύ πιο ώριμη» (το μεταφέρουμε όπως ακριβώς γράφτηκε). Ο δράστης αυτής της απαράδεκτης ενέργειας είναι γνωστός στη δημοσιογραφική πιάτσα και για το «ήθος» του και για την «εγκυρότητά» του. Καμιά ντροπή δεν είναι δουλειά. Εσύ αγαπητέ κύριε «δημοσιογράφε» βγάζεις το ψωμί σου ρίχνοντας λάσπη σε ανθρώπους που αγωνίζονται για μια καλύτερη κοινωνία.

Συνέντευξη Τύπου παραχώρησαν τα εκπαιδευτικά σωματεία, Σύλλογοι ΠΕ και ΕΛΜΕ που υπογράφουν τη διακήρυξη στήριξης των απεργών και των διωχθέντων με πειθαρχικά στην εκπαίδευση, την Πέμπτη 13.3 στις 12:00, στα γραφεία της ΕΣΗΕΑ. Παρουσίασαν την κατάσταση στην εκπαίδευση με περισσότερα από 1.500 πειθαρχικά στις/στους απεργούς εκπαιδευτικούς γιατί απεργούν, εκατοντάδες άλλα για τη συνδικαλιστική και παιδαγωγική δράση των εκπαιδευτικών, σε μια προσπάθεια να φιμωθεί το εκπαιδευτικό κίνημα απέναντι στην προσπάθεια ιδιωτικοποίησης και εμπορευματοποίησης της εκπαίδευσης που επιχειρεί η κυβέρνηση. Επισήμαναν την ανάγκη να γίνουν τώρα ΓΣ και να αποφασιστούν απεργιακές κινητοποιήσεις, κάλεσαν στην μεγάλη εκδήλωση που πραγματοποιούν την Κυριακή 16.3 στις 11:00πμ στο Μαράσλειο με πανεπιστημιακούς και δικηγόρους με θέμα «Αξιολόγηση, αποδόμηση και η ιδιωτικοποίηση του δημόσιου σχολείου και η αντίσταση του κινήματος».

Η αγωνίστρια εκπαιδευτικός Χρύσα Χοτζόγλου, τέθηκε από τον υπουργό Παιδείας σε δυνητική αργία, παρά την ομόφωνη αθωωτική απόφαση του Πειθαρχικού Συμβουλίου που με εντολή του συγκροτήθηκε. Είναι η πρώτη εκπαιδευτικός στο ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ που οδηγείται σε απόλυση για συνδικαλιστικούς λόγους μετά τη χούντα. Επιχειρείται έτσι να περάσει ένα παραδειγματικό μήνυμακαι στους χιλιάδες υπολοίπους εκπαιδευτικούς που διώκονται γιατί απεργούν, γιατί εκφράζουν γνώμη, γιατί δεν υποτάσσονται. Η απόλυση της Χρύσας θα φέρει αλυσιδωτές αρνητικές επιπτώσεις στις εργασιακές σχέσεις, στα δημοκρατικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα όλων των εργαζομένων και όχι μόνο των εκπαιδευτικών.

Στην Παλαιστίνη, περισσότερο από οπουδήποτε αλλού, ο νικηφόρος αγώνας των εκμεταλλευόμενων και καταπιεσμένων μπορεί να αποτελέσει το μονοπάτι για έναν δικαιότερο κόσμο. Επαναβεβαιώνουμε την ανάγκη να διαλυθεί το σιωνιστικό κράτος, ως «κράτος για τους Εβραίους», και ότι μόνο μια ελεύθερη, δημοκρατική, κοσμική και ισόνομη Παλαιστίνη, στην οποία θα μπορούσαν να επιστρέψουν όλοι οι διασκορπισμένοι Παλαιστίνιοι, και όπου όλοι θα μπορούν να ζήσουν, ανεξάρτητα από τη θρησκεία τους, εφόσον αποδέχονται αυτό το αποαποικιακό πλαίσιο, μπορεί να φέρει μια δίκαιη και ειρηνική λύση για τους λαούς της περιοχής.

Απλώνεται το κύμα αλληλεγγύης στις/στους απεργούς εκπαιδευτικούς που διώκονται. Εκατοντάδες πανεπιστημιακοί από όλα τα ΑΕΙ της χώρας αλλά και από ΑΕΙ του εξωτερικού, δηλώνουν την αλληλεγγύη τους στους/στις απεργούς εκπαιδευτικούς που διώκονται από την κυβέρνηση και το ΥΠΑΙΘΑ για τον αγώνα τους για δημόσια δωρεάν παιδεία, ενάντια στην εφαρμοζόμενη αξιολόγηση του Ν.4823/2021. Ανάμεσά τους, γνωστοί παιδαγωγοί, ιστορικοί της εκπαίδευσης, καθηγητές εργατικού και συνταγματικού δικαίου. Η συλλογή υπογραφών από μέλη της Πανεπιστημιακής Κοινότητας συνεχίζεται

Jana Krtić

Μετά τη γενική απεργία, οι φοιτητές στα μπλόκα αναφέρουν ότι οι αποκλεισμοί και οι διαδηλώσεις δεν είναι πλέον μόνο φοιτητικές, αλλά έχουν γίνει «λαϊκές». Ως εκ τούτου, στην επιστολή τους προς τους πολίτες, καλούν για την πραγματοποίηση λαϊκών συνελεύσεων, σύμφωνα με το νόμο και το Σύνταγμα της Δημοκρατίας της Σερβίας. Ωστόσο, οι αντιδράσεις της κοινής γνώμης σε αυτή την ανακοίνωση είναι διχασμένες. Ενώ ορισμένοι περίμεναν με ανυπομονησία την ανακοίνωση αυτή και έχουν ήδη αρχίσει να οργανώνουν συνελεύσεις πολιτών, άλλοι χαρακτήρισαν την ανακοίνωση αυτή ως αποφυγή της ευθύνης. Τι ακριβώς συμβαίνει;

Bruce Levine

Το 1863, οι υποστηρικτές της κατάργησης της δουλείας και οι ριζοσπάστες Ρεπουμπλικάνοι άρχισαν να πιέζουν για την υιοθέτηση μιας συνταγματικής τροποποίησης που θα έθετε οριστικά εκτός νόμου τη δουλεία σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες. Τον Νοέμβριο του 1864, το πρόγραμμα με το οποίο επανεξελέγη ο Λίνκολν δέσμευσε το κόμμα του για τον στόχο αυτό, και στα τέλη του 1865 επικυρώθηκε η Δέκατη Τρίτη Τροπολογία. Η συντριβή της Συνομοσπονδίας, η ανασύσταση της Ένωσης και η εξάλειψη της δουλείας μεταμόρφωσαν ριζικά τις κοινωνικές και οικονομικές σχέσεις και την κατανομή και την άσκηση της πολιτικής εξουσίας στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η ηττημένη ελίτ του Νότου, η οποία είχε κυριαρχήσει σε όλους τους κλάδους της εθνικής κυβέρνησης κατά το μεγαλύτερο μέρος της προπολεμικής περιόδου, είχε πλέον στριμωχτεί πολιτικά και παρέμεινε σε αυτή την κατάσταση για δεκαετίες.