Αντώνης Μπρούμας

Τα ξημερώματα της Παρασκευής, 3 Ιανουαρίου 2019, ένα MQ-9 Reaper drone του στρατού των ΗΠΑ κατέστρεψε μία αυτοκινητοπομπή κοντά στο αεροδρόμιο της Βαγδάτης, δολοφονώντας τον Ιρανό στρατηγό Qasem Suleimani, τον υπαρχηγό των Ιρακινών Δυνάμεων Λαϊκής Κινητοποίησης (PMU) Abu Mahdi al-Muhandes και, τουλάχιστον, άλλους τρεις ανθρώπους. Η αυτοκινητοπομπή είχε παραλάβει τον Suleimani από το αεροδρόμιο και είχε ως προορισμό τις στρατιωτικές βάσεις της PMU. Η ξεκάθαρη αυτή επίθεση κρατικής τρομοκρατίας έλαβε χώρα με εντολή του ίδιου του προέδρου των ΗΠΑ Donald Trump. [Αναδημοσίιευση από Βαβυλωνία]

Συμμαχία Σοσιαλιστών/στριών της Μέσης Ανατολής και Βόρειας Αφρικής

Η πιο ανησυχητική πλευρά αυτών των εξελίξεων είναι ότι μπορούν να οδηγήσουν σε καταστροφικές συνέπειες και εκτεταμένη πολεμική σύρραξη. Αυτό με τη σειρά του θα επισκίαζε το κύμα των ξεσηκωμών που έχουν ξεσπάσει στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής το 2019, από το Σουδάν και την Αλγερία μέχρι το Ιράκ, Λίβανο και Ιράν.

Οι λαοί μας δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν. Τα συμφέροντα του κεφαλαίου, του ιμπεριαλισμού και των πολυεθνικών βρίσκονται σε απόλυτη αντίθεση με τα συμφέροντα και τις ανάγκες των λαών. Φέρνουν εκμετάλλευση των εργαζομένων, κτύπημα των δημοκρατικών ελευθεριών, τεράστιες εξοπλιστικές δαπάνες σε βάρος των κοινωνικών αναγκών, περιβαλλοντική καταστροφή, εθνικιστικό φανατισμό. Ο πόλεμος είναι καταστροφή για τους λαούς. Πρέπει με κάθε τρόπο οι εργαζόμενοι και των δύο χωρών να εμποδίσουμε μια τέτοια εξέλιξη.

Όλοι εμείς, οι γιοι και οι κόρες της Μάγδας, θα στεκόμαστε ενωμένοι απέναντι στην αδικία, απέναντι στο σύστημα που πνίγει τις ζωές μας, απέναντι στο μαύρο τέρας του φασισμού. Αυτοί που σκότωσαν τον αδερφό μας, δε θα βρουν ποτέ ξανά χώρο να αναπνεύσουν στους δρόμους, στις πλατείες, στις γειτονιές μας! Δίνουμε ενωμένοι το παρών στα δικαστήρια την ημέρα της απόφασης. Για το δίκιο, για την ελευθερία, για τον Παύλο!

Γράφει ο Παναγιώτης Ξοπλίδης.  Η εργατική τάξη στην γειτονική χώρα, την φτωχότερη της Ευρώπης όπου ολιγάρχες και πολυεθνικό κεφάλαιο σε συνεργασία με όλες τις κυβερνήσεις των τελευταίων 30 χρόνων ληστεύουν τον λαό, κάνει σημαντικά βήματα συσπείρωσης και οργάνωσης της δράσης της. Τον τελευταίο χρόνο δημιουργήθηκαν 4 ανεξάρτητα σωματεία, μεταξύ αυτών το Σωματείο Εργαζόμενων Αλληλεγγύη (Sindikata Solidareti) στα Call Centers και το “Σωματείο Μεταλλωρύχων του Ορυχείου Χρωμίου Μπουλκίζα”.

Στις 2 Γενάρη του 2020, επισκέπτεται την Αθήνα, ο αιματοβαμμένος με το αίμα του παλαιστινιακού λαού, πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου, προκειμένου να υπογράψει από κοινού με τον έλληνα πρωθυπουργό και τον κύπριο πρόεδρο τη συμφωνία «East Med Act».

Από τις 21 Δεκεμβρίου οι εργαζόμενοι στον ΟΤΕ βρίσκονται σε απεργία διαρκείας με τα ποσοστά συμμετοχής στην απεργία να προσεγγίζουν το 100% σε χώρους στρατηγικής σημασίας στέλνοντας ξεκάθαρο μήνυμα προς την εργοδοσία ότι δεν θα υποχωρήσουν, αν δεν δικαιωθούν. Οι εργαζόμενοι και τα σωματεία τους διεκδικούν την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, την διασφάλιση των θέσεων εργασίας, την άρση της διάκρισης μεταξύ παλιών και νέων εργαζόμενων.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ χαιρετίζει τη μαζική, μαχητική απεργία διαρκείας των εργαζόμενων του ΟΤΕ που στέλνουν ξεκάθαρο μήνυμα προς την εργοδοσία ότι δεν θα υποχωρήσουν, αν δεν δικαιωθούν. Οι εργαζόμενοι και τα σωματεία τους διεκδικούν την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, τη διασφάλιση των θέσεων εργασίας, την άρση της διάκρισης μεταξύ παλιών και νέων εργαζόμενων.

Δήμητρα Κυρίλλου

Στις 23 Φλεβάρη του ’17 (8 Μάρτη με το Δυτικό ημερολόγιο και ημέρα της γυναίκας), οι εργάτριες της Πετρούπολης ξεκίνησαν μια μαχητική απεργία με αιτήματα για ψωμί και για να σταματήσει ο πόλεμος. Καμιά πολιτική δύναμη (ούτε καν τα κόμματα της αριστεράς) δεν είχε προβλέψει τη δυναμική αυτής της απεργίας, αντίθετα όλοι φοβόντουσαν ότι θα συντριβεί από την αστυνομία του Τσάρου. Αν και αποτελούσαν το πιο χτυπημένο και κακοπληρωμένο κομμάτι της εργατικής τάξης, οι γυναίκες βγήκαν στους δρόμους, ξεσήκωσαν τα εργοστάσια και τις φτωχογειτονιές της πόλης, συγκρούστηκαν με την αστυνομία και άναψαν τη σπίθα που μέσα σε λίγες μέρες θα οδηγούσε στην ανατροπή του Τσάρου.

Εδώ και τώρα, σε μια από τις σημαντικότερες ιστορικές στιγμές στις οποίες ζούμε, οι μάζες σε διάφορα μέρη του κόσμου εξεγέρθηκαν ενάντια στην καταπίεση που προκαλεί το καπιταλιστικό σύστημα. Μέσα σε λιγότερο από δύο χρόνια, ξεσπάνε και πάλι στο Ιράν μαζικές αναταραχές. Η συσσώρευση αντιφάσεων και η αδυναμία του υπάρχοντος καπιταλιστικού-θεοκρατικού καθεστώτος οδήγησε σε πολυάριθμες εξεγέρσεις, μεταξύ των οποίων και η εξέγερση του Γενάρη του 2018. Οι προηγούμενη αιματηρή καταστολή δεν μπόρεσε να σβήσει τη φωτιά της οργής των καταπιεσμένων και οι σπίθες που απέμειναν απ’ τη φωτιά του 2018 αναζωπυρώθηκαν λόγω της αύξησης της τιμής των καυσίμων – αυτή τη φορά το Νοέμβριο του 2019.