Michael Schreiber

Το κίνημα «No Kings» [Όχι Βασιλιάδες] προχωράει μπροστά. Αφού εκατομμύρια άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους στις 18 Οκτωβρίου για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στον αυταρχισμό που πυροδότησε ο Τραμπ, οι διοργανωτές της κινητοποίησης ανακοίνωσαν ένα σχέδιο για τη συνέχιση του αγώνα με τη δημιουργία ενός συνασπισμού δράσης από τα κάτω. Η νέα συμμαχία «No Kings Alliance», όπως δήλωσαν, θα βοηθήσει στον σχεδιασμό και τον συντονισμό δραστηριοτήτων με στόχο μια «μαζική αντίσταση στο καθεστώς». Ωστόσο, πρέπει να τεθούν ερωτήματα σχετικά με τους στόχους και τη στρατηγική αυτού του ταχέως αναπτυσσόμενου κινήματος. Η ενεργητικότητα που εκδηλώθηκε στις 18 Οκτωβρίου θα αξιοποιηθεί για να αυξηθούν οι ψήφοι του Δημοκρατικού Κόμματος στις μελλοντικές εκλογές, με στόχο την αποκατάσταση του status quo που ίσχυε πριν από τον Τραμπ; Ή μήπως οι διαμαρτυρίες θα ριζώσουν βαθιά, συγκεντρώνοντας τα πλατιά στρώματα της εργατικής τάξης και των καταπιεσμένων ανθρώπων σε ένα κίνημα που θα έχει τη βούληση και τη δύναμη να επιφέρει θεμελιώδεις αλλαγές στην αμερικανική κοινωνία;

Lance Selfa

Πάνω από 200.000 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στο κέντρο του Σικάγο στις 18 Οκτωβρίου για να συμμετάσχουν στη διαδήλωση «No Kings» [Όχι βασιλιάδες] κατά του καθεστώτος Τραμπ. Σε κάποιο σημείο, η πορεία από τον τόπο συγκέντρωσης μέσω του Σικάγο Λουπ (κέντρο της πόλης) έφτασε τα 4 χιλιόμετρα. Η διαδήλωση στο Σικάγο ήταν μέρος μιας εθνικής προσπάθειας, που οργανώθηκε από μια συμμαχία φιλελεύθερων ομάδων, η οποία κατέβασε στους δρόμους έως και 7 εκατομμύρια άτομα –έναν στους 50 Αμερικανούς– για να διαμαρτυρηθούν κατά του Τραμπ. Διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν παντού, από τις μεγαλύτερες πόλεις έως τις μικρές κωμοπόλεις στις συντηρητικές περιοχές της χώρας.

Με επτά έως οκτώ εκατομμύρια διαδηλωτές σε 2600 συγκεντρώσεις σε όλη τη χώρα, οι διαδηλώσεις NO KINGS της 18ης Οκτωβρίου συγκαταλέγονται μεταξύ των μεγαλύτερων στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών. Ενώ η κυβέρνηση Τραμπ προσπάθησε να παρουσιάσει τα γεγονότα ως «Μίσος για την Αμερική», ήταν δημιουργικές και καλόγουστες εκδηλώσεις. Οι μεγαλύτερες πραγματοποιήθηκαν στη Νέα Υόρκη και το Σικάγο, με πάνω από 100.000 άτομα σε κάθε πόλη. Ωστόσο, σε πολλές μικρές πόλεις, όπου σε μια εβδομαδιαία διαδήλωση μπορεί να συμμετέχουν τα ίδια 20-30 άτομα, συγκεντρώθηκαν χιλιάδες.

       Claudia Cinatti

Από το μεσημέρι της 10ης Οκτωβρίου, όταν η εκεχειρία τέθηκε επίσημα σε ισχύ στη Γάζα, ένα τεράστιο κύμα ανθρώπων – με τα πόδια, με ξεχαρβαλωμένα φορτηγά, καροτσάκια ή ποδήλατα – άρχισε και πάλι την πορεία του προς την πόλη της Γάζα, ή μάλλον προς ό,τι απέμεινε από αυτήν μετά τη βίαιη επίθεση και τη χερσαία κατοχή από τον ισραηλινό στρατό. Το συλλογικό αίσθημα ανακούφισης του παλαιστινιακού λαού, που εκφράζεται με πανηγυρισμούς στους δρόμους, συνυπάρχει με την απελπισία για την ανυπολόγιστη καταστροφή που άφησε πίσω της η γενοκτονία που διαπράχθηκε από το κράτος του Ισραήλ. Τα τελευταία δύο χρόνια άφησαν ανεξίτηλα σημάδια: ερείπια και χαλάσματα εκεί όπου κάποτε υπήρχαν σχολεία, νοσοκομεία και σπίτια, προσεκτικά σχεδιασμένος λιμός, καμένη γη. Σχεδόν 70.000 Παλαιστίνιοι σκοτώθηκαν, μεταξύ των οποίων 20.000 παιδιά, αν και ο τελικός αριθμός μπορεί να είναι διπλάσιος (ένας συνταξιούχος Ισραηλινός στρατηγός παραδέχτηκε ότι οι νεκροί και οι τραυματίες αντιπροσωπεύουν σχεδόν το 10% του πληθυσμού της Γάζας) – εν συντομία, ένα σχέδιο γενοκτονίας με στόχο την υλοποίηση του ρητού στόχου της κυβέρνησης Νετανιάχου να πραγματοποιήσει μια νέα εθνοκάθαρση και να προσαρτήσει τα παλαιστινιακά εδάφη στο «Μεγάλο Ισραήλ». Δεν είναι τυχαίο ότι μια από τις πιο διαδεδομένες φράσεις αυτές τις μέρες είναι του ιστορικού Τάκιτου από την εποχή της ακμής της Pax Romana: Δημιουργούν ερημιά και την αποκαλούν ειρήνη.

       Gilbert Achcar

Όσο για τον περήφανο παλαιστινιακό λαό, έχει περάσει έναν αιώνα αποδεικνύοντας την άρνησή του να υποταχθεί στους καταπιεστές του – είτε πρόκειται για τις βρετανικές αρχές της Εντολής είτε για τη σιωνιστική κυβέρνηση. Δεν θα φιλήσει το χέρι του Ντόναλντ Τραμπ ούτε θα του δείξει «εκτίμηση», ανεξάρτητα από το τι μπορεί να κάνουν εκείνοι που ισχυρίζονται ότι τον εκπροσωπούν. Δεν θα υποταχθούν στο λεγόμενο Συμβούλιο Ειρήνης που προεδρεύει ο Τραμπ, στο οποίο συμμετέχουν προσωπικότητες όπως ο Τόνι Μπλερ, συνεργάτης του Τζορτζ Μπους στην κατοχή του Ιράκ. Αντίθετα, ο παλαιστινιακός λαός θα συνεχίσει τον αγώνα του για πλήρη δικαιώματα, χωρίς να υποχωρήσει. Είναι καιρός να αντλήσει διδάγματα από την Καρίθα (σοβαρή καταστροφή) του σήμερα, καθώς και από τη Νάκμπα του χθες, και να βρει έναν τρόπο να ανακτήσει τη δυναμική που είχε επιτύχει κατά τη διάρκεια των δύο ένδοξων λαϊκών ιντιφάντα του 1936 και του 1988 – τα αποκορύφωμα της μακράς ιστορίας της αντίστασής του.

Από την Άννα Κριστίνα Καρβαλιάες και τον Λουίς Μπονίγια-Μολίνα.

Εν μέσω των ουσιαστικών αλλαγών που συντελούνται στις παγκόσμιες σχέσεις εξουσίας μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ο αυταρχικός πρόεδρος των ΗΠΑ προσπαθεί να επιβάλει τον κανόνα ότι «οι Ηνωμένες Πολιτείες κυβερνούν τον πλανήτη». Δεδομένου αυτού, η Λατινική Αμερική ήταν αναπόφευκτο να επηρεαστεί. Αλλά γιατί το Μεξικό, η Βραζιλία και η Βενεζουέλα είναι οι πιο άμεσοι στόχοι; Αν και σημαντικό, το επιχείρημα ότι και οι τρεις κυβερνήσεις είναι, στα μάτια των νεοφασιστικών γερακιών του Τραμπ, «αριστερές» είναι ανεπαρκές. Σύμφωνα με την ορολογία του Τραμπ, αυτό σημαίνει απλώς κάθε κυβέρνηση που θεωρεί ως αντίθετη στο πολιτικό-ιδεολογικό φάσμα ή που δεν είναι άμεσος και υποτακτικός υπερασπιστής των συμφερόντων του αμερικανικού κεφαλαίου, ανεξάρτητα από τις σημαντικές διαφορές μεταξύ τους. 

 Ο Κερκ ήταν ο κύριος ιθύνων νους πίσω από την Turning Point USA (Σημείο Καμπής), μια οργάνωση που ίδρυσε το 2012 για να διαδώσει την ακροδεξιά ιδεολογία του στους νέους στα αμερικανικά πανεπιστήμια. Από την ίδρυσή της, η Turning Point έχει διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην άνοδο της (δεξιάς) εξτρεμιστικής ιδεολογίας, ιδίως μεταξύ των νέων ανδρών, και στην εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ. Ο Κερκ είχε κάνει καριέρα ως υποτιθέμενος υπερασπιστής της «ελευθερίας του λόγου», ακρογωνιαίου λίθου της φιλελεύθερης κοινωνίας, ενώ χρησιμοποιούσε αυτή την ελευθερία του λόγου για να υπονομεύσει πρακτικά και ουσιαστικά τα δικαιώματα της ίδιας αυτής κοινωνίας.

James Marsh

Ο πόλεμος κατά των ναρκωτικών, όπως και ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας, έχει αποδειχθεί ότι είναι ένας πόλεμος εναντίον ενός αρκετά αφηρημένου εννοιολογικού πλαισίου, το οποίο παρέχει ρητορική υποστήριξη σε ένα ευρύ φάσμα ιμπεριαλιστικών πολιτικών των ΗΠΑ. Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, χρησιμοποιώντας για άλλη μια φορά τη ρητορική του «πολέμου κατά των ναρκωτικών» ως πρόσχημα για την επίτευξη στρατιωτικών στόχων, κινητοποιεί τον αμερικανικό στρατό στην Καραϊβική. Την ίδια στιγμή που η κυβέρνησή του αναπτύσσει την εθνοφρουρά στο εσωτερικό της χώρας για να «καταπολεμήσει το έγκλημα» (ή, στην πραγματικότητα, για να δοκιμάσει τη χρήση στρατιωτικών δυνάμεων για την άσκηση πολιτικής αστυνόμευσης τρομοκρατώντας τις εργατικές κοινότητες), αναπτύσσει τους πεζοναύτες και το ναυτικό στην Καραϊβική Θάλασσα. Ο Τραμπ έχει στείλει επτά πολεμικά πλοία, ένα πυρηνικό υποβρύχιο και χιλιάδες στρατιώτες στο πλαίσιο αυτού που περιγράφει ως επιχειρήσεις κατά των καρτέλ.

Leonardo Arantes

Πριν από μερικές εβδομάδες, οι Ηνωμένες Πολιτείες ξεκίνησαν μια ασυνήθιστη επίδειξη ναυτικής στρατιωτικής δύναμης, αποστέλλοντας αρκετά πολεμικά πλοία και στρατιωτικό προσωπικό στην προαναφερθείσα περιοχή. Σύμφωνα με διεθνή δημοσιεύματα, μέχρι στιγμής έχουν αποσταλεί τρία πολεμικά πλοία, ένα πυρηνικό υποβρύχιο με πυραυλική και πληροφοριακή ικανότητα, αεροσκάφη θαλάσσιας περιπολίας P-8 Poseidon και περισσότεροι από 4.000 πεζοναύτες. Επιπλέον, τρία αντιτορπιλικά εξοπλισμένα με το σύστημα αεροπορικής άμυνας Aegis, καθώς και υποβρύχια και αεροσκάφη, έχουν σταλεί στα όρια των χωρικών υδάτων της Βενεζουέλας. Αυτά τα πλοία είναι οπλισμένα με κατευθυνόμενα βλήματα, συμπεριλαμβανομένων των Tomahawks, τα οποία μπορούν να πλήξουν χερσαίους στόχους και αποτελούν την τελευταία λέξη της τεχνολογίας του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ.

Σε μια μακρά ομιλία διάρκειας άνω των 70 λεπτών κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου στις 10 Αυγούστου, ο Τραμπ ισχυρίστηκε ότι η πρωτεύουσα της χώρας, η Ουάσιγκτον, «έχει καταληφθεί από βίαιες συμμορίες και αιμοδιψείς εγκληματίες, περιπλανώμενες ομάδες άγριων νέων, μανιακούς υπό την επήρεια ναρκωτικών και άστεγους. Και δεν θα το ανεχτούμε άλλο». Όλοι γνωρίζουν ότι όταν αναφέρεται σε «άγριους νέους», εννοεί τους μαύρους νέους. Με τον όρο «περιοχές με υψηλή εγκληματικότητα» εννοεί την μαύρη κοινότητα. Στη συνέχεια, ο Τραμπ διέταξε να ασκηθεί έκτακτη ομοσπονδιακή εξουσία σε μια αμερικανική πόλη με αποστολή δυνάμεων της Εθνοφρουράς στην πρωτεύουσα.